2 Chronicles 7

Khmer (ព្រះគម្ពីរបរិសុទ្ធកែសម្រួល ២០១៦)

← Chapter 6 Jump to: Chapter 8 →

1កាលព្រះបាទសាឡូម៉ូនបានអធិ‌ស្ឋានចប់ហើយ ស្រាប់តែមានភ្លើងធ្លាក់ពីលើមេឃ មកបញ្ឆេះតង្វាយដុត និងយញ្ញ‌បូជាទាំងប៉ុន្មាន ហើយព្រះ‌វិហារមានពេញដោយសិរី‌ល្អនៃព្រះ‌យេហូវ៉ា ។

2ពួកសង្ឃពុំអាចចូលទៅក្នុងព្រះ‌វិហាររបស់ព្រះ‌យេហូវ៉ាបានឡើយ ដោយព្រោះសិរី‌ល្អនៃព្រះ‌យេហូវ៉ា នៅពេញក្នុងព្រះ‌វិហារនោះ។

3ពេលពួកអ៊ីស្រា‌អែលទាំងអស់គ្នាឃើញ ក្នុងកាលដែលភ្លើងធ្លាក់មក និងសិរី‌ល្អនៃព្រះនៅលើព្រះ‌វិហារ នោះគេក្រាបចុះផ្កាប់មុខដល់ដី ថ្វាយបង្គំនៅទីក្រាលថ្ម ព្រមទាំងអរព្រះ‌គុណដល់ព្រះ‌យេហូវ៉ាថា៖ «ព្រះ‌អង្គប្រកបដោយករុណា‌គុណ ឯសេចក្ដីសប្បុរសរបស់ព្រះ‌អង្គ នៅអស់កល្បជា‌និច្ច»។

4បន្ទាប់មក ស្តេច និងប្រជាជនទាំងអស់គ្នាបានថ្វាយយញ្ញ‌បូជានៅចំពោះព្រះ‌យេហូវ៉ា។

5ព្រះបាទសាឡូម៉ូនបានថ្វាយយញ្ញ‌បូជា ជាគោពីរម៉ឺនពីរពាន់ក្បាល និងចៀមមួយសែនពីរម៉ឺនក្បាល។ ដូច្នេះ ស្តេច និងប្រជាជនបានធ្វើបុណ្យឆ្លងព្រះ‌ដំណាក់នៃព្រះ។

6ឯពួកសង្ឃឈរនៅតាមកន្លែងរបស់គេរៀងខ្លួន ព្រមទាំងពួកលេវីដែរ គេកាន់ប្រដាប់ភ្លេងនៃព្រះ‌យេហូវ៉ា ដែលព្រះបាទដាវីឌបានធ្វើសម្រាប់អរព្រះ‌គុណដល់ព្រះ‌យេហូវ៉ា ក្នុងកាលដែលព្រះបាទដាវីឌបានសរសើរ ដោយ‌សារពួកនោះថា «សេចក្ដីសប្បុរសរបស់ព្រះនៅអស់កល្បជា‌និច្ច»។ ពួកសង្ឃក៏ផ្លុំត្រែនៅមុខគេ ហើយពួកអ៊ីស្រា‌អែលទាំងអស់ក៏ឈរឡើង។

7ព្រះបាទសាឡូម៉ូនបានញែកកន្លែងកណ្ដាលទី‌លាន ដែលនៅមុខព្រះ‌វិហាររបស់ព្រះ‌យេហូវ៉ាចេញជាបរិសុទ្ធ ដ្បិតគឺនៅទីនោះហើយ ដែលទ្រង់បានថ្វាយតង្វាយដុតទាំងប៉ុន្មាន ព្រមទាំងខ្លាញ់តង្វាយមេត្រីផង ព្រោះអាស‌នាលង្ហិនដែលព្រះបាទសាឡូម៉ូនបានធ្វើ មិនល្មមនឹងទទួលអស់ទាំងតង្វាយដុត តង្វាយម្សៅ និងខ្លាញ់ផងបានទេ។

8នៅគ្រានោះ ព្រះបាទសាឡូម៉ូន និងពួកអ៊ីស្រា‌អែលទាំងអស់គ្នា បានធ្វើបុណ្យអស់ប្រាំពីរថ្ងៃ ជាជំនុំយ៉ាងធំ ដែលមកចាប់តាំងពីទ្វារចូលស្រុកហាម៉ាត រហូតដល់ជ្រោះស្រុកអេស៊ីព្ទ។

9នៅថ្ងៃទីប្រាំបី គេបានប្រជុំយ៉ាងឱឡារិក ព្រោះគេធ្វើបុណ្យឆ្លងអាស‌នាអស់ប្រាំពីរថ្ងៃ និងបុណ្យនោះប្រាំពីរថ្ងៃទៀត។

10នៅថ្ងៃទីម្ភៃបី ខែទីប្រាំពីរ ទ្រង់ឲ្យប្រជាជនវិលទៅទីលំនៅរបស់គេវិញ ដោយរីក‌រាយសប្បាយ ហើយមានចិត្តត្រេក‌អរ ដោយព្រោះសេចក្ដីសប្បុរស ដែលព្រះ‌យេហូវ៉ាបានប្រោសដល់ព្រះបាទដាវីឌ ដល់ព្រះបាទសាឡូម៉ូន និងអ៊ីស្រា‌អែលជាប្រជា‌រាស្ត្ររបស់ព្រះ‌អង្គ។

11កាលព្រះបាទសាឡូម៉ូនបានស្អាងព្រះ‌វិហាររបស់ព្រះ‌យេហូវ៉ា និងដំណាក់ស្តេចរួចជាស្រេចហើយ និងរបស់ទាំងប៉ុន្មានដែលព្រះបាទសាឡូម៉ូនមានព្រះ‌ហឫ‌ទ័យចង់ធ្វើ ក្នុងព្រះ‌វិហាររបស់ព្រះ‌យេហូវ៉ា ព្រមទាំងក្នុងដំណាក់របស់ព្រះ‌អង្គ នោះក៏ធ្វើកើតទាំងអស់។

12បន្ទាប់មក ព្រះ‌យេហូវ៉ាលេចមកឲ្យព្រះបាទសាឡូម៉ូនឃើញនៅពេលយប់ មានព្រះ‌បន្ទូលថា៖ «យើងបានទទួលសេចក្ដីអធិ‌ស្ឋានរបស់ឯងហើយ ក៏បានរើសទីនេះ ទុកជាទីសម្រាប់យើង ឲ្យបានជាទីថ្វាយយញ្ញ‌បូជា។

13បើកាលណាយើងបិទមេឃមិនឲ្យភ្លៀងធ្លាក់ចុះ ឬបើយើងបង្គាប់កណ្តូបឲ្យស៊ីបំផ្លាញស្រុក ឬឲ្យមានអាសន្ន‌រោគកើតឡើងក្នុងពួកប្រជា‌រាស្ត្ររបស់យើង

14នោះបើប្រជា‌រាស្ត្ររបស់យើង ដែលបានហៅតាមឈ្មោះយើង បន្ទាបខ្លួន ហើយអធិ‌ស្ឋានរកមុខយើង ព្រមទាំងងាកបែរចេញពីផ្លូវអាក្រក់របស់គេ នោះយើងនឹងស្តាប់ពីលើស្ថានសួគ៌ ហើយអត់ទោសអំពើបាបរបស់គេ ទាំងមើលស្រុកគេឲ្យជាផង។

15ឥឡូវនេះ ភ្នែកយើងនឹងនៅតែបើក ហើយត្រចៀកយើងនឹងនៅតែផ្ទៀងស្តាប់សេចក្ដីដែលគេអធិ‌ស្ឋាននៅទីនេះ។

16ដ្បិតឥឡូវនេះ យើងបានរើសព្រះ‌វិហារនេះ ហើយញែកចេញជាបរិសុទ្ធ ដើម្បីឲ្យឈ្មោះយើងបានតាំងនៅទីនេះជាដរាបទៅ ឯភ្នែក និងចិត្តរបស់យើង ក៏នៅទីនេះជា‌និច្ច។

17ចំណែកអ្នក ប្រសិន‌បើអ្នកដើរនៅមុខយើង ដូចជាដាវីឌ ជាបិតាអ្នក ព្រមទាំងធ្វើតាមគ្រប់ទាំងសេចក្ដីដែលយើងបានបង្គាប់ ហើយរក្សាបញ្ញត្តិ និងក្រឹត្យ‌ក្រមទាំងប៉ុន្មានរបស់យើង

18នោះយើងនឹងតាំងរាជ្យនៃនគរ ឲ្យខ្ជាប់‌ខ្ជួនឡើង ដូចជាយើងបានតាំងសញ្ញានឹងដាវីឌ ជាបិតាអ្នកថា "នឹងមិនដែលខានមានពូជអ្នកគ្រប់‌គ្រងលើអ៊ីស្រា‌អែលឡើយ" ។

19ប៉ុន្តែ បើអ្នកងាកបែរចេញ ហើយបោះ‌បង់ចោលបញ្ញត្តិ និងក្រឹត្យ‌ក្រមទាំងប៉ុន្មាន ដែលយើងបានដាក់សម្ញែងនៅមុខអ្នករាល់គ្នា ទៅគោរពប្រតិ‌បត្តិថ្វាយបង្គំដល់ព្រះដទៃវិញ

20យើងនឹងដកអ្នករាល់គ្នាចេញពីស្រុកដែលយើងបានឲ្យដល់អ្នករាល់គ្នា រួចដំណាក់នេះដែលយើងបានញែកជាបរិសុទ្ធ ទុកសម្រាប់ឈ្មោះយើង នោះយើងនឹងបោះ‌បង់ចោលពីភ្នែករបស់យើង ឲ្យបានត្រឡប់ជាពាក្យពោល និងជាពាក្យចំអក ក្នុងចំណោមអស់ទាំងសាសន៍។

21ឯដំណាក់ដ៏ស្កឹមស្កៃនេះ អស់អ្នកណាដែលដើរតាមនេះ នឹងមានសេចក្ដីប្លែកក្នុងចិត្តថា "ហេតុអ្វីបានជាព្រះ‌យេហូវ៉ាប្រព្រឹត្តយ៉ាងដូច្នេះ ចំពោះស្រុកនេះ និងព្រះ‌វិហារនេះ?"

22គេនឹងឆ្លើយឡើងថា "គឺដោយព្រោះគេបានបោះ‌បង់ចោលព្រះ‌យេហូវ៉ា ជាព្រះនៃបុព្វ‌បុរសរបស់គេ ដែលទ្រង់បាននាំគេចេញពីស្រុកអេស៊ីព្ទមក ហើយបានទៅចាប់កាន់តាមព្រះដទៃ ព្រមទាំងថ្វាយបង្គំ និងគោរពប្រតិ‌បត្តិដល់ព្រះទាំងនោះផង ហេតុនោះបានជាទ្រង់បណ្ដាលឲ្យសេចក្ដីអាក្រក់ទាំងនេះកើតឡើងដល់គេ"»។

← Chapter 6 Jump to: Chapter 8 →