Matthew 18

Burmese MCLZV

← Chapter 17 Jump to: Chapter 19 →

1ထိုအခါတပည့္ေတာ္တို႔သည္သခင္ေယရွုထံ ေတာ္သို႔ခ်ဥ္းကပ္၍ ``ေကာင္းကင္နိုင္ငံေတာ္တြင္ မည္သူသည္အႀကီးျမတ္ဆုံးနည္း'' ဟုေမး ေလၽွာက္ၾက၏။

2ကိုယ္ေတာ္သည္ကေလးသူငယ္တစ္ေယာက္ကို ေခၚယူၿပီးလၽွင္တပည့္ေတာ္တို႔၏ေရွ႕တြင္ ရပ္ေနေစေတာ္မူ၏။-

3ထိုေနာက္ကိုယ္ေတာ္က ``အမွန္အကန္သင္တို႔ အားငါဆိုသည္ကား၊ သင္တို႔သည္စိတ္ေျပာင္းလဲ ၍ကေလးသူငယ္ကဲ့သို႔ျဖစ္မွသာလၽွင္ေကာင္း ကင္နိုင္ငံေတာ္သို႔ဝင္ရလိမ့္မည္။-

4ဤကေလးသူငယ္ကဲ့သို႔စိတ္ႏွိမ့္ခ်သူသည္ ေကာင္းကင္နိုင္ငံေတာ္တြင္အႀကီးျမတ္ဆုံး ျဖစ္လိမ့္မည္။-

5ငါ၏နာမကိုေထာက္၍ဤသို႔ေသာကေလး သူငယ္တစ္စုံတစ္ေယာက္ကိုလက္ခံသူသည္ ငါ့ကိုလက္ခံ၏။

6``ငါ့ကိုယုံၾကည္ကိုးစားသည့္ကေလးသူငယ္ တစ္စုံတစ္ေယာက္အားယုံၾကည္ျခင္းပ်က္ျပယ္ ေစေသာသူမူကား လည္တြင္ႀကိတ္ဆုံေက်ာက္ႀကီး ကိုဆြဲလ်က္ပင္လယ္နက္ထဲသို႔အခ်ခံရလၽွင္ သူ႔အဖို႔သာ၍ေကာင္း၏။-

7လူသားတို႔အားယုံၾကည္ျခင္းပ်က္ျပယ္ေစ ေသာအရာမ်ားရွိသည့္အတြက္လူသားတို႔ သည္အမဂၤလာရွိၾက၏။ ယုံၾကည္ျခင္းကိုပ်က္ ျပယ္ေစေသာအရာမ်ားကားမုခ်ရွိမည္။ သို႔ ရာတြင္ယုံၾကည္ျခင္းပ်က္ျပယ္မွုကိုျဖစ္ ေစေသာသူသည္အမဂၤလာရွိ၏။

8``သင္၏ေျခေသာ္လည္းေကာင္း၊ လက္ေသာ္လည္း ေကာင္းသင္၏ယုံၾကည္ျခင္းကိုပ်က္ျပယ္ေစလၽွင္ ထိုေျခထိုလက္ကိုျဖတ္ပစ္ေလာ့။ ထာဝရမီး ထဲသို႔ေျခလက္အစုံႏွင့္က်ရသည္ထက္ကိုယ္ အဂၤါခ်ိဳ႕တဲ့လ်က္ထာဝရအသက္ရျခင္းက သာ၍ေကာင္း၏။-

9သင္၏မ်က္စိသည္သင္၏ယုံၾကည္ျခင္းကိုပ်က္ ျပယ္ေစလၽွင္ထိုမ်က္စိကိုထုတ္ပစ္ေလာ့။ ငရဲမီး ထဲသို႔မ်က္စိအစုံႏွင့္က်ရသည္ထက္မ်က္စိ တစ္လုံးခ်ိဳ႕တဲ့လ်က္ ထာဝရအသက္ကိုရျခင္း ကသာ၍ေကာင္း၏။

10``သင္တို႔သည္အဘယ္ကေလးသူငယ္ကိုမၽွ အထင္အျမင္မေသးမိေစရန္သတိထား ၾကေလာ့။ သင္တို႔အားငါဆိုသည္ကား၊ ထိုသူငယ္ တို႔၏ေကာင္းကင္တမန္မ်ားသည္ေကာင္းကင္ဘုံ ရွင္ငါ့ခမည္းေတာ္၏ေရွ႕ေတာ္ေမွာက္၌အစဥ္ မျပတ္ခစားလ်က္ရွိၾက၏။-

11(လူသားသည္ေပ်ာက္ဆုံးသူတို႔ကိုကယ္တင္ ရန္ႂကြလာျခင္းျဖစ္၏။)

12``သင္တို႔သည္အဘယ္သို႔ထင္မွတ္ၾကသနည္း။ လူတစ္ေယာက္သည္မိမိမွာရွိသည့္သိုးတစ္ရာ အနက္တစ္ေကာင္ေပ်ာက္သြားလၽွင္ကိုးဆယ္ ကိုးေကာင္ကိုေတာင္ေပၚစားက်က္တြင္ထားခဲ့ ၿပီးလၽွင္ေပ်ာက္ေသာသိုးကိုလိုက္၍မရွာဘဲ ေနပါမည္ေလာ။-

13ေပ်ာက္ေသာသိုးကိုရွာ၍ေတြ႕ေသာအခါမေပ်ာက္ သည့္သိုးကိုးဆယ့္ကိုးေကာင္အတြက္ရႊင္လန္းဝမ္း ေျမာက္သည္ထက္ ထိုသိုးအတြက္ပို၍ရႊင္လန္း ဝမ္းေျမာက္သည္ဟုသင္တို႔အားအမွန္အကန္ ငါဆို၏။-

14ထိုနည္းတူစြာေကာင္းကင္ဘုံရွင္သင္တို႔၏အဖ သည္လည္း ဤကေလးသူငယ္တစ္စုံတစ္ေယာက္ ေပ်ာက္ဆုံးလမ္းလြဲသြားသည္ကိုအလိုေတာ္ မရွိ။

15``သင္၏ညီအစ္ကိုသည္သင့္ကိုျပစ္မွားလၽွင္သူ႔ အျပစ္ကိုေဖာ္ျပရန္သူ႔ထံသို႔သြားေလာ့။ သို႔ရာ တြင္သင္တို႔ႏွစ္ေယာက္တည္းသာေတြ႕ဆုံ၍ေျပာ ဆိုေလာ့။ သင္၏စကားကိုနားေထာင္လၽွင္ထို ညီအစ္ကိုႏွင့္သင္သည္ျပန္၍သင့္ျမတ္သြား ေလၿပီ။-

16သို႔ရာတြင္သူသည္သင္၏စကားကိုနားမေထာင္ ပါမူသင္၏စြပ္စြဲခ်က္မွန္သမၽွအတည္ျဖစ္ ေစရန္ က်မ္းစာလာသည္အတိုင္းအသိသက္ေသ ႏွစ္ေယာက္သုံးေယာက္ကိုေခၚေလာ့။-

17အကယ္၍သူသည္ထိုသူတို႔၏စကားကိုလည္း နားမေထာင္ျပန္လၽွင္အသင္းေတာ္အားတိုင္ၾကား ေလာ့။ အသင္းေတာ္၏စကားကိုပင္နားမေထာင္ လၽွင္ထိုသူအားဘုရားမဲ့သူတစ္ေယာက္၊ သို႔ မဟုတ္အခြန္ခံသူတစ္ေယာက္ကဲ့သို႔မွတ္ယူ ေလာ့။

18``အမွန္အကန္သင္တို႔အားငါဆိုသည္ကား၊ ေလာကတြင္သင္တို႔တားျမစ္သမၽွကိုဘုရား သခင္သည္ေကာင္းကင္ဘုံ၌တားျမစ္ေတာ္မူ လိမ့္မည္။ ေလာကတြင္သင္တို႔ခြင့္ျပဳသမၽွ ကိုေကာင္းကင္ဘုံ၌ခြင့္ျပဳေတာ္မူလိမ့္မည္။

19``ထို႔ျပင္အမွန္အကန္သင္တို႔အားငါဆိုသည္ ကား၊ ေလာကတြင္သင္တို႔အနက္လူႏွစ္ေယာက္ မၽွစိတ္တူသေဘာတူ၍ဆုေတာင္းပတၳနာျပဳ ပါလၽွင္ ေကာင္းကင္ဘုံရွင္ငါ၏ခမည္းေတာ္ သည္သင္တို႔ေတာင္းေလၽွာက္သမၽွေသာအရာ ကိုေပးသနားေတာ္မူလိမ့္မည္။-

20အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္လူႏွစ္ေယာက္သုံးေယာက္ တို႔သည္ငါ့နာမကိုအမွီျပဳ၍စုေဝးလၽွင္ စု ေဝးရာတြင္သူတို႔ႏွင့္အတူငါရွိမည္ျဖစ္ ေသာေၾကာင့္တည္း။

21ထိုေနာက္ေပတ႐ုသည္အထံေတာ္သို႔ခ်ဥ္းကပ္ ၍ ``အရွင္ဘုရား၊ အကၽြန္ုပ္၏ညီအစ္ကိုသည္ အကၽြန္ုပ္ကိုျပစ္မွားလၽွင္သူ႔အားအႀကိမ္မည္ မၽွအျပစ္ေျဖလႊတ္ရပါမည္နည္း။ ခုနစ္ႀကိမ္ တိုင္ေအာင္ေျဖလႊတ္ရပါမည္ေလာ'' ဟုေမး ေလၽွာက္၏။

22သခင္ေယရွုက ``ခုနစ္ႀကိမ္တိုင္ေအာင္ေျဖလႊတ္ရ မည္ဟုသင့္အားငါမဆို။ အႀကိမ္ခုနစ္ဆယ္ ခုနစ္လီတိုင္ေအာင္ေျဖလႊတ္ရမည္ဟုငါဆို၏။-

23သို႔ျဖစ္၍ေကာင္းကင္နိုင္ငံေတာ္သည္မိမိ၏ကၽြန္ မ်ားႏွင့္စာရင္းရွင္းလိုသည့္ဘုရင္တစ္ပါး ၾကဳံေတြ႕ရသည့္အျဖစ္အပ်က္ႏွင့္တူ၏။-

24သူသည္စာရင္းစ၍ရွင္းေသာအခါေငြသန္းေပါင္း မ်ားစြာေႂကြးတင္သူလူတစ္ေယာက္ကိုေခၚေစ၏။-

25ထိုသူသည္ထိုအေႂကြးကိုေပးဆပ္နိုင္စြမ္းမရွိ သျဖင့္မင္းႀကီးကထိုသူႏွင့္တကြသားမယား၊ ဥစၥာပစၥည္းရွိသမၽွတို႔ကိုေရာင္း၍ေပးဆပ္ေစ ရန္အမိန႔္ခ်မွတ္ေတာ္မူ၏။-

26သို႔ျဖစ္၍ထိုသူသည္မင္းႀကီး၏ေရွ႕တြင္ဝပ္တြား လ်က္ `အကၽြန္ုပ္ကိုသည္းခံေတာ္မူပါ။ အေႂကြး မ်ားေျပလည္ေအာင္ေပးဆပ္ပါမည္' ဟုေလၽွာက္၏။-

27မင္းႀကီးသည္သူ႔ကိုသနားသျဖင့္အေႂကြးမ်ား ကိုစာရင္းမွပယ္ဖ်က္ၿပီးလၽွင္လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာ ခြင့္ေပးလိုက္၏။''

28``သို႔ရာတြင္သူသည္ထြက္သြားေသာအခါမိမိ အားအေႂကြးေငြတစ္ရာေပးဆပ္ရန္ရွိသူကၽြန္ခ်င္း တစ္ေယာက္ကိုေတြ႕လၽွင္ ထိုကၽြန္၏လည္ကိုကိုင္ညႇစ္ ၍ `သင္ေပးဆပ္ရန္ရွိေသာအေႂကြးကိုေပးဆပ္ ေလာ့'' ဟုဆို၏။-

29ထိုကၽြန္သည္ဒူးေထာက္လ်က္ `အကၽြန္ုပ္ကိုသည္းခံ ပါ။ အေႂကြးရွိသမၽွကိုေပးဆပ္ပါမည္' ဟုေတာင္း ပန္၏။-

30သို႔ရာတြင္ေႂကြးရွင္သည္နားမေထာင္ဘဲမိမိ၏ အေႂကြးကိုေျပလည္ေအာင္မေပးမဆပ္မခ်င္း ထိုကၽြန္ကိုအက်ဥ္းခ်ထားေလသည္။-

31ထိုအျခင္းအရာကိုအျခားေသာကၽြန္ခ်င္းတို႔ သိျမင္လၽွင္လြန္စြာစိတ္ဆိုး၍ မိမိတို႔၏အရွင္ ထံသို႔သြားၿပီးလၽွင္ျဖစ္ပ်က္သမၽွတို႔ကို ေလၽွာက္ထားၾက၏။-

32ထိုအခါမင္းႀကီးသည္ထိုကၽြန္ကိုေခၚ၍`ဟယ္ ကၽြန္ယုတ္၊ သင္ငါ့ကိုေတာင္းပန္ေသာအခါသင္ ေပးဆပ္ရန္အေႂကြးရွိသမၽွကိုငါပယ္ဖ်က္ ခဲ့၏။-

33သင့္ကိုငါသနားသကဲ့သို႔သင္သည္လည္း ကၽြန္ခ်င္းကိုမသနားအပ္သေလာ' ဟုဆို၏။-

34မင္းႀကီးသည္အမ်က္ထြက္၍ထိုကၽြန္ကိုအေႂကြး မေက်မခ်င္းအက်ဥ္းခ်ထားေလ၏။''

35ထိုေနာက္သခင္ေယရွုကသင္တို႔သည္ညီအစ္ကို အခ်င္းခ်င္းတစ္ေယာက္၏အျပစ္ကိုတစ္ေယာက္ အမွန္တကယ္မေျဖမလႊတ္လၽွင္ ေကာင္းကင္ဘုံ ရွင္ငါ၏အဖသည္လည္းသင္တို႔၏အျပစ္ကို ေျဖလႊတ္ေတာ္မူလိမ့္မည္မဟုတ္'' ဟုမိန႔္ေတာ္ မူ၏။

← Chapter 17 Jump to: Chapter 19 →