1 Samuel 13

Burmese MCLZV

← Chapter 12 Jump to: Chapter 14 →

1ေရွာလုသည္လူသုံးေထာင္ကိုေရြးခ်ယ္ၿပီး လၽွင္ ႏွစ္ေထာင္ကိုမိမိႏွင့္အတူမိတ္မတ္ၿမိဳ႕ႏွင့္ ေဗသလေတာင္ကုန္းေဒသအတြက္ေခၚထား၏။ တစ္ေထာင္ကိုမိမိ၏သားေယာနသန္ႏွင့္အတူ ဗယၤာမိန္နယ္ဂိဗာၿမိဳ႕သို႔ေစလႊတ္လိုက္၏။ အျခား လူအေပါင္းတို႔ကိုမူ မိမိတို႔ေနရပ္အသီးသီး သို႔ျပန္ေစေလသည္။

3ေယာနသန္သည္ ေဂဗာၿမိဳ႕ရွိဖိလိတၱိတပ္မွူး ကိုသတ္ျဖတ္လိုက္၏။ ထိုသတင္းကိုဖိလိတၱိ အမ်ိဳးသားအေပါင္းတို႔ၾကားၾက၏။ ထို အခါေရွာလုသည္ေစတမန္မ်ားအား ဣသ ေရလျပည္တစ္ေလၽွာက္လုံးသို႔လႊတ္ကာေဟျဗဲ အမ်ိဳးသားတို႔အားစစ္ပြဲဝင္ၾကရန္တံပိုး ခရာမွုတ္၍စု႐ုံးေစ၏။-

4ဖိလိတၱိတပ္မွူးအားေရွာလုသတ္ျဖတ္လိုက္ ေၾကာင္းႏွင့္ ဖိလိတၱိအမ်ိဳးသားတို႔သည္ ဣသေရလအမ်ိဳးသားတို႔အားမုန္းတီး ေၾကာင္းကို ဣသေရလအမ်ိဳးသားတို႔ၾကား သိရသျဖင့္ ေရွာလု၏ဆင့္ဆိုခ်က္အတိုင္း ဂိလဂါလၿမိဳ႕သို႔လာေရာက္စု႐ုံးၾက၏။

5ဖိလိတၱိအမ်ိဳးသားတို႔သည္ဣသေရလ အမ်ိဳးသားတို႔အားတိုက္ခိုက္ရန္စုေဝး ၾက၏။ သူတို႔မွာစစ္ရထားသုံးေသာင္း၊ ျမင္း စီးသူရဲေျခာက္ေထာင္ႏွင့္သမုဒၵရာသဲလုံး ကဲ့သို႔မေရမတြက္နိုင္ေအာင္ မ်ားျပားေသာ စစ္သည္တပ္သားမ်ားရွိသတည္း။ သူတို႔ သည္ခ်ီတက္၍ေဗသဝင္ၿမိဳ႕အေရွ႕ဘက္ ရွိမိတ္မတ္ၿမိဳ႕တြင္စခန္းခ်ၾက၏။-

6ထိုေနာက္ဣသေရလအမ်ိဳးသားတို႔အား ျပင္းထန္စြာတိုက္ခိုက္၍ဖရိုဖရဲျဖစ္ေစ ေလသည္။ ဣသေရလအမ်ိဳးသားအခ်ိဳ႕ တို႔သည္ဥမင္၊ ေက်ာက္ၾကား၊ ေရတြင္း၊ ေျမ တြင္းစသည္တို႔၌ပုန္းေအာင္းေနၾက၏။-

7အခ်ိဳ႕တို႔ကမူေယာ္ဒန္ျမစ္ကိုျဖတ္ကူး ကာဂဒ္ႏွင့္ဂိလဒ္နယ္မ်ားသို႔ထြက္ေျပး ၾက၏။ ေရွာလုသည္ဂိလဂါလၿမိဳ႕တြင္ပင္ရွိေန ေသး၏။ သူႏွင့္အတူရွိသည့္တပ္သားတို႔ သည္ေၾကာက္လန႔္တုန္လွုပ္လ်က္ေနၾက၏။-

8ရွေမြလညႊန္ၾကားခဲ့သည္အတိုင္းေရွာလု သည္ ခုနစ္ရက္တိုင္တိုင္ေစာင့္ဆိုင္း၍ေနခဲ့ ေသာ္လည္း ရွေမြလကားဂိလဂါလၿမိဳ႕ သို႔မေရာက္လာ။ သူတို႔သည္ေရွာလုထံမွ ထြက္ေျပးစျပဳၾကၿပီျဖစ္၍၊-

9ေရွာလုသည္မီးရွို႔ရာယဇ္ႏွင့္မိတ္သဟာယ ယဇ္တို႔ကို မိမိထံသို႔ယူေဆာင္လာေစရန္ လူတို႔အားေစခိုင္းၿပီးလၽွင္မီးရွို႔ရာယဇ္ ကိုပူေဇာ္ေလသည္။-

10ယင္းသို႔ယဇ္ပူေဇာ္၍ၿပီးခါနီး၌ရွေမြလ ေရာက္ရွိလာ၏။ ေရွာလုသည္သူ႔ကိုသြားေရာက္ ႀကိဳဆိုေသာ္လည္း၊-

11ရွေမြလက``သင္သည္အဘယ္သို႔ျပဳသနည္း'' ဟုေမး၏။ ေရွာလုက``လူတို႔သည္အကၽြန္ုပ္ထံမွစြန႔္ခြာ ထြက္ေျပးလ်က္ေနၾကပါ၏။ အရွင္သည္ခ်ိန္း ေသာအခ်ိန္၌မေပၚလာပါ။ ထို႔အျပင္ ဖိလိတၱိအမ်ိဳးသားတို႔သည္မိတ္မတ္ၿမိဳ႕ တြင္စု႐ုံးလ်က္ရွိေနၾကပါ၏။-

12သို႔ျဖစ္၍သူတို႔သည္အကၽြန္ုပ္ရွိရာဂိလ ဂါလၿမိဳ႕သို႔ ခ်ီတက္တိုက္ခိုက္ၾကလိမ့္မည္ ဟူ၍လည္းေကာင္း၊ အကၽြန္ုပ္သည္လည္းထာ ဝရဘုရား၏ထံေတာ္၌ အသနားမခံ ရေသးဟူ၍လည္းေကာင္းအကၽြန္ုပ္ေတြးေတာ မိပါ၏။ ထို႔ေၾကာင့္ယဇ္ကိုမပူေဇာ္လၽွင္ မျဖစ္ေတာ့သျဖင့္ပူေဇာ္ရျခင္းျဖစ္ပါ သည္'' ဟုေလၽွာက္၏။

13ရွေမြလက``သင္ျပဳသည့္အမွုသည္မိုက္မဲ ေသာအမွုျဖစ္၏။ သင္သည္မိမိ၏အရွင္ ထာဝရဘုရားေပးေတာ္မူေသာအမိန႔္ ေတာ္ကိုနားမေထာင္။ အကယ္၍နားေထာင္ ခဲ့ပါလၽွင္ကိုယ္ေတာ္သည္သင္ႏွင့္တကြ သင္၏သားေျမးတို႔အားဣသေရလျပည္ ကိုထာဝစဥ္အုပ္စိုးေစေတာ္မူမည္။-

14ယခုမွာမူသင္သည္နန္းသက္ရွည္ေတာ့ မည္မဟုတ္။ သင္သည္မိမိ၏ဘုရားသခင္ ထာဝရဘုရားေပးေတာ္မူေသာအမိန႔္ ေတာ္ကိုလြန္ဆန္သည္ျဖစ္၍ ကိုယ္ေတာ္သည္ မိမိလူမ်ိဳးေတာ္အားအုပ္စိုးေစရန္စိတ္ ေတာ္ႏွင့္ေတြ႕သူကိုခန႔္ထားေတာ္မူလိမ့္ မည္'' ဟုဆို၏။-

15ရွေမြလသည္ဂိလဂါလၿမိဳ႕မွထြက္ခြာ၍ ဆက္လက္ခရီးျပဳေလသည္။ က်န္ရစ္သူတို႔ သည္ေရွာလုႏွင့္အတူသူ၏စစ္သည္ေတာ္မ်ား ရွိရာသို႔လိုက္သြားၾက၏။ သူတို႔သည္ဂိလ ဂါလၿမိဳ႕မွဗယၤာမိန္နယ္၊ ဂိဗာၿမိဳ႕သို႔သြား ၾက၏။ ေရွာလုသည္မိမိ၏တပ္သားအေရ အတြက္ကိုစစ္ေဆးရာေျခာက္ရာခန႔္ေတြ႕ ရွိေလသည္။-

16သူႏွင့္သားေတာ္ေယာနသန္တို႔သည္မိမိ တို႔တြင္ရွိေသာစစ္သည္တို႔လိုက္ပါလ်က္ ဗယၤာမိန္နယ္၊ ဂိဗာၿမိဳ႕တြင္တပ္ခ်လ်က္ ေနၾက၏။-

17ဖိလိတၱိအမ်ိဳးသားတို႔၏တပ္စခန္းကား မိတ္မတ္ၿမိဳ႕တြင္ရွိေလသည္။ ဖိလိတၱိတပ္သား တို႔သည္တိုက္ကင္းသုံးစုခြဲ၍တပ္စခန္းမွ ထြက္သြားၾက၏။ တစ္စုသည္ရႊာလနယ္ ၾသဖရၿမိဳ႕ရွိရာသို႔လည္းေကာင္း၊-

18ေနာက္တစ္စုသည္ေဗေသာ႐ုန္ၿမိဳ႕ရွိရာသို႔ လည္းေကာင္း၊ က်န္တစ္စုကားေဇဘိုင္ခ်ိဳင့္ဝွမ္း ႏွင့္ေတာကႏၲာရကိုမ်က္ႏွာမူလ်က္ရွိေသာ နယ္စပ္လမ္းသို႔လည္းေကာင္းလိုက္သြားၾက သည္။

19ေဟျဗဲအမ်ိဳးသားတို႔ဓားလွံလက္နက္မ်ား ျပဳလုပ္ျခင္းကိုဖိလိတၱိအမ်ိဳးသားတို႔က ပိတ္ပင္တားျမစ္သျဖင့္ ဣသေရလျပည္ တြင္ယေန႔တိုင္ေအာင္ပန္းပဲဆရာမ်ား မရွိေခ်။-

20ဣသေရလအမ်ိဳးသားတို႔သည္ထြန္သြား၊ ေပါက္တူး၊ ပုဆိန္၊ တံစဥ္စသည္တို႔ကိုေသြး ရန္အတြက္ဖိလိတၱိအမ်ိဳးသားတို႔ထံသို႔ သြားရၾက၏။-

21ပုဆိန္ေသြးခႏွင့္လွံတံတပ္ခမွာေငြ သုံးပဲသားျဖစ္၍ ထြန္သြားႏွင့္ေပါက္တူး ေသြးခမွာေငြသုံးမူးသားျဖစ္၏။-

22ထို႔ေၾကာင့္စစ္ပြဲဝင္ရေသာေန႔၌ေရွာလုႏွင့္ သားေတာ္ေယာနသန္မွလြဲ၍ အျခားဣသ ေရလစစ္သည္ေတာ္တို႔တြင္ဓားလွံလက္ နက္မ်ားမရွိၾက။

23ဖိလိတၱိအမ်ိဳးသားတို႔ကစစ္သည္တပ္သား တစ္စုကိုေစလႊတ္၍ မိတ္မတ္ေတာင္ၾကားလမ္း ကိုကာကြယ္ေစၾက၏။

← Chapter 12 Jump to: Chapter 14 →