1 Kings 10

Lao Bible 2012 (ພຣະຄຳພີສັກສິ)

← Chapter 9 Jump to: Chapter 11 →

1ຣາຊີນີແຫ່ງເຊບາໄດ້ຍິນເຖິງຊື່ສຽງຂອງກະສັດໂຊໂລໂມນ ຣາຊີນີຈຶ່ງເດີນທາງມາທີ່ນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ ເພື່ອທົດສອບເພິ່ນດ້ວຍບັນຫາຫຍຸ້ງຍາກຫລາຍຢ່າງ.

2ຣາຊີນີໄດ້ນຳເອົາບໍລິວານຢ່າງຫລວງຫລາຍມານຳ ພ້ອມທັງບັນທຸກເຄື່ອງເທດ, ເພັດພອຍ ແລະຄຳເປັນຈຳນວນຫລາຍໃສ່ຫລັງອູດມາ. ເມື່ອຣາຊີນີກັບກະສັດໂຊໂລໂມນໄດ້ພົບກັນແລ້ວ ຣາຊີນີກໍຖາມເພິ່ນທຸກບັນຫາທີ່ຣາຊີນີສາມາດຄິດອອກໄດ້.

3ກະສັດໂຊໂລໂມນຕອບໄດ້ທຸກບັນຫາ; ບໍ່ມີເລື່ອງໃດຍາກເກີນກວ່າທີ່ເພິ່ນຈະອະທິບາຍ.

4ຣາຊີນີແຫ່ງເຊບາຮູ້ສຶກປະທັບໃຈ ໃນສະຕິປັນຍາຂອງກະສັດໂຊໂລໂມນ ແລະເຫັນຣາຊວັງທີ່ເພິ່ນໄດ້ສ້າງ.

5ຣາຊີນີເຫັນອາຫານທີ່ເທິງໂຕະຂອງເພິ່ນ, ສຳນັກຂອງຂ້າຣາຊການ, ການຈັດລະບຽບຂອງຂ້າຣາຊການປະຈຳວັງກັບເຄື່ອງແບບທີ່ພວກເຂົານຸ່ງ ພວກທີ່ລໍຮັບໃຊ້ເພິ່ນໃນງານກິນລ້ຽງຕ່າງໆ ແລະເຄື່ອງບູຊາທີ່ເພິ່ນຖວາຍຢູ່ໃນວິຫານຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວ. ສິ່ງທັງໝົດນີ້ເຮັດໃຫ້ຣາຊີນີງຶດງໍ້ ແລະປະຫລາດໃຈຫລາຍ.

6ຣາຊີນີຈຶ່ງກ່າວແກ່ກະສັດວ່າ, “ຄຳເລົ່າລືທີ່ຂ້ານ້ອຍໄດ້ຍິນຢູ່ໃນປະເທດຂອງຂ້ານ້ອຍເອງກ່ຽວກັບທ່ານ ແລະສະຕິປັນຍາຂອງທ່ານນັ້ນກໍເປັນຈິງແທ້

7ແຕ່ຂ້ານ້ອຍບໍ່ເຊື່ອຈົນໄດ້ມາເຫັນດ້ວຍຕົນເອງ ສິ່ງທີ່ຂ້ານ້ອຍໄດ້ຍິນນັ້ນບໍ່ຮອດເຄິ່ງໜຶ່ງຂອງສະຕິປັນຍານີ້; ທ່ານມີສະຕິປັນຍາ ແລະຊັບສົມບັດຫລາຍກວ່າທີ່ຂ້ານ້ອຍໄດ້ຍິນມາ.

8ບັນດາຄົນ ຂອງທ່ານກໍເປັນສຸກແທ້ ແລະພວກທີ່ລໍຮັບໃຊ້ທ່ານກໍເປັນສຸກ ທີ່ມີໂອກາດໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳແຫ່ງປັນຍາຂອງທ່ານ.

9ສັນລະເສີນພຣະເຈົ້າຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງທ່ານ ພຣະອົງໄດ້ສຳແດງໃຫ້ເຫັນວ່າພຣະອົງພໍໃຈນຳທ່ານຫລາຍທີ່ສຸດ ຈຶ່ງແຕ່ງຕັ້ງທ່ານໃຫ້ເປັນກະສັດແຫ່ງຊາດອິດສະຣາເອນ. ເພາະຄວາມຮັກຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວສຳລັບຊາດອິດສະຣາເອນມີຕະຫລອດໄປ ພຣະອົງຈຶ່ງໄດ້ແຕ່ງຕັ້ງທ່ານໃຫ້ເປັນກະສັດຂອງພວກເຂົາ ເພື່ອທ່ານຈະຮັກສາກົດບັນຍັດແລະຄວາມຍຸດຕິທຳໄວ້.”

10ແລ້ວຣາຊີນີກໍໄດ້ຖວາຍຂອງຂວັນ ທີ່ນຳມາໃຫ້ກະສັດໂຊໂລໂມນ ຊຶ່ງມີຄຳໜັກປະມານຫ້າໂຕນ ແລະເຄື່ອງເທດກັບເພັດພອຍເປັນຈຳນວນຫລວງຫລາຍ. ເຄື່ອງເທດທີ່ຣາຊີນີແຫ່ງເຊບາໄດ້ມອບໃຫ້ກະສັດໂຊໂລໂມນນັ້ນ ມີຫລາຍກວ່າທຸກຄັ້ງທີ່ເພິ່ນເຄີຍໄດ້ຮັບມາ. (

11ນອກຈາກນີ້ແລ້ວ ຍັງມີຂະບວນເຮືອຂອງກະສັດຮີຣາມ ທີ່ບັນທຸກຄຳມາແຕ່ໂອເຟຍ ແລະທັງໄດ້ນຳເອົາໄມ້ຈັນ ແລະເພັດເປັນຈຳນວນຫລວງຫລາຍ ມາຈາກທີ່ນັ້ນດ້ວຍ.

12ກະສັດໂຊໂລໂມນໄດ້ໃຊ້ໄມ້ນີ້ເຮັດຮາວໃນວິຫານຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວ ແລະຣາຊວັງ ແລະເຮັດພິນນ້ອຍ ແລະພິນໃຫຍ່ໃຫ້ພວກນັກດົນຕຼີ. ໄມ້ນີ້ແມ່ນໄມ້ຈັນຊັ້ນດີທີ່ສຸດທີ່ສົ່ງເຂົ້າໄປໃນອິດສະຣາເອນ ແລະບໍ່ມີຜູ້ໃດໄດ້ເຫັນໄມ້ຈັນຢ່າງນີ້ອີກເລີຍ.)

13ກະສັດໂຊໂລໂມນໄດ້ມອບຂອງຂວັນໃຫ້ຣາຊີນີແຫ່ງເຊບາຕາມທຳນຽມ; ນອກນີ້ເພິ່ນຍັງມອບທຸກສິ່ງຕາມທີ່ຣາຊີນີຂໍຮ້ອງ. ແລ້ວຣາຊີນີພ້ອມທັງຄະນະຜູ້ຕິດຕາມ ກໍໄດ້ກັບຄືນເມືອດິນແດນແຫ່ງເຊບາ.

14ທຸກປີໃດກະສັດໂຊໂລໂມນໄດ້ຮັບຄຳໜັກເກືອບເຖິງຊາວຫ້າໂຕນ

15ໂດຍບໍ່ນັບການເສຍສ່ວຍຕ່າງໆ ຈາກພວກພໍ່ຄ້າ, ຈາກກຳໄລທີ່ໄດ້ມາຈາກການຄ້າ ແລະຈາກເຄື່ອງບັນນາການທີ່ບັນດາກະສັດແຫ່ງອາຣາເບຍ ແລະພວກຜູ້ປົກຄອງເຂດຕ່າງໆໃນປະເທດອິດສະຣາເອນໄດ້ສົ່ງມາໃຫ້.

16ກະສັດໂຊໂລໂມນຍັງໄດ້ເຮັດໂລ້ໃຫຍ່ສອງຮ້ອຍອັນ; ແຕ່ລະອັນເຄືອບດ້ວຍຄຳໜັກເກືອບເຖິງເຈັດກິໂລກຼາມ.

17ເພິ່ນຍັງໄດ້ສ້າງໂລ້ນ້ອຍອີກສາມຮ້ອຍອັນ; ແຕ່ລະອັນເຄືອບດ້ວຍຄຳໜັກເກືອບສອງກິໂລກຼາມ. ເພິ່ນໄດ້ເອົາໂລ້ເຫຼົ່ານີ້ໄປໄວ້ໃນຫ້ອງໂຖງແຫ່ງດົງເລບານອນ.

18ເພິ່ນຍັງໄດ້ສ້າງບັນລັງທີ່ໃຫຍ່ໂຕ. ບາງສ່ວນຂອງບັນລັງນີ້ໄດ້ເຮັດດ້ວຍງາຊ້າງ ແລະນອກນັ້ນກໍເຄືອບດ້ວຍຄຳນໍ້າໜຶ່ງ.

19ບັນລັງນີ້ມີຂັ້ນໄດຫົກຂັ້ນ ທຸກຂັ້ນໃດມີຮູບສິງຢູ່ສອງຟາກຂ້າງ ຊຶ່ງລວມທັງໝົດແລ້ວມີຮູບສິງຢູ່ສິບສອງໂຕ. ຢູ່ທາງເບື້ອງຫລັງຂອງບັນລັງມີຮູບຫົວງົວ ແລະຂ້າງບ່ອນວາງແຂນແຕ່ລະເບື້ອງກໍມີຮູບສິງ. ບໍ່ມີອານາຈັກໃດທີ່ມີບັນລັງຢ່າງນີ້.

21ຈອກທັງໝົດທີ່ກະສັດໂຊໂລໂມນໃຊ້ດື່ມແມ່ນໄດ້ເຮັດດ້ວຍຄຳ ແລະເຄື່ອງໃຊ້ທຸກຢ່າງທີ່ຢູ່ໃນຫ້ອງໂຖງແຫ່ງດົງເລບານອນກໍເຮັດດ້ວຍຄຳນໍ້າໜຶ່ງ. ບໍ່ມີສິ່ງໃດທີ່ເຮັດດ້ວຍເງິນ ເພາະເງິນໃນສະໄໝຂອງກະສັດໂຊໂລໂມນຖືວ່າເປັນຂອງບໍ່ມີຄ່າ.

22ກະສັດໂຊໂລໂມນຍັງມີຂະບວນເຮືອແຫ່ງຕາກຊິດ ທີ່ແລ່ນໄປກັບຂະບວນເຮືອຂອງກະສັດຮີຣາມ. ໃນທຸກສາມປີໃດ ຂະບວນເຮືອຂອງເພິ່ນໄດ້ແລ່ນກັບຄືນມາ ທັງບັນທຸກເອົາຄຳ, ເງິນ, ງາຊ້າງ, ລີງໃຫຍ່ ແລະລີງນ້ອຍມານຳດ້ວຍ.

23ກະສັດໂຊໂລໂມນຮັ່ງມີ ແລະສະຫລາດຫລາຍກວ່າກະສັດທັງໝົດທີ່ແຜ່ນດິນໂລກ.

24ທົ່ວທັງແຜ່ນດິນໂລກກໍຢາກມາຟັງສະຕິປັນຍາທີ່ພຣະເຈົ້າໂຜດໃຫ້ເພິ່ນນັ້ນ.

25ຜູ້ທີ່ມາກໍໄດ້ນຳຂອງຂວັນມາມອບໃຫ້ເພິ່ນ ຊຶ່ງເປັນສິ່ງທີ່ເຮັດດ້ວຍເງິນ ແລະຄຳ, ເສື້ອຜ້າ, ອາວຸດ, ເຄື່ອງເທດ, ມ້າ ແລະລໍ. ເຫດການດັ່ງນີ້ເປັນມາທຸກປີ.

26ກະສັດໂຊໂລໂມນໄດ້ຮວບຮວມລົດມ້າແລະມ້າ; ເພິ່ນມີລົດມ້າໜຶ່ງພັນສີ່ຮ້ອຍຄັນ ແລະມີມ້າສິບສອງພັນໂຕ. ເພິ່ນໄດ້ເອົາລົດມ້າ ແລະມ້າບາງສ່ວນໄວ້ໃນນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ ແລະສ່ວນທີ່ເຫຼືອນັ້ນກໍປະຈຳໄວ້ຕາມເມືອງຕ່າງໆ.

27ໃນຣາຊການຂອງເພິ່ນນັ້ນ ເງິນຖືເປັນຂອງທຳມະດາດັ່ງກ້ອນຫີນໃນນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ ແລະຕົ້ນແປກກໍມີຫລວງຫລາຍ, ແຕ່ຖືເປັນທຳມະດາດັ່ງຕົ້ນໝາກເດື່ອເທດ ທີ່ເກີດຢູ່ຕາມຕີນພູຂອງນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ.

28ຝູງມ້າຂອງກະສັດໄດ້ມາຈາກມຸດສະຣີ ແລະກີລີເກຍ ບ່ອນທີ່ບັນດາຕົວແທນຂອງກະສັດໄດ້ໄປຫາຊອກຊື້ໃຫ້ເພິ່ນ.

29ສ່ວນລົດຮົບທີ່ໄດ້ນຳເຂົ້າມາແຕ່ປະເທດເອຢິບນັ້ນ ຄັນລະຫົກຮ້ອຍຫລຽນເງິນ ແລະມ້າໂຕລະໜຶ່ງຮ້ອຍຫ້າສິບຫລຽນເງິນ. ຕົວແທນເຫຼົ່ານີ້ຍັງໄດ້ສົ່ງມ້າ ແລະລົດຮົບເຂົ້າໄປຂາຍໃຫ້ກະສັດຂອງຊາວຮິດຕີແລະຂອງຊາວຊີເຣຍ.

← Chapter 9 Jump to: Chapter 11 →