1 Samuel 30

Burmese MCLZV

← Chapter 29 Jump to: Chapter 31 →

1ႏွစ္ရက္မၽွၾကာေသာအခါဒါဝိဒ္တို႔လူစု သည္ ဇိကလတ္ၿမိဳ႕သို႔ျပန္လည္ေရာက္ရွိလာ ၾက၏။ အာမလက္အမ်ိဳးသားတို႔သည္ယုဒ ျပည္ေတာင္ပိုင္းသို႔ ခ်င္းနင္းဝင္ေရာက္ကာဇိ ကလတ္ၿမိဳ႕ကိုတိုက္ခိုက္မီးရွို႔၍၊-

2အမ်ိဳးသမီးအေပါင္းတို႔ကိုဖမ္းဆီးၿပီး လၽွင္ေခၚေဆာင္သြားၾက၏။ သို႔ရာတြင္မည္ သူတစ္စုံတစ္ေယာက္ကိုမၽွမသတ္ခဲ့ၾက။

3ဒါဝိဒ္တို႔လူစုေရာက္ရွိလာေသာအခါ ၿမိဳ႕မွာ မီးကၽြမ္းလ်က္ မိမိတို႔၏မယားႏွင့္သားသမီး မ်ားကို ရန္သူတို႔ဖမ္းဆီးသြားေၾကာင္းကို ေတြ႕ရွိသျဖင့္၊-

4အားအင္ကုန္ခန္းသည့္တိုင္ေအာင္ငိုေႂကြး ၾက၏။-

5ဒါဝိဒ္၏မယားမ်ားျဖစ္ၾကေသာ အဟိေနာင္ ႏွင့္အဘိဂဲလတို႔ပင္လၽွင္ပါသြားၾကေလ သည္။-

6ဒါဝိဒ္၏လူတို႔သည္မိမိတို႔သားသမီးမ်ား ဆုံးရွုံးရၾကသည့္အတြက္ စိတ္ညႇိုးငယ္လ်က္ ဒါဝိဒ္အားခဲႏွင့္ေပါက္ရန္ၿခိမ္းေျခာက္ေနသျဖင့္ ဒါဝိဒ္သည္အတိဒုကၡေရာက္လ်က္ရွိ၏။ သို႔ရာ တြင္သူသည္မိမိ၏ဘုရားသခင္ထာဝရ ဘုရားထံေတာ္မွခြန္အားကိုရရွိေပသည္။-

7ဒါဝိဒ္သည္အဟိမလက္၏သား၊ ယဇ္ပုေရာ ဟိတ္အဗ်ာသာအား``သင္တိုင္းေတာ္ကိုယူ ေဆာင္ခဲ့ေလာ့'' ဟုဆိုလၽွင္အဗ်ာသာသည္ သင္တိုင္းေတာ္ကိုယူေဆာင္ခဲ့၏။-

8ထိုအခါဒါဝိဒ္သည္ထာဝရဘုရား အား``အကၽြန္ုပ္သည္ဤၿမိဳ႕ကိုတိုက္ခိုက္ လုယက္သူတို႔၏ေနာက္သို႔လိုက္ရပါမည္ ေလာ။ သူတို႔အားဖမ္းဆီးရမိပါမည္ ေလာ'' ဟုေမးေလၽွာက္၏။ ကိုယ္ေတာ္က``သူတို႔၏ေနာက္သို႔လိုက္ေလာ့။ သင္ သည္သူတို႔ကိုဖမ္းဆီးရမိ၍သုံ႔ပန္းမ်ား ကိုကယ္ဆယ္နိုင္လိမ့္မည္'' ဟုျပန္လည္မိန႔္ ၾကားေတာ္မူ၏။

9သို႔ျဖစ္၍ဒါဝိဒ္ႏွင့္လူေျခာက္ရာတို႔သည္ ထြက္ခြာသြားၾကရာေဗေသာ္ေခ်ာင္းသို႔ေရာက္ ရွိေသာအခါ အခ်ိဳ႕ေသာသူတို႔သည္ထို အရပ္တြင္ေနရစ္ၾက၏။-

10ဒါဝိဒ္သည္လူေလးရာႏွင့္ဆက္၍သြား၏။ အျခားလူႏွစ္ရာမွာေမာပန္းလြန္းသျဖင့္ ေခ်ာင္းကိုမကူးနိုင္ဘဲေနရစ္ၾက၏။

11ဒါဝိဒ္ႏွင့္ပါလာေသာလူတို႔သည္ အီဂ်စ္ အမ်ိဳးသားလူငယ္တစ္ေယာက္ကိုေက်းေတာ တြင္ေတြ႕၍ဒါဝိဒ္ထံသို႔ေခၚေဆာင္ခဲ့ၾက၏။ သူတို႔သည္ထိုလူငယ္အားအစားအစာ ႏွင့္ေရကိုလည္းေကာင္း၊-

12သေဘၤာသဖန္းသီးေျခာက္အနည္းငယ္ႏွင့္ စပ်စ္ သီးေျခာက္ႏွစ္ႁပြတ္ကိုလည္းေကာင္းေပးၾက၏။ လူငယ္သည္ထိုအစားအစာမ်ားကိုစားၿပီး ေနာက္ျပန္၍အားျပည့္လာေလသည္။ သူသည္ သုံးရက္တိုင္တိုင္မည္သည့္အစာေရစာမၽွ မစားမေသာက္ခဲ့ရ။-

13ဒါဝိဒ္သည္သူ႔အား``သင္၏သခင္ကားမည္သူ နည္း။ သင္အဘယ္အရပ္မွလာသနည္း'' ဟု ေမး၏။ လူငယ္က``ကၽြန္ေတာ္သည္အာမလက္အမ်ိဳး သားတစ္ဦး၏ကၽြန္၊ အီဂ်စ္လူမ်ိဳးျဖစ္ပါ၏။ ဖ်ားနာေနေသာေၾကာင့္ကၽြန္ေတာ္အားလြန္ခဲ့ သည့္သုံးရက္ကပင္သခင္ကထားခဲ့ပါ၏။-

14ကၽြန္ေတာ္တို႔သည္ယုဒျပည္ေတာင္ပိုင္းေခရသိ နယ္ေျမႏွင့္ ကာလက္သားခ်င္းစု၏နယ္ေျမကို တိုက္ခိုက္၍ဇိကလတ္ၿမိဳ႕ကိုမီးရွို႔ခဲ့ၾကပါ ၏'' ဟုျပန္ေျပာ၏။

15ဒါဝိဒ္က``သင္သည္ထိုလူစုရွိရာသို႔ငါ့ကို လမ္းျပပါမည္ေလာ'' ဟုေမးလၽွင္၊ လူငယ္က``အရွင္သည္ကၽြန္ေတာ္ကိုမသတ္၊ ကၽြန္ေတာ္၏သခင္လက္သို႔မေပးအပ္ပါဟူ ၍ဘုရားသခင္၏နာမေတာ္ကိုတိုင္တည္၍ ကတိျပဳပါလၽွင္အရွင့္အားလမ္းျပပါ မည္'' ဟုဆိုၿပီးလၽွင္၊-

16ဒါဝိဒ္ကိုထိုသူတို႔ထံသို႔ေခၚေဆာင္သြားေလသည္။ ထိုသူတို႔သည္ဖိလိတၱိျပည္ႏွင့္ယုဒျပည္တို႔မွ ပစၥည္းဥစၥာအေျမာက္အျမားကို သိမ္းယူရရွိခဲ့ သျဖင့္ ေနရာအႏွံ့အျပားတြင္စားေသာက္ကာ ေအာင္ပြဲခံလ်က္ေနၾက၏။-

17ဒါဝိဒ္သည္ေနာက္တစ္ေန႔အ႐ုဏ္တက္ခ်ိန္မွအစ ျပဳ၍ညဥ့္ဦးတိုင္ေအာင္ သူတို႔အားတိုက္ခိုက္ရာ ကုလားအုတ္စီးသူလူငယ္ေလးရာမွလြဲ၍ အျခားအဘယ္သူမၽွထြက္မေျပးနိုင္ေခ်။-

18ဒါဝိဒ္သည္မိမိမယားႏွစ္ေယာက္ႏွင့္တကြ အာမလက္အမ်ိဳးသားတို႔သိမ္းယူသြား သမၽွတို႔ကိုျပန္လည္ရရွိလိုက္ေလသည္။-

19အဘယ္အရာမၽွေပ်ာက္ဆုံးမွုမရွိ။ ဒါဝိဒ္ သည္မိမိလူစု၏သားသမီးအေပါင္းကို လည္းေကာင္း၊ အာမလက္အမ်ိဳးသားတို႔တိုက္ ယူသြားသည့္ပစၥည္းမွန္သမၽွကိုလည္းေကာင္း ျပန္၍ရေလသည္။-

20သူတို႔လူစုသည္ သိုးအုပ္ႏြားအုပ္တို႔ကိုလည္းျပန္လည္ရရွိသ ျဖင့္ မိမိတို႔ေရွ႕တြင္ေမာင္းႏွင္ကာ``ဤသိုးႏြားမ်ား ကားဒါဝိဒ္ပိုင္ပစၥည္းမ်ားျဖစ္သည္'' ဟုဆိုၾက၏။

21ထိုေနာက္ေမာပန္းလြန္းသျဖင့္ မိမိႏွင့္မလိုက္နိုင္ ဘဲေဗေသာ္ေခ်ာင္းအနီးတြင္ ေနရစ္သူလူႏွစ္ရာ ရွိရာသို႔ဒါဝိဒ္ျပန္လည္ေရာက္ရွိလာ၏။ ထိုသူ တို႔သည္ခရီးဦးႀကိဳျပဳရန္ထြက္လာ၍ ဒါဝိဒ္ တို႔လူစုအားႏွုတ္ဆက္ၾက၏။-

22သို႔ရာတြင္ဒါဝိဒ္ႏွင့္အတူလိုက္ပါသြားသူမ်ား အနက္ စိတ္သေဘာထားေသးသိမ္ယုတ္မာေသာလူ အခ်ိဳ႕တို႔က``ထိုသူတို႔သည္ငါတို႔ႏွင့္အတူမလိုက္ ခဲ့ၾကသျဖင့္ သူတို႔အားတိုက္ရာပါပစၥည္းကိုမၽွ မေပးနိုင္ပါ။ သူတို႔သည္မိမိတို႔ဇနီးသားသမီး မ်ားကိုေခၚ၍ထြက္ခြာသြားနိုင္ပါသည္'' ဟုဆို ၾက၏။

23သို႔ေသာ္ဒါဝိဒ္က``ညီအစ္ကိုတို႔၊ ထာဝရဘုရား ငါတို႔အားေပးသနားေတာ္မူေသာပစၥည္းဥစၥာမ်ား ကိုသင္တို႔ဤသို႔မျပဳရ။ ကိုယ္ေတာ္သည္ငါတို႔ အားေဘးမဲ့လုံျခဳံစြာထားေတာ္မူ၍ ငါတို႔ၿမိဳ႕ ကိုခ်င္းနင္းဝင္ေရာက္တိုက္ခိုက္ခဲ့သူတို႔အား ႏွိမ္နင္းနိုင္ခြင့္ေပးေတာ္မူ၏။-

24သင္တို႔၏အႀကံေပးခ်က္ကိုအဘယ္သူမၽွ လက္ခံနိုင္လိမ့္မည္မဟုတ္။ သင္တို႔အားလုံးညီ တူညီမၽွခြဲေဝယူရၾကမည္။ စခန္းေစာင့္ေန ရစ္ခဲ့သူသည္စစ္ပြဲဝင္ရန္သြားေရာက္သူရရွိ သည့္အတိုင္းပင္ရရွိေစရမည္'' ဟုဆို၏။-

25ဒါဝိဒ္သည္ဤသို႔ဥပေဒကိုျပဳလုပ္ခဲ့သျဖင့္ ဣသေရလျပည္တြင္ယင္းဥပေဒသည္ယေန႔ တိုင္ေအာင္တည္ျမဲလ်က္ရွိေပသည္။

26ဒါဝိဒ္သည္ဇိကလတ္ၿမိဳ႕သို႔ျပန္လည္ေရာက္ရွိ လာေသာအခါ တိုက္ရာပါပစၥည္းအခ်ိဳ႕တို႔ကို မိမိ၏မိတ္ေဆြမ်ားျဖစ္ေသာယုဒေခါင္းေဆာင္ မ်ားထံသို႔အမွာစာေရး၍ေပးပို႔လိုက္ေလ သည္။ အမွာစာတြင္``ထာဝရဘုရား၏ရန္သူ မ်ားထံမွအကၽြန္ုပ္ရရွိခဲ့သည့္တိုက္ရာပါ ပစၥည္းအခ်ိဳ႕ကိုသင္တို႔အတြက္လက္ေဆာင္ ေပးပို႔လိုက္ပါသည္'' ဟုေဖာ္ျပပါရွိ၏။-

27သူသည္ပစၥည္းအခ်ိဳ႕ကိုလည္းေဗသလၿမိဳ႕၊ ယုဒျပည္ေတာင္ပိုင္းရွိရာမၿမိဳ႕၊ ယတၱိယၿမိဳ႕၊-

28အာေရာ္ၿမိဳ႕၊ ရွိဖမုတ္ၿမိဳ႕၊ ဧရွတေမာၿမိဳ႕၊-

29ရာခလၿမိဳ႕၊ ေယရေမလသားခ်င္းစုတို႔ေန ထိုင္ရာၿမိဳ႕၊ ေကနိသားခ်င္းစုတို႔ေနထိုင္ရာၿမိဳ႕၊-

30ေဟာမာၿမိဳ႕၊ ေခါရာရွန္ၿမိဳ႕၊ အာသက္ၿမိဳ႕၊-

31ေဟျဗဳန္ၿမိဳ႕မွစ၍မိမိႏွင့္မိမိ၏လူစုတည္း ခိုခဲ့ဖူးသည့္ၿမိဳ႕ရြာရွိသမၽွသို႔ေပးပို႔လိုက္ ေလသည္။

← Chapter 29 Jump to: Chapter 31 →