1 Samuel 1

Burmese MCLZV

Jump to: Chapter 2 →

1ဧဖရိမ္ေတာင္ကုန္းေဒသရွိရာမၿမိဳ႕တြင္ ဧလကာနဟုနာမည္တြင္ေသာလူတစ္ ေယာက္ရွိ၏။ သူသည္ဧဖရိမ္အႏြယ္ဝင္ျဖစ္ ၍အဖမွာေယေရာဟံ၊ အဖိုးကားဧလိ ျဖစ္၏။ သူသည္ဇုဖသားခ်င္းစု၊ ေတာဟူ အိမ္ေထာင္စုဝင္ျဖစ္သတည္း။-

2ဧလကာနတြင္ဟႏၷႏွင့္ေပနိႏၷဟူေသာမယား ႏွစ္ေယာက္ရွိ၏။ ေပနိႏၷတြင္သားသမီးမ်ားရွိ ၍ဟႏၷမွာမရွိေခ်။-

3ဧလကာနသည္အနႏၲတန္ခိုးရွင္ထာဝရ ဘုရားအားဝတ္ျပဳကိုးကြယ္ရန္ ရာမၿမိဳ႕မွ ရွိေလာၿမိဳ႕သို႔ႏွစ္စဥ္ႏွစ္တိုင္းသြားေရာက္၏။ ထိုၿမိဳ႕တြင္ဧလိ၏သားမ်ားျဖစ္ၾကေသာ ေဟာဖနိႏွင့္ဖိနဟတ္တို႔သည္ ထာဝရ ဘုရား၏ယဇ္ပုေရာဟိတ္မ်ားအျဖစ္ျဖင့္ ေဆာင္ရြက္လ်က္ရွိၾက၏။-

4ဧလကာနသည္ယဇ္ပူေဇာ္သည့္အခါ ေပနိႏၷ ႏွင့္သားသမီးတို႔အားေဝစုတစ္စုစီခြဲေဝ ေပး၏။-

5ဟႏၷကိုမူအထူးေဝစုေပး၏။ ထာဝရဘုရား သည္ဟႏၷအားသားသမီးေမြးဖြားခြင့္ကိုေပး ေတာ္မမူေသာ္လည္း ဧလကာနသည္ဟႏၷ အားလြန္စြာခ်စ္ျမတ္နိုးေလသည္။-

6ဟႏၷတြင္သားသမီးမရသျဖင့္သူ၏ၿပိဳင္ ဘက္ျဖစ္သူ ေပနိႏၷသည္ဟႏၷအားရွုတ္ခ်ကာ စိတ္ဒုကၡေပးေလ့ရွိ၏။-

7ဤအတိုင္းတစ္ႏွစ္ၿပီးတစ္ႏွစ္လြန္ခဲ့၏။ သူတို႔ သည္ထာဝရဘုရား၏အိမ္ေတာ္သို႔သြားေရာက္ သည့္အခါတိုင္း ေပနိႏၷသည္ဟႏၷအားစိတ္ဒုကၡ ေရာက္ေစသျဖင့္ ဟႏၷသည္အဘယ္အစားအစာ ကိုမၽွမစားဘဲငို၍သာေနတတ္၏။-

8သူ၏ခင္ပြန္းဧလကာနက``ဟႏၷ၊ သင္သည္ အဘယ္ေၾကာင့္ငိုေႂကြးေနပါသနည္း။ အဘယ္ ေၾကာင့္အစားအစာမစားေသာက္ဘဲေနပါ သနည္း။ အဘယ္ေၾကာင့္အစဥ္ပင္စိတ္မခ်မ္းမ သာျဖစ္၍ေနပါသနည္း။ ငါသည္သင္၏အဖို႔ သားတစ္က်ိပ္ထက္အဖိုးထိုက္သည္မဟုတ္ပါ ေလာ'' ဟုေမးေလ့ရွိ၏။

9အခါတစ္ပါး၌သူတို႔သည္ရွိေလာၿမိဳ႕ရွိထာဝရ ဘုရား၏အိမ္ေတာ္တြင္ အစားအစာစားေသာက္ ၾကၿပီးေသာအခါ ဟႏၷသည္စိတ္မခ်မ္းမသာ ျဖစ္လ်က္ထ၍ျပင္းျပစြာငိုယိုကာ ထာဝရ ဘုရား၏ထံေတာ္သို႔ဆုေတာင္းပတၳနာျပဳ ေလ၏။ (ထိုအခါဧလိသည္တံခါးအနီး မိမိထိုင္ေနက်ေနရာတြင္ထိုင္လ်က္ေန သတည္း။-)

11ဟႏၷက``အနႏၲတန္ခိုးရွင္ထာဝရဘုရား၊ ကိုယ္ေတာ္ရွင္၏ကၽြန္မကိုရွုျမင္ေတာ္မူပါ။ ကိုယ္ေတာ္ရွင္ကၽြန္မ၏ဒုကၡကိုရွုမွတ္ေတာ္ မူလ်က္ေအာက္ေမ့သတိရေတာ္မူပါ။ ေမ့ ေလ်ာ့ေတာ္မမူပါႏွင့္။ ကိုယ္ေတာ္ရွင္သည္ ကိုယ္ေတာ္၏ကၽြန္မအားသားဆုကိုေပး ေတာ္မူလၽွင္ သူ႔ကိုအသက္ရွင္သမၽွကာလ ပတ္လုံးကိုယ္ေတာ္ရွင္အားဆက္ကပ္ပူေဇာ္ ပါမည္။ သူ၏ဆံပင္ကိုလည္းအဘယ္ အခါ၌မၽွမျဖတ္မရိတ္ေစပါ'' ဟုက်ိန္ဆိုကတိျပဳေလ၏။-

12ဟႏၷသည္အခ်ိန္ၾကာျမင့္စြာဆိတ္ဆိတ္ဆု ေတာင္းပတၳနာျပဳ၏။ ဧလိသည္သူ၏ႏွုတ္ ကိုၾကည့္ရွုလ်က္ေန၏။-

13ဟႏၷသည္ဆိတ္ဆိတ္ဆုေတာင္းပတၳနာျပဳ၍ေန သျဖင့္ သူ၏ႏွုတ္ခမ္းတို႔သည္လွုပ္ရွားလ်က္ရွိ ေသာ္လည္းအသံကားမထြက္။ သို႔ျဖစ္၍သူ႔ အားအရက္မူးသည္ဟုထင္မွတ္သျဖင့္၊-

14ဧလိက``သင္သည္အဘယ္မၽွၾကာအရက္မူး လ်က္ေနပါသနည္း။ အရက္ကိုၾကဥ္ေရွာင္ ေလာ့'' ဟုဆို၏။

15ဟႏၷက``အရွင္၊ ကၽြန္မသည္အရက္မမူးပါ။ အရက္မေသာက္ပါ။ ကၽြန္မသည္အလြန္ပင္ စိတ္ပ်က္၍ မိမိ၏ဆင္းရဲဒုကၡကိုရင္ဖြင့္ကာ ထာဝရဘုရားထံတြင္ဆုေတာင္းပတၳနာ ျပဳလ်က္ေနခဲ့ပါ၏။-

16ကၽြန္မအားတန္ဖိုးမရွိသည့္မိန္းမဟုမထင္ မွတ္ပါႏွင့္။ ကၽြန္မသည္အလြန္စိတ္မခ်မ္းမသာ ျဖစ္သျဖင့္ ဤသို႔ဆုေတာင္းပတၳနာျပဳလ်က္ေန ျခင္းျဖစ္ပါ၏'' ဟုျပန္၍ေလၽွာက္၏။

17ဧလိက``စိတ္ခ်မ္းသာစြာသြားပါေလာ့။ ဣသေရလ အမ်ိဳးသားတို႔ကိုးကြယ္ေသာထာဝရဘုရားသည္ သင္ေတာင္းေလၽွာက္သည္အတိုင္းေပးသနားေတာ္ မူပါေစေသာ'' ဟုဆို၏။

18ဟႏၷကလည္း``ကၽြန္မသည္အရွင္ေပးသည့္ေကာင္း ခ်ီးမဂၤလာကိုခံရပါေစေသာ'' ဟုေလၽွာက္ေလ၏။ ထိုေနာက္သူသည္စိတ္သက္သာမွုရလ်က္ထြက္ ခြာသြားၿပီးလၽွင္ အစားအစာအနည္းငယ္ကို စားေလ၏။

19ေနာက္တစ္ေန႔၌ဧလကာနႏွင့္အိမ္ေထာင္စုသား တို႔သည္ နံနက္ေစာေစာထ၍ဘုရားသခင္အား ကိုးကြယ္ဝတ္ျပဳၾက၏။ ထိုေနာက္ရာမၿမိဳ႕ေနအိမ္ သို႔ျပန္ၾက၏။ ဧလကာနသည္သူ၏ဇနီးဟႏၷ ႏွင့္ဆက္ဆံေလ၏။ ဘုရားသခင္သည္ဟႏၷ၏ ဆုေတာင္းပတၳနာကိုနားေညာင္းေတာ္မူသျဖင့္၊-

20ဟႏၷသည္ကိုယ္ဝန္ေဆာင္၍သားေယာက်ာ္းကိုဖြား ျမင္ေလသည္။ သူက``ငါသည္ထာဝရဘုရား အားေတာင္းခံသျဖင့္ဤသားကိုရ၏'' ဟုဆို ၿပီးလၽွင္ရွေမြလဟုနာမည္မွည့္ေလသည္။

21ဧလကာနသည္မိမိ၏အိမ္ေထာင္စုႏွင့္အတူ ႏွစ္စဥ္ပူေဇာ္ေနက်ယဇ္ကိုလည္းေကာင္း၊ မိမိ သစၥာဝတ္ကိုေျဖရာအထူးယဇ္ကိုလည္းေကာင္း ဘုရားသခင္အားပူေဇာ္ရန္ရွိေလာၿမိဳ႕သို႔ သြားေရာက္ဖို႔အခ်ိန္က်ေရာက္လာျပန္၏။-

22သို႔ရာတြင္ယခုအႀကိမ္၌ဟႏၷသည္မလိုက္ ဘဲေန၏။ သူသည္မိမိခင္ပြန္းအား``ကေလး ကိုနို႔ျဖတ္ၿပီးလၽွင္ၿပီးခ်င္း သူ႔အားထာဝရ ဘုရား၏အိမ္ေတာ္တြင္အျမဲေနေစရန္ ကၽြန္မေခၚေဆာင္သြားပါမည္'' ဟုေျပာ၏။

23ဧလကာနက``ေကာင္းၿပီ။ သင္ျပဳလိုသည္ အတိုင္းျပဳပါေလ။ ကေလးနို႔ျဖတ္သည္တိုင္ ေအာင္အိမ္တြင္ေနေလာ့။ သင္ျပဳေသာသစၥာကတိ ကိုအေကာင္အထည္ေဖာ္နိုင္ရန္ ထာဝရဘုရား ကူမေတာ္မူပါေစေသာ'' ဟုဆို၏။ သို႔ျဖစ္၍ ဟႏၷသည္သူငယ္ကိုနို႔တိုက္လ်က္၊ နို႔မျဖတ္ မီတိုင္ေအာင္အိမ္မွာေနေလ၏။

24သူသည္သားငယ္ကိုနို႔ျဖတ္ၿပီးေသာအခါ သုံးႏွစ္သားႏြားထီး ကေလးတစ္ေကာင္၊ မုန႔္ညက္တစ္တင္း၊ စပ်စ္ရည္ တစ္ဘူးကိုယူေဆာင္လ်က္သားငယ္ႏွင့္အတူ ရွိေလာၿမိဳ႕သို႔သြား၏။ သားငယ္ရွေမြလသည္ လြန္စြာငယ္ရြယ္ႏုနယ္ေသးသတည္း။-

25ႏြားကိုသတ္ၿပီးေနာက္သူငယ္ကိုဧလိထံသို႔ ယူေဆာင္သြားၾက၏။-

26ဟႏၷကဧလိအား``အရွင္၊ ကၽြန္မသည္အထက္ ကအရွင္၏အနီး၌ရပ္လ်က္ ထာဝရဘုရား ထံသို႔ဆုေတာင္းပတၳနာျပဳေသာမိန္းမျဖစ္ ပါ၏။-

27ကၽြန္မသည္ထာဝရဘုရားထံေတာ္တြင္ ဤ သားဆုကိုပန္ပါ၏။ ဆုပန္သည့္အတိုင္း ကိုယ္ေတာ္သည္ေပးသနားေတာ္မူပါၿပီ။-

28သို႔ျဖစ္၍ကၽြန္မသည္သူ႔ကိုထာဝရဘုရား အား ဆက္ကပ္အပ္ႏွင္းပါ၏။ သူအသက္ရွင္ သမၽွကာလပတ္လုံးထာဝရဘုရား အားအပ္ႏွင္းပါ၏'' ဟုေလၽွာက္ထား၏။ ထိုေနာက္သူတို႔သည္ထာဝရဘုရားအား ဝတ္ျပဳကိုးကြယ္ၾက၏။

Jump to: Chapter 2 →