Matthew 27 — Burmese MCLZV

1နံနက္ေစာေစာ၌ယဇ္ပုေရာဟိတ္ႀကီးမ်ားႏွင့္ ဘာသာေရးေခါင္းေဆာင္မ်ားသည္ သခင္ေယရွု ကိုသတ္ရန္တိုင္ပင္ၾက၏။-

2ထိုေနာက္ကိုယ္ေတာ္ကိုခ်ည္ေႏွာင္၍ေရာမဘုရင္ခံ ပိလတ္မင္းထံပို႔ေဆာင္၍အပ္လိုက္ၾက၏။

3ထိုေနာက္ကိုယ္ေတာ္အားရန္သူ႔လက္သို႔အပ္ခဲ့သူ ယုဒသည္ ကိုယ္ေတာ္ေသဒဏ္စီရင္ျခင္းခံရေၾကာင္း ကိုသိျမင္လၽွင္ ေနာင္တရလ်က္ေငြသုံးဆယ္ကို ယဇ္ပုေရာဟိတ္ႀကီးမ်ားႏွင့္ဘာသာေရးေခါင္း ေဆာင္မ်ားထံသို႔ျပန္၍ယူခဲ့ၿပီးလၽွင္၊-

4``အကၽြန္ုပ္သည္အျပစ္ကင္းသူကိုေသေစရန္အပ္ မိပါၿပီ'' ဟုဆို၏။ သို႔ရာတြင္ထိုသူတို႔က ``ဤ ကိစၥသည္ငါတို႔ႏွင့္မည္သို႔ဆိုင္ပါသနည္း။ သင္ ၏တာဝန္သာျဖစ္၏'' ဟုျပန္ေျပာၾက၏။-

5ထိုအခါယုဒသည္ေငြဒဂၤါးသုံးဆယ္ကိုဗိမာန္ ေတာ္တြင္ပစ္ခ်ကာထြက္သြား၏။ ထိုေနာက္အျခား သို႔သြားၿပီးလၽွင္ႀကိဳးဆြဲခ်၍ေသေလ၏။

6ယဇ္ပုေရာဟိတ္ႀကီးမ်ားသည္ထိုေငြကိုေကာက္ယူ ၍ ``ဤေငြကားေသြးဖိုးေငြျဖစ္၏။ သို႔ျဖစ္၍ဤေငြ ကိုဘ႑ာေတာ္တိုက္ထဲသို႔မသြင္းအပ္'' ဟုဆိုၾက၏။-

7သူတို႔သည္ေဆြးေႏြးတိုင္ပင္ၾကၿပီးလၽွင္ထိုေငြ ျဖင့္ အိုးထိန္းသည္၏လယ္ေျမကိုလူမ်ိဳးျခားသား သခၤ်ိဳင္းအျဖစ္အသုံးျပဳရန္ဝယ္ယူၾက၏။-

8သို႔ျဖစ္၍ထိုလယ္သည္ယေန႔တိုင္ေအာင္ ``ေသြးေျမ'' ဟူ၍ေခၚတြင္သတည္း။

9ပေရာဖက္ေယရမိက ``သူတို႔သည္ထိုသူ၏ တန္ဖိုးအျဖစ္ဣသေရလအမ်ိဳးသားတို႔အကဲ ျဖတ္ေပးသည့္ေငြဒဂၤါးသုံးဆယ္ကိုယူၿပီးလၽွင္ ထာဝရဘုရားငါ့အားမွာၾကားေတာ္မူသည့္ အတိုင္းအိုးထိန္းသည္၏လယ္ေျမကိုဝယ္ယူ ၾက၏'' ဟုေဟာၾကားခဲ့သည့္စကားသည္ထို အခ်ိန္၌မွန္၍လာေတာ့၏။

11ေရာမဘုရင္ခံမင္း၏ေရွ႕သို႔သခင္ေယရွုေရာက္ရွိ ေသာအခါဘုရင္ခံမင္းက ``သင္သည္ယုဒရွင္ ဘုရင္ေပေလာ'' ဟုေမး၏။ ကိုယ္ေတာ္က ``သင္ဆို သည္အတိုင္းငါျဖစ္၏'' ဟုမိန႔္ေတာ္မူ၏။

12သို႔ရာတြင္ယဇ္ပုေရာဟိတ္ႀကီးမ်ားႏွင့္ဘာသာ ေရးေခါင္းေဆာင္မ်ားျပစ္တင္စြပ္စြဲခ်က္မ်ားကို ကိုယ္ေတာ္သည္မည္သို႔မၽွေျဖၾကားေတာ္မမူ။

13ထိုအခါပိလတ္မင္းက ``သင့္အားထိုသူတို႔သည္ မည္မၽွျပစ္တင္စြပ္စြဲလ်က္ရွိၾကသည္ကိုသင္ သည္မၾကားပါသေလာ'' ဟုဆို၏။

14သို႔ရာတြင္ကိုယ္ေတာ္သည္စကားတစ္ခြန္းကိုမၽွ ျပန္လည္မိန႔္ၾကားေတာ္မမူ။ သို႔ျဖစ္၍ဘုရင္ခံ မင္းသည္လြန္စြာအံ့ၾသေလ၏။

15ေရာမဘုရင္ခံမင္းသည္ပသခါပြဲအခါက် တိုင္း လူပရိသတ္တို႔ေတာင္းသည့္အက်ဥ္းသမား တစ္ေယာက္ကိုလြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္ေပးေလ့ ရွိ၏။-

16ထိုအခ်ိန္၌ေယရွုဗာရဗၺဆိုသူနာမည္ဆိုး အက်ဥ္းသမားတစ္ေယာက္ရွိ၏။-

17သို႔ျဖစ္၍လူတို႔စု႐ုံးလာၾကေသာအခါပိလတ္မင္း က ``သင္တို႔အတြက္မည္သူ႔အားလြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာ ခြင့္ေပးေစလိုသနည္း။ ေယရွုဗာရဗၺေလာ။ ခရစ္ေတာ္ ဆိုသူေယရွုေလာ'' ဟုေမး၏။-

18ထိုသူတို႔မနာလို၍ေယရွုအားမိမိလက္သို႔ အပ္ႏွံၾကေၾကာင္းကိုပိလတ္မင္းသိသတည္း။

19ပိလတ္မင္းသည္တရားခြင္တြင္ထိုင္လ်က္ေနစဥ္ သူ၏ဇနီးသည္လူတစ္ေယာက္ကိုေစလႊတ္၍ ``ထို အျပစ္ကင္းသူႏွင့္ပတ္သက္၍မည္သည့္အရာ ကိုမၽွမျပဳပါႏွင့္။ အကၽြန္ုပ္သည္ယမန္ညက အိပ္မက္တြင္သူ၏အတြက္စိတ္ဒုကၡမ်ားစြာ ေရာက္ရပါ၏'' ဟုေျပာေစ၏။

20ယဇ္ပုေရာဟိတ္ႀကီးမ်ားႏွင့္ဘာသာေရးေခါင္း ေဆာင္မ်ားသည္ ``ဗာရဗၺအားလြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာ ခြင့္ေပးပါ။ ေယရွုကိုသတ္ပါ'' ဟုပိလတ္မင္း ထံေတာင္းဆိုရန္ပရိသတ္တို႔အားတိုက္တြန္း ၾက၏။-

21ဘုရင္ခံမင္းက ``ဤသူႏွစ္ေယာက္အနက္မည္သူ႔ ကိုလြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္ေပးေစလိုသနည္း'' ဟု ေမး၏။ လူတို႔က ``ဗာရဗၺကိုလႊတ္ေပးပါ'' ဟုဆို ၾက၏။

22ပိလတ္မင္းက ``သို႔ျဖစ္လၽွင္ခရစ္ေတာ္ဆိုသူ ကိုငါအဘယ္သို႔ျပဳရမည္နည္း'' ဟုေမး၏။ ထိုသူအေပါင္းတို႔က ``သူ႔အားလက္ဝါးကပ္ တိုင္တြင္တင္၍သတ္ပါ'' ဟုဆိုၾက၏။

23ပိလတ္မင္းက ``သူသည္အဘယ္အျပစ္ကို ကူးလြန္သနည္း'' ဟုေမး၏။ သို႔ရာတြင္ထိုသူတို႔က ``သူ႔အားလက္ဝါးကပ္ တိုင္တြင္တင္၍သတ္ပါ'' ဟုအသံကုန္ဟစ္ေအာ္ ၾက၏။

24ပိလတ္မင္းသည္မိမိေရွ႕ဆက္လက္ေျပာဆိုရန္ မျဖစ္၊ ႐ုန္းရင္းဆန္ခတ္ျဖစ္မည့္အရိပ္အေရာင္ ကိုသာသိျမင္လာသျဖင့္ေရကိုယူ၍ ``ဤသူ ေသရျခင္းမွာငါ၏တာဝန္မဟုတ္၊ သင္တို႔၏ တာဝန္သာျဖစ္သည္'' ဟုဆိုကာလူတို႔ေရွ႕တြင္ မိမိ၏လက္ကိုေဆး၏။

25လူအေပါင္းတို႔က ``ထိုသူေသရျခင္းအတြက္ အကၽြန္ုပ္တို႔ႏွင့္အကၽြန္ုပ္တို႔၏သားေျမးမ်ား ၏တာဝန္ျဖစ္ပါေစ'' ဟုဆိုၾက၏။

26ထိုအခါပိလတ္မင္းသည္ဗာရဗၺကိုလြတ္ၿငိမ္းခ်မ္း သာခြင့္ေပး၍သခင္ေယရွုကိုႀကိမ္ဒဏ္ခတ္ေစၿပီး လၽွင္ လက္ဝါးကပ္တိုင္တြင္တင္၍သတ္ရန္အပ္လိုက္၏။

27ပိလတ္မင္း၏စစ္သားမ်ားသည္သခင္ေယရွုကို ဘုရင္ခံမင္းအိမ္ေတာ္သို႔ေခၚေဆာင္သြားၾက၏။ ထိုေနာက္ေျခလ်င္တပ္ခြဲတစ္တပ္လုံးသည္ကိုယ္ ေတာ္ပတ္လည္စု႐ုံးလာၾက၏။-

28စစ္သားမ်ားသည္ကိုယ္ေတာ္အားအဝတ္ေတာ္ ကိုခၽြတ္၍ကမၺလာနီဝတ္လုံကိုျခဳံေပးၾက၏။-

29ထိုေနာက္ဆူးခက္ျဖင့္ရက္သည့္သရဖူကိုေဆာင္း ေပးၾက၏။ ကူရိုးတစ္ေခ်ာင္းကိုလက္ယာလက္ေတာ္ တြင္ထည့္ေပးၾက၏။ ထိုေနာက္ေရွ႕ေတာ္တြင္ဒူးေထာက္ လ်က္ ``ယုဒဘုရင္၊ သက္ေတာ္ရွည္ပါေစေသာ'' ဟု ျပက္ရယ္ျပဳၾက၏။-

30သူတို႔သည္ကိုယ္ေတာ္ကိုတံေတြးႏွင့္ေထြးၾက၏။ ကူရိုးကိုယူ၍ေခါင္းေတာ္ကိုရိုက္ၾက၏။-

31ဤသို႔ေျပာင္ေလွာင္ၾကၿပီးလၽွင္ကမၺလာနီဝတ္လုံ ကိုခၽြတ္၍ကိုယ္ေတာ္၏အဝတ္ကိုျပန္ဝတ္ေပးၾက ၏။ ထိုေနာက္လက္ဝါးကပ္တိုင္တြင္တင္၍သတ္ရန္ ကိုယ္ေတာ္ကိုေခၚေဆာင္သြားၾက၏။

32သူတို႔သည္ထြက္လာၾကစဥ္ရွိမုန္နာမည္ရွိသူ ကုေရေနျပည္သားတစ္ေယာက္ကိုေတြ႕သျဖင့္ ထိုသူအားအတင္းအၾကပ္ေခၚ၍ကိုယ္ေတာ္၏ လက္ဝါးကပ္တိုင္ကိုထမ္းေစၾက၏။-

33ဦးေခါင္းခြံအရပ္ဟုအ႒ိပၸါယ္ရွိေသာေဂါလ ေဂါသနာမည္တြင္သည့္အရပ္သို႔ေရာက္လၽွင္၊-

34သူတို႔သည္ေဆးခါးႏွင့္ေရာစပ္ထားေသာစပ်စ္ ရည္ကိုကိုယ္ေတာ္အားတိုက္ၾက၏။ ကိုယ္ေတာ္သည္ ျမည္းစမ္းၾကည့္ေတာ္မူၿပီးလၽွင္မေသာက္ဘဲေန ေတာ္မူ၏။

35ထိုေနာက္သူတို႔သည္ကိုယ္ေတာ္ကိုလက္ဝါးကပ္ တိုင္တြင္တင္၍သတ္ၾက၏။ အဝတ္ေတာ္မ်ားကို မဲခ်၍ခြဲေဝၾက၏။-

36ထိုေနာက္ထိုင္၍ကိုယ္ေတာ္ကိုေစာင့္ၾကည့္ေနၾက၏။- v

37ကိုယ္ေတာ္အားစြဲခ်က္တင္သည့္အျပစ္ကိုဦးေခါင္း ေတာ္အထက္တြင္ ``ဤသူကားယုဒရွင္ဘုရင္ျဖစ္၏'' ဟူ၍ကမၸည္းေရးထိုးထားၾက၏။-

38ထိုအခ်ိန္၌ဓားျပႏွစ္ေယာက္ကိုလည္းကိုယ္ေတာ္ ႏွင့္အတူလက္ယာေတာ္ဘက္တြင္တစ္ေယာက္၊ လက္ဝဲ ေတာ္ဘက္တြင္တစ္ေယာက္၊ လက္ဝါးကပ္တိုင္တြင္ တင္၍သတ္ၾက၏။

39လမ္းသြားလမ္းလာမ်ားကဦးေခါင္းခါလ်က္ ``ဗိမာန္ ေတာ္ကိုၿဖိဳဖ်က္၍သုံးရက္အတြင္းျပန္လည္တည္ ေဆာက္မည့္သူ၊ သင့္ကိုယ္ကိုသင္ကယ္တင္ေလာ့။ သင္ သည္ဘုရားသခင္၏သားေတာ္မွန္လၽွင္ လက္ဝါး ကပ္တိုင္ေပၚမွဆင္းခဲ့ေလာ့'' ဟုကိုယ္ေတာ္အား ကဲ့ရဲ့ၾက၏။

41ထိုနည္းတူစြာယဇ္ပုေရာဟိတ္ႀကီးမ်ား၊ က်မ္း တတ္ဆရာမ်ားႏွင့္ဘာသာေရးေခါင္းေဆာင္ မ်ားကလည္းေျပာင္ေလွာင္ၾက၏။-

42``ဤသူသည္သူတစ္ပါးကိုကယ္တင္၏။ မိမိ ကိုယ္ကိုမူမကယ္တင္နိုင္ပါတကား။ သူသည္ ဣသေရလရွင္ဘုရင္မဟုတ္ပါေလာ။ လက္ဝါး ကပ္တိုင္မွယခုဆင္းလာလၽွင္ငါတို႔သူ႔ကို ယုံၾကည္ၾကေပအံ့။-

43သူသည္ဘုရားသခင္ကိုယုံၾကည္ကိုးစား၏။ `ငါ သည္ဘုရားသခင္၏သားေတာ္ျဖစ္သည္' ဟုဆို၏။ သို႔ျဖစ္၍ဘုရားသခင္သည္သူ႔ကိုအလိုေတာ္ ရွိလၽွင္ ယခုပင္ကယ္တင္ေတာ္မူပါေစ'' ဟုဆို ၾက၏။

44ကိုယ္ေတာ္ႏွင့္အတူလက္ဝါးကပ္တိုင္တြင္အတင္ ခံရသူဓားျပမ်ားကပင္လၽွင္ ထိုနည္းတူကိုယ္ ေတာ္ကိုေျပာင္ေလွာင္ၾက၏။

45မြန္းတည့္ခ်ိန္မွအစျပဳ၍မြန္းလြဲသုံးနာရီတိုင္ ေအာင္ ေျမတစ္ျပင္လုံးတြင္ေမွာင္အတိက်ေလ၏။-

46မြန္းလြဲသုံးနာရီအခ်ိန္၌သခင္ေယရွုသည္ ``ဧလိ၊ ဧလိ၊ လာမရွာဗခသာနိ'' ဟုက်ယ္ေသာအသံ ႏွင့္မိန႔္ေတာ္မူ၏။ ဆိုလိုသည့္အနက္ကား ``အကၽြန္ုပ္ ဘုရား၊ အကၽြန္ုပ္ဘုရား၊ အဘယ္ေၾကာင့္အကၽြန္ုပ္ ကိုစြန႔္ပစ္ေတာ္မူပါသနည္း'' ဟူ၏။

47အနီးတြင္ရပ္ေနသူလူအခ်ိဳ႕တို႔သည္ထိုစကားကို ၾကားလၽွင္ ``သူသည္ဧလိယကိုေခၚေန၏'' ဟုဆို ၾက၏။-

48ထိုသူတို႔အနက္လူတစ္ေယာက္သည္ခ်က္ခ်င္းေျပး ၍ပင္လယ္ေရျမႇုပ္ကိုယူကာပုံးရည္ကိုစုပ္ၿပီးလၽွင္ ထိုေရျမႇုပ္ကိုကူရိုးဖ်ားတြင္ပတ္၍ကိုယ္ေတာ္ ေသာက္ရန္ေပးေလ၏။

49အျခားေသာသူတို႔က ``ရွိေစေတာ့။ သူ႔ကိုကယ္ရန္ ဧလိယလာမလာကိုငါတို႔ၾကည့္ၾကကုန္အံ့'' ဟုဆိုၾက၏။

50သခင္ေယရွုသည္တစ္ဖန္က်ယ္စြာဟစ္ေအာ္ေတာ္မူ ၿပီးလၽွင္အသက္ခ်ဳပ္ေတာ္မူ၏။-

51ထိုအခါဗိမာန္ေတာ္ကန႔္လန႔္ကာသည္အထက္စြန္းမွ ေအာက္စြန္းတိုင္ေအာင္ႏွစ္ျခမ္းကြဲေလ၏။ ေျမငလ်င္ လွုပ္၏။ ေက်ာက္ေဆာင္မ်ားၿပိဳကြဲၾက၏။-

52သခၤ်ိဳင္းဂူမ်ားပြင့္လစ္သျဖင့္ေသလြန္ၿပီးသူ ဘုရားသခင္၏လူစုေတာ္ဝင္အေျမာက္ အျမားပင္ရွင္ျပန္ထေျမာက္ၾကကုန္၏။-

53သခင္ေယရွုရွင္ျပန္ထေျမာက္ေတာ္မူၿပီးေနာက္ ထိုသူတို႔သည္သခၤ်ိဳင္းထဲမွထြက္လာကာ သန႔္ရွင္း ေသာၿမိဳ႕ေတာ္သို႔ဝင္သြားၾကသျဖင့္လူအမ်ား ပင္သူတို႔ကိုေတြ႕ျမင္ၾက၏။

54တပ္မွူးႏွင့္တကြသခင္ေယရွုကိုေစာင့္ၾကည့္ ေနၾကေသာစစ္သားမ်ားသည္ေျမငလ်င္လွုပ္ သည္ကိုလည္းေကာင္း၊ အျခားအျဖစ္အပ်က္မ်ား ကိုလည္းေကာင္းေတြ႕ျမင္ၾကေသာအခါလြန္စြာ ေၾကာက္လန႔္ၾက၍ ``ဤသူကားအကယ္ပင္ဘုရား သခင္၏သားေတာ္ျဖစ္၏'' ဟုဆိုၾက၏။

55ထိုအရပ္တြင္အေဝးကရပ္လ်က္ၾကည့္ေနေသာ အမ်ိဳးသမီးမ်ားရွိ၏။ သူတို႔သည္ကားဂါလိလဲ ျပည္မွသခင္ေယရွု၏ေနာက္ေတာ္သို႔လိုက္၍လုပ္ ေကၽြးသမွုျပဳၾကသူမ်ားတည္း။-

56ထိုသူတို႔အထဲတြင္မာဂဒလၿမိဳ႕သူမာရိ၊ ယာကုပ္ႏွင့္ေယာသပ္တို႔၏အမိျဖစ္သူမာရိ ႏွင့္ေဇေဗဒဲ၏သားမ်ား၏အမိတို႔ပါၾက၏။

57ညခ်မ္းအခ်ိန္က်ေသာအခါအရိမႆဲၿမိဳ႕မွ ေယာသပ္ဆိုသူသူေဌးတစ္ေယာက္ေရာက္ရွိလာ၏။ သူသည္သခင္ေယရွု၏တပည့္ေတာ္တစ္ဦးျဖစ္၏။-

58သူသည္ပိလတ္မင္းထံသို႔ဝင္ၿပီးလၽွင္သခင္ ေယရွု၏အေလာင္းေတာ္ကိုေတာင္း၏။ ပိလတ္မင္း သည္အေလာင္းေတာ္ကိုေယာသပ္အားေပးရန္ အမိန႔္ခ်မွတ္လိုက္၏။-

59ေယာသပ္သည္အေလာင္းေတာ္ကိုယူ၍ျဖဴစင္ေသာ ပိတ္ျဖင့္ပတ္၏။-

60ထိုေနာက္ေက်ာက္ေဆာင္၌မၾကာမီကထြင္းထားသည့္ မိမိသခၤ်ိဳင္းဂူတြင္သၿဂႋဳဟ္ကာ ဂူဝကိုေက်ာက္တုံးတစ္ခု လွိမ့္၍ပိတ္ထားလိုက္ၿပီးေနာက္ျပန္သြားေလသည္။-

61သခၤ်ိဳင္းေရွ႕တြင္မာဂဒလၿမိဳ႕သူမာရိႏွင့္အျခား မာရိတို႔သည္ထိုင္လ်က္ရွိေနၾက၏။

62ေသာၾကာေန႔ကုန္လြန္၍ဥပုသ္ေန႔ေရာက္ေသာ္ ယဇ္ပုေရာဟိတ္ႀကီးမ်ားႏွင့္ဖာရိရွဲမ်ားသည္ ပိလတ္မင္းထံသို႔သြားၿပီးလၽွင္၊-

63``အရွင္၊ ထိုလူလိမ္အသက္ရွင္စဥ္အခါက၊ `ငါ သည္သုံးရက္ၾကာေသာ္ေသျခင္းမွထေျမာက္မည္' ဟုေျပာဆိုခဲ့သည္ကိုအကၽြန္ုပ္တို႔မွတ္မိပါ၏။-

64သို႔ျဖစ္၍သုံးရက္ေျမာက္ေသာေန႔အထိသခၤ်ိဳင္းဂူ ကိုလုံျခဳံစြာပိတ္၍ေစာင့္ၾကပ္ေစရန္အမိန႔္ေပး ေတာ္မူပါ။ သို႔မဟုတ္ပါမူသူ၏တပည့္မ်ားသည္ လာ၍႐ုပ္အေလာင္းကိုခိုးယူကာသူသည္ေသျခင္း မွထေျမာက္ေလၿပီဟုလူတို႔အားေျပာၾကလိမ့္မည္။ ထိုအခါေနာက္ဆုံးလွည့္စားခ်က္သည္ပထမ လွည့္စားခ်က္ထက္ပို၍ဆိုးပါလိမ့္မည္'' ဟု ေလၽွာက္ထားၾက၏။

65ပိလတ္မင္းက ``အေစာင့္တပ္တစ္တပ္ကိုေခၚ၍ သခၤ်ိဳင္းဂူကိုအတတ္နိုင္ဆုံးေစာင့္ၾကပ္ေစေလာ့'' ဟုဆို၏။

66သို႔ျဖစ္၍ထိုသူတို႔သည္ သခၤ်ိဳင္းဂူသို႔သြားၿပီးလၽွင္ ေက်ာက္တုံးကိုခ်ိပ္တံဆိပ္ခတ္ႏွိပ္ကာ သခၤ်ိဳင္းဂူကို လုံျခဳံစြာပိတ္ထားၾက၏။ ထိုေနာက္ေစာင့္ၾကပ္ရန္ အေစာင့္တပ္သားမ်ားကိုခ်ထားၾက၏။