Matthew 15

Burmese MCLZV

← Chapter 14 Jump to: Chapter 16 →

1ထိုအခါေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕မွဖာရိရွဲမ်ားႏွင့္ က်မ္းတတ္ဆရာမ်ားသည္သခင္ေယရွုထံ ေတာ္ကိုေရာက္လာၾက၏။-

2သူတို႔က ``အရွင္၏တပည့္မ်ားသည္အဘယ္ ေၾကာင့္ေရွးလူႀကီးတို႔၏ထုံးတမ္းစဥ္လာမ်ား ကိုမလိုက္နာၾကပါသနည္း။ သူတို႔သည္နည္း မွန္အတိုင္းလက္မေဆးဘဲစားေသာက္ၾကပါ သည္တကား'' ဟုေလၽွာက္ထားၾက၏။

3ကိုယ္ေတာ္က ``သင္တို႔သည္အဘယ္ေၾကာင့္ဘုရား သခင္၏ပညတ္ေတာ္တို႔ကိုပစ္ပယ္၍ မိမိတို႔၏ ထုံးတမ္းစဥ္လာမ်ားကိုလိုက္နာၾကပါသနည္း။-

4ဘုရားသခင္က `သင္၏မိဘကိုရိုေသျမတ္နိုး ေလာ့။ မိဘကိုက်ိန္ဆဲေသာသူသည္ေသဒဏ္ခံေစ' ဟုပညတ္ေတာ္မူခဲ့၏။-

5သို႔ရာတြင္သင္တို႔သြန္သင္ၾကသည္ကားဤသို႔ တည္း။ အကယ္၍လူတစ္ေယာက္၌အဖသို႔မဟုတ္ အမိအားေထာက္ပံ့ရန္ပစၥည္းတစ္စုံတစ္ရာရွိ ေသာ္လည္း ယင္းပစၥည္းကိုဘုရားသခင္အဖို႔လွူ ၿပီးပစၥည္းျဖစ္သည္ဟုဆိုလၽွင္၊-

6ထိုသူသည္မိဘအားေထာက္ပံ့ရန္မလိုဟုသင္ တို႔သြန္သင္ၾက၏။ ဤသို႔လၽွင္သင္တို႔သည္မိမိ တို႔၏ထုံးတမ္းစဥ္လာမ်ားကိုလိုက္နာရန္ဘုရား သခင္၏ပညတ္ေတာ္ကိုပစ္ပယ္ၾက၏။-

7အခ်င္းေၾကာင္သူေတာ္တို႔၊ သင္တို႔ႏွင့္ပတ္သက္၍ ဘုရားသခင္သည္ေဟရွာယအားျဖင့္၊

8`ဤလူမ်ိဳးသည္ငါ့အားႏွုတ္ျဖင့္ဂုဏ္ျပဳခ်ီးကူး ၾက၏။ သူတို႔၏စိတ္ႏွလုံးမူကားငါႏွင့္ေဝးလွ၏။ သူတို႔သည္လူ႔ပညတ္မ်ားကိုဘုရားေပးပညတ္ သဖြယ္ သင္ၾကားပို႔ခ်ၾက၏။

9သို႔ျဖစ္၍ငါ့အားသူတို႔ဝတ္ျပဳကိုးကြယ္ျခင္းသည္ အခ်ည္းႏွီးျဖစ္၏' ဟုမိန႔္ၾကားခဲ့သည္မွာမွန္လွ၏'' ဟုမိန႔္ေတာ္မူ၏။

10ကိုယ္ေတာ္သည္လူပရိသတ္တို႔အားအထံေတာ္ သို႔ေခၚေတာ္မူၿပီးလၽွင္ ``ငါ့စကားကိုသင္တို႔ နာယူသိမွတ္ၾကကုန္ေလာ့။-

11လူကိုညစ္ညမ္းေစသည့္အရာကားခံတြင္းသို႔ ဝင္သည့္အရာမဟုတ္။ ခံတြင္းမွထြက္သည့္အရာ သာလၽွင္ျဖစ္၏'' ဟုမိန႔္ေတာ္မူသည္။

12တပည့္ေတာ္တို႔သည္အထံေတာ္သို႔လာ၍ ``အရွင္ မိန႔္ေတာ္မူေသာစကားေၾကာင့္ဖာရိရွဲတို႔စိတ္ဆိုး ၾကသည္ကိုသိေတာ္မူပါသေလာ'' ဟုေလၽွာက္ ထားၾက၏။

13ကိုယ္ေတာ္က ``ေကာင္းကင္ဘုံရွင္၊ ငါ၏အဖစိုက္ပ်ိဳး ေတာ္မမူသည့္အပင္ရွိသမၽွသည္ႏုတ္ပစ္ျခင္း ကိုခံရလိမ့္မည္။-

14သို႔ျဖစ္၍ထိုသူတို႔အတြက္ေၾကာင့္စိတ္မပူၾက ႏွင့္၊ သူတို႔သည္မ်က္မျမင္မ်ားကိုလမ္းျပသည့္ သူကန္းမ်ားျဖစ္ၾက၏။ မ်က္မျမင္တစ္ေယာက္ ကအျခားမ်က္မျမင္တစ္ေယာက္အားလမ္းျပ ပါမူသူတို႔ႏွစ္ေယာက္စလုံးပင္တြင္းထဲသို႔က် လိမ့္မည္'' ဟုမိန႔္ေတာ္မူ၏။

15ေပတ႐ုက ``ထိုပုံဥပမာကိုအကၽြန္ုပ္တို႔အား ရွင္းျပေတာ္မူပါ'' ဟုေလၽွာက္၏။

16ကိုယ္ေတာ္က ``သင္တို႔ပင္လၽွင္ယခုတိုင္ေအာင္ အသိဉာဏ္ကင္းမဲ့လ်က္ရွိေနၾကေသးသေလာ။-

17ခံတြင္းသို႔ဝင္ေသာအရာဟူသမၽွသည္အစာ အိမ္သို႔ေရာက္ၿပီးေနာက္ အိမ္သာတြင္းသို႔သက္ဆင္း သြားသည္ကိုသင္တို႔မသိပါသေလာ။-

18ခံတြင္းကထြက္သည့္အရာမူကားစိတ္ႏွလုံး ထဲမွထြက္လာေသာအရာျဖစ္၏။ ထိုအရာမ်ိဳး သည္လူကိုညစ္ညမ္းေစ၏။-

19လူ႔အသက္ကိုသတ္ျခင္း၊ သူ႔အိမ္ရာကိုျပစ္မွား ျခင္း၊ ကာမဂုဏ္လိုက္စားျခင္း၊ သူ႔ဥစၥာကိုခိုးျခင္း၊ မမွန္ေသာသက္ေသကိုခံျခင္း၊ သူ႔အသေရကို ဖ်က္ျခင္းအစရွိသည့္ညစ္ညမ္းသည့္အႀကံ အစည္မ်ားသည္စိတ္ႏွလုံးထဲမွထြက္လာ၏။-

20ဤအရာမ်ားသည္လူကိုညစ္ညမ္းေစၾက၏။ လက္မေဆးဘဲအစားအစာစားျခင္းကလူ ကိုညစ္ညမ္းေစသည္မဟုတ္'' ဟုမိန႔္ေတာ္မူ၏။

21သခင္ေယရွုသည္ထိုအရပ္မွထြက္ခြာေတာ္မူ ၍ တု႐ုႏွင့္ဇိဒုန္နယ္မ်ားသို႔ႂကြေတာ္မူ၏။-

22ထိုေဒသတြင္ေနထိုင္သူခါနာန္အမ်ိဳးသမီး တစ္ေယာက္သည္အထံေတာ္သို႔လာၿပီးလၽွင္ ``အရွင္၊ ဒါဝိဒ္၏သားေတာ္၊ ကၽြန္မကိုသနား ေတာ္မူပါ။ ကၽြန္မ၏သမီးသည္နတ္မိစၧာပူး ဝင္ေနသျဖင့္ျပင္းျပစြာေဝဒနာခံလ်က္ ေနပါသည္'' ဟုေလၽွာက္၏။

23သို႔ရာတြင္ကိုယ္ေတာ္သည္မည္သို႔မၽွေျဖၾကား ေတာ္မမူ။ တပည့္ေတာ္တို႔သည္ကိုယ္ေတာ္၏အနီး သို႔လာ၍ ``ဤအမ်ိဳးသမီးသည္အကၽြန္ုပ္တို႔၏ ေနာက္ကလိုက္၍ဟစ္ေအာ္ေနပါသည္။ သူ႔အား ႏွင္ပစ္ေတာ္မူပါ'' ဟုေလၽွာက္ၾက၏။

24ထိုအခါကိုယ္ေတာ္က ``ငါသည္ေပ်ာက္ေနေသာ သိုးစုျဖစ္သည့္ဣသေရလအမ်ိဳးသားမ်ားအတြက္ သာလၽွင္လာေရာက္ျခင္းျဖစ္သည္'' ဟုေျဖၾကား ေတာ္မူ၏။

25ထိုအခါ၎အမ်ိဳးသမီးသည္ေရွ႕ေတာ္သို႔လာ ေရာက္ပ်ပ္ဝပ္လ်က္ ``အရွင္၊ ကၽြန္မကိုကူမေတာ္ မူပါ'' ဟုေလၽွာက္၏။

26ကိုယ္ေတာ္က ``သားသမီးတို႔၏အစားအစာကို ယူ၍ေခြးတို႔အားမေကၽြးအပ္'' ဟုမိန႔္ေတာ္မူလၽွင္၊

27အမ်ိဳးသမီးက ``မွန္ပါ၏အရွင္၊ ေခြးမ်ားပင္ လၽွင္မိမိတို႔သခင္၏စားပြဲမွက်သည့္စားႂကြင္း စားက်န္မ်ားကိုစားရၾကပါ၏'' ဟုေလၽွာက္၏။

28ထိုအခါသခင္ေယရွုက ``အခ်င္းအမ်ိဳးသမီး၊ သင္၏ယုံၾကည္ျခင္းသည္အားႀကီးစြတကား။ သင္ ဆႏၵရွိသည္အတိုင္းျဖစ္ေစ'' ဟုမိန႔္ေတာ္မူ၏။ ထို အခ်ိန္မွစ၍ထိုအမ်ိဳးသမီး၏သမီးသည္ ေရာဂါေပ်ာက္ေလ၏။

29သခင္ေယရွုသည္ထိုအရပ္မွထြက္ခြာ၍ဂါလိ လဲအိုင္ကမ္းေျခတစ္ေလၽွာက္ႂကြေတာ္မူ၏။ ထို ေနာက္ေတာင္ကုန္းတစ္ခုေပၚသို႔တက္၍ထိုင္ေတာ္ မူ၏။-

30လူပရိသတ္မ်ားသည္ေျခမစြမ္းမသန္သူမ်ား၊ မ်က္မျမင္မ်ား၊ ကိုယ္အဂၤါခ်ိဳ႕တဲ့သူမ်ားဆြံ့အ သူမ်ားႏွင့္အျခားေရာဂါသည္မ်ားကိုေခၚေဆာင္ ကာကိုယ္ေတာ္၏ေျခေတာ္ရင္းတြင္ခ်ထားၾက၏။ ကိုယ္ေတာ္သည္ထိုသူနာတို႔၏ေရာဂါမ်ားကို ေပ်ာက္ကင္းေစေတာ္မူ၏။-

31ဆြံ့အသူမ်ားစကားေျပာၾကသည္ကိုလည္း ေကာင္း၊ ကိုယ္အဂၤါခ်ိဳ႕တဲ့သူမ်ားအေကာင္းပကတိ ျဖစ္လာသည္ကိုလည္းေကာင္း၊ ေျခမစြမ္းသူမ်ား လမ္းေလၽွာက္ၾကသည္ကိုလည္းေကာင္း၊ မ်က္မျမင္ မ်ားမ်က္စိျမင္ၾကသည္ကိုလည္းေကာင္းေတြ႕ျမင္ ၾကေသာအခါ လူပရိသတ္တို႔သည္လြန္စြာ အံ့ၾသ၍ ဣသေရလအမ်ိဳးသားတို႔ဘုရား သခင္၏ဘုန္းေတာ္ကိုခ်ီးကူးၾကကုန္၏။

32သခင္ေယရွုသည္တပည့္ေတာ္တို႔အားအထံ ေတာ္သို႔ေခၚေဆာင္ေတာ္မူၿပီးလၽွင္ ``ဤလူ အေပါင္းတို႔သည္ငါႏွင့္အတူသုံးရက္တိုင္တိုင္ ေနခဲ့ၾက၏။ သူတို႔မွာအစားအစာမရွိၾက ေတာ့သျဖင့္သူတို႔ကိုငါသနား၏။ လမ္းတြင္ အားျပတ္မည္စိုးရိမ္ရသျဖင့္သူတို႔အား အစားအစာမေကၽြးဘဲအိမ္သို႔မျပန္ေစ လို'' ဟုမိန႔္ေတာ္မူ၏။

33တပည့္ေတာ္တို႔က ``ဤမၽွႀကီးမားသည့္လူပရိ သတ္စားေလာက္ေအာင္အစားအစာမ်ားကို အကၽြန္ုပ္တို႔သည္ဤေတာကႏၲာရတြင္အဘယ္ သို႔ရနိုင္ပါမည္နည္း'' ဟုေလၽွာက္ၾကလၽွင္၊

34သခင္ေယရွုက ``သင္တို႔တြင္မုန႔္မည္မၽွရွိ သနည္း'' ဟုေမးေတာ္မူေသာ္၊ ``မုန႔္ခုနစ္လုံးႏွင့္ငါးအနည္းငယ္ရွိပါသည္'' ဟုျပန္ေလၽွာက္ၾက၏။

35ကိုယ္ေတာ္သည္လူပရိသတ္ကိုေျမေပၚတြင္ ထိုင္ရန္အမိန႔္ေပးေတာ္မူ၏။-

36မုန႔္ခုနစ္လုံးႏွင့္ငါးကိုယူ၍ဘုရားသခင္၏ ေက်းဇူးေတာ္ကိုခ်ီးမြမ္းေတာ္မူ၏။ ထိုေနာက္မုန႔္ ႏွင့္ငါးကိုဖဲ့၍တပည့္ေတာ္တို႔အားေပးေတာ္ မူ၏။ တပည့္ေတာ္တို႔သည္လည္းလူပရိသတ္ တို႔အားတစ္ဆင့္ေပးေဝၾက၏။-

37လူတို႔သည္အဝစားရၾက၏။ စားႂကြင္းစား က်န္မ်ားကိုေတာင္းႀကီးခုနစ္ေတာင္းအျပည့္ ေကာက္သိမ္းၾကရ၏။-

38မုန႔္စားသူဦးေရကားအမ်ိဳးသမီးႏွင့္ကေလး မ်ားမွအပေလးေထာင္ခန႔္ရွိသတည္း။

39ထိုေနာက္ကိုယ္ေတာ္သည္လူတို႔အားမိမိရပ္ရြာ သို႔ျပန္ေစေတာ္မူၿပီးေနာက္ ေလွစီး၍မာဂ ဒါလနယ္သို႔ႂကြေတာ္မူ၏။

← Chapter 14 Jump to: Chapter 16 →