Matthew 22

Burmese MCLZV

← Chapter 21 Jump to: Chapter 23 →

1သခင္ေယရွုသည္ပုံဥပမာေဆာင္၍ထိုသူ တို႔အားမိန႔္ေတာ္မူျပန္၏။-

2ကိုယ္ေတာ္က ``ေကာင္းကင္နိုင္ငံေတာ္သည္သား ေတာ္အတြက္မဂၤလာေဆာင္ဧည့္ခံပြဲကိုျပင္ဆင္ ထားသည့္ဘုရင္တစ္ပါးၾကဳံေတြ႕ရသည့္အျဖစ္ အပ်က္ႏွင့္တူ၏။-

3မင္းႀကီးသည္ဖိတ္ၾကားထားသူမ်ားထံသို႔မင္း ေစတို႔ကိုလႊတ္၍ေခၚဖိတ္ေစ၏။ သို႔ရာတြင္သူတို႔ သည္မလာလိုၾက။-

4မင္းႀကီးက `ငါ၏ညစာစားပြဲအသင့္ရွိၿပီ။ ႏြား အစရွိသည့္ဆူၿဖိဳးေသာတိရစၧာန္မ်ားကိုလည္း သတ္ၿပီးၿပီ။ အားလုံးအဆင္သင့္ရွိၿပီျဖစ္၍ မဂၤလာေဆာင္ပြဲသို႔ႂကြေရာက္ၾကပါ' ဟုဖိတ္ ၾကားထားသူတို႔အားေျပာၾကေလာ့ဟူ၍ အျခားမင္းေစတို႔အားလႊတ္ေတာ္မူ၏။-

5သို႔ရာတြင္ဖိတ္ၾကားထားသူတို႔သည္မင္းေစ တို႔ကိုဂ႐ုမစိုက္ဘဲတစ္ေယာက္ကလယ္ေတာ သို႔လည္းေကာင္း၊ အျခားတစ္ေယာက္ကမိမိ ကုန္သြယ္ရာသို႔လည္းေကာင္းသြားၾက၏။-

6က်န္ေသာသူမ်ားကမင္းေစတို႔ကိုဖမ္း၍ ရိုက္ႏွက္သတ္ျဖတ္ၾက၏။-

7မင္းႀကီးသည္လြန္စြာအမ်က္ထြက္၍စစ္သား မ်ားကိုေစလႊတ္ၿပီးလၽွင္ထိုလူသတ္သမား တို႔ကိုသုတ္သင္ေစ၏။ သူတို႔၏ၿမိဳ႕ကိုလည္း မီးရွို႔ေစ၏။-

8ထိုေနာက္မင္းေစတို႔ကိုေခၚၿပီးလၽွင္မဂၤလာေဆာင္ ဧည့္ခံပြဲသည္အသင့္ရွိၿပီျဖစ္ေသာ္လည္းဖိတ္ ၾကားျခင္းခံရသူတို႔သည္ထိုပြဲႏွင့္မထိုက္မတန္ ၾကသျဖင့္၊-

9`လမ္းမႀကီးမ်ားသို႔သြား၍သင္တို႔ေတြ႕ရွိသမၽွ ေသာသူတို႔ကိုေခၚဖိတ္ၾကေလာ့' ဟုမိန႔္ေတာ္မူ၏။-

10မင္းေစတို႔သည္လမ္းမ်ားသို႔သြား၍ေတြ႕ရွိသမၽွ ေသာလူဆိုးလူေကာင္းတို႔ကိုေခၚေဆာင္ခဲ့ၾက၏။ သို႔ျဖစ္၍မဂၤလာေဆာင္ပြဲခန္းမသည္ဧည့္သည္ မ်ားျဖင့္ျပည့္၍ေနေလ၏။''

11``မင္းႀကီးသည္ဧည့္သည္မ်ားကိုၾကည့္ရွုရန္ ႂကြလာေသာအခါ မဂၤလာေဆာင္ပြဲထိုင္ဝတ္စုံ ကိုဝတ္ဆင္မထားသူလူတစ္ေယာက္ကိုျမင္ ေတာ္မူသျဖင့္ `အေဆြသင္သည္ပြဲထိုင္ဝတ္စုံ ကိုမဝတ္မဆင္ဘဲအဘယ္ေၾကာင့္လာပါ သနည္း' ဟုေမးေတာ္မူ၏။-

12သို႔ရာတြင္ထိုသူသည္မေျဖနိုင္ဘဲရွိေန၏။- v

13ထိုအခါမင္းႀကီးကမင္းေစတို႔အား `ထိုသူ၏ ေျခလက္တို႔ကိုတုပ္ေႏွာင္ၿပီးလၽွင္အျပင္အေမွာင္ ထဲသို႔ထုတ္လိုက္ၾက။ ထိုေနရာတြင္သူသည္ ငိုေႂကြးျမည္တမ္း၍အံသြားခဲႀကိတ္လ်က္ ေနရလိမ့္မည္' ဟုအမိန႔္ေတာ္ရွိ၏'' ဟူ၍ မိန႔္ေတာ္မူသည္။-

14ထိုေနာက္သခင္ေယရွုက ``ဖိတ္ၾကားျခင္းခံရ သူတို႔မွာမ်ားေသာ္လည္းေရြးေကာက္ျခင္းခံရ သူတို႔ကားနည္း၏'' ဟုမိန႔္ေတာ္မူသည္။

15ထိုေနာက္ဖာရိရွဲတို႔သည္ထြက္သြားၿပီးလၽွင္ ကိုယ္ေတာ္အားအဘယ္သို႔ပရိယာယ္ဆင္၍ ေမးျမန္းရမည္ကိုေဆြးေႏြးတိုင္ပင္ၾက၏။-

16သူတို႔သည္မိမိတို႔၏တပည့္မ်ားကိုေဟ႐ုဒ္ ၏ပါတီဝင္အခ်ိဳ႕ႏွင့္အတူအထံေတာ္သို႔ ေစလႊတ္ၿပီးလၽွင္ ``ဆရာေတာ္၊ အရွင္သည္သစၥာ ရွိေတာ္မူ၍ဘုရားသခင္၏တရားလမ္းကို ဟုတ္မွန္သည္အတိုင္းသြန္သင္ေတာ္မူပါ၏။ လူ တို႔အဘယ္သို႔ထင္ျမင္ၾကသည္ကိုအမွုမ ထားပါ။ လူ႔မ်က္ႏွာကိုလည္းေထာက္ေတာ္မမူပါ။-

17သို႔ျဖစ္၍အရွင္အဘယ္သို႔ထင္ျမင္သည္ကို အကၽြန္ုပ္တို႔အားမိန႔္ေတာ္မူပါ။ ေရာမဧကရာဇ္ ဘုရင္အားအခြန္ဆက္အပ္ပါသေလာ၊ မဆက္ အပ္ပါသေလာ'' ဟုေမးေလၽွာက္ၾက၏။

18သို႔ရာတြင္သခင္ေယရွုသည္သူတို႔၏ဆိုးညစ္ ေသာအႀကံအစည္ကိုသိေတာ္မူသျဖင့္ ``ေၾကာင္ သူေတာ္တို႔၊ သင္တို႔သည္အဘယ္ေၾကာင့္ငါ့အား ပရိယာယ္ဆင္၍ေမးျမန္းၾကသနည္း။-

19အခြန္ေတာ္ေပးေဆာင္ရန္ေငြဒဂၤါးတစ္ျပားကို ငါ့အားျပၾကေလာ့'' ဟုမိန႔္ေတာ္မူ၏။ သူတို႔သည္ေဒနာရိတစ္ျပားကိုယူခဲ့ၾက၏။-

20ကိုယ္ေတာ္က ``ဤ႐ုပ္ပုံ၊ ဤကမၸည္းလိပ္စာသည္မည္ သူ႔႐ုပ္ပုံ၊ မည္သူ႔ကမၸည္းလိပ္စာျဖစ္သနည္း'' ဟု ေမးေတာ္မူ၏။

21သူတို႔က ``ဧကရာဇ္၏႐ုပ္ပုံ၊ ဧကရာဇ္ဘုရင္ကမၸည္း လိပ္စာျဖစ္ပါသည္'' ဟုျပန္ေလၽွာက္ၾက၏။ ထိုအခါကိုယ္ေတာ္က ``ဧကရာဇ္ဘုရင္ပိုင္သည့္ အရာကိုဧကရာဇ္ဘုရင္အားဆက္ၾကေလာ့။ ဘုရားသခင္ပိုင္သည့္အရာကိုဘုရားသခင္ အားဆက္ၾကေလာ့'' ဟုမိန႔္ေတာ္မူ၏။

22ထိုသူတို႔သည္ထိုစကားကိုၾကားလၽွင္လြန္ စြာအံ့ၾသၾက၏။ ထိုေနာက္ကိုယ္ေတာ္၏ထံမွ ထြက္ခြာသြားၾက၏။

23ထိုေန႔၌ပင္ဇဒၵဳကဲအခ်ိဳ႕တို႔သည္အထံေတာ္ သို႔လာၾက၏။ သူတို႔ကေသျခင္းမွရွင္ျပန္ ထေျမာက္ျခင္းဟူသည္မရွိဟုခံယူယုံ ၾကည္ၾကသူမ်ားျဖစ္၏။-

24သူတို႔က ``ဆရာေတာ္၊ လူတစ္စုံတစ္ေယာက္သည္ သားသမီးမရဘဲေသဆုံးသြားလၽွင္သူ၏ မုဆိုးမကိုညီျဖစ္သူကဆက္ခံထိမ္းျမားရ မည္။ ရေသာသားသမီးမ်ားအားျဖင့္အစ္ကို ၏အမ်ိဳးကိုမျပတ္ေစရဟုေမာေရွမိန႔္မွာ ခဲ့ပါ၏။-

25အကၽြန္ုပ္တို႔တြင္ညီအစ္ကိုခုနစ္ေယာက္ရွိပါ၏။ အစ္ကိုႀကီးသည္အိမ္ေထာင္က်ၿပီးေနာက္ေသဆုံး သြားပါ၏။ သားသမီးမရသျဖင့္သူ၏ဇနီးကို ညီျဖစ္သူကဆက္ခံခဲ့ပါ၏။-

26ဒုတိယညီ၊ တတိယညီစသည္ျဖင့္ညီအစ္ကို ခုနစ္ေယာက္စလုံးပင္ထိုအမ်ိဳးသမီးႏွင့္စုံ ဖက္ၿပီးေနာက္သားသမီးမရဘဲေသဆုံးၾက ပါ၏။-

27ေနာက္ဆုံး၌အမ်ိဳးသမီးသည္လည္းေသပါ၏။-

28သို႔ျဖစ္၍ေသျခင္းမွရွင္ျပန္ထေျမာက္ရာေန႔၌ အမ်ိဳးသမီးသည္ညီအစ္ကိုခုနစ္ေယာက္အနက္ မည္သူ၏ဇနီးျဖစ္ပါမည္နည္း'' ဟုေမးေလၽွာက္ ၾက၏။

29သခင္ေယရွုက ``သင္တို႔သည္က်မ္းစာေတာ္ကို နားမလည္ၾက။ ဘုရားသခင္၏တန္ခိုးေတာ္ ကိုလည္းမသိၾက။ သို႔ျဖစ္၍အယူလြဲလ်က္ ေနၾက၏။-

30လူတို႔သည္ေသျခင္းမွရွင္ျပန္ထေျမာက္ၾကေသာ အခါထိမ္းျမားစုံဖက္ျခင္းကိုမျပဳေတာ့ၿပီ။ သူ တို႔သည္ေကာင္းကင္တမန္မ်ားကဲ့သို႔ျဖစ္ၾက လိမ့္မည္။-

31ေသလြန္သူတို႔ရွင္ျပန္ထေျမာက္ျခင္းရွိရမည္ အေၾကာင္းႏွင့္ပတ္သက္၍ `ငါသည္အာျဗဟံ၏ ဘုရား၊ ဣဇက္၏ဘုရား၊ ယာကုပ္၏ဘုရားေပတည္း' ဟုဘုရားသခင္မိန႔္ေတာ္မူသည္ကိုသင္တို႔မဖတ္ ဖူးၾကသေလာ။ ကိုယ္ေတာ္သည္ေသလြန္သူတို႔၏ ဘုရားမဟုတ္။ ရွင္ေနသူတို႔၏ဘုရားျဖစ္၏' ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။-

33ထိုသြန္သင္ခ်က္ကိုလူပရိသတ္တို႔ၾကားေသာ အခါအံ့ၾသၾက၏။

34ဇဒၵဳကဲတို႔မေခ်ပနိုင္ေအာင္ဤသို႔သခင္ေယရွု ေျဖၾကားေတာ္မူလိုက္ေၾကာင္းကိုဖာရိရွဲတို႔ ၾကားလၽွင္အထံေတာ္သို႔စု႐ုံးလာၾက၏။-

35သူတို႔အထဲမွက်မ္းတတ္ဆရာတစ္ေယာက္ က ``ဆရာေတာ္၊ ပညတ္က်မ္းမွာအဘယ္ပညတ္ သည္အႀကီးျမတ္ဆုံးျဖစ္ပါသနည္း'' ဟုပရိ ယာယ္ဆင္၍ေမးေလၽွာက္ေလ၏။-

37ကိုယ္ေတာ္က ``သင္၏ဘုရားသခင္ထာဝရဘုရား ကိုစိတ္စြမ္းရွိသမၽွ၊ ကိုယ္စြမ္းရွိသမၽွ၊ ဉာဏ္စြမ္း ရွိသမၽွႏွင့္ခ်စ္ရမည္ဟူေသာပညတ္သည္ပထမ အႀကီးျမတ္ဆုံးပညတ္ျဖစ္၏။-

39ဒုတိယအႀကီးျမတ္ဆုံးပညတ္ကား၊ အိမ္နီးခ်င္း ကိုကိုယ္ႏွင့္အမၽွခ်စ္ရမည္ဟူေသာပညတ္ ျဖစ္၏။-

40ဤပညတ္ႏွစ္ပါးတို႔သည္ေမာေရွ၏ပညတ္က်မ္း တစ္ေစာင္လုံးႏွင့္ပေရာဖက္က်မ္းမ်ား၏အခ်ဳပ္ အျခာပင္ျဖစ္သတည္း'' ဟုမိန႔္ေတာ္မူသည္။

41ဖာရိရွဲတို႔စု႐ုံးမိၾကေသာအခါသခင္ေယရွု က ``ေမရွိယကိုသင္တို႔မည္သို႔ထင္ျမင္ယူဆ ၾကသနည္း။ သူသည္မည္သူ၏သားေျမးျဖစ္ သနည္း'' ဟုေမးေတာ္မူ၏။ ထိုသူတို႔က ``ဒါဝိဒ္၏သားေျမးျဖစ္ပါသည္'' ဟုေလၽွာက္ၾကလၽွင္၊

43ကိုယ္ေတာ္က ``သို႔ျဖစ္ပါမူဒါဝိဒ္မင္းသည္သန႔္ရွင္း ေသာဝိညာဥ္ေတာ္၏ႏွိုးေဆာ္ခ်က္ျဖင့္ေမရွိယကို အရွင္ဟုအဘယ္ေၾကာင့္ေခၚပါသနည္း။ ဒါဝိဒ္မင္းႀကီးက၊

44`သင့္ရန္သူမ်ားကိုသင္၏ေျခဖဝါးေအာက္သို႔ ေရာက္ေစရမည္။ ယင္းသို႔မေရာက္ေစေသးမီကာလအတြင္း ငါ၏လက္ယာဘက္တြင္ထိုင္ေနေလာ့ဟု ဘုရားသခင္ကငါ၏အရွင္အားမိန႔္ေတာ္မူသည္' ဟုႁမြက္ဆိုခဲ့၏။-

45အကယ္၍ဒါဝိဒ္မင္းသည္ေမရွိယကိုအရွင္ဟု ေခၚပါမူေမရွိယသည္အဘယ္သို႔လၽွင္ဒါဝိဒ္၏ သားေျမးျဖစ္နိုင္ပါသနည္း'' ဟုေမးေတာ္မူ၏။

46ထိုအခါကိုယ္ေတာ္အားမည္သူမၽွအေျဖမေပး နိုင္ၾက။ ထိုေန႔မွစ၍မည္သူမၽွကိုယ္ေတာ္အား ေနာက္ထပ္မေမးျမန္းဝံ့ေတာ့ေပ။

← Chapter 21 Jump to: Chapter 23 →