1 Samuel 7

Burmese MCLZV

← Chapter 6 Jump to: Chapter 8 →

1သို႔ျဖစ္၍ကိရယတ္ယာရိမ္ၿမိဳ႕သားတို႔သည္ လာ၍ေသတၱာေတာ္ကိုေတာင္ကုန္းေပၚတြင္တည္ ရွိေသာ အဗိနဒပ္၏အိမ္သို႔ပင့္ေဆာင္သြား ၾက၏။ သူတို႔သည္ေသတၱာေတာ္ကိုေစာင့္ထိန္း ရန္အတြက္ အဗိနဒပ္၏သားဧလာဇာကို ေရြးခ်ယ္ဆက္ကပ္ၾက၏။-

2ထာဝရဘုရား၏ပဋိညာဥ္ေသတၱာေတာ္သည္ ကိရယတ္ယာရိမ္ၿမိဳ႕တြင္ႏွစ္ေပါင္းႏွစ္ဆယ္ တိုင္ေအာင္ၾကာျမင့္စြာရွိေနေလသည္။ ထို အခ်ိန္ကာလအတြင္း၌ဣသေရလအမ်ိဳး သားတို႔သည္ မိမိတို႔ကိုကူမေတာ္မူရန္ ထာဝရဘုရားသခင္ထံဟစ္ေအာ္ေလၽွာက္ ထားၾက၏။

3ဣသေရလအမ်ိဳးသားတို႔အားရွေမြလ က``သင္တို႔သည္ထာဝရဘုရားထံေတာ္သို႔ စိတ္ႏွလုံးအႂကြင္းမဲ့ျပန္လည္လာေရာက္ လိုပါက လူမ်ိဳးျခားတို႔၏ဘုရားမ်ားကို လည္းေကာင္း၊ အာရွတရက္ဘုရားမ၏႐ုပ္တု မ်ားကိုလည္းေကာင္းစြန႔္ပစ္ရၾကမည္။ သင္တို႔ ၏ကိုယ္ကိုလုံးဝဆက္ကပ္၍ထာဝရဘုရား ကိုသာရွိခိုးဝတ္ျပဳၾကလၽွင္ ကိုယ္ေတာ္သည္ သင္တို႔အားဖိလိတၱိအမ်ိဳးသားတို႔လက္မွ ကယ္ေတာ္မူလိမ့္မည္'' ဟုဆို၏။-

4ထို႔ေၾကာင့္ဣသေရလအမ်ိဳးသားတို႔သည္ ဗာလဘုရားႏွင့္ အာရွတရက္ဘုရားမ တို႔၏႐ုပ္တုမ်ားကိုစြန႔္ပစ္ကာ ထာဝရ ဘုရားကိုသာရွိခိုးဝတ္ျပဳၾကကုန္၏။

5ထိုေနာက္ရွေမြလသည္ဣသေရလအမ်ိဳး သားအေပါင္းတို႔အား``ငါသည္မိဇပါၿမိဳ႕ တြင္သင္တို႔အတြက္ ထာဝရဘုရားထံေတာ္ သို႔ဆုေတာင္းပတၳနာျပဳမည္ျဖစ္၍သင္တို႔ သည္ထိုၿမိဳ႕၌စုၾကေလာ့'' ဟုဆင့္ဆိုမွာ ၾကား၏။-

6သို႔ျဖစ္၍သူတို႔သည္မိဇပါၿမိဳ႕တြင္စုေဝး ၾကၿပီးေနာက္ ေရအနည္းငယ္ခပ္၍ထာဝရ ဘုရားအား ပူေဇာ္သည့္အေနျဖင့္သြန္းေလာင္း ကာထိုေန႔တစ္ေန႔လုံးအစာေရွာင္ၾက၏။ သူ တို႔က``အကၽြန္ုပ္တို႔သည္ထာဝရဘုရားကို ျပစ္မွားပါၿပီ'' ဟုဆိုၾက၏။ မိဇပါၿမိဳ႕မွ ေန၍ရွေမြလသည္ဣသေရလအမ်ိဳး သားတို႔ကိုစီရင္အုပ္ခ်ဳပ္သတည္း။

7မိဇပါၿမိဳ႕တြင္ဣသေရလအမ်ိဳးသားတို႔ စု႐ုံးလ်က္ရွိေၾကာင္းကို ဖိလိတၱိအမ်ိဳးသား တို႔ၾကားသိၾကေသာအခါ ဖိလိတၱိဘုရင္ငါး ပါးတို႔သည္ဣသေရလအမ်ိဳးသားတို႔ရွိ ရာသို႔စစ္ခ်ီလာၾက၏။ ဤအေၾကာင္းကို ဣသေရလအမ်ိဳးသားတို႔ၾကားသိၾက ေသာအခါေၾကာက္လန႔္ၾကသျဖင့္၊-

8ရွေမြလအား``အကၽြန္ုပ္တို႔ကိုဖိလိတၱိအမ်ိဳး သားတို႔၏လက္မွကယ္ေတာ္မူရန္ အကၽြန္ုပ္ တို႔၏ဘုရားသခင္ထာဝရဘုရားထံေတာ္ သို႔ဆုေတာင္းေပးလ်က္ေနပါ'' ဟုေတာင္းပန္ ၾက၏။-

9ရွေမြလသည္သိုးငယ္တစ္ေကာင္ကိုသတ္၍ တစ္ေကာင္လုံးကိုမီးရွို႔ရာယဇ္အျဖစ္ထာဝရ ဘုရားအားပူေဇာ္ကာ ဣသေရလအမ်ိဳးသား တို႔အား ကယ္မေတာ္မူရန္ဆုေတာင္းပတၳနာ ျပဳရာကိုယ္ေတာ္သည္နားေညာင္းေတာ္မူ၏။-

10ရွေမြလသည္ယဇ္ပူေဇာ္လ်က္ေနစဥ္ဖိလိတၱိ အမ်ိဳးသားတို႔သည္ ဣသေရလအမ်ိဳးသား တို႔အားတိုက္ခိုက္ရန္ခ်ီတက္လာၾက၏။ သို႔ ရာတြင္ထိုအခ်ိန္၌ပင္လၽွင္ထာဝရဘုရား သည္ သူတို႔အေပၚမွာျပင္းစြာမိုးခ်ဳန္းေစ ေတာ္မူသျဖင့္ သူတို႔သည္ကစဥ့္ကရဲျဖစ္ လ်က္ထြက္ေျပးၾကကုန္၏။-

11ဣသေရလအမ်ိဳးသားတို႔သည္မိဇပါၿမိဳ႕ မွထြက္၍ သူတို႔အားဗက္ကာၿမိဳ႕အနီးသို႔ တိုင္ေအာင္လိုက္လံသတ္ျဖတ္ၾက၏။

12ထိုေနာက္ရွေမြလသည္ေက်ာက္တုံးတစ္ခုကို ယူ၍ မိဇပါၿမိဳ႕ႏွင့္ရွင္ၿမိဳ႕စပ္ၾကားတြင္စိုက္ထူ ကာ``ထာဝရဘုရားသည္ငါတို႔အားယေန႔ တိုင္ေအာင္ကူမေတာ္မူေလၿပီ'' ဟုဆိုၿပီးလၽွင္ ထိုေက်ာက္တုံးကို``ကူမေတာ္မူရာေက်ာက္'' (ဧဗေနဇာ) ဟုနာမည္မွည့္ေလသည္။-

13ဤသို႔လၽွင္ဖိလိတၱိအမ်ိဳးသားတို႔သည္အေရး ရွုံးနိမ့္ရၾက၏။ ထာဝရဘုရားသည္သူတို႔ အားရွေမြလအသက္ရွင္သမၽွကာလပတ္လုံး ဣသေရလျပည္ကိုခ်င္းနင္းဝင္ေရာက္ခြင့္ ေပးေတာ္မမူ။-

14ဧၾကဳန္ၿမိဳ႕ႏွင့္ဂါသၿမိဳ႕စပ္ၾကားတြင္ဖိလိတၱိ အမ်ိဳးသားတို႔သည္ မိမိတို႔သိမ္းပိုက္ထား ၾကသည့္ၿမိဳ႕မွန္သမၽွကိုဣသေရလအမ်ိဳး သားတို႔၏လက္သို႔ျပန္လည္ေပးအပ္ရၾက သျဖင့္ ဣသေရလအမ်ိဳးသားတို႔သည္မိမိ တို႔၏နယ္ေျမအားလုံးကိုျပန္လည္ရရွိၾက၏။ ထို႔အျပင္ဣသေရလအမ်ိဳးသားတို႔ႏွင့္ ခါနာန္အမ်ိဳးသားတို႔သည္သင့္ျမတ္ၿငိမ္း ခ်မ္းစြာေနထိုင္ၾကေလသည္။

15ရွေမြလသည္အသက္ထက္ဆုံးဣသေရလ အမ်ိဳးသားတို႔အားအုပ္ခ်ဳပ္၏။-

16သူသည္ႏွစ္စဥ္ႏွစ္တိုင္းေဗသလၿမိဳ႕၊ ဂိလ ဂါလၿမိဳ႕၊ မိဇပါၿမိဳ႕တို႔သို႔လွည့္လည္သြား ေရာက္ကာထိုၿမိဳ႕တို႔တြင္အမွုအခင္းမ်ား ကိုစစ္ေဆးစီရင္ေလ့ရွိ၏။-

17ထိုေနာက္သူသည္ရာမၿမိဳ႕ေနအိမ္သို႔ျပန္၍ တရားသူႀကီးအျဖစ္ျဖင့္ေဆာင္ရြက္၏။ သူ သည္ရာမၿမိဳ႕တြင္ထာဝရဘုရားအဖို႔ ယဇ္ပလႅင္ကိုတည္ေဆာက္ေလ၏။

← Chapter 6 Jump to: Chapter 8 →