Matthew 7

Burmese MCLZV

← Chapter 6 Jump to: Chapter 8 →

1``သူတစ္ပါးအားမစစ္ေၾကာမစီရင္ၾကႏွင့္။ သို႔ မွသာဘုရားသခင္သည္သင္တို႔ကိုစစ္ေၾကာ စီရင္ေတာ္မူမည္မဟုတ္။-

2သူတစ္ပါးအားသင္တို႔စစ္ေၾကာစီရင္သကဲ့သို႔ ဘုရားသခင္သည္သင္တို႔အားစစ္ေၾကာစီရင္ ေတာ္မူမည္။ သူတစ္ပါးတို႔အားစီရင္ရာတြင္ သင္တို႔အသုံးျပဳသည့္နည္းအတိုင္း သင္တို႔ အားစီရင္ေတာ္မူမည္။-

3သို႔ျဖစ္၍သင္တို႔သည္အဘယ္ေၾကာင့္ကိုယ့္ မ်က္စိထဲကသစ္တုံးကိုမျမင္ဘဲ ညီအစ္ ကို၏မ်က္စိထဲကေျငာင့္ငယ္ကိုျမင္သနည္း။-

4သင္၏မ်က္စိထဲကသစ္တုံးရွိေနပါလ်က္ အဘယ္ေၾကာင့္ညီအစ္ကိုအား `သင္၏မ်က္စိ ထဲကေျငာင့္ငယ္ကိုထုတ္ေပးပါရေစ' ဟုေျပာ သနည္း။-

5အခ်င္းေၾကာင္သူေတာ္၊ သင္၏မ်က္စိထဲက သစ္တုံးကိုဦးစြာထုတ္ပစ္ေလာ့။ သို႔မွသာသင့္ ညီအစ္ကို၏မ်က္စိထဲကေျငာင့္ငယ္ကို ေကာင္းစြာျမင္၍ထုတ္ယူနိုင္လိမ့္မည္။

6``မြန္ျမတ္ေသာအရာကိုေခြးတို႔အားမေပးၾကႏွင့္။ သို႔ျပဳပါမူသူတို႔သည္လွည့္၍သင္တို႔အားကိုက္ လိမ့္မည္။ ပုလဲရတနာမ်ားကိုဝက္တို႔ေရွ႕မွာ မခ်ထားၾကႏွင့္။ သို႔ျပဳပါမူသူတို႔သည္ ထို အရာတို႔ကိုေက်ာ္နင္းသြားၾကလိမ့္မည္။

7``ေတာင္းၾကေလာ့။ ေတာင္းလၽွင္ရၾကလိမ့္မည္။ ရွာ ၾကေလာ့။ ရွာလၽွင္ေတြ႕ၾကလိမ့္မည္။ တံခါးကို ေခါက္ၾကေလာ့။ ေခါက္လၽွင္တံခါးကိုဖြင့္ေပး လိမ့္မည္။-

8ေတာင္းေသာသူသည္ရ၏။ ရွာေသာသူသည္ေတြ႕၏။ တံခါးေခါက္သူအား တံခါးကိုဖြင့္၍ေပးလိမ့္မည္။-

9သင္တို႔တြင္မိမိ၏သားကမုန႔္ကိုေတာင္းလၽွင္ ေက်ာက္ခဲကိုေပးမည့္သူ၊-

10ငါးကိုေတာင္းလၽွင္ေႁမြကိုေပးမည့္သူတစ္စုံ တစ္ေယာက္ရွိပါသေလာ။-

11သင္တို႔သည္အျပစ္သားမ်ားပင္ျဖစ္ေသာ္လည္း မိမိတို႔၏သားသမီးမ်ားအားေကာင္းမြန္ေသာ အရာမ်ားကိုေပးတတ္ၾကလၽွင္ ေကာင္းကင္ဘုံရွင္ သင္တို႔၏အဖသည္လည္း မိမိထံေတာင္းေလၽွာက္ သူတို႔အားေကာင္းမြန္ေသာအရာတို႔ကိုသာ၍ ပင္ေပးေတာ္မူမည္မဟုတ္ေလာ။

12``သင္တို႔သည္မိမိတို႔အားေက်းဇူးျပဳေစလိုသည့္ အတိုင္း သူတစ္ပါးတို႔အားေက်းဇူးျပဳၾကေလာ့။ ဤကားပညတ္က်မ္းႏွင့္ပေရာဖက္က်မ္းမ်ား၏ သြန္သင္ခ်က္အခ်ဳပ္အျခာျဖစ္သတည္း။

13``က်ဥ္းေျမာင္းေသာတံခါးေပါက္ကိုဝင္ၾကေလာ့။ ငရဲသို႔ပို႔ေဆာင္ရာလမ္းႏွင့္တံခါးေပါက္သည္ က်ယ္ဝန္းသျဖင့္ ထိုလမ္းကိုလိုက္သူတို႔သည္ မ်ားၾက၏။-

14ထာဝရအသက္သို႔ပို႔ေဆာင္ရာလမ္းႏွင့္တံခါး ေပါက္သည္က်ဥ္းေျမာင္းေသာေၾကာင့္ ထိုလမ္းကို ေတြ႕ရွိသူတို႔သည္နည္းၾက၏။

15``သိုးေရျခဳံဝံပုေလြသားရဲႏွင့္တူေသာမိစၧာ ပေရာဖက္တို႔ကိုသတိႏွင့္ေရွာင္ၾကေလာ့။-

16သူတို႔သည္မိစၧာပေရာဖက္မ်ားျဖစ္ေၾကာင္းကို သူတို႔၏အျပဳအမူအားျဖင့္ သင္တို႔သိရွိၾက လိမ့္မည္။ စပ်စ္သီးကိုဆူးပင္မွလည္းေကာင္း၊ သေဘၤာသဖန္းသီးကိုဆူးခ်ဳံမွလည္းေကာင္း လူတို႔ဆြတ္ခူးၾကသေလာ။-

17အပင္ေကာင္းသည္အသီးေကာင္းကိုသီးတတ္၏။ အပင္ညံ့သည္အသီးညံ့ကိုသီးတတ္၏။-

18အပင္ေကာင္းသည္အသီးညံ့မသီးနိုင္။ အပင္ညံ့ သည္လည္း အသီးေကာင္းကိုမသီးနိုင္။-

19လူတို႔သည္အသီးေကာင္းကိုမသီးသည့္အပင္ ရွိသမၽွကိုခုတ္လွဲ၍ မီးထဲသို႔ပစ္ခ်တတ္ၾက၏။-

20သို႔ျဖစ္၍မိစၧာပေရာဖက္တို႔ကိုသူတို႔၏အျပဳ အမူအားျဖင့္ သင္တို႔သိရွိၾကလိမ့္မည္။

21``ငါ့ကို `သခင္၊ သခင္' ဟုေခၚေသာသူတိုင္းေကာင္း ကင္နိုင္ငံေတာ္သို႔ဝင္ရလိမ့္မည္မဟုတ္။ ေကာင္းကင္ ဘုံရွင္ငါ့အဖ၏အလိုေတာ္အတိုင္းလိုက္ေလၽွာက္ သူသာလၽွင္ဝင္ရလိမ့္မည္။-

22တရားစီရင္ရာေန႔ရက္ေရာက္ေသာအခါ `သခင္၊ သခင္၊ အကၽြန္ုပ္တို႔သည္ကိုယ္ေတာ္၏နာမေတာ္ကိုအမွီျပဳ ၍ ဘုရားသခင္၏ႏွုတ္ကပတ္ေတာ္ကိုေဟာၾကားခဲ့ ၾကသည္မဟုတ္ပါေလာ။ ကိုယ္ေတာ္၏နာမေတာ္ကို အမွီျပဳ၍ နတ္မိစၧာမ်ားကိုႏွင္ထုတ္ခဲ့ၾကသည္ မဟုတ္ပါေလာ။ ကိုယ္ေတာ္၏နာမေတာ္ကိုအမွီ ျပဳ၍ အံ့ၾသဖြယ္အမွုအရာမ်ားကိုျပဳခဲ့ၾက သည္မဟုတ္ပါေလာ' ဟုလူအမ်ားပင္ငါ့အား ေျပာၾကားၾကလိမ့္မည္။-

23ထိုအခါ `ဆိုးသြမ္းသူတို႔၊ သင္တို႔ကိုအဘယ္ အခါကမၽွငါမသိ။ ငါ့ထံမွထြက္သြား ၾကေလာ့' ဟုထိုသူတို႔အားငါေျပာမည္။

24`ငါေဟာေျပာေသာဤတရားစကားကိုၾကား၍ လိုက္ေလၽွာက္သူသည္ေက်ာက္ေပၚတြင္အိမ္ေဆာက္ သည့္ပညာရွိႏွင့္တူ၏။-

25မိုးသည္းထန္စြာရြာ၍ျမစ္ေရလၽွံကာမုန္တိုင္းထန္ လ်က္ ထိုအိမ္ကိုတိုက္ခတ္ေသာ္လည္းထိုအိမ္သည္ ေက်ာက္ေပၚမွာတည္ေသာေၾကာင့္မၿပိဳမလဲေခ်။-

26ငါေဟာေျပာေသာဤတရားစကားကိုၾကား ၿပီးေနာက္ မလိုက္မေလၽွာက္သူသည္သဲေပၚမွာ အိမ္ေဆာက္ေသာလူမိုက္ႏွင့္တူ၏။-

27မိုးသည္းထန္စြာရြာ၍ျမစ္ေရလၽွံကာမုန္တိုင္းထန္ လ်က္ ထိုအိမ္ကိုတိုက္ခတ္သည္ရွိေသာ္ထိုအိမ္သည္ ၿပိဳလဲ၍သြား၏။ ထိုအိမ္၏အပ်က္အစီးမွာ ႀကီးလွစြာတကား။''

28သခင္ေယရွုဤသို႔ေဟာေျပာၿပီးသည့္အဆုံး၌ လူပရိသတ္တို႔သည္ကိုယ္ေတာ္၏သြန္သင္ပုံကို လြန္စြာအံ့ၾသၾကကုန္၏။-

29အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ကိုယ္ေတာ္သည္က်မ္းတတ္ ဆရာတို႔ကဲ့သို႔မဟုတ္ဘဲ အာဏာရွိကဲ့သို႔ေဟာ ေျပာသြန္သင္ေတာ္မူေသာေၾကာင့္ျဖစ္သည္။

← Chapter 6 Jump to: Chapter 8 →