1 Corinthians 11

Galacian 1989 (Biblia SEPT)

← Chapter 10 Jump to: Chapter 12 →

1Procurade imitarme a min, como eu imito a Cristo.

2Felicítovos por vos lembrar de min en todo, e por manterdes as tradicións tal como volas entreguei.

3Pero quero que saibades que a cabeza de todo home é Cristo, que a cabeza da muller é o home, e que a cabeza de Cristo é Deus.

4Todo home que reza ou profetiza coa cabeza cuberta deshonra a súa cabeza.

5E toda muller que reza ou profetiza coa cabeza descuberta deshonra a súa cabeza, pois é talmente igual coma se estivese rapada.

6Logo, se unha muller non se cobre, que se rape. Pero, se é unha deshonra para a muller cortar o pelo ou raparse, que se cubra.

7O home non necesita, xa que logo, cubrir a cabeza, sendo como é a imaxe e reflexo de Deus. Mais a muller é o reflexo do home.

8Porque o home non procede da muller, senón a muller do home.

9Nin se creou o home para a muller, senón a muller para o home.

10Por iso debe a muller levar na cabeza un sinal de submisión, por mor dos anxos.

11(Aínda que polo demais, no Señor nin a muller existe sen o home nin existe o home sen a muller;

12pois do mesmo xeito que a muller vén do home, o home vén por medio da muller; e todo vén de Deus).

13Xulgade por vós mesmos: é decente que a muller rece a Deus coa cabeza descuberta?

14Non vos ensina a mesma natureza que é unha deshonra para o home deixar medrar o pelo;

15e que, pola contra, cámpalle á muller o pelo longo? Pois a ela as guedellas déronselle coma pano da cabeza.

16Ademais, se alguén ten gana de discusións, saiba que non temos tal costume, nin tampouco as igrexas de Deus.

17O facervos estas recomendacións, non podo aplaudir o feito de que as vosas reunións produzan máis mal ca ben.

18O primeiro que oio é que cando vos xuntades en asemblea hai divisións entre vós e, en parte, créoo.

19Pois é necesario que haxa bandos entre vós, para que se vexa quen entre vós é honesto.

20Deste xeito, cando vos xuntades en común, iso xa non é comer a Cea do Señor.

21O poñervos a comer, cada un agárrase á súa propia comida e uns pasan fame mentres os outros se emborrachan.

22Seica non tedes casas para comer e para beber? Ou é que queredes desprezar a Igrexa de Deus e avergonzar ós que non teñen? Que vos vou dicir? Vouvos felicitar? Non, nisto non vos felicito.

23Porque eu recibín do Señor, e transmitinvos tamén a vós, que o Señor Xesús, na noite en que o entregaron, colleu pan

24e, despois de dar grazas, partiuno e dixo: "Isto é o meu corpo, que se entrega por vós; facede isto en lembranza miña".

25Do mesmo xeito, despois de cear, tomou a copa dicindo: "Esta copa é a Nova Alianza, no meu sangue; cada vez que a bebades, facédeo en lembranza miña".

26Polo tanto, cada vez que comedes este pan e bebedes esta copa, anunciades a morte do Señor, ata que El volva.

27De maneira que quen coma o pan ou beba a copa do Señor indignamente, terá que responder do corpo e do sangue do Señor.

28Examínese cadaquén a si mesmo antes de comer o pan e de beber a copa.

29Porque quen sen recoñecer o Corpo come e bebe, come e bebe a súa propia condenación.

30Que por iso hai entre vós moitos achacosos e enfermos e mortos abondo.

31Se nos examinásemos nós, non nos xulgaría ninguén.

32Aínda que, se nos xulga o Señor, é para educarnos, para que non nos condenemos co mundo.

33Pois logo, meus irmáns, cando vos xuntedes para comer, atendédevos uns a outros.

34Se algún ten fame, que coma na casa, de modo que non vos xuntedes para condenación. O resto xa o arranxarei cando chegue.

← Chapter 10 Jump to: Chapter 12 →