Matthew 14

Burmese MCLZV

← Chapter 13 Jump to: Chapter 15 →

1ထိုကာလ၌ဂါလိလဲျပည္ကိုအုပ္စိုးသူ ေဟ႐ုဒ္သည္သခင္ေယရွု၏သတင္းကို ၾကားလၽွင္၊-

2``ဤသူသည္ဗတၱိဇံဆရာေယာဟန္ပင္တည္း။ သူသည္ေသရာမွအသက္ျပန္ရွင္ေလၿပီ။ သို႔ ျဖစ္၍အံ့ဖြယ္နိမိတ္လကၡဏာမ်ားကိုျပဳလ်က္ ရွိ၏'' ဟုမိမိအမွုထမ္းအရာထမ္းတို႔အား မိန႔္ေတာ္မူ၏။

3ေဟ႐ုဒ္သည္ညီျဖစ္သူဖိလိပၸဳ၏ဇနီးေဟေရာဒိ ႏွင့္ပတ္သက္၍ေယာဟန္ကိုဖမ္းဆီးခ်ဳပ္ေႏွာင္ ကာေထာင္တြင္အက်ဥ္းထားခဲ့၏။-

4အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ေယာဟန္က ``သင္သည္ ညီျဖစ္သူ၏ဇနီးကိုမသိမ္းမယူအပ္'' ဟု ဆိုခဲ့ေသာေၾကာင့္ျဖစ္၏။-

5ေဟ႐ုဒ္သည္ေယာဟန္ကိုသတ္လိုေသာ္လည္း ယုဒအမ်ိဳးသားတို႔ကိုေၾကာက္သျဖင့္မသတ္ ရဲေခ်။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္သူတို႔သည္ေယာဟန္ ကိုပေရာဖက္တစ္ပါးဟုမွတ္ယူေနၾကေသာ ေၾကာင့္ျဖစ္၏။

6ေဟ႐ုဒ္၏ေမြးေန႔၌ေဟေရာဒိ၏သမီးသည္ ဧည့္သည္ေတာ္မ်ားအားအကႏွင့္ေဖ်ာ္ေျဖ လ်က္ေဟ႐ုဒ္၏စိတ္ကိုမ်ားစြာရႊင္လန္းေစ၏။-

7သို႔ျဖစ္၍ေဟ႐ုဒ္သည္သူငယ္မႏွစ္သက္ရာ ဆုကိုေပးမည္ဟုက်ိန္ဆို၍ကတိျပဳ၏။

8သူငယ္မသည္လည္းမိခင္၏တိုက္တြန္းခ်က္ အရ ``ဗတၱိဇံဆရာေယာဟန္၏ဦးေခါင္းကို လင္ပန္းေပၚတြင္တင္၍အကၽြန္ုပ္အားဤေနရာ တြင္ပင္ေပးေတာ္မူပါ'' ဟုေတာင္းေလၽွာက္၏။

9ထိုအခါမင္းႀကီးသည္မ်ားစြာစိတ္မခ်မ္းမသာ ျဖစ္ေတာ္မူေသာ္လည္းဧည့္သည္ေတာ္မ်ားေရွ႕တြင္ မိမိေပးခဲ့သည့္ကတိကိုေထာက္၍ သူငယ္မ ေတာင္းေလၽွာက္သည့္အတိုင္းေပးေစရန္အမိန႔္ ခ်ေတာ္မူ၏။-

10သို႔ျဖစ္၍ေယာဟန္၏ဦးေခါင္းကိုေထာင္ထဲတြင္ ျဖတ္ေစၿပီးလၽွင္၊-

11လင္ပန္းေပၚတြင္တင္၍သူငယ္မအားေပးေစ ေတာ္မူ၏။ သူငယ္မသည္လည္းထိုဦးေခါင္းကို မိခင္ထံသို႔ယူေဆာင္သြား၏။-

12ေယာဟန္၏တပည့္တို႔သည္လာ၍အေလာင္းကို ယူၿပီးလၽွင္သၿဂႋဳဟ္ၾက၏။ ထိုေနာက္သခင္ေယရွု ထံသို႔သြား၍သတင္းေပးၾက၏။

13ဤသတင္းကိုသခင္ေယရွုၾကားေတာ္မူလၽွင္ ထိုအရပ္မွတစ္ကိုယ္တည္းဆိတ္ကြယ္ရာအရပ္ သို႔ေလွျဖင့္ႂကြေတာ္မူ၏။ အၿမိဳ႕ၿမိဳ႕မွလူပရိ သတ္တို႔သည္လည္းကိုယ္ေတာ္ထြက္ႂကြေတာ္မူ ေၾကာင္းၾကားၾကလၽွင္ေနာက္ေတာ္သို႔ကုန္းေၾကာင္း ျဖင့္လိုက္ၾက၏။-

14ကိုယ္ေတာ္သည္ေလွေပၚမွတက္ေတာ္မူေသာအခါ လူထုႀကီးကိုျမင္ေတာ္မူလၽွင္သူတို႔ကိုသနား ေတာ္မူသျဖင့္ဖ်ားနာသူမ်ားကိုက်န္းမာေစ ေတာ္မူ၏။

15ညခ်မ္းအခ်ိန္ေရာက္ေသာအခါတပည့္ေတာ္တို႔ သည္အထံေတာ္သို႔လာ၍ ``ဤအရပ္သည္လူသူ မရွိသည့္အရပ္ျဖစ္ပါ၏။ ေန႔အခ်ိန္လည္းကုန္ပါ ၿပီ။ လူတို႔အားေက်းရြာမ်ားသို႔သြား၍အစား အစာဝယ္ယူနိုင္ရန္ေစလႊတ္ေတာ္မူပါ'' ဟု ေလၽွာက္ထားၾက၏။

16သခင္ေယရွုက ``ထိုသူတို႔သြားၾကရန္မလိုပါ။ သင္တို႔ပင္လၽွင္သူတို႔အားစားစရာေပးၾက ေလာ့'' ဟုမိန္ေတာ္မူ၏။

17တပည့္ေတာ္တို႔က ``အကၽြန္ုပ္တို႔မွာမုန႔္ငါးလုံးႏွင့္ ငါးႏွစ္ေကာင္သာရွိပါသည္'' ဟုေလၽွာက္ထားၾက လၽွင္၊

18ကိုယ္ေတာ္က ``ထိုမုန႔္ႏွင့္ငါးကိုငါ့ထံသို႔ယူခဲ့ၾက ေလာ့'' ဟုမိန႔္ေတာ္မူ၏။-

19ကိုယ္ေတာ္သည္လူပရိသတ္တို႔ကိုျမက္ခင္းေပၚ တြင္ထိုင္ေစေတာ္မူ၏။ ထိုေနာက္မုန႔္ငါးလုံးႏွင့္ငါး ႏွစ္ေကာင္ကိုယူ၍ေကာင္းကင္သို႔ေမၽွာ္ၾကည့္လ်က္ ဘုရားသခင္၏ေက်းဇူးေတာ္ကိုခ်ီးမြမ္းေတာ္မူ ၿပီးလၽွင္ မုန႔္မ်ားကိုဖဲ့၍တပည့္ေတာ္တို႔အားေပး ေတာ္မူ၏။ တပည့္ေတာ္တို႔သည္လည္းလူတို႔အား ေဝေပးၾက၏။-

20လူအေပါင္းတို႔သည္အဝစားရၾကသည္သာမက မုန႔္ႏွင့္ငါးအႂကြင္းအက်န္မ်ားကိုပင္တစ္ဆယ့္ ႏွစ္ေတာင္းအျပည့္ေကာက္သိမ္းရေသး၏။-

21အမ်ိဳးသမီးႏွင့္ကေလးမ်ားမွအပမုန႔္စားသူ ေယာက်ာ္းဦးေရမွာငါးေထာင္မၽွရွိသတည္း။

22ထိုေနာက္ကိုယ္ေတာ္သည္လူအေပါင္းတို႔အား အိမ္သို႔ျပန္ေစေတာ္မူ၏။ တစ္ခ်ိန္တည္းပင္ တပည့္ေတာ္တို႔အားေလွေပၚသို႔တက္ေစ၍ အိုင္တစ္ဖက္သို႔ကူးေစေတာ္မူ၏။-

23လူအေပါင္းတို႔အားအိမ္သို႔ျပန္ေစၿပီးေနာက္ ကိုယ္ေတာ္သည္ဆုေတာင္းပတၳနာျပဳရန္ေတာင္ေပၚ ကိုတက္ေတာ္မူ၏။ ညခ်မ္းအခ်ိန္ေရာက္ေသာ္ ထိုအရပ္တြင္တစ္ကိုယ္တည္းရွိေနေတာ္မူသတည္း။-

24တပည့္ေတာ္တို႔၏ေလွသည္ကားကမ္းႏွင့္မ်ားစြာ ေဝးကြာသြားေလၿပီ။ ေလဆန္ျဖစ္သျဖင့္ထိုေလွ ကိုလွိုင္းတံပိုးမ်ားရိုက္ခတ္လ်က္ရွိ၏။

25မိုးေသာက္ယံအခ်ိန္ခန႔္တြင္ကိုယ္ေတာ္သည္ေရေပၚ မွာစက္ေတာ္ျဖန႔္၍တပည့္ေတာ္တို႔ထံသို႔ႂကြလာ ေတာ္မူ၏။-

26ဤသို႔ေရေပၚမွာကိုယ္ေတာ္စက္ေတာ္ျဖန႔္၍ႂကြ လာသည္ကိုျမင္လၽွင္တပည့္ေတာ္တို႔သည္ထိတ္ လန႔္ကာ ``တေစၧ'' ဟုအလန႔္တၾကားဟစ္ေအာ္ၾက၏။

27ထိုအခါသခင္ေယရွုက ``အားမငယ္ၾကႏွင့္။ ငါ ပင္ျဖစ္သည္။ မေၾကာက္ၾကႏွင့္'' ဟုမိန႔္ေတာ္မူ၏။

28ေပတ႐ုက ``သခင္ဘုရား၊ ကိုယ္ေတာ္ရွင္ျဖစ္ပါမူ၊ အကၽြန္ုပ္သည္ေရေပၚမွာေလၽွာက္၍အထံေတာ္သို႔ လာနိုင္ရန္အမိန႔္ရွိေတာ္မူပါ'' ဟုေလၽွာက္၏။

29ကိုယ္ေတာ္က ``လာခဲ့ေလာ့'' ဟုမိန႔္ေတာ္မူလၽွင္ ေပတ႐ုသည္ေလွေပၚကဆင္း၍ေရေပၚတြင္ ေလၽွာက္ကာသခင္ေယရွုထံသို႔သြားေလ၏။-

30သို႔ရာတြင္သူသည္ေလအဟုန္ျပင္းသည္ကို ျမင္ေသာအခါေၾကာက္လန႔္၍လာသျဖင့္ေရ နစ္စျပဳသည္ႏွင့္ ``သခင္ဘုရား၊ အကၽြန္ုပ္ အားကယ္ေတာ္မူပါ'' ဟုဟစ္ေအာ္ေလ၏။

31ထိုအခါသခင္ေယရွုသည္လက္ေတာ္ကိုဆန႔္၍ ေပတ႐ုကိုဆြဲကိုင္ေတာ္မူၿပီးလၽွင္ ``ယုံၾကည္ျခင္း နည္းလွပါတကား။ အဘယ္ေၾကာင့္ယုံမွားသနည္း'' ဟုမိန႔္ေတာ္မူ၏။

32ကိုယ္ေတာ္ႏွင့္ေပတ႐ုတို႔ေလွေပၚသို႔ေရာက္ ၾကေသာအခါေလသည္ၿငိမ္သြားေလ၏။-

33ေလွထဲရွိတပည့္ေတာ္တို႔သည္ကိုယ္ေတာ္အား ဦးညႊတ္ရွိခိုးလ်က္ ``အရွင္ကားအကယ္ပင္ ထာဝရဘုရား၏သားေတာ္ျဖစ္ပါ၏'' ဟု ေလၽွာက္ထားၾက၏။

34ကိုယ္ေတာ္ႏွင့္တပည့္ေတာ္တို႔သည္အိုင္တစ္ဖက္ကမ္း သို႔ကူးၿပီးေနာက္ဂင္ေနသရက္ၿမိဳ႕တြင္ေလွကို ဆိုက္ၾက၏။-

35ထိုၿမိဳ႕သားတို႔သည္ကိုယ္ေတာ္ကိုမွတ္မိၾကသျဖင့္ ပတ္ဝန္းက်င္အရပ္ရပ္သို႔လူမ်ားေစလႊတ္၍ ဖ်ား နာသူတို႔ကိုအထံေတာ္သို႔ေခၚေဆာင္လာၾက၏။-

36ထိုေနာက္ဖ်ားနာသူတို႔အားကိုယ္ေတာ္၏အဝတ္ ေတာ္အၿမိတ္ကိုမၽွတို႔ထိနိုင္ခြင့္ျပဳရန္ေတာင္းပန္ ၾက၏။ ဤသို႔တို႔ထိရသူအေပါင္းတို႔သည္လည္း က်န္းမာသြားၾက၏။

← Chapter 13 Jump to: Chapter 15 →