1 Samuel 9 — Burmese MCLZV

1ဗယၤာမိန္အႏြယ္ဝင္လူတစ္ေယာက္ရွိ၏။ သူ၏ နာမည္မွာကိရွျဖစ္၏။ သူ႔အဖသည္အေဗ်လ၊ အဖိုးကားေဇေရာ္ျဖစ္၏။ သူသည္အာဖိသား ခ်င္းစုဝင္ျဖစ္ေသာေဗေခါရတ္အိမ္ေထာင္စု မွဆင္းသက္လာသူတည္း။ ကိရွသည္ခ်မ္းသာ ႂကြယ္ဝ၍ၾသဇာတိကၠမရွိသူတစ္ေယာက္ ျဖစ္ေပသည္။-

2သူ႔မွာေရွာလုနာမည္တြင္ေသာသားတစ္ ေယာက္ရွိ၏။ ထိုသားသည္ပ်ိဳရြယ္၍အဆင္း လွ၏။ ဣသေရလအမ်ိဳးသားရွိသမၽွ တို႔ထက္အရပ္တစ္ေပမၽွပို၍ျမင့္၏။ အဆင္းလည္းပို၍လွ၏။

3ကိရွသည္မိမိ၏ျမည္းအခ်ိဳ႕ေပ်ာက္သြား သျဖင့္ ေရွာလုအား``အေစခံတစ္ေယာက္ကို ေခၚၿပီးလၽွင္ျမည္းတို႔ကိုလိုက္ရွာပါေလာ့'' ဟုဆို၏။-

4သူတို႔ႏွစ္ေယာက္သည္ဧဖရိမ္ေတာင္ပိုင္း အရပ္ႏွင့္ ရွလိရွေဒသတစ္ေလၽွာက္တြင္ ရွာေဖြၾကေသာ္လည္းျမည္းမ်ားကိုမေတြ႕ ၾက။ သို႔ျဖစ္၍သူတို႔သည္ရွာလိမ္ေဒသ တစ္ေလၽွာက္တြင္ရွာၾက၏။ သို႔ရာတြင္ျမည္း တို႔သည္ထိုအရပ္တြင္မရွိ။ ထိုေနာက္သူ တို႔သည္ဗယၤာမိန္နယ္တြင္လိုက္၍ရွာၾက၏။ ဤအရပ္တြင္လည္းျမည္းတို႔ကိုမေတြ႕ ၾက။-

5သူတို႔သည္ဇုဖေဒသသို႔ေရာက္ရွိၾက ေသာအခါ ေရွာလုကသူ၏အေစခံ အား``ငါတို႔အိမ္သို႔ျပန္ၾကစို႔။ သို႔မဟုတ္ ပါမူငါ၏အဖသည္ျမည္းတို႔အတြက္ စိုးရိမ္ပူပန္မည့္အစားငါတို႔အတြက္ စိုးရိမ္ပူပန္လိမ့္မည္'' ဟုဆို၏။

6အေစခံက``ဆိုင္းငံ့ပါဦး။ ဤၿမိဳ႕တြင္သူေတာ္ စင္တစ္ဦးရွိပါ၏။ သူေျပာသမၽွစကားတို႔ သည္အမွန္ပင္ျဖစ္ပ်က္လာသျဖင့္ သူ႔အား လူတို႔ရိုေသေလးစားၾကပါ၏။ အကၽြန္ုပ္တို႔ သူ႔ထံကိုသြားၾကပါစို႔။ ျမည္းမ်ားအား အဘယ္အရပ္တြင္ရွာရမည္ကိုသူသည္ အကၽြန္ုပ္တို႔အားေဖာ္ျပေကာင္းေဖာ္ျပနိုင္ ပါလိမ့္မည္'' ဟုဆို၏။

7ေရွာလုက``ထိုသူထံကိုသြားလၽွင္ငါတို႔ အဘယ္အရာကိုေပးလွူရပါမည္နည္း။ ငါ တို႔တြင္ပါသမၽွေသာအစားအစာလည္း ကုန္ေခ်ၿပီ။ ငါတို႔မွာသူ႔အားေပးစရာ ဘာမၽွမရွိ'' ဟုဆို၏။

8အေစခံက``အကၽြန္ုပ္မွာေငြတစ္မတ္သာရွိ ပါသည္။ ထိုေငြကိုသူ႔အားေပးနိုင္ပါသည္။ ထို အခါသူသည္ျမည္းမ်ားအဘယ္အရပ္တြင္ ရွိသည္ကို အကၽြန္ုပ္တို႔အားေျပာျပပါလိမ့္ မည္'' ဟုျပန္ေျပာ၏။

9ေရွာလုကလည္း``ေကာင္းၿပီ။ ငါတို႔သြားၾကစို႔'' ဟုဆို၏။ သို႔ျဖစ္၍သူတို႔သည္သူေတာ္စင္ေန ထိုင္ရာၿမိဳ႕သို႔သြားၾက၏။ ၿမိဳ႕တည္ရာေတာင္ကုန္း ကိုတက္၍သြားၾကစဥ္ သူတို႔သည္လမ္းတြင္ေရ ခပ္ရန္လာေသာအမ်ိဳးသမီးကေလးအခ်ိဳ႕ႏွင့္ ေတြ႕သျဖင့္``ထိုၿမိဳ႕ထဲ၌ေရွ႕ျဖစ္ကိုေဟာနိုင္သူ ရွိပါ၏ေလာ'' ဟုေမးျမန္းစုံစမ္းၾက၏။ (ထိုေခတ္အခါကပေရာဖက္အားေရွးျဖစ္ကို ေဟာနိုင္သူဟုေခၚေဝၚၾက၏။ သို႔ျဖစ္၍လူ တစ္ဦးတစ္ေယာက္သည္ထာဝရဘုရားထံ ေလၽွာက္ထားေမးျမန္းလိုေသာအခါ``ေရွ႕ျဖစ္ ကိုေဟာနိုင္သူထံသို႔ငါတို႔သြားၾကကုန္ အံ့'' ဟုဆိုေလ့ရွိသတည္း။)

12အမ်ိဳးသမီးကေလးမ်ားကလည္း``ရွိပါ သည္။ အမွန္မွာသူသည္သင္တို႔မလာမီ ကေလးကမွေရာက္ရွိလာပါသည္။ သင္တို႔ ျမန္ျမန္သြားလၽွင္သူ႔ကိုမီပါလိမ့္မည္။ သင္ တို႔ၿမိဳ႕ထဲကိုဝင္လၽွင္ဝင္ခ်င္းသူ႔အားေတြ႕ ရွိပါလိမ့္မည္။ လူတို႔သည္ေတာင္ကုန္းေပၚ ရွိယဇ္ပလႅင္တြင္ပူေဇာ္သကာဆက္သၾက မည္ျဖစ္၍ ထိုသူသည္ၿမိဳ႕သို႔ယေန႔ေရာက္ ရွိလာျခင္းျဖစ္ပါသည္။ သူမေရာက္မခ်င္း ဖိတ္ေခၚထားေသာသူတို႔သည္စားေသာက္ၾက လိမ့္မည္မဟုတ္ပါ။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ သူသည္ယဇ္ေကာင္ကိုဦးစြာေကာင္းခ်ီးေပး ရမည္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ျဖစ္ပါ၏။ ထိုေၾကာင့္ သင္တို႔သည္ၿမိဳ႕ထဲသို႔ဝင္လၽွင္ဝင္ခ်င္း ထိုသူေတာင္ထိပ္သို႔စားေသာက္ရန္မတက္ မီသူ႔အားေတြ႕ရၾကပါလိမ့္မည္'' ဟုဆို၏။-

14သို႔ျဖစ္၍ေရွာလုႏွင့္အေစခံတို႔သည္ၿမိဳ႕ သို႔သြားၾက၏။ သူတို႔သည္ၿမိဳ႕ထဲသို႔ဝင္မည္ အျပဳတြင္ ဝတ္ျပဳကိုးကြယ္ရာဌာနသို႔ထြက္ ခြာ၍လာေနေသာရွေမြလကိုေတြ႕ၾက၏။

15ေရွာလုေရာက္မလာမီတစ္ေန႔၌ရွေမြလ အား ထာဝရဘုရားက၊-

16``နက္ျဖန္ဤအခ်ိန္ေလာက္၌ဗယၤာမိန္အႏြယ္ ဝင္လူတစ္ေယာက္ကို သင့္ထံသို႔ငါေစလႊတ္ လိုက္မည္။ သူ႔အားဣသေရလအမ်ိဳးသား တို႔၏ဘုရင္အျဖစ္ဘိသိက္ေပးေလာ့။ သူသည္ ငါ၏လူမ်ိဳးေတာ္ကိုဖိလိတၱိအမ်ိဳးသား တို႔၏ေဘးမွကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္လိမ့္မည္။ ငါသည္မိမိလူမ်ိဳးေတာ္၏ဆင္းရဲဒုကၡကို ျမင္ရၿပီ။ သူတို႔ဟစ္ေအာ္၍အကူအညီ ေတာင္းခံသံမ်ားကိုလည္းၾကားရၿပီ'' ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

17ေရွာလုကိုရွေမြလေတြ႕ျမင္ခ်ိန္၌ထာဝရ ဘုရားက``သင့္အားငါေဖာ္ျပခဲ့ေသာသူ ကားဤသူပင္ျဖစ္၏။ သူသည္ငါ၏လူမ်ိဳး ေတာ္ကိုအုပ္စိုးရလိမ့္မည္'' ဟုမိန႔္ေတာ္မူ၏။-

18ထိုေနာက္ေရွာလုသည္ၿမိဳ႕တံခါးအနီးရွိ ရွေမြလထံသို႔ခ်ဥ္းကပ္၍``ေရွ႕ျဖစ္ကိုေဟာ နိုင္သူသည္အဘယ္အရပ္မွာေနပါသနည္း။ အကၽြန္ုပ္အားေျပာျပပါေလာ့'' ဟုေတာင္း ပန္၏။

19ရွေမြလက``ေရွ႕ျဖစ္ကိုေဟာနိုင္သူသည္ ငါ ပင္ျဖစ္၏။ ဝတ္ျပဳကိုးကြယ္ရာဌာနေတာ္ သို႔ငါ၏ေရွ႕မွသြားေလာ့။ သင္တို႔ႏွစ္ေယာက္ စလုံး ယေန႔ငါႏွင့္အတူစားေသာက္ရၾက မည္။ နက္ျဖန္နံနက္၌ငါသည္သင္တို႔၏ေမး ခြန္းရွိသမၽွကိုေျဖၾကားၿပီးေနာက္ သင္ တို႔အားအိမ္သို႔ျပန္ေစမည္။-

20လြန္ခဲ့ေသာသုံးရက္ကေပ်ာက္ဆုံးခဲ့သည့္ ျမည္းမ်ားအတြက္ ကိုမူမစိုးရိမ္ႏွင့္။ ယင္း တို႔ကိုျပန္၍ေတြ႕ရွိၿပီးျဖစ္၏။ သို႔ရာတြင္ ဣသေရလအမ်ိဳးသားတို႔ လြန္စြာလိုလား ေတာင့္တေနသူကားအဘယ္သူနည္း။ သင္ ႏွင့္သင့္အဖ၏အိမ္ေထာင္စုပင္မဟုတ္ ေလာ'' ဟုျပန္ေျပာ၏။

21ေရွာလုက``အကၽြန္ုပ္သည္ ဗယၤာမိန္အႏြယ္ဝင္ ျဖစ္ပါ၏။ ထိုသားခ်င္းစုသည္ဣသေရလ အမ်ိဳးတြင္အေသးငယ္ဆုံးျဖစ္ပါ၏။ အ ကၽြန္ုပ္၏အိမ္ေထာင္စုသည္လည္း ထိုသားခ်င္း စုတြင္အသိမ္ငယ္ဆုံးျဖစ္ပါ၏။ သို႔ျဖစ္၍ အရွင္သည္အဘယ္ေၾကာင့္အကၽြန္ုပ္အား ဤသို႔မိန႔္ေတာ္မူပါသနည္း'' ဟုေလၽွာက္၏။

22ထိုေနာက္ရွေမြလသည္ ေရွာလုႏွင့္သူ၏ အေစခံကိုဧည့္ခန္းသို႔ေခၚသြားၿပီးလၽွင္ ဧည့္သည္စုစုေပါင္းသုံးဆယ္ထိုင္လ်က္ေန ေသာစားပြဲထိပ္တြင္ေနရာခ်ထားေပး၏။-

23ရွေမြလကစားေတာ္ကဲအား``သင့္အားသီး သန႔္ထားရွိရန္ ငါမွာၾကားထားသည့္အမဲ သားတုံးကိုယူခဲ့ေလာ့'' ဟုဆို၏။-

24သို႔ျဖစ္၍စားေတာ္ကဲသည္လက္ေရြးစင္ေပါင္ တစ္ေပါင္ကိုယူလာၿပီးလၽွင္ ေရွာလု၏ေရွ႕တြင္ ခ်ထားေလ၏။ ရွေမြလက``ဤအရာကား သင္၏အတြက္သီးသန႔္ဖယ္ထားေသာအသား ျဖစ္၏။ ယူ၍စားေလာ့။ ငါဖိတ္ေခၚထားသူတို႔ ႏွင့္အတူယခုအခ်ိန္၌သင္စားရန္ဤ အသားကိုငါဖယ္ထားခဲ့၏'' ဟုဆို၏။ ထို႔ေၾကာင့္ေရွာလုသည္ ထိုေန႔၌ရွေမြလႏွင့္ အတူစားေသာက္ေလ၏။-

25သူတို႔သည္ဝတ္ျပဳကိုးကြယ္ရာဌာနမွၿမိဳ႕ သို႔ျပန္၍ဆင္းသြားၾကေသာအခါ ေရွာလု အတြက္အိမ္ေခါင္မိုးေပၚတြင္ အိပ္ရာတစ္ခုကိုခင္းေပးၾက၏။-

26ေရွာလုသည္လည္းအိပ္ရာတြင္အိပ္ေလ၏။ အ႐ုဏ္တက္ခ်ိန္၌ရွေမြလသည္အိမ္ေခါင္မိုးထက္ တြင္ရွိေသာေရွာလုအား``ထေလာ့။ သင္အိမ္ျပန္ရန္ ခရီးလမ္းသို႔ငါပို႔ေဆာင္ေပးအံ့'' ဟုေအာ္၍ေျပာ ေသာအခါေရွာလုသည္အိပ္ရာမွထေလ၏။ ထို ေနာက္သူႏွင့္ရွေမြလတို႔သည္အတူတကြထြက္ သြားၾက၏။-

27သူတို႔သည္ၿမိဳ႕စြန္ၿမိဳ႕ဖ်ားသို႔ေရာက္ေသာအခါ ရွေမြလသည္ေရွာလုအား``သင္၏အေစခံကိုငါ တို႔ေရွ႕ကသြားႏွင့္ရန္ေျပာၾကားေလာ့'' ဟုဆို၏။ အေစခံသည္လည္းသြားႏွင့္၏။ ထိုအခါရွေမြလ က``ဤတြင္ေခတၱရပ္နားေလာ့။ ထာဝရဘုရား၏ အမိန႔္ေတာ္ကိုသင့္အားငါေဖာ္ျပေပအံ့'' ဟု ဆို၏။