1 Samuel 17 — Burmese MCLZV

1ဖိလိတၱိအမ်ိဳးသားတို႔သည္ယုဒျပည္ေရွာေခါ ၿမိဳ႕တြင္စု႐ုံးကာ ထိုၿမိဳ႕ႏွင့္အေဇကာၿမိဳ႕စပ္ ၾကားဧဖက္ဒမိမ္အရပ္တြင္တပ္ခ်ထား ၾက၏။-

2ေရွာလုႏွင့္ဣသေရလအမ်ိဳးသားမ်ားသည္ လည္းစု႐ုံး၍ ဝက္သစ္ခ်ခ်ိဳင့္ဝွမ္းတြင္တပ္ခ် ၿပီးလၽွင္ဖိလိတၱိတပ္သားတို႔အားတိုက္ခိုက္ ရန္အသင့္ျပင္ဆင္ၾက၏။-

3ဖိလိတၱိအမ်ိဳးသားတို႔ကေတာင္ကုန္းတစ္ခု ေပၚတြင္လည္းေကာင္း၊ ဣသေရလအမ်ိဳးသား တို႔ကအျခားေတာင္ကုန္းတစ္ခုေပၚတြင္ လည္းေကာင္းေနရာယူထားၾက၏။ သူတို႔၏ စပ္ၾကားတြင္ကားခ်ိဳင့္ဝွမ္းခံလ်က္ေနသတည္း။

4ဂါသၿမိဳ႕သားေဂါလ်တ္ဆိုသူသည္ဖိလိတၱိတပ္ စခန္းမွထြက္လာၿပီးလၽွင္ ဣသေရလအမ်ိဳးသား တို႔အားမိမိႏွင့္တစ္ဦးခ်င္းစစ္ထိုးရန္စိန္ေခၚ ေလသည္။ သူသည္အရပ္ကိုးေပ ခန႔္ျမင့္၍၊-

5တစ္ရာႏွစ္ဆယ့္ငါးေပါင္ခန႔္ေလးေသာေၾကးဝါ သံခ်ပ္အကၤ်ီကိုဝတ္ဆင္ကာေၾကးဝါခေမာက္ ကိုေဆာင္းထား၏။-

6ေၾကးဝါေျခစြပ္ကိုလည္းဝတ္လ်က္ေၾကးဝါ လက္ပစ္လွံကိုပုခုံးတြင္လြယ္ထား၏။-

7သူ၏လက္ထိုးလွံအရိုးသည္ယက္ကန္းလက္ လိပ္တန္တမၽွႀကီး၏။ သံလွံသြားမွာလည္း တစ္ဆယ့္ငါးေပါင္ခန႔္ေလးသည္။ သူ၏ဒိုင္း လႊားကိုကိုင္ေဆာင္သူစစ္သည္ကသူ၏ေရွ႕ မွသြားရ၏။-

8ေဂါလ်တ္သည္ရပ္လ်က္ဣသေရလအမ်ိဳးသား တို႔အား``သင္တို႔သည္အဘယ္ေၾကာင့္ဤအရပ္သို႔ လာၾကသနည္း။ စစ္တိုက္ရန္ေလာ။ အခ်င္းေရွာလု ၏ကၽြန္တို႔၊ ငါသည္ဖိလိတၱိအမ်ိဳးသားျဖစ္၏။ ငါႏွင့္စစ္ထိုးရန္သင္တို႔အထဲမွလူတစ္ ေယာက္ကိုေရြးခ်ယ္ၾကေလာ့။-

9အကယ္၍ထိုသူသည္ငါ့ကိုႏွိမ္နင္းသတ္ ျဖတ္နိုင္လၽွင္ ငါတို႔သည္သင္တို႔ထံတြင္ကၽြန္ ခံမည္။ သို႔ရာတြင္အကယ္၍ငါသည္သူ႔ကို ႏွိမ္နင္းသတ္ျဖတ္နိုင္ပါမူ သင္တို႔သည္ငါ တို႔ထံ၌ကၽြန္ခံရၾကမည္။-

10ယခုငါသည္ဣသေရလတပ္မေတာ္အားငါ ႏွင့္တစ္ဦးခ်င္းစစ္ထိုးရန္စိန္ေခၚပါ၏။ ငါႏွင့္ တိုက္ခိုက္ရန္လူတစ္ဦးကိုေရြးခ်ယ္ၾကေလာ့'' ဟုဆို၏။-

11ထိုစကားကိုၾကားေသာအခါေရွာလုႏွင့္ သူ၏စစ္သည္တပ္သားတို႔သည္ထိတ္လန႔္ ၾကကုန္၏။

12ဒါဝိဒ္သည္ယုဒျပည္၊ ဗက္လင္ၿမိဳ႕မွဧဖရတ္ အရပ္သားေယရွဲ၏သားျဖစ္၏။ ေယရွဲတြင္ သားရွစ္ေယာက္ရွိ၏။ ေရွာလုမင္းနန္းစံခ်ိန္၌ ေယရွဲသည္မ်ားစြာအိုမင္းလ်က္ေနေလၿပီ။-

13သူ၏သားႀကီးသုံးေယာက္သည္ေရွာလုႏွင့္အတူ တိုက္ပြဲဝင္ရန္လိုက္သြားၾက၏။ အႀကီးဆုံး သည္ဧလ်ာဘ၊ ဒုတိယသားမွာအဘိနဒပ္၊ တတိယသားကားရွိမာျဖစ္၏။-

14ဒါဝိဒ္သည္အငယ္ဆုံးသားျဖစ္၏။ သားႀကီး သုံးေယာက္တို႔သည္ေရွာလုထံတြင္ခစားလ်က္ ေနၾကေသာ္လည္း ဒါဝိဒ္မူကားရံဖန္ရံခါ ဗက္လင္ၿမိဳ႕သို႔ျပန္ၿပီးလၽွင္ဖခင္၏သိုးတို႔ ကိုထိန္းေက်ာင္းေလ့ရွိ၏။

16ေဂါလ်တ္သည္ဣသေရလအမ်ိဳးသားတို႔ အား တစ္ဦးခ်င္းစစ္ထိုးရန္နံနက္တစ္ခါ၊ ညတစ္ခါအရက္ေလးဆယ္တိုင္တိုင္စိန္ ေခၚေလသည္။

17တစ္ေန႔သ၌ေယရွဲသည္ဒါဝိဒ္အား``ဤေပါက္ ေပါက္တစ္တင္းႏွင့္မုန႔္ဆယ္လုံးကိုယူ၍သင္ ၏အစ္ကိုမ်ားရွိရာတပ္စခန္းသို႔အျမန္ သြားေလာ့။-

18တပ္မွူးအတြက္ဒိန္ခဲဆယ္လုံးကိုလည္းယူ ၍သြားပါေလ။ သင္၏အစ္ကိုမ်ားက်န္းမာ သည္မက်န္းမာသည္ကိုစုံစမ္းၿပီးလၽွင္ သူတို႔က်န္းမာစြာရွိေၾကာင္းသက္ေသတစ္ ခုခုကိုယူခဲ့ေလာ့။-

19ေရွာလုမင္းမွစ၍သင့္အစ္ကိုမ်ားႏွင့္အျခား ဣသေရလအမ်ိဳးသားတို႔သည္ ဧလာခ်ိဳင့္ဝွမ္း တြင္ဖိလိတၱိအမ်ိဳးသားတို႔ႏွင့္တိုက္ပြဲဝင္လ်က္ ရွိေနၾက၏'' ဟုဆို၏။

20ဒါဝိဒ္သည္ေနာက္တစ္ေန႔နံနက္ေစာေစာထ ၍ သိုးတို႔ကိုအျခားလူတစ္ေယာက္လက္တြင္ အပ္ၿပီးေနာက္ အစားအစာမ်ားကိုယူကာ ေယရွဲမွာၾကားသည့္အတိုင္းထြက္ခြာသြား ေလသည္။ သူသည္ဣသေရလအမ်ိဳးသား တို႔ႏွင့္ ဖိလိတၱိအမ်ိဳးသားတို႔စစ္တိုက္ရန္ ေႂကြးေၾကာ္ကာ စစ္ေျမျပင္သို႔ထြက္ခြာလာ ခ်ိန္၌ေရာက္ရွိလာ၏။-

21ဖိလိတၱိအမ်ိဳးသားမ်ားႏွင့္ဣသေရလ အမ်ိဳးသားတို႔သည္တိုက္ပြဲဝင္ရန္ မ်က္ႏွာ ခ်င္းဆိုင္ေနရာယူၾက၏။-

22ဒါဝိဒ္သည္မိမိယူေဆာင္လာသည့္အစားအစာ မ်ားကို ရိကၡာတာဝန္ခံထံတြင္အပ္ထား၍စစ္ ေျမျပင္သို႔ေျပးသြား၏။ ထိုေနာက္မိမိ၏ အစ္ကိုမ်ားထံသြားေရာက္ႏွုတ္ဆက္၏။-

23ယင္းသို႔သူတို႔ႏွင့္စကားေျပာေနခ်ိန္၌ ေဂါလ်တ္သည္ ေရွ႕သို႔ထြက္လာၿပီးလၽွင္ဣသ ေရလအမ်ိဳးသားတို႔အား မိမိႏွင့္တစ္ဦး ခ်င္းစစ္ထိုးရန္ယခင္ကနည္းတူစိန္ေခၚ ေလသည္။ ထိုစိန္ေခၚသံကိုဒါဝိဒ္ၾကား၏။-

24ဣသေရလအမ်ိဳးသားတို႔သည္ေဂါလ်တ္ ကိုျမင္လၽွင္ေၾကာက္၍ထြက္ေျပးၾက၏။-

25``သူ႔အားၾကည့္ၾကေလာ့။ သူႀကိမ္းဝါးသည္ ကိုလည္းနားေထာင္ၾကေလာ့။ ေရွာလုမင္း သည္ထိုသူ႔ကိုသတ္ျဖတ္နိုင္သူအားဆု ေတာ္လာဘ္ေတာ္ကိုေပးေတာ္မူမည္ဟုကတိ ျပဳထား၏။ မင္းႀကီးသည္ထိုသူအား သမီး ေတာ္ႏွင့္လည္းထိမ္းျမားစုံဖက္ေတာ္မူပါ လိမ့္မည္။ ထို႔ျပင္သူ႔ဖခင္၏အိမ္ေထာင္စုကို အခြန္ေတာ္မ်ားလြတ္ၿငိမ္းခြင့္ျပဳေတာ္မူ လိမ့္မည္'' ဟုအခ်င္းခ်င္းေျပာဆိုေန ၾက၏။

26ဒါဝိဒ္သည္အနီး၌ရွိေသာလူတို႔အား``ဤ ဖိလိတၱိအမ်ိဳးသားကိုသတ္၍ဣသေရလ အမ်ိဳးသားတို႔၏အသေရကိုဆယ္နိုင္သူ သည္ အဘယ္အက်ိဳးကိုခံစားရပါမည္ နည္း။ အကယ္စင္စစ္ဤဘုရားမဲ့ဖိလိတၱိ အမ်ိဳးသားသည္အဘယ္သို႔ေသာသူျဖစ္၍ အသက္ရွင္ေတာ္မူေသာဘုရားသခင္ ၏တပ္မေတာ္ကိုအံတု၍ေနပါသနည္း'' ဟုဆို၏။-

27သူတို႔ကလည္းေဂါလ်တ္ကိုသတ္နိုင္သူ သည္ မည္သည့္အက်ိဳးခံစားရမည္ကို ဒါဝိဒ္အားေျပာၾက၏။

28ထိုသူတို႔ႏွင့္ဒါဝိဒ္ေျပာေသာစကားကို အစ္ကိုႀကီးဧလ်ာဘၾကားလၽွင္ အမ်က္ ထြက္၍``သင္သည္အဘယ္ေၾကာင့္ဤအရပ္ သို႔လာသနည္း။ ေတာကႏၲာရတြင္သိုးမ်ား ကိုအဘယ္သူထိန္းေက်ာင္းလ်က္ေနပါ သနည္း။ သင္၏စိတ္ေနျမင့္မွု၊ ဆိုးညစ္ယုတ္ မာမွုကိုငါသိ၏။ သင္သည္စစ္ပြဲၾကည့္ ရန္လာေရာက္ျခင္းသာျဖစ္၏'' ဟုဆို၏။

29ဒါဝိဒ္က``အကၽြန္ုပ္သည္အဘယ္အမွုကို ျပဳမိပါသနည္း။ ေမးခြန္းတစ္ခုကိုမၽွေမး နိုင္ခြင့္မရွိပါသေလာ'' ဟုဆို၍၊-

30အျခားသူတို႔ဘက္သို႔လွည့္ၿပီးလၽွင္ ယခင္ ကဲ့သို႔ေမးျမန္းၿပီးလၽွင္ေရွးနည္းတူျပန္ ေျပာၾက၏။

31လူအခ်ိဳ႕တို႔သည္ဒါဝိဒ္ေျပာဆိုေသာစကား ကိုၾကား၍ ေရွာလုအားသံေတာ္ဦးတင္ၾက ေသာအခါေရွာလုသည္ဒါဝိဒ္ကိုေခၚေတာ္ မူ၏။-

32ဒါဝိဒ္က``အရွင္မင္းႀကီး၊ ဤဖိလိတၱိအမ်ိဳး သားအား အဘယ္သူမၽွမေၾကာက္သင့္ပါ။ အကၽြန္ုပ္သည္သြား၍သူႏွင့္စစ္ထိုးပါမည္'' ဟုေရွာလုအားေလၽွာက္၏။

33ေရွာလုက``အဘယ္သို႔လၽွင္သင္သည္သူႏွင့္ စစ္ထိုးနိုင္ပါမည္နည္း။ သင္သည္သူငယ္မၽွ သာရွိေသး၏။ ထိုသူမူကားတစ္သက္လုံး စစ္သူရဲလုပ္ခဲ့သူျဖစ္၏'' ဟုဆိုေသာ္၊

34ဒါဝိဒ္က``အရွင္မင္းႀကီး၊ အကၽြန္ုပ္သည္ ဖခင္၏သိုးမ်ားကိုထိန္းေက်ာင္းရသူ ျဖစ္ပါ၏။ သိုးတစ္ေကာင္ကိုျခေသၤ့ေသာ္ လည္းေကာင္း၊ ဝက္ဝံေသာ္လည္းေကာင္း ကိုက္ခ်ီသြားပါလၽွင္၊-

35အကၽြန္ုပ္သည္ထိုသားရဲကိုလိုက္လံတိုက္ခိုက္ ကာ သိုးငယ္ကိုကယ္ဆယ္ပါ၏။ အကယ္၍ျခေသၤ့ သို႔မဟုတ္ဝက္ဝံသည္ အကၽြန္ုပ္ကိုလွည့္၍ကိုက္ ခဲ့ေသာ္အကၽြန္ုပ္သည္သူ၏လည္ၿမိဳကိုကိုင္၍ ရိုက္သတ္ပါ၏။-

36အကၽြန္ုပ္သည္ျခေသၤ့ႏွင့္ဝက္ဝံတို႔ကိုသတ္ခဲ့သူ ျဖစ္၍ အသက္ရွင္ေတာ္မူေသာဘုရားသခင္၏ တပ္မေတာ္ကိုအံတုသူ၊ ဤဘုရားမဲ့ဖိလိတၱိ အမ်ိဳးသားအားလည္းသတ္ျဖတ္နိုင္ပါသည္။-

37ထာဝရဘုရားသည္အကၽြန္ုပ္အားျခေသၤ့ ေဘး၊ ဝက္ဝံေဘးမွကယ္ေတာ္မူခဲ့ပါၿပီ။ ကိုယ္ေတာ္သည္အကၽြန္ုပ္အား ဤဖိလိတၱိ အမ်ိဳးသား၏လက္မွလည္းကယ္ေတာ္ မူပါလိမ့္မည္'' ဟုေလၽွာက္၏။ ေရွာလုက``ေကာင္းၿပီ၊ သြားေလာ့။ ထာဝရ ဘုရားသည္ သင္ႏွင့္အတူရွိေတာ္မူပါ ေစေသာ'' ဟုဆိုကာ၊-

38မိမိကိုယ္ပိုင္လက္နက္စုံကိုဒါဝိဒ္အား တပ္ဆင္ေပး၏။ ေၾကးဝါခေမာက္ကိုေဆာင္း ေပးၿပီးလၽွင္သံခ်ပ္အကၤ်ီကိုဝတ္ဆင္ေစ ေတာ္မူ၏။-

39ဒါဝိဒ္သည္သံခ်ပ္အကၤ်ီအေပၚတြင္ ေရွာလု ၏ဓားကိုခ်ိတ္ဆြဲကာလမ္းေလၽွာက္ၾကည့္၏။ သို႔ရာတြင္သံခ်ပ္အကၤ်ီဝတ္က်င့္မရွိသျဖင့္ သူသည္လမ္းေလၽွာက္၍မရ။ ထို႔ေၾကာင့္ေရွာလု အား``အကၽြန္ုပ္သည္ဤတန္ဆာမ်ိဳးကိုဝတ္ က်င့္မရွိပါ'' ဟုေလၽွာက္ၿပီးလၽွင္ခၽြတ္ လိုက္၏။-

40သူသည္မိမိ၏သိုးထိန္းေတာင္ေဝွးကိုယူ၍ စမ္းေခ်ာင္းထဲမွေက်ာက္ခဲငါးလုံးကိုေကာက္ ယူကာလြယ္အိတ္ထဲသို႔ထည့္လိုက္၏။ ထိုေနာက္ ေလာက္လႊဲကိုအသင့္ကိုင္၍ ေဂါလ်တ္ႏွင့္ ေတြ႕ဆုံရန္ထြက္သြားေလသည္။

41ေဂါလ်တ္သည္မိမိ၏ဒိုင္းလႊားကိုင္ေဆာင္ သူ၏ေနာက္မွေန၍ ဒါဝိဒ္ရွိရာသို႔ခ်ဥ္း ကပ္လာ၏။-

42သူသည္ဒါဝိဒ္ကိုေသခ်ာစြာၾကည့္ေသာ အခါ ဒါဝိဒ္ကားရွုခ်င္ဖြယ္ေကာင္းသည့္ သူငယ္တစ္ေယာက္မၽွသာျဖစ္သည္ကိုေတြ႕ ရွိရေသာေၾကာင့္ သူ႔အားမထီေလးစားျပဳ ေလသည္။-

43သူကဒါဝိဒ္အား``ေတာင္ေဝွးႏွင့္အဘယ္ေၾကာင့္ လာပါသနည္း။ ငါ့အားေခြးထင္မွတ္သေလာ'' ဟုဆိုၿပီးလၽွင္မိမိ၏ဘုရားကိုတိုင္တည္၍ ဒါဝိဒ္အားက်ိန္ဆဲေလသည္။-

44ထိုေနာက္``လာခဲ့ေလာ့။ ငါသည္သင့္အသား ကိုငွက္မ်ားႏွင့္သားရဲတိရစၧာန္မ်ား၏ အစာျဖစ္ေစအံ့'' ဟုဆို၏။

45ဒါဝိဒ္က``သင္သည္ဓား၊ ပစ္လွံ၊ ထိုးလွံတို႔ႏွင့္ သာလာ၏။ ငါမူကားသင္အံတုသည့္ဣသေရ လစစ္သည္ေတာ္တို႔၏ဘုရားျဖစ္ေတာ္မူေသာ အနႏၲတန္ခိုးရွင္ထာဝရဘုရား၏နာမေတာ္ ႏွင့္လာ၏။-

46ယေန႔ပင္လၽွင္ထာဝရဘုရားသည္သင့္အား ငါ၏လက္တြင္အပ္ႏွင္းေတာ္မူလိမ့္မည္။ ငါ သည္သင့္ကိုႏွိမ္နင္း၍သင္၏ဦးေခါင္းကို ျဖတ္ပစ္မည္။ ဖိလိတၱိတပ္သားတို႔၏အေသ ေကာင္မ်ားကိုငွက္မ်ား၊ သားရဲတိရစၧာန္မ်ား ၏အစာျဖစ္ေစမည္။ ထိုအခါဣသေရလ အမ်ိဳးသားတို႔တြင္ ဘုရားရွိေတာ္မူေၾကာင္း တစ္ကမၻာလုံးသိၾကလိမ့္မည္။-

47ကိုယ္ေတာ္သည္မိမိ၏လူမ်ိဳးေတာ္အားကယ္ တင္ရန္အတြက္ ဓား၊ လွံလက္နက္မ်ားကိုအသုံး ျပဳေတာ္မူရန္မလိုေၾကာင္းကိုလည္း ဤအရပ္ တြင္ရွိသမၽွေသာလူတို႔ေတြ႕ျမင္ရၾကလိမ့္ မည္။ ကိုယ္ေတာ္သည္စစ္မက္ေရးရာကိုပိုင္ ေတာ္မူသျဖင့္ သင္တို႔အားလုံးကိုငါတို႔ လက္သို႔အပ္ႏွင္းေတာ္မူလိမ့္မည္'' ဟုဆို၏။

48ေဂါလ်တ္သည္ ဒါဝိဒ္ရွိရာသို႔တစ္ဖန္ခ်ဥ္းကပ္ လာ၏။ ဒါဝိဒ္သည္သူႏွင့္စစ္ထိုးရန္ဖိလိတၱိ တပ္ဦးသို႔အလ်င္အျမန္ေျပး၍၊-

49မိမိလြယ္အိတ္မွေက်ာက္ခဲတစ္လုံးကိုႏွိုက္ယူ ၿပီးလၽွင္ ေလာက္လႊဲႏွင့္ေဂါလ်တ္အားပစ္လိုက္၏။ ေက်ာက္ခဲသည္ေဂါလ်တ္၏နဖူးကိုထိမွန္၍ နဖူးေပါက္သျဖင့္ေဂါလ်တ္သည္ေျမေပၚသို႔ ငိုက္စိုက္လဲက်သြားေတာ့၏။-

50ဤကဲ့သို႔ဒါဝိဒ္သည္ဓားမပါဘဲ ေလာက္လႊဲႏွင့္ ေက်ာက္ခဲတစ္လုံးျဖင့္ေဂါလ်တ္အားေသ ေလာက္သည့္ဒဏ္ရာရေစလ်က္ႏွိမ္နင္းလိုက္ သတည္း။-

51သူသည္ေဂါလ်တ္ရွိရာသို႔ေျပးၿပီးေနာက္ သူ႔ကို ေျခႏွင့္နင္းကာသူ၏ဓားကိုဓားအိမ္မွဆြဲထုတ္ ၿပီးလၽွင္ ေခါင္းကိုျဖတ္၍သတ္ေလေတာ့သည္။ ဖိလိတၱိအမ်ိဳးသားမ်ားသည္ မိမိတို႔သူရဲ ေကာင္းႀကီးက်ဆုံးသြားသည္ကိုျမင္ၾက ေသာအခါထြက္ေျပးၾကကုန္၏။-

52ဣသေရလႏွင့္ယုဒတပ္သားမ်ားသည္လည္း ေအာ္သံေပးကာဂါသၿမိဳ႕ႏွင့္ ဧၾကဳန္ၿမိဳ႕တံခါးမ်ားတိုင္ေအာင္သူတို႔အား လိုက္လံတိုက္ခိုက္ၾက၏။ ဖိလိတၱိအမ်ိဳးသား တို႔သည္ဒဏ္ရာရ၍ ဂါသၿမိဳ႕ႏွင့္ဧၾကဳန္ၿမိဳ႕ တိုင္ေအာင္ရွာရိမ္လမ္းတစ္ေလၽွာက္လုံး၌ က်ဆုံးၾကကုန္၏။-

53ဣသေရလအမ်ိဳးသားတို႔သည္လိုက္လံ တိုက္ခိုက္ရာမွျပန္လာၾကၿပီးေနာက္ ဖိလိတၱိ တပ္စခန္းကိုဝင္ေရာက္လုယက္ၾကေလသည္။-

54ဒါဝိဒ္သည္ေဂါလ်တ္၏ဦးေခါင္းကိုယူ၍ ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕သို႔သယ္ေဆာင္သြား၏။ ေဂါ လ်တ္၏လက္နက္မ်ားကိုမူမိမိ၏တပ္ စခန္းတြင္သိမ္းဆည္းထား၏။

55ေဂါလ်တ္ႏွင့္စစ္ထိုးရန္ ဒါဝိဒ္ထြက္သြားသည္ ကိုေရွာလုျမင္ေသာအခါ ဗိုလ္ခ်ဳပ္အာဗနာ အား``အာဗနာ၊ ထိုသူငယ္ကားအဘယ္သူ နည္း'' ဟုေမးေတာ္မူ၏။ အာဗနာက``အရွင္မင္းႀကီး၊ အကၽြန္ုပ္မသိပါ'' ဟုေလၽွာက္၏။

56ေရွာလုက``မသိလၽွင္သြား၍စုံစမ္းေလာ့'' ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

57ထို႔ေၾကာင့္ေဂါလ်တ္ကိုဒါဝိဒ္သတ္ၿပီးေနာက္ တပ္စခန္းသို႔ျပန္လာေသာအခါအာဗနာ သည္သူ႔ကိုေခၚ၍ ေရွာလု၏ေရွ႕ေတာ္သို႔သြင္း ေလ၏။ ထိုအခါဒါဝိဒ္သည္ေဂါလ်တ္၏ ဦးေခါင္းကိုကိုင္ေဆာင္လ်က္ပင္ရွိေသး၏။-

58ေရွာလုက``အခ်င္းလူငယ္၊ သင္ကားအဘယ္ သူ၏သားနည္း'' ဟုေမးေတာ္မူလၽွင္၊ ဒါဝိဒ္က``အကၽြန္ုပ္သည္အရွင္၏အေစခံ၊ ဗက္လင္ၿမိဳ႕သားေယရွဲ၏သားျဖစ္ပါ၏'' ဟုျပန္လည္ေလၽွာက္ထား၏။