2 Chronicles 32

Khmer (ព្រះគម្ពីរបរិសុទ្ធកែសម្រួល ២០១៦)

← Chapter 31 Jump to: Chapter 33 →

1ក្រោយគ្រប់ទាំងការ ជាអំពើស្មោះ‌ត្រង់ទាំងនោះមក នោះព្រះ‌បាទសាន‌ហេរីប ជាស្តេចស្រុកអាស‌ស៊ើរ ទ្រង់ទន្ទ្រានចូលមកក្នុងស្រុកយូដា បោះទ័ពច្បាំងនឹងអស់ទាំងទីក្រុងមានបន្ទាយ ដោយប្រាថ្នាចង់ចាប់យកទីក្រុងទាំងនោះ

2កាលព្រះ‌បាទហេ‌សេ‌គាឃើញថា ព្រះ‌បាទសាន‌ហេរីបបានមកដូច្នោះ ហើយមុខជាគិតមកច្បាំងនឹងក្រុងយេរូ‌សាឡិមដែរ

3ទ្រង់ក៏ប្រឹក្សានឹងពួកអ្នកជាប្រធាន ហើយនឹងពួកមនុស្សខ្លាំងពូកែរបស់ទ្រង់ សម្រេចនឹងទប់ប្រឡាយទឹកទាំងប៉ុន្មាន ដែលនៅខាងក្រៅទីក្រុង ហើយពួកអ្នកទាំងនោះក៏ជួយ

4គេប្រមូលមនុស្សជាច្រើនមកទប់អស់ទាំងប្រឡាយទឹក និងជ្រោះទឹកដែលហូរកាត់ស្រុកនោះ ដោយនិយាយគ្នាថា៖ «នឹងទុកឲ្យពួកស្តេចអាស‌ស៊ើរមកដល់ទីនេះ ឃើញមានទឹកជាច្រើនធ្វើអី?»។

5ព្រះបាទហេសេគាបានតាំងព្រះ‌ហឫ‌ទ័យយ៉ាងម៉ឺងម៉ាត់ ក្នុងការសង់កំផែងដែលបាក់បែកទាំងប៉ុន្មានឡើងវិញ ហើយសង់ប៉មនៅលើកំផែងនោះ ព្រមទាំងសង់កំផែងមួយទៀតនៅខាងក្រៅ ហើយក៏ជួសជុលប៉មមីឡូរនៅក្នុងក្រុងដាវីឌឲ្យបានមាំ‌មួន។ ស្ដេចធ្វើគ្រឿងសស្ត្រា‌វុធ និងខែលជាបរិបូរ។

6ទ្រង់តាំងឲ្យមានមេក្រសួងសឹកត្រួតលើបណ្ដា‌ជន ក៏ប្រមូលជនទាំង‌ឡាយមកឯទ្រង់ នៅទី‌ធ្លាត្រង់មាត់ទ្វារទីក្រុង មានរាជ‌ឱង្ការកម្សាន្តចិត្តគេថា៖

7«ចូរមានកម្លាំង និងចិត្តក្លាហានឡើង កុំភ័យខ្លាច ឬស្រយុតចិត្ត ដោយព្រោះស្តេចអាស‌ស៊ើរ និងពួកពលទាំងហ្វូងដែលមកជា‌មួយនោះឡើយ ដ្បិតនៅខាងយើង មានមួយអង្គដែលពូកែជាងពួកគេទៅទៀត។

8ចំណែកគេ មានតែដៃខាងសាច់ឈាមប៉ុណ្ណោះ តែខាងយើងវិញ មានព្រះ‌យេហូវ៉ាជាព្រះនៃយើងរាល់គ្នា សម្រាប់នឹងជួយ ហើយធ្វើចម្បាំងជំនួសយើង»។ ពួកបណ្ដា‌ជនក៏ផ្អែកចិត្តទៅលើរាជ‌ឱង្ការនៃព្រះ‌បាទហេ‌សេ‌គា ជាស្តេចយូដា។

9ក្រោយនោះមក ព្រះ‌បាទសាន‌ហេរីប ជាស្តេចអាស‌ស៊ើរ ទ្រង់ចាត់រាជ‌ទូតទៅក្រុងយេរូ‌សាឡិម (ចំណែកឯទ្រង់ និងពល‌ទ័ពទាំងអស់របស់ទ្រង់ ក៏នៅមុខក្រុងឡាគីស) រាជ‌ទូតនោះក៏មកជួបព្រះ‌បាទហេ‌សេ‌គា ជាស្តេចយូដា និងពួកយូដាទាំងប៉ុន្មាន ជាពួកអ្នកនៅក្រុងយេរូ‌សាឡិម និយាយថា៖

10«ព្រះ‌បាទសាន‌ហេរីប ជាស្តេចអាស‌ស៊ើរ មានរាជ‌ឱង្ការដូច្នេះថា តើអ្នករាល់គ្នាទុកចិត្តអាងដល់អ្វី បានជាចេះតែនៅក្នុងក្រុងយេរូ‌សាឡិមនេះ ចង់ឲ្យយើងមកឡោម‌ព័ទ្ធដូច្នេះ?

11តើព្រះ‌បាទហេ‌សេ‌គាមិនបញ្ចុះ‌បញ្ចូលអ្នករាល់គ្នា ដើម្បីប្រគល់អ្នកឲ្យត្រូវស្លាប់ ដោយអត់បាយ អត់ទឹក ដោយនិយាយថា "ព្រះ‌យេហូវ៉ាជាព្រះរបស់យើងរាល់គ្នានឹងប្រោសយើងឲ្យរួចពីកណ្ដាប់ដៃស្តេចអាស‌ស៊ើរទេឬ?"។

12តើមិនមែនព្រះ‌បាទហេ‌សេ‌គា ដែលបានបំបាត់អស់ទាំងទីខ្ពស់ និងអាស‌នារបស់ព្រះនោះទេឬ? ហើយក៏បានបង្គាប់ពួកយូដា និងពួកក្រុងយេរូ‌សាឡិមថា "អ្នករាល់គ្នាត្រូវថ្វាយបង្គំនៅមុខអាស‌នាមួយនេះតែប៉ុណ្ណោះ ព្រមទាំងដុតកំញាននៅលើនោះ?"។

13អ្នករាល់គ្នាមិនដឹងទេឬ ពីការដែលយើង និងបិតាយើងបានធ្វើដល់អស់ទាំងសាសន៍ ដែលនៅស្រុកឯទៀតទាំងប៉ុន្មាន ឯព្រះទាំងប៉ុន្មានរបស់សាសន៍ដទៃ ដែលនៅគ្រប់ស្រុកទាំងនោះ តើអាចជួយស្រុកគេ ឲ្យរួចពីកណ្ដាប់ដៃរបស់យើងបានទេ?

14តើមានព្រះណាមួយក្នុងពួកព្រះរបស់សាសន៍ដទៃទាំងប៉ុន្មាន ដែលបិតាយើងបានបំផ្លាញអស់រលីងនោះ អាចជួយសាសន៍គេឲ្យរួចពីកណ្ដាប់ដៃយើងបានទេ ដែលព្រះរបស់អ្នករាល់គ្នាអាចជួយឲ្យរួចពីកណ្ដាប់យើងបាន?

15ដូច្នេះ កុំឲ្យព្រះ‌បាទហេ‌សេ‌គាល្បួងបញ្ឆោតអ្នករាល់គ្នា ឬបញ្ចុះបញ្ចូលអ្នកបែបយ៉ាងនេះទៀតឡើយ កុំជឿឲ្យសោះ ដ្បិតគ្មានព្រះណាមួយរបស់សាសន៍ ឬនគរណា ដែលអាចនឹងជួយប្រជា‌រាស្ត្រគេ ឲ្យរួចពីកណ្ដាប់ដៃយើង ឬពីកណ្ដាប់ដៃនៃបិតាយើងបានឡើយ ចំណង់បើព្រះរបស់អ្នករាល់គ្នា តើនឹងជួយអ្នករាល់គ្នាឲ្យរួចពីកណ្ដាប់ដៃយើងឯណាបាន»។

16ពួករាជ‌ទូតរបស់ស្តេចនោះ ក៏ប្រមាថមើល‌ងាយដល់ព្រះ‌យេហូវ៉ាដ៏ជាព្រះ និងព្រះ‌បាទហេ‌សេ‌គា ជាអ្នកបម្រើរបស់ព្រះ‌អង្គជាច្រើនតទៅទៀត។

17ក៏ធ្វើសំបុត្រមួលបង្កាច់ដល់ព្រះ‌យេហូវ៉ា ជាព្រះនៃសាសន៍អ៊ីស្រា‌អែល ព្រមទាំងពោលទាស់នឹងព្រះ ដោយថា៖ «ព្រះរបស់សាសន៍ដទៃទាំងប៉ុន្មាន នៅស្រុកផ្សេងៗ មិនបានជួយប្រជា‌រាស្ត្រគេឲ្យរួចពីកណ្ដាប់ដៃយើងយ៉ាងណា នោះព្រះរបស់ហេ‌សេ‌គា ក៏មិនអាចនឹងជួយប្រជា‌រាស្ត្រខ្លួន ឲ្យរួចពីកណ្ដាប់ដៃយើងបានដូច្នោះដែរ»។

18ពួកទូតនោះក៏ស្រែកយ៉ាងខ្លាំង ជាភាសារបស់ពួកយូដា ដល់ពួកក្រុងយេរូ‌សាឡិម ដែលនៅលើកំផែង ដើម្បីគំរាមបំភ័យឲ្យគេវល់គំនិត ឲ្យអាចនឹងយកទីក្រុងបាន។

19គេបាននិយាយពីព្រះនៃក្រុងយេរូ‌សាឡិម ទុកដូចជាព្រះរបស់សាសន៍ដទៃទាំងប៉ុន្មាននៅផែនដី ជាព្រះដែលជាស្នាដៃរបស់មនុស្សលោក។

20ដូច្នេះ ព្រះ‌បាទហេ‌សេ‌គា និងហោរាអេសាយ ជាកូនអ័ម៉ូស ក៏អធិស្ឋានពីដំណើរនោះ ហើយអំពាវ‌នាវដល់ស្ថានសួគ៌

21រួចព្រះ‌យេហូវ៉ាចាត់ទេវតាឲ្យមកបំផ្លាញមនុស្សខ្លាំងពូកែ ដែលមានចិត្តក្លាហានក្នុងទីបោះទ័ពរបស់ស្តេចអាស‌ស៊ើរ ព្រមទាំងពួកអ្នកនាំមុខ និងពួកមេ‌ទ័ពទាំងអស់។ ស្ដេចក៏វិលទៅឯនគររបស់ទ្រង់វិញ ដោយសេចក្ដីអៀនខ្មាស ហើយពេលទ្រង់បានចូលទៅក្នុងវិហារនៃព្រះរបស់ទ្រង់ នោះបុត្របង្កើតរបស់ទ្រង់ក៏ធ្វើគុតទ្រង់ ដោយដាវនៅទីនោះ។

22គឺយ៉ាងនោះដែលព្រះ‌យេហូវ៉ាបានសង្គ្រោះព្រះបាទហេ‌សេ‌គា និងពួកអ្នកនៅក្រុងយេរូ‌សាឡិម ឲ្យរួចពីកណ្ដាប់ដៃព្រះបាទសាន‌ហេរីប ជាស្តេចស្រុកអាស‌ស៊ើរ និងពីកណ្ដាប់ដៃសត្រូវទាំងប៉ុន្មានរបស់ស្ដេច ហើយព្រះ‌អង្គការពារគេគ្រប់ទិសទី។

23ក៏មានមនុស្សជាច្រើននាំយកតង្វាយមកថ្វាយដល់ព្រះ‌យេហូវ៉ា នៅក្រុងយេរូ‌សាឡិម និងរបស់មានតម្លៃផ្សេងៗ ថ្វាយដល់ព្រះ‌បាទហេ‌សេ‌គាជាស្តេចយូដាដែរ បានជាទ្រង់បានថ្កុំ‌ថ្កើងឡើង នៅចំពោះអស់ទាំងសាសន៍ដទៃតរៀងទៅ។

24នៅគ្រានោះ ព្រះបាទហេ‌សេ‌គាចាប់ប្រឈួនជាធ្ងន់ ហៀបនឹងសុគត តែទ្រង់អធិ‌ស្ឋានដល់ព្រះ‌យេហូវ៉ា ហើយព្រះ‌យេហូវ៉ាមានព្រះ‌បន្ទូលមក ព្រមទាំងប្រាប់ទីសម្គាល់ដល់ស្តេច

25ប៉ុន្តែ ព្រះ‌បាទហេ‌សេ‌គាមិនបានសងព្រះ‌គុណតាមដែលព្រះបានប្រោសដល់ទ្រង់នោះទេ ដ្បិតទ្រង់មានព្រះ‌ហឫ‌ទ័យអំនួត បានជាមានសេចក្ដីក្រោធមកគ្របលើទ្រង់ និងពួកយូដា ហើយពួកក្រុងយេរូ‌សាឡិមវិញ។

26ប៉ុន្តែ ព្រះបាទហេ‌សេ‌គាបានបន្ទាបព្រះ‌ហឫ‌ទ័យចុះ ពីការដែលមានចិត្តធំនោះ ព្រមទាំងពួកអ្នកនៅក្រុងយេរូ‌សាឡិមដែរ បានជាសេចក្ដីក្រោធរបស់ព្រះ‌យេហូវ៉ាមិនបានធ្លាក់មកលើគេ នៅក្នុងគ្រាព្រះ‌បាទហេ‌សេ‌គាឡើយ។

27ព្រះបាទហេ‌សេ‌គាមាន‌ទ្រព្យសម្បត្តិ និងកិត្តិយសយ៉ាងល្បីល្បាញ ស្ដេចបានធ្វើឃ្លាំងសម្រាប់ដាក់ប្រាក់ មាស ត្បូងមានតម្លៃ គ្រឿងក្រអូប និងខែល ហើយគ្រឿងប្រដាប់ល្អគ្រប់មុខ

28ក៏ធ្វើឃ្លាំងដាក់ស្រូវ ស្រាទំពាំង‌បាយ‌ជូរ និងប្រេង ព្រមទាំងរោងសម្រាប់ដាក់សត្វគ្រប់មុខ និងក្រោលសម្រាប់ហ្វូងចៀម

29ក៏សង់ទីក្រុងផ្សេងៗសម្រាប់ទ្រង់ ហើយមានហ្វូងគោ ហ្វូងចៀមជាបរិបូរ ដ្បិតព្រះបានប្រោសប្រទានឲ្យទ្រង់មានទ្រព្យ‌សម្បត្តិជាច្រើនណាស់។

30គឺព្រះបាទហេ‌សេ‌គា ដែលបានទប់រន្ធទឹកខាងលើនៃជ្រោះគីហុន បង្ហូរតម្រង់ចុះមក ដល់ខាងលិចទីក្រុងដាវីឌ ទ្រង់ចេះតែបានចម្រើនឡើង ក្នុងគ្រប់ការទាំងអស់។

31ប៉ុន្តែ ក្នុងការដែលរាជ‌ទូតនៃស្តេចបាប៊ី‌ឡូន បានមកស៊ើប‌សួរទ្រង់ ពីការអស្ចារ្យដែលកើតឡើងក្នុងស្រុក ព្រះបានទុកទ្រង់ចោល ដើម្បីនឹងល្បង‌លទ្រង់ ឲ្យបានជ្រាបគ្រប់ទាំងគំនិត ដែលមាននៅក្នុងព្រះ‌ហឫ‌ទ័យទ្រង់។

32កិច្ច‌ការផ្សេងទៀតពីព្រះ‌បាទហេ‌សេ‌គា និងការល្អទាំងប៉ុន្មានដែលទ្រង់ធ្វើ នោះបានកត់ទុកក្នុងសៀវភៅពីពួកស្តេចយូដា និងអ៊ីស្រា‌អែល ជានិមិត្តរបស់ហោរាអេសាយ ជាកូនអ័ម៉ូស។

33ព្រះ‌បាទហេ‌សេ‌គាក៏ផ្ទំលក់ទៅជា‌មួយបុព្វ‌បុរសរបស់ទ្រង់ ហើយគេបញ្ចុះសពទ្រង់នៅទីខ្ពស់ តាមផ្លូវឡើងទៅផ្នូររបស់ពួកវង្សនៃដាវីឌ ឯពួកយូដា និងពួកអ្នកនៅក្រុងយេរូ‌សាឡិមទាំងអស់គ្នា ក៏តម្កើងទ្រង់ឡើង ក្នុងខណៈដែលសុគតនោះ រួចម៉ាណា‌សេ ជាបុត្រា ក៏ឡើងសោយ‌រាជ្យជំនួសបិតា។

← Chapter 31 Jump to: Chapter 33 →