2 Chronicles 18

Khmer (ព្រះគម្ពីរបរិសុទ្ធកែសម្រួល ២០១៦)

← Chapter 17 Jump to: Chapter 19 →

1ព្រះបាទយេ‌ហូសា‌ផាតមានទ្រព្យ‌សម្បត្តិ និងកិត្តិ‌យសជាបរិបូរ ហើយស្ដេចបានភ្ជាប់សម្ព័ន្ធវង្សជាមួយព្រះបាទអ័ហាប់។

2លុះក្រោយមកពីរបីឆ្នាំ ទ្រង់យាងចុះទៅគាល់ព្រះបាទអ័ហាប់ នៅក្រុងសា‌ម៉ា‌រី ឯព្រះបាទអ័ហាប់ក៏សម្លាប់ចៀម និងគោជាបរិបូរ ជប់‌លៀងថ្វាយទ្រង់ និងពួកអ្នកដែលទៅជាមួយ ក៏បបួលទ្រង់ឲ្យឡើងទៅច្បាំងនឹងក្រុងរ៉ាម៉ូត-កាឡាត។

3ព្រះបាទអ័ហាប់ជាស្តេចអ៊ីស្រា‌អែល ទ្រង់ទូលនឹងព្រះបាទយេ‌ហូសា‌ផាត ជាស្តេចយូដាថា៖ «តើទ្រង់ចង់ទៅក្រុងរ៉ាម៉ូត-កាឡាត ជា‌មួយទូល‌បង្គំឬទេ?» ទ្រង់ទូលឆ្លើយថា៖ «ទូល‌បង្គំក៏ដូចជាទ្រង់ ហើយប្រជា‌រាស្ត្ររបស់ទូល‌បង្គំ ក៏ដូចជាប្រជា‌រាស្ត្ររបស់ទ្រង់ដែរ យើងនឹងនៅជា‌មួយព្រះករុណាក្នុងចម្បាំងនេះ»។

4ប៉ុន្តែ ព្រះបាទយេ‌ហូសា‌ផាតទូលដល់ស្តេចអ៊ីស្រា‌អែលថា៖ «សូមទ្រង់ទូលសួរព្រះ‌បន្ទូលនៃព្រះ‌យេហូវ៉ាជាមុនសិន»។

5ដូច្នេះ ស្តេចអ៊ីស្រា‌អែលក៏ប្រមូលពួកហោរា បានបួនរយនាក់ មកសួរគេថា៖ «តើយើងត្រូវចេញទៅច្បាំងនឹងក្រុងរ៉ាម៉ូត-កាឡាត ឬមិនត្រូវទៅ?» គេទូលឆ្លើយថា៖ «សូមយាងឡើងទៅចុះ ដ្បិតព្រះនឹងប្រគល់គេមកក្នុងកណ្ដាប់ព្រះ‌ហស្តនៃព្រះ‌ករុណាហើយ»។

6ប៉ុន្តែ ព្រះបាទយេ‌ហូសា‌ផាតសួរថា៖ «នៅទីនេះ តើគ្មានហោរាណាម្នាក់របស់ព្រះ‌យេហូវ៉ា ល្មមឲ្យយើងសួរពីគាត់ដែរទេឬ?»

7ស្តេចអ៊ីស្រា‌អែលទូលឆ្លើយថា៖ «មានម្នាក់ទៀត ដែលល្មមឲ្យយើងទូលសួរដល់ព្រះ‌យេហូវ៉ាបានដែរ គឺមីកា‌យ៉ា ជាកូនយីមឡា តែទូល‌បង្គំស្អប់គាត់ ដ្បិតគាត់មិនដែលថ្លែងទំនាយល្អពីទូល‌បង្គំសោះ គឺចេះតែថ្លែងទំនាយអាក្រក់ជាដរាបវិញ» ព្រះបាទយេ‌ហូសា‌ផាតទូលថា៖ «សូមទ្រង់កុំមានរាជ‌ឱង្ការដូច្នេះឡើយ»។

8នោះស្តេចអ៊ីស្រា‌អែលបានហៅមហា‌តលិកម្នាក់មកបង្គាប់ថា៖ «ចូរទៅនាំមីកា‌យ៉ា ជាកូនយីមឡា មកជាប្រញាប់»។

9ឯស្តេចអ៊ីស្រា‌អែល និងយេ‌ហូសា‌ផាត ជាស្តេចយូដា ទ្រង់ព្រះ‌ពស្ត្រ‌រាជ្យ‌គង់លើបល្ល័ង្ករៀងអង្គ ត្រង់ទីធ្លានៅទ្វារក្រុងសាម៉ារី ហើយពួកហោរាក៏ឈរទាយ នៅចំពោះទ្រង់។

10ឯសេដេ‌គា ជាកូនក្នាណា បានធ្វើស្នែងដែក ហើយក៏ទូលថា៖ «ព្រះ‌យេហូវ៉ាមានព្រះ‌បន្ទូលដូច្នេះ ព្រះ‌ករុណានឹងជល់ពួកស៊ីរី ដោយស្នែងនេះ ដរាបដល់គេវិនាសសូន្យទៅ

11ហើយពួកហោរាទាំងអស់ក៏ថ្លែងទំនាយដូច្នោះដែរថា សូមយាងឡើងទៅឯរ៉ាម៉ូត-កាឡាត ហើយមានជ័យ‌ជម្នះចុះ ដ្បិតព្រះ‌យេហូវ៉ានឹងប្រគល់ក្រុងនោះមកក្នុងកណ្ដាប់ព្រះ‌ហស្តនៃព្រះ‌ករុណាហើយ»។

12រីឯអ្នកដែលទៅហៅមីកា‌យ៉ាមក ក៏ប្រាប់គាត់ថា៖ «មើល៍ ពួកហោរាទាំងអស់សុទ្ធតែថ្លែងទំនាយល្អដល់ស្តេចព្រមគ្នា ដូច្នេះ សូមឲ្យពាក្យលោកបានដូចជាពាក្យរបស់ហោរាទាំងនោះ ដោយពោលតែសេចក្ដីល្អដែរ»។

13តែមីកា‌យ៉ាឆ្លើយថា៖ «ខ្ញុំស្បថដោយនូវព្រះ‌យេហូវ៉ាដ៏មានព្រះ‌ជន្មរស់ថា សេចក្ដីណាដែលព្រះ‌ទ្រង់មានព្រះ‌បន្ទូលមក នោះខ្ញុំនឹងបញ្ចេញតាមសេចក្ដីនោះឯង»។

14ពេលបានចូលទៅគាល់ស្តេចហើយ ទ្រង់មានរាជ‌ឱង្ការសួរថា៖ «មីកា‌យ៉ាអើយ តើយើងត្រូវទៅច្បាំងនឹងរ៉ាម៉ូត-កាឡាត ឬឈប់?» គាត់ទូលឡកថា៖ «សូមយាងទៅ ហើយមានជ័យ‌ជម្នះចុះ ដ្បិតព្រះនឹងប្រគល់គេមកក្នុងកណ្ដាប់ព្រះ‌ហស្តនៃព្រះ‌ករុណាហើយ»។

15រួចស្ដេចមានរាជ‌ឱង្ការថា៖ «យើងបានប្រាប់ឯងប៉ុន្មានដងហើយ ឲ្យនិយាយតែសេចក្ដីពិតប៉ុណ្ណោះ ដោយនូវព្រះ‌នាមព្រះ‌យេហូវ៉ា»។

16ពេលនោះ មីកាយ៉ាទូលឆ្លើយថា៖ «ទូល‌បង្គំបានឃើញពួកអ៊ីស្រា‌អែលខ្ចាត់‌ខ្ចាយនៅលើភ្នំ ប្រៀបដូចជាហ្វូងចៀមដែលគ្មានគង្វាល ហើយព្រះ‌យេហូវ៉ាបានមានព្រះ‌បន្ទូលថា "ពួកទាំងនេះគ្មានចៅ‌ហ្វាយទេ ចូរឲ្យគេត្រឡប់ទៅឯផ្ទះរៀងខ្លួនវិញ ដោយ សុខសាន្តចុះ!"»។

17ដូច្នេះ ស្តេចអ៊ីស្រា‌អែលទូលទៅព្រះបាទយេ‌ហូសា‌ផាតថា៖ «តើទូល‌បង្គំមិនបានទូលដល់ទ្រង់ទេឬថា គាត់មិនដែលថ្លែងទំនាយល្អពីទូល‌បង្គំឡើយ គឺថ្លែងទំនាយតែអាក្រក់ម៉្យាងប៉ុណ្ណោះ»។

18មីកា‌យ៉ាទូលថា៖ «ដូច្នេះ សូមស្តាប់ព្រះ‌បន្ទូលរបស់ព្រះ‌យេហូវ៉ាសិន ទូល‌បង្គំបានឃើញព្រះ‌យេហូវ៉ា គង់លើបល្ល័ង្ក មានទាំងពួកពលបរិវារនៃស្ថានសួគ៌ទាំងអស់ ឈរអមអង្គទាំងខាងស្តាំ និងខាងឆ្វេងផង

19ហើយព្រះ‌យេហូវ៉ាមានព្រះ‌បន្ទូលថា "តើអ្នកណានឹងចង់ទៅ បបួលឲ្យអ័ហាប់ ជាស្តេចអ៊ីស្រា‌អែល ឡើងទៅច្បាំង ហើយដួលស្លាប់នៅត្រង់រ៉ាម៉ូត-កាឡាត?"។ ពេលនោះ ម្នាក់ក៏ថាយ៉ាងនេះ ម្នាក់ថាយ៉ាងនោះ

20រួចមានវិញ្ញាណមួយចេញមក ឈរនៅចំពោះព្រះ‌យេហូវ៉ាទូលថា "ទូល‌បង្គំចង់ទៅ" ដូច្នេះ ព្រះ‌យេហូវ៉ាមានព្រះ‌បន្ទូលសួរថា "ចុះឯងនឹងធ្វើយ៉ាងណាទៅ?"

21វិញ្ញាណនោះទូលថា "ទូល‌បង្គំនឹងទៅធ្វើជាវិញ្ញាណភូតកុហកនៅក្នុងមាត់នៃពួកហោរាទាំងប៉ុន្មានរបស់ស្តេច"។ ព្រះ‌យេហូវ៉ាមានព្រះ‌បន្ទូលថា "ចូរឯងទៅល្បួងគេចុះ ហើយធ្វើដូច្នោះចុះ ឯងនឹងធ្វើបានសម្រេច"។

22ដូច្នេះ មើល៍ ឥឡូវនេះ ព្រះ‌យេហូវ៉ាបានដាក់វិញ្ញាណភូតកុហកនៅក្នុងមាត់នៃពួកហោរារបស់ព្រះ‌ករុណាទាំងនេះ ហើយព្រះ‌យេហូវ៉ាបានមានព្រះ‌បន្ទូល សម្ដែងពីសេចក្ដីអន្តរាយ ដែលនឹងកើតដល់ព្រះ‌ករុណា»។

23បន្ទាប់មក សេដេ‌គា ជាកូនក្នាណា ក៏ចូលទៅទះកំផ្លៀងមីកា‌យ៉ាសួរថា៖ «តើព្រះ‌វិញ្ញាណរបស់ព្រះ‌យេហូវ៉ាបានចេញពីខ្លួនខ្ញុំ ទៅមានព្រះ‌បន្ទូលនឹងឯងតាមផ្លូវណា?»

24មីកា‌យ៉ាឆ្លើយថា៖ «ចាំមើល នៅថ្ងៃនោះ ឯងនឹងបានឃើញច្បាស់ ក្នុងកាលដែលឯងរត់ទៅពួននៅបន្ទប់ខាងក្នុង»។

25ស្តេចអ៊ីស្រា‌អែលទ្រង់បង្គាប់ថា៖ «ចូរនាំយកមីកា‌យ៉ាទៅឯអាំម៉ូន ជាចៅ‌ហ្វាយទីក្រុង និងយ៉ូអាស ជាបុត្រាវិញទៅ

26ហើយប្រាប់គេថា "ស្ដេចបង្គាប់ដូច្នេះ គឺឲ្យដាក់មនុស្សនេះនៅក្នុងគុក ចិញ្ចឹមដោយនំបុ័ង និងទឹកដ៏វេទនា ទាល់តែដល់វេលាយើងមកវិញ ដោយសុខ‌សាន្ត"»។

27មីកា‌យ៉ាទូលថា៖ «បើសិនណាជាទ្រង់ដែលយាងមកវិញដោយសុខ‌សាន្ត នោះគឺព្រះ‌យេហូវ៉ាមិនបានមានព្រះ‌បន្ទូលតាមរយៈទូល‌បង្គំទេ»។ រួចគាត់ថែមពាក្យនេះថា៖ «ប្រជាជនទាំង‌ឡាយអើយ ចូរស្តាប់ចុះ»។

28ដូច្នេះ ស្តេចអ៊ីស្រា‌អែល និងព្រះបាទយេ‌ហូសា‌ផាត ជាស្តេចយូដា ក៏ឡើងទៅឯក្រុងរ៉ាម៉ូត-កាឡាត

29ឯស្តេចអ៊ីស្រា‌អែលទ្រង់ទូលទៅព្រះបាទយេ‌ហូសា‌ផាតថា៖ «ទូល‌បង្គំនឹងក្លែងខ្លួនចូលទៅច្បាំង តែសូមព្រះ‌ករុណាទ្រង់គ្រឿងព្រះ‌ពស្ត្រ‌រាជ្យរបស់ទូល‌បង្គំវិញ»។ ស្តេចអ៊ីស្រា‌អែលក៏ក្លែងខ្លួនចូលទៅច្បាំងនឹងគេ។

30រីឯខាងស្តេចស៊ីរី បានបង្គាប់ដល់ពួកមេ‌ទ័ពរទេះចម្បាំងទ្រង់ថា៖ «កុំតនឹងអ្នកណា ទោះតូច ឬធំក្តី ចូរតតែស្តេចអ៊ីស្រា‌អែលមួយប៉ុណ្ណោះ»។

31ដូច្នេះ កាលពួកមេ‌ទ័ពទាំងនោះបានឃើញព្រះបាទយេ‌ហូសា‌ផាត គេក៏នឹកថា នេះជាស្តេចអ៊ីស្រា‌អែលហើយ គេក៏បែរទៅបម្រុងតនឹងទ្រង់ តែយេ‌ហូសា‌ផាតទ្រង់ស្រែកឡើង ហើយព្រះ‌យេហូវ៉ាក៏ជួយ បណ្ដាលឲ្យគេថយចេញពីទ្រង់ទៅ។

32កាលពួកមេ‌ទ័ពឃើញថា មិនមែនជាស្តេចអ៊ីស្រា‌អែលទេ នោះក៏លែងតាមតទៅ។

33តែមានមនុស្សម្នាក់យឹតធ្នូបាញ់ព្រាវទៅ ត្រូវស្តេចអ៊ីស្រា‌អែល ត្រង់ប្រឡោះអាវក្រោះរបស់ទ្រង់ ដូច្នេះ ទ្រង់បង្គាប់ដល់អ្នកបររាជ‌រថទ្រង់ថា៖ «ចូរញាក់បង្ហៀរត្រឡប់រថនាំយើងចេញពីពល‌ទ័ពទៅ ដ្បិតយើងមានរបួសធ្ងន់ណាស់»។

34នៅថ្ងៃនោះ ចម្បាំងក៏កាន់តែខ្លាំងឡើង ប៉ុន្តែ ស្តេចអ៊ីស្រា‌អែលទ្រង់ផ្អែកអង្គនៅក្នុងព្រះ‌រាជ‌រថ តស៊ូនឹងពួកស៊ីរីរហូតដល់ល្ងាច លុះដល់ពេលប្រហែលជាថ្ងៃលិច ទ្រង់ក៏សុគតទៅ។

← Chapter 17 Jump to: Chapter 19 →