2 Samuel 22

Ilonggo (Ang Biblia (1982))

← Chapter 21 Jump to: Chapter 23 →

1Kag si David nagpamolong sa Ginoo sang mga polong sini nga ambahanon sang adlaw nga ang Ginoo nagluwas sa iya gikan sa kamut sang tanan niya nga kaaway, kag gikan sa kamut ni Saul.

2Nagsiling sia, “Ang Ginoo akon igang, kag akon kuta, kag akon mananabang, akon gid,

3ang akon Dios, akon igang, sa iya magadangup ako, akon taming kag ang sungay sang akon kaluwasan, akon mataas nga torre kag akon dalangpan, akon manluluwas; ikaw nagaluwas sa akon gikan sa panglugus.

4Magatawag ako sa Ginoo, nga takus dayawon, sa amo maluwas ako sa akon mga kaaway.

5“Kay ginalibutan ako sang mga balud sang kamatayon, ang mga baha sang pagkadidiosnon nagpahadluk sa akon;

6ang mga gapus sang Sheol nagalikos sa akon, ang mga siod sang kamatayon nag-abut sa akon.

7“Sa akon kalisdanan nagtawag ako sa Ginoo; hoo, nagtawag ako sa akon Dios. Sia nagpamati sang akon tingug kutub sa iya templo, kag ang akon pagtuaw naglambut sa iya mga idulungug.

8“Niyan ang duta nag-uyug kag nagkurug; ang mga sadsaran sang langit nagtay-og kag gin-uyug, bangud nga nagsingkal sia.

9May nagtub-ok nga aso gikan sa mga boho sang iya ilong, kag ang kalayo gikan sa iya baba naglamon; ang mga uling naduktan sini.

10Ginbawod niya ang mga langit man, kag nanaug; ang pitipit nga kadudulman yara sa idalum sang iya mga tiil.

11Nagsakay sia sa querubin, kag naglupad; hoo, nakita sia sa ibabaw sang mga pakpak sang hangin.

12Ginhimo niya ang kadudulman nga mga layanglayang sa palibut niya, ang kabilogan sang mga tubig, madamul nga mga gal-um sang kahawaan.

13Sa kasilaw sa iya atubang ginpadabdab ang mga uling.

14Nagdaguub ang Ginoo kutub sa langit, kag ang Labing Mataas nagmitlang sang iya tingug.

15Kag nagpana sia sing mga baslay, kag ginpaaplaag sila; sing kilat, kag ginlaglag sila.

16Niyan nagpahayag ang mga kadadalman sang dagat, ang mga sadsaran sang kalibutan nabuksan, tungud sang pagsabdong sang Ginoo, sa pusnga sang ginhawa sang mga boho sang iya ilong.

17Nagpadala sia gikan sa kahitaasan, gindakup niya ako, ginsagup niya ako gikan sa madamung mga tubig.

18Ginluwas niya ako sa akon mabakud nga kaaway, gikan sa mga nagdumut sa akon; kay sila tama pa kagamhanan sa akon.

19Ginsalakay nila ako sa adlaw sang akon kalalat-an; apang ang Ginoo amo ang akon panabang.

20Gindala niya ako man sa malapad nga duug; ginluwas niya ako, bangud nga nahamut-an niya ako.

21“Ginbalusan ako sang Ginoo sono sa akon pagkamatarung; sono sa katinlo sang akon mga kamut gintumbasan niya ako.

22Kay ginbantayan ko ang mga dalanon sang Ginoo, kag wala magbiya sing malauton gikan sa akon Dios.

23Kay ang tanan niyang pagsolondan yari sa akon atubang, kag sa iya mga palatukuran wala ako nagbiya.

24Ako man himpit ayon sa iya, kag naglikaw ako sa akon kalautan.

25Busa gintumbasan ako sang Ginoo sono sa akon pagkamatarung, sono sa akon katinlo sa iya itololok.

26“Sa maloloy-on magapahayag ka nga maloloy-on; sa tawong himpit magapahayag ka imo nga himpit;

27sa putli magapahayag ka nga putli, kag sa balingag magapahayag ka nga balingag.

28Ang mga tawo sa kapipit-an luwason mo, apang ang imo mga mata yara sa mga matinaastaason agud nga mapapakubus mo sila.

29Hoo, ikaw akon suga, O Ginoo, kag ang Ginoo magapasanag sang akon kadudulman.

30Hoo, tungud sa imo ginasalakay ko ang kasoldadosan, tungud sa akon Dios ginalumpat ko ang kuta.

31Nahanungud sa Dios—ang iya dalanon himpit; ang polong sang Ginoo natilawan; sia taming sa tanan nga nagadangup sa iya.

32“Kay si sin-o bala ang Dios, kondi ang Ginoo? Kag sin-o bala ang igang, kondi ang aton Dios?

33Ang Dios amo ang akon mabakud nga kuta, kag sia nagatuytuy sang himpit sa iya dalanon.

34Sia nagahimo sang iya mga tiil kaangay sang iya sang mga usa nga babayi, kag nagapahamtang sa akon sa mataas nga mga duug.

35Sia nagatudlo sang akon mga kamut sa pag-away, sa bagay nga ang akon mga butkon nagabawod sang pana nga saway.

36Ikaw naghatag man sa akon sang taming sang imo kaluwasan, kag ang imo pagpaubus nagpakadaku sa akon.

37Ginpasangkad mo ang akon mga tikang sa idalum nakon, kag ang akon mga tiil wala makadanlug;

38ginlagas ko ang akon mga kaaway kag ginlaglag sila, kag wala ako magbalik tubtub nga sila napapas.

39Ginpapas ko sila; ginbuno sila, agud nga indi sila makabangon; napukan sila sa idalum sang akon mga tiil.

40Kay ginwagkusan mo ako sing kusug sa inaway; ginpasakup mo sa akon ang mga nagsumpung sa akon.

41Ikaw man nagpatalikod sang akon mga kaaway sa akon, agud nga mautud ko ang mga nagadumut sa akon.

42Nagpanoloktolok sila, apang wala gid sing bisan sin-o nga magaluwas; bisan sa Ginoo, apang wala sia magsabat sa ila.

43Niyan ginbukbuk ko sila subong sang yab-ok sang duta, ginlinas ko sila subong sang lunang sang mga dalan kag ginsabwag sila.

44“Ikaw nagluwas man sa akon sa mga sumpunganay sang akon katawohan; ikaw nagbantay sa akon nga mangin-pangolo sang mga pungsud: ang katawohan nga wala ko makilala magaalagad sa akon.

45Ang mga dumuloong magapasakup sa akon; sa gilayon nga makabati sila sa akon, magatuman sila sa akon.

46Ang mga dumuloong magakadula, kag magagowa nga nagakurug gikan sa ila mga palanagoan.

47“Ang Ginoo nagakabuhi; kag pagpakamaayohon ang akon igang, kag pagpakataason ang Dios, ang igang sang akon kaluwasan,

48bisan ang Dios nga nagapanimalus tungud sa akon kag nagapasakup sang mga katawohan sa akon,

49nga nagakuha sa akon sa mga kaaway ko; hoo, ikaw nagabayaw sa akon sa ibabaw sang mga nagasumpung sa akon, ginaluwas mo ako sa tawong malugus.

50“Busa magapasalamat ako sa imo, O Ginoo, sa tunga sang mga pungsud, kag magaamba sing mga pagdayaw sa imo ngalan.

51Sia nagahatag sing dakung kaluwasan sa iya hari, kag nagapahayag sing malig-on nga paghigugma sa iya hinaplas, kay David, kag sa iya mga kaliwatan, sa gihapon.”

← Chapter 21 Jump to: Chapter 23 →