Matthew 25

Burmese MCLZV

← Chapter 24 Jump to: Chapter 26 →

1``ထိုကာလ၌ေကာင္းကင္နိုင္ငံေတာ္သည္မီးခြက္ မ်ားကိုယူ၍ မဂၤလာေဆာင္သတို႔သားကိုႀကိဳဆို ရန္ထြက္သြားသည့္အပ်ိဳရံဆယ္ေယာက္တို႔ေတြ႕ ၾကဳံရသည့္အျဖစ္အပ်က္ႏွင့္တူလိမ့္မည္။-

2သူတို႔အနက္ငါးေယာက္သည္ပညာသတိ ရွိ၏။ ငါးေယာက္မူကားပညာသတိမရွိ။-

3ပညာသတိမရွိသူတို႔သည္မိမိတို႔၏ မီးခြက္မ်ားကိုယူခဲ့ေသာ္လည္းဆီပိုကို မူမယူခဲ့ၾက။-

4ပညာသတိရွိသူမ်ားမူကားမိမိတို႔၏ မီးခြက္မ်ားသာမကဆီပိုကိုလည္းဘူး တြင္ထည့္၍ယူခဲ့ၾက၏။-

5မဂၤလာေဆာင္သတို႔သားသည္ေရာက္လာရန္ ၾကန႔္ၾကာ၍ေနသျဖင့္သူတို႔အားလုံးငိုက္ မ်ဥ္းအိပ္ေပ်ာ္ကုန္ၾက၏။

6``သန္းေခါင္ယံ၌`မဂၤလာေဆာင္သတို႔သားေရာက္ လာၿပီ။ သြား၍ႀကိဳဆိုၾကေလာ့' ဟူေသာေႂကြး ေၾကာ္သံကိုၾကားရၾက၏။-

7ထိုအခါအပ်ိဳရံအားလုံးတို႔သည္ထ၍မိမိ ၏မီးခြက္မ်ားကိုအသင့္ျပင္ၾက၏။-

8ပညာသတိမရွိသူမ်ားက `ငါတို႔မီးၿငိမ္း ေတာ့မည္ျဖစ္၍ငါတို႔ကိုဆီအနည္းငယ္ေပး ပါ' ဟုပညာသတိရွိသူတို႔ထံေတာင္းၾက၏။-

9ပညာသတိရွိသူမ်ားက `သင္တို႔အဖို႔ႏွင့္ငါတို႔ အဖို႔ပါဆိုလၽွင္ဆီေလာက္မည္မဟုတ္သျဖင့္ ဆီေရာင္းသူထံသို႔သြား၍သင္တို႔အတြက္ ဝယ္ယူၾကပါ' ဟုျပန္ေျပာၾက၏။-

10ပညာသတိမရွိသူတို႔ဆီဝယ္ရန္ထြက္သြား ေနခိုက္မဂၤလာေဆာင္သတို႔သားသည္ေရာက္ လာ၏။ အသင့္ရွိေနၾကေသာအပ်ိဳရံတို႔ သည္လည္းသူႏွင့္အတူမဂၤလာေဆာင္ပြဲသို႔ ဝင္ၿပီးလၽွင္တံခါးကိုပိတ္ထားလိုက္၏။

11``ပညာသတိမရွိေသာအပ်ိဳရံမ်ားသည္ လည္းျပန္ေရာက္လာ၍ `အရွင္၊ အရွင္၊ ကၽြန္မတို႔ အားတံခါးဖြင့္ေပးပါ' ဟုဆိုၾက၏။-

12သို႔ရာတြင္မဂၤလာေဆာင္သတို႔သားက `မဖြင့္ ေပးနိုင္ပါ။ သင္တို႔ကိုငါမသိ' ဟုျပန္ေျပာ၏။

13``သို႔ျဖစ္၍သင္တို႔သည္လည္းထိုေန႔ထိုအခ်ိန္ ကိုမသိၾကသျဖင့္သတိႏွင့္ေစာင့္ေနၾကေလာ့။

14``ေကာင္းကင္နိုင္ငံေတာ္သည္ခရီးျပဳရန္ မိမိအိမ္ မွထြက္မည့္ဆဲဆဲရွိသူ လူတစ္ေယာက္ၾကဳံေတြ႕ရ သည့္အျဖစ္အပ်က္ႏွင့္တူလိမ့္မည္။ သူသည္မိမိ ၏ကၽြန္မ်ားကိုေခၚ၍ဥစၥာပစၥည္းမ်ားကိုအပ္၏။-

15တစ္ေယာက္ကိုေရႊငါးပိႆာ၊ အျခားတစ္ေယာက္ကို ႏွစ္ပိႆာ၊ အျခားတစ္ေယာက္ကိုေရႊတစ္ပိႆာစသည္ ျဖင့္ထိုသူတို႔၏အရည္အခ်င္းအလိုက္ေပးအပ္၏။ ထိုေနာက္နိုင္ငံရပ္ျခားသို႔ထြက္ခြာသြားေလသည္။-

16ေရႊငါးပိႆာရသူသည္ခ်က္ခ်င္းပင္ကူးသန္း ေရာင္းဝယ္မွုကိုျပဳသျဖင့္အျမတ္ေရႊငါးပိႆာ ကိုရ၏။-

17ထိုနည္းတူပင္ေရႊႏွစ္ပိႆာရသူသည္လည္း အျမတ္ေရႊႏွစ္ပိႆာကိုရ၏။-

18ေရႊတစ္ပိႆာရသူမူကားေနရာတစ္ခုသို႔သြား ၍မိမိသခင္၏ေရႊကိုေျမတြင္ျမႇုပ္ထားေလ၏။

19``ကာလအေတာ္ၾကာေသာ္ထိုကၽြန္တို႔၏အရွင္ သည္ျပန္လာ၍သူတို႔ႏွင့္စာရင္းရွင္း၏။-

20ေရႊငါးပိႆာရသူသည္အပိုေရႊငါးပိႆာကိုယူ ေဆာင္လာၿပီးလၽွင္`အရွင္၊ အကၽြန္ုပ္အားအရွင္ေရႊ ငါးပိႆာေပးအပ္ခဲ့ပါ၏။ ၾကည့္ပါ။ အကၽြန္ုပ္ သည္ေရႊငါးပိႆာအျမတ္ရပါၿပီ' ဟုေလၽွာက္၏။-

21သခင္ကလည္း `ေကာင္းေလစြ၊ သစၥာရွိငါ့ကၽြန္ေကာင္း၊ သင္သည္ေသးငယ္ေသာအမွုတြင္သစၥာရွိ၏။ ႀကီး ေသာအမွုကိုသင့္အားငါအပ္ႏွင္းမည္။ ငါႏွင့္ အတူစည္းစိမ္ခ်မ္းသာခံစားပါေလာ့' ဟုဆို၏။

22``ေရႊႏွစ္ပိႆာရသူသည္လည္းလာ၍`အရွင္၊ အကၽြန္ုပ္ အား အရွင္ေရႊႏွစ္ပိႆာေပးအပ္ခဲ့ပါ၏။ ၾကည့္ပါ။ အကၽြန္ုပ္သည္ ေရႊႏွစ္ပိႆာအျမတ္ရပါၿပီ' ဟု ေလၽွာက္ထား၏။-

23သခင္က`ေကာင္းေလစြ။ သစၥာရွိငါ့ကၽြန္ေကာင္း၊ သင္သည္ေသးငယ္ေသာအမွုတြင္သစၥာရွိ၏။ ႀကီးေသာအမွုကိုသင့္အားငါအပ္ႏွင္းမည္။ ငါႏွင့္အတူစည္းစိမ္ခ်မ္းသာခံစားပါေလာ့' ဟုဆို၏။

24``သို႔ရာတြင္ေရႊတစ္ပိႆာရသူသည္လာ၍ `အရွင္၊ အကၽြန္ုပ္သည္အရွင့္အေၾကာင္းကိုသိပါ၏။ အရွင္ သည္ခက္ထန္သူျဖစ္၍မိမိမစိုက္မပ်ိဳးသည့္ အရပ္တြင္ရိတ္သိမ္းတတ္ပါ၏။ မၾကဲျဖန႔္သည့္ အရပ္တြင္စုသိမ္းတတ္ပါ၏။-

25အကၽြန္ုပ္သည္ေၾကာက္ရြံ့သျဖင့္အရွင္၏ေရႊကို ေျမတြင္ျမႇုပ္ထားခဲ့ပါ၏။ ၾကည့္ပါ။ အရွင္၏ပစၥည္း ဤမွာရွိပါ၏' ဟုေလၽွာက္၏။''

26``သခင္ကလည္း `အခ်င္းဆိုးညစ္သည့္ကၽြန္ပ်င္း၊ ငါသည္မိမိမစိုက္မပ်ိဳးသည့္အရပ္တြင္ရိတ္သိမ္း ၍မၾကဲမျဖန႔္သည့္အရပ္တြင္စုသိမ္းတတ္သည္ ကိုသင္သိသည္မွန္လၽွင္၊-

27ငါ၏ေရႊကိုဘဏ္တြင္အပ္ထားသင့္၏။ သို႔မွသာ လၽွင္ငါျပန္လာခ်ိန္၌အတိုးႏွင့္အတူျပန္ လည္ရရွိနိုင္၏။-

28ထိုသူ၏ထံမွေရႊတစ္ပိႆာကိုယူ၍ဆယ္ပိႆာ ရွိသူအားေပးၾက။-

29ႂကြယ္ဝခ်မ္းသာေသာသူသည္ထပ္၍ရရွိသျဖင့္ သူ၌ပိုလၽွံ၍ေနလိမ့္မည္။ သို႔ရာတြင္ဆင္းရဲ ေသာသူထံမွရွိသမၽွကိုပင္ႏုတ္လိမ့္မည္။-

30အသုံးမက်သည့္ဤကၽြန္ကိုအျပင္အေမွာင္ထဲ သို႔ထုတ္လိုက္ၾက။ သူသည္ထိုအရပ္တြင္ငိုေႂကြး ျမည္တမ္း၍အံသြားခဲႀကိတ္လ်က္ေနရလိမ့္ မည္' ဟုဆို၏။''

31``လူသားသည္ေကာင္းကင္တမန္အေပါင္းၿခံရံ လ်က္ဘုရင္အျဖစ္ႂကြလာေတာ္မူေသာအခါ ပလႅင္ေပၚ၌ထိုင္ေတာ္မူလိမ့္မည္။-

32ထိုအခါလူမ်ိဳးအေပါင္းတို႔သည္ေရွ႕ေတာ္တြင္ စု႐ုံးရၾကလိမ့္မည္။ သိုးထိန္းသည္သိုးႏွင့္ဆိတ္ တို႔ကိုတျခားစီခြဲထုတ္သကဲ့သို႔လူသားသည္ လည္းလူတို႔အားႏွစ္စုခြဲထုတ္ေတာ္မူၿပီးလၽွင္၊-

33သူေတာ္ေကာင္းမ်ားကိုလက္ယာေတာ္ဘက္၊ သူယုတ္မာမ်ားကိုလက္ဝဲေတာ္ဘက္တြင္ ထားေတာ္မူလိမ့္မည္။-

34ထိုေနာက္ဘုရင္မင္းျမတ္ကလက္ယာေတာ္ဘက္ တြင္ရွိေသာသူတို႔အား `ေကာင္းခ်ီးမဂၤလာကို ခံရသူတို႔၊ ေလာကကိုဖန္ဆင္းေတာ္မူခ်ိန္မွ စ၍သင္တို႔အတြက္ျပင္ဆင္ထားေတာ္မူသည့္ နိုင္ငံေတာ္ကိုခံယူၾကေလာ့။-

35သင္တို႔သည္ငါဆာေလာင္မြတ္သိပ္စဥ္အခါက ငါ့ကိုေကၽြးေမြးၾက၏။ ငါေရငတ္စဥ္အခါက ေသာက္ေရကိုေပးၾက၏။ ငါသည္ဧည့္သည္ျဖစ္စဥ္ အခါကဧည့္ဝတ္ကိုျပဳၾက၏။-

36ငါသည္အဝတ္အခ်ည္းစည္းျဖစ္စဥ္အခါက အဝတ္ကိုဝတ္ဆင္ေပးၾက၏။ ငါဖ်ားနာစဥ္ အခါကျပဳစုၾက၏။ ငါေထာင္က်စဥ္အခါ ကငါ့ထံလာေရာက္ၾက၏' ဟုမိန႔္ေတာ္မူ၏။''

37ထိုအခါသူေတာ္ေကာင္းတို႔က `အရွင္ဘုရား၊ ကိုယ္ေတာ္ဆာေလာင္မြတ္သိပ္ေတာ္မူသည္ကို အဘယ္အခါ၌ျမင္၍အကၽြန္ုပ္တို႔ေကၽြးေမြး ပါသနည္း။ ေရငတ္ေတာ္မူသည္ကိုအဘယ္ အခါ၌ျမင္၍ေသာက္ေရကိုေပးပါသနည္း။-

38ဧည့္သည္ျဖစ္ေတာ္မူသည္ကိုအဘယ္အခါ၌ ျမင္၍အကၽြန္ုပ္တို႔ဧည့္သည္ဝတ္ကိုျပဳပါသနည္း။ အဝတ္အခ်ည္းစည္းျဖစ္ေတာ္မူသည္ကိုအဘယ္ အခါ၌ျမင္၍အဝတ္ဝတ္ဆင္ေပးပါသနည္း။-

39ဖ်ားနာေတာ္မူသည္ကိုလည္းေကာင္း၊ ေထာင္က် ေတာ္မူသည္ကိုလည္းေကာင္းအဘယ္အခါ၌ အကၽြန္ုပ္တို႔ျမင္၍အထံေတာ္သို႔လာၾကပါ သနည္း' ဟုျပန္၍ေလၽွာက္ထားၾက၏။-

40ထိုအခါဘုရင္မင္းျမတ္က `အမွန္အကန္သင္ တို႔အားငါဆိုသည္ကား၊ ဤငါ၏ညီမ်ားအနက္ အသိမ္ငယ္ဆုံးျဖစ္သူတစ္စုံတစ္ေယာက္အား သင္တို႔ျပဳစုခဲ့သမၽွသည္ငါ့အားျပဳစုျခင္း ပင္မည္၏' ဟုမိန႔္ေတာ္မူလိမ့္မည္။

41``ထိုေနာက္ဘုရင္မင္းျမတ္ကလက္ဝဲေတာ္ဘက္ ၌ရွိေသာသူတို႔အား `အမဂၤလာရွိသူတို႔၊ ငါ့ထံ မွထြက္သြားၾကေလာ့။ မာရ္နတ္ႏွင့္သူ႔ေစတမန္ မ်ားအတြက္ျပင္ဆင္ထားသည့္ထာဝရမီး ထဲသို႔သက္ဆင္းၾကေလာ့။-

42ငါဆာေလာင္မြတ္သိပ္စဥ္အခါကသင္တို႔သည္ ငါ့ကိုမေကၽြးမေမြးၾက။ ငါေရငတ္စဥ္အခါ ကေသာက္ေရကိုမေပးၾက။-

43ငါသည္ဧည့္သည္ျဖစ္စဥ္အခါကဧည့္သည္ဝတ္ ကိုမျပဳၾက။ ငါသည္အဝတ္အခ်ည္းစည္းျဖစ္ စဥ္အခါကအဝတ္ဝတ္ဆင္မေပးၾက။ ငါဖ်ား နာစဥ္အခါကလည္းေကာင္း၊ ေထာင္က်စဥ္အခါ ကလည္းေကာင္းသင္တို႔သည္ငါ့ထံကိုမလာၾက' ဟုမိန႔္ေတာ္မူ၏။

44``ထိုသူတို႔က `အရွင္ဘုရား၊ ကိုယ္ေတာ္ဆာေလာင္ မြတ္သိပ္ေတာ္မူျခင္း၊ ေရငတ္ေတာ္မူျခင္း၊ ဧည့္သည္ ျဖစ္ေတာ္မူျခင္း၊ အဝတ္အခ်ည္းစည္းျဖစ္ေတာ္ မူျခင္း၊ ဖ်ားနာေတာ္မူျခင္း၊ ေထာင္က်ေတာ္မူျခင္း တို႔ကိုအဘယ္အခါ၌အကၽြန္ုပ္တို႔ျမင္ရပါလ်က္ ကိုယ္ေတာ္အားမျပဳစုမလုပ္ေကၽြးဘဲေနခဲ့ပါ သနည္း' ဟုေလၽွာက္ထားၾကေပအံ့။-

45ထိုအခါဘုရင္မင္းျမတ္က `အမွန္အကန္ သင္တို႔အားငါဆိုသည္ကား၊ သိမ္ငယ္သည့္ ဤသူမ်ားအနက္ကတစ္စုံတစ္ေယာက္ေသာ သူကိုသင္တို႔မျပဳမစုဘဲေနခဲ့သမၽွသည္ ငါ့ကိုမျပဳမစုဘဲေနခဲ့ျခင္းပင္မည္၏' ဟု မိန႔္ေတာ္မူလိမ့္မည္။-

46ထို႔ေၾကာင့္ထိုသူတို႔သည္ထာဝရအျပစ္ဒဏ္ခံ ရၾကလိမ့္မည္။ သူေတာ္ေကာင္းတို႔မူကားထာဝရ ခ်မ္းသာသို႔ဝင္စားရၾကလိမ့္မည္'' ဟုမိန႔္ေတာ္ မူ၏။

← Chapter 24 Jump to: Chapter 26 →