1 Samuel 25 — Burmese MCLZV

1ရွေမြလကြယ္လြန္သြားသျဖင့္ ဣသေရလ အမ်ိဳးသားအေပါင္းတို႔သည္လာေရာက္စု ေဝးလ်က္ငိုေႂကြးျမည္တမ္းၾက၏။ ထိုေနာက္ သူ႔အားရာမၿမိဳ႕ေနအိမ္တြင္သၿဂႋဳဟ္လိုက္ ၾက၏။ ယင္းသို႔သၿဂႋဳဟ္ၿပီးေသာအခါဒါဝိဒ္သည္ ပါရန္ေတာကႏၲာရသို႔ထြက္ခြာသြားေလ သည္။-

2ကာလက္သားခ်င္းစုတြင္ေမာနၿမိဳ႕သား နာဗလဆိုသူလူတစ္ေယာက္ရွိ၏။ သူသည္ ကရေမလၿမိဳ႕အနီးတြင္ေနထိုင္ေသာေျမ ပိုင္ရွင္ျဖစ္သည္။ သူသည္သိုးသုံးေထာင္ႏွင့္ ဆိတ္တစ္ေထာင္ကိုပိုင္သျဖင့္ အလြန္ႂကြယ္ဝ ခ်မ္းသာသူျဖစ္၏။ သူ၏ဇနီးအဘိဂဲလ သည္အဆင္းလွ၍ ပညာအေျမာ္အျမင္ရွိ သူအမ်ိဳးသမီးျဖစ္၏။ နာဗလမူကား သေဘာယုတ္၍ရိုင္းျပသူျဖစ္သတည္း။ နာဗလသည္ကရေမလၿမိဳ႕တြင္မိမိ၏သိုး မ်ားကိုအေမြးညႇပ္လ်က္ေန၏။-

4ထိုအေၾကာင္းကိုေတာကႏၲာရရွိဒါဝိဒ္ၾကား သိရသျဖင့္၊-

5ကရေမလၿမိဳ႕သို႔လူငယ္လူရြယ္ဆယ္ေယာက္ ကိုေစလႊတ္ကာ``သင္တို႔သည္နာဗလကိုရွာ၍ ငါ့ကိုယ္စားႏွုတ္ဆက္ၾကေလာ့။-

6သူ႔အားဤသို႔ေျပာၾကားေလာ့။ `ခ်စ္မိတ္ေဆြ၊ ဒါဝိဒ္သည္သင့္ကိုႏွုတ္ဆက္လိုက္ပါ၏။ သင္ ႏွင့္တကြသင္၏အိမ္ေထာင္စုသားမ်ားသည္ လည္းေကာင္း၊ သင္ႏွင့္သက္ဆိုင္သူအေပါင္းတို႔ သည္လည္းေကာင္း က်န္းမာခ်မ္းသာၾကေစ ရန္ဆုေတာင္းေမတၱာပို႔သလိုက္ပါသည္။-

7သင္သည္သိုးမ်ားကိုအေမြးညႇပ္လ်က္ေန ေၾကာင္းၾကားသိရသျဖင့္ ဒါဝိဒ္ကသင္၏ သိုးထိန္းတို႔သည္ကၽြန္ေတာ္တို႔ရွိရာအရပ္ တြင္ သိုးမ်ားကိုထိန္းေက်ာင္းေနၾကေသာ္ လည္း ကၽြန္ေတာ္တို႔သည္သူတို႔အားေဘး အႏၲရာယ္မျပဳခဲ့ေၾကာင္းကိုလည္းေကာင္း၊ သူတို႔သည္ကရေမလၿမိဳ႕တြင္ရွိေနစဥ္ အေတာအတြင္း၌ မည္သည့္အရာတစ္ စုံတစ္ခုမၽွခိုးဝွက္ျခင္းမခံရၾက ေၾကာင္းကိုလည္းေကာင္းသင့္အားသိေစ လိုပါသည္။-

8ဤအေၾကာင္းကိုသိုးထိန္းတို႔အားေမးျမန္း လၽွင္သင္သိရွိနိုင္ပါလိမ့္မည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ သည္ဤပြဲေန႔၌ဤအရပ္သို႔လာပါၿပီ။ ဒါဝိဒ္ကကၽြန္ေတာ္တို႔အားႀကိဳဆိုဧည့္ခံ ပါရန္ပန္ၾကားလိုက္ပါ၏။ သင္၏အေစခံ ကၽြန္ေတာ္တို႔အားလည္းေကာင္း၊ သင္၏မိတ္ ေဆြဒါဝိဒ္အားလည္းေကာင္းသင္ေပးနိုင္ သည့္အရာကိုေက်းဇူးျပဳ၍ေပးပါေလာ့။'

9ယင္းသို႔ညႊန္ၾကားလိုက္သည့္အတိုင္းဒါဝိဒ္ ၏လူတို႔သည္ နာဗလအားႏွုတ္ဆက္ေျပာ ၾကားၿပီးလၽွင္ေစာင့္ဆိုင္း၍ေနၾက၏။-

10နာဗလကလည္း``ဒါဝိဒ္ဆိုသူမွာအဘယ္ သူနည္း။ သူ၏အေၾကာင္းကိုငါတစ္ခါမၽွ မၾကားဘူးပါတကား။ ယခုေခတ္အခါ ၌တိုင္းျပည္သည္ကၽြန္ေျပးမ်ားႏွင့္ျပည့္ ႏွက္လ်က္ရွိေနေလၿပီ။-

11သိုးေမြးညႇပ္သူတို႔အတြက္ျပင္ဆင္ထားသည့္ ငါ့မုန႔္၊ ငါ့ေရ၊ ငါ့အမဲသားကိုယူ၍ေလလြင့္ ေနသူတို႔အားမေပးနိုင္'' ဟုျပန္၍ေျပာ၏။

12ဒါဝိဒ္၏လူတို႔သည္ျပန္လာၿပီးလၽွင္ နာဗလ ေျပာဆိုလိုက္ေသာစကားကိုဒါဝိဒ္အား ေျပာျပၾက၏။-

13ထိုအခါဒါဝိဒ္သည္သူတို႔အား``ဓားကိုခါး တြင္ပတ္စည္းၾကေလာ့'' ဟုအမိန႔္ေပးသည့္ အတိုင္းသူတို႔သည္ပတ္စည္းၾက၏။ ဒါဝိဒ္ သည္လည္းမိမိ၏ဓားကိုခါးတြင္ပတ္စည္း ကာ လူေလးရာခန႔္ႏွင့္အတူထြက္ခြာသြား ေလသည္။ လူႏွစ္ရာကိုမူစခန္းေစာင့္ရန္ ထားခဲ့၏။

14နာဗလ၏အေစခံတစ္ဦးက နာဗလ၏ ဇနီးအဘိဂဲလအား``ဤအေၾကာင္းကို သခင္မၾကားၿပီးပါၿပီေလာ။ ဒါဝိဒ္သည္ ေတာကႏၲာရမွေန၍ ကၽြန္ေတာ္တို႔၏သခင္ ထံသို႔ေစတမန္တို႔ကိုလႊတ္ကာႏွုတ္ဆက္ ပါ၏။ သို႔ရာတြင္သခင္ကထိုသူတို႔အား ေစာ္ကားေမာ္ကားေျပာဆိုလိုက္ပါ၏။-

15သူတို႔သည္ကားကၽြန္ေတာ္တို႔အားမ်ားစြာ ေက်းဇူးျပဳသူမ်ားျဖစ္ပါ၏။ အဘယ္အခါ ၌မၽွကၽြန္ေတာ္တို႔အားအေႏွာင့္အယွက္မ ေပးခဲ့ၾကပါ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔သည္သူတို႔ႏွင့္ အတူကြင္းထဲတြင္ရွိေနစဥ္အခါမ်ား၌ လည္း တစ္စုံတစ္ရာမၽွေပ်ာက္ဆုံးခဲ့သည္ ဟူ၍ပင္မရွိပါ။-

16သိုးအုပ္မ်ားကိုကၽြန္ေတာ္တို႔ထိန္းေက်ာင္း လ်က္ေနစဥ္ သူတို႔သည္ကၽြန္ေတာ္တို႔အား ကြယ္ကာေစာင့္ေရွာက္ခဲ့ၾကပါ၏။-

17ဤအမွုကိုဆင္ျခင္စဥ္းစား၍အဘယ္သို႔ ျပဳသင့္သည္ကိုဆုံးျဖတ္ပါေလာ့။ ဤကိစၥ သည္ကၽြန္ေတာ္တို႔၏သခင္ႏွင့္အိမ္ေထာင္စု တစ္ခုလုံးကိုေဘးဥပဒ္ေပးနိုင္ပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔၏သခင္သည္စိတ္သေဘာ ထားေသးသိမ္သူျဖစ္၍ အဘယ္သူ၏ စကားကိုမၽွနားေထာင္လိမ့္မည္မဟုတ္ ပါ'' ဟုဆို၏။

18အဘိဂဲလသည္မုန႔္အလုံးႏွစ္ရာ၊ စပ်စ္ရည္ အျပည့္ရွိေသာသားေရဘူးႏွစ္ဘူး၊ သိုးကင္ ငါးေကာင္၊ ေပါက္ေပါက္ႏွစ္တင္း၊ စပ်စ္သီးေျခာက္ အႁပြတ္တစ္ရာႏွင့္သေဘၤာသဖန္းသီးပ်ဥ္ အျပားႏွစ္ရာကို အလ်င္အျမန္စုေဆာင္း ၿပီးလၽွင္ျမည္းမ်ားအေပၚသို႔တင္၏။-

19ထိုေနာက္သူ၏အေစခံတို႔အား``သင္တို႔ေရွ႕ မွသြားႏွင့္ၾက။ ငါေနာက္ကလိုက္ခဲ့မည္'' ဟု ဆို၏။ မိမိ၏ခင္ပြန္းနာဗလကိုမူအသိ မေပးေခ်။

20သူသည္ျမည္းကိုစီး၍လာရာေတာင္ေျခလမ္း ေကြ႕သို႔ေရာက္ေသာအခါ မိမိ၏ထံသို႔ဦးတည္ လာေနေသာဒါဝိဒ္တို႔လူစုႏွင့္႐ုတ္တရက္ ဆုံမိေလ၏။-

21ထိုသို႔မဆုံမိခင္ဒါဝိဒ္က ဤသို႔ဆို၏။ ``အဘယ္ ေၾကာင့္ေတာကႏၲာရတြင္ ထိုလူ၏ပစၥည္းဥစၥာမ်ား ကိုငါေစာင့္ထိန္းေပးခဲ့မိပါသနည္း။ ယင္းသို႔ သူ႔အားကူညီေစာင့္ေရွာက္ခဲ့သျဖင့္ ဤသို႔ငါ့ အားေက်းဇူးကန္းေလၿပီတကား။-

22မိုးမလင္းမီသူတို႔အားတစ္ေယာက္မက်န္ ငါမသတ္ပါမူ ဘုရားသခင္သည္ငါ့အား အဆုံးစီရင္ေတာ္မူပါေစေသာ။''

23အဘိဂဲလသည္ဒါဝိဒ္ကိုျမင္လၽွင္ေဆာလ်င္ စြာျမည္းေပၚမွဆင္း၍ ဒါဝိဒ္၏ေျခရင္းတြင္ ေျမေပၚသို႔လွဲခ်ကာ ဤသို႔ေလၽွာက္၏။ ``အရွင္၊ ေက်းဇူးျပဳ၍ကၽြန္မ၏စကားကိုနားေထာင္ ေတာ္မူပါ။ ျဖစ္ခဲ့သမၽွအမွုအတြက္ကၽြန္မ ကိုပင္အျပစ္တင္ေတာ္မူပါ။-

25အသုံးမက်သူ၊ နာဗလ၏စကားကိုဂ႐ု ျပဳေတာ္မမူပါႏွင့္။ သူသည္မိမိနာမည္ႏွင့္ လိုက္ေအာင္ မိုက္မဲသူျဖစ္ပါ၏။ အရွင္၊ အရွင့္အေစခံမ်ားလာေရာက္ခ်ိန္က အိမ္တြင္ကၽြန္မမရွိပါ။-

26ရန္သူမ်ားကိုအရွင္ကိုယ္တိုင္သတ္ျဖတ္၍ လက္ စားေခ်မွုကိုမျပဳရန္ဆီးတားေတာ္မူသူမွာ ထာဝရဘုရားျဖစ္ေတာ္မူပါ၏။ အရွင္၏ ရန္သူမ်ားသည္လည္းေကာင္း၊ အရွင့္အားေဘး အႏၲရာယ္ျပဳလိုသူအေပါင္းတို႔သည္လည္း ေကာင္း နာဗလကဲ့သို႔ပင္အျပစ္ဒဏ္စီရင္ ျခင္းကိုခံရၾကပါေစေသာဟု အသက္ရွင္ ေတာ္မူေသာထာဝရဘုရားကိုတိုင္တည္ ၍ကၽြန္မက်ိန္ဆိုပါ၏။-

27အရွင္၊ အရွင္၏ထံသို႔ကၽြန္မယူေဆာင္လာ ေသာလက္ေဆာင္မ်ားကိုေက်းဇူးျပဳ၍ လက္ခံၿပီးလၽွင္ အရွင္၏လူတို႔အားေပး ေတာ္မူပါ။-

28ကၽြန္မျပဳမိခဲ့ေသာအမွားအတြက္အျပစ္ လႊတ္ေတာ္မူပါ။ အရွင္သည္ထာဝရဘုရား ၏စစ္ပြဲမ်ားကိုဆင္ႏႊဲလ်က္ရွိသျဖင့္ ထာဝရ ဘုရားသည္အရွင္ႏွင့္အရွင့္သားေျမးတို႔အား မင္းေျမႇာက္ေတာ္မူပါလိမ့္မည္။ အရွင္၌လည္း အသက္ထက္ဆုံးေဘးေရာက္မည္မဟုတ္ပါ။-

29အကယ္၍တစ္စုံတစ္ေယာက္ေသာသူသည္ အရွင့္အားတိုက္ခိုက္သတ္ျဖတ္ရန္ႀကိဳးစား ပါမူ လူသည္အဖိုးထိုက္သည့္ရတနာကို လုံျခဳံစြာသိမ္းဆည္းထားတတ္သကဲ့သို႔ ထာဝရဘုရားသည္အရွင္၏အသက္ကို လည္းေဘးမဲ့လုံျခဳံစြာထားေတာ္မူပါလိမ့္ မည္။ အရွင္၏ရန္သူတို႔ကိုမူကား လူသည္ ေက်ာက္ခဲကိုေလာက္လႊဲျဖင့္ပစ္ထုတ္သကဲ့ သို႔ကိုယ္ေတာ္ပစ္ထုတ္ေတာ္မူပါလိမ့္မည္။-

30ထာဝရဘုရားသည္မိမိကတိထားေတာ္မူ သမၽွေသာေကာင္းက်ိဳးခ်မ္းသာမ်ားကို အရွင္ အားမုခ်ေပးေတာ္မူ၍ဣသေရလဘုရင္ အျဖစ္ျဖင့္ဘိသိက္သြန္းေတာ္မူေသာအခါ၊-

31အရွင္သည္မိမိျပဳခဲ့သည့္လက္စားေခ်မွုႏွင့္ အေၾကာင္းမဲ့သတ္ျဖတ္မွုတို႔အတြက္ဝမ္းနည္း ရလိမ့္မည္မဟုတ္ပါ။ ေနာင္တရရန္အေၾကာင္း လည္းရွိလိမ့္မည္မဟုတ္ပါ။ အရွင္ျပဳသည့္အမွု မွန္သမၽွကိုထာဝရဘုရားေကာင္းခ်ီးေပး ေတာ္မူေသာအခါ ကၽြန္ေတာ္မအားသတိရ ေတာ္မူပါ။''

32ဒါဝိဒ္ကလည္း``ယေန႔သင့္အားငါ့ထံသို႔ ေစလႊတ္ေတာ္မူေသာ ဣသေရလအမ်ိဳးသား တို႔၏ဘုရားသခင္ထာဝရဘုရားသည္ မဂၤလာရွိေတာ္မူေစသတည္း။-

33လူသတ္မွုႏွင့္လက္စားေခ်မွုတို႔ကိုမျပဳမိ ေစရန္ သင္သည္ယေန႔အေျမာ္အျမင္ႀကီးစြာ ျဖင့္ ငါ့အားဆီးတားခဲ့သည့္အတြက္ငါသည္ ထာဝရဘုရား၏ေက်းဇူးေတာ္ကိုခ်ီးမြမ္း ပါ၏။-

34ထာဝရဘုရားသည္သင့္အားေဘးအႏၲရာယ္ မျပဳမိေစရန္လည္း ငါ့အားဆီးတားေတာ္မူ ေလၿပီ။ သို႔ရာတြင္အကယ္၍သင္သည္ငါ့ထံ သို႔အလ်င္အျမန္မေရာက္လာပါမူ နက္ျဖန္ နံနက္မတိုင္မီနာဗလ၏လူအေပါင္းတို႔အား ငါသတ္မိမည္ျဖစ္ေၾကာင္း အသက္ရွင္ေတာ္မူ ေသာထာဝရဘုရားကိုတိုင္တည္၍ငါက်ိန္ ဆို၏'' ဟုေျပာ၏။-

35ထိုေနာက္ဒါဝိဒ္သည္အဘိဂဲလယူေဆာင္ လာေသာလက္ေဆာင္မ်ားကိုလက္ခံၿပီး လၽွင္သူ႔အား``သင္ျပဳေစလိုသည့္အတိုင္း ငါျပဳမည္။ စိုးရိမ္မွုမရွိဘဲအိမ္သို႔ျပန္ ေလာ့'' ဟုဆို၏။

36အဘိဂဲလသည္လည္းနာဗလထံသို႔ျပန္ ေလ၏။ နာဗလကားမိမိ၏အိမ္တြင္ ဘုရင့္ ပြဲေတာ္တမၽွခမ္းနားသည့္စားပြဲႀကီးကို က်င္းပလ်က္ေန၏။ သူသည္ေသရည္ယစ္မူး ကာေပ်ာ္ရႊင္လ်က္ရွိသျဖင့္ အဘိဂဲလ သည္သူ႔အားေနာက္တစ္ေန႔နံနက္တိုင္ေအာင္ အဘယ္အရာကိုမၽွမေျပာဘဲေန၏။-

37ထိုေနာက္အရက္မူးေျပ၍လာေသာအခါ၌ မူ သူ႔အားဇနီးသည္ကျဖစ္သမၽွေသာအမွု တို႔ကိုေျပာျပေလသည္။ ထိုအခါသူသည္ ေလျဖတ္သျဖင့္တစ္ကိုယ္လုံးမလွုပ္မရွား နိုင္ေတာ့ေခ်။-

38ဆယ္ရက္ခန႔္ၾကာေသာ္ထာဝရဘုရားဒဏ္ ခတ္ေတာ္မူသျဖင့္နာဗလကြယ္လြန္ေလ၏။

39ဒါဝိဒ္သည္ နာဗလကြယ္လြန္ေၾကာင္းၾကား သိရေသာအခါ``ထာဝရဘုရားသည္မဂၤ လာရွိေတာ္မူပါေစသတည္း။ ကိုယ္ေတာ္ သည္နာဗလငါ့ကိုေစာ္ကားသည့္အတြက္ လက္စားေခ်ေတာ္မူ၍ကိုယ္ေတာ္၏အေစခံ ငါ့ကိုလည္းမိုက္မွားမွုမျပဳရန္ဆီးတား ေတာ္မူၿပီ။ ထာဝရဘုရားသည္နာဗလ ျပဳသည့္ဒုစရိုက္အတြက္ သူ႔ကိုဒဏ္ခတ္ ေတာ္မူေလၿပီ'' ဟုႁမြက္ဆို၏။ ထိုေနာက္ဒါဝိဒ္သည္အဘိဂဲလအား မိမိ ႏွင့္ထိမ္းျမားမဂၤလာျပဳရန္လူလႊတ္၍စကား ကမ္းလွမ္းလိုက္ေလသည္။-

40သူ၏အေစခံတို႔သည္ကရေမလၿမိဳ႕သို႔ သြားၿပီးလၽွင္ အဘိဂဲလအား``ဒါဝိဒ္သည္ သခင္မႏွင့္ထိမ္းျမားလက္ထပ္လိုသျဖင့္ သခင္မအားေခၚေဆာင္ခဲ့ရန္ကၽြန္ေတာ္တို႔ အားေစလႊတ္လိုက္ပါသည္'' ဟုေျပာၾကား ၾက၏။

41အဘိဂဲလသည္ ေျမသို႔တိုင္ေအာင္ဦးညႊတ္ ၿပီးလၽွင္``ကၽြန္မသည္ထိုသခင္၏အေစခံ ျဖစ္သျဖင့္ သူ႔အေစခံမ်ား၏ေျခကိုပင္ ေဆးရန္အသင့္ရွိပါ၏'' ဟုဆိုကာ၊-

42လ်င္ျမန္စြာထ၍ျမည္းကိုစီးေလ၏။ ထို ေနာက္အမ်ိဳးသမီးအေစခံငါးေယာက္ ကိုေခၚ၍ ဒါဝိဒ္၏ေစတမန္မ်ားႏွင့္အတူ လိုက္သြားၿပီးလၽွင္ ဒါဝိဒ္၏ဇနီးအျဖစ္ ခံယူေလသည္။

43ဒါဝိဒ္သည္ေယဇေရလၿမိဳ႕သူ အဟိေနာင္ ႏွင့္ထိမ္းျမားမဂၤလာျပဳထားၿပီးျဖစ္ေသာ္ လည္း ယခုအဘိဂဲလအားလည္းမိမိ၏ ဇနီးအျဖစ္ျဖင့္သိမ္းပိုက္လိုက္၏။-

44ဤအေတာအတြင္း၌ေရွာလုသည္ ဒါဝိဒ္၏ ဇနီးေဟာင္း၊ မိမိ၏သမီးေတာ္မိခါလ အားဂလႅိမ္ၿမိဳ႕မွလဲရွ၏သားဖာလတိႏွင့္ ထိမ္းျမားေပးစားၿပီးျဖစ္သတည္း။-