Matthew 21 — Burmese MCLZV

1ကိုယ္ေတာ္ႏွင့္တပည့္ေတာ္တို႔သည္ေယ႐ုရွလင္ ၿမိဳ႕သို႔ခ်ဥ္းကပ္လာသျဖင့္ သံလြင္ေတာင္အနီး ရွိဗက္ဖာေဂရြာသို႔ေရာက္ၾက၏။ သခင္ေယရွု သည္တပည့္ေတာ္ႏွစ္ေယာက္အား၊-

2``သင္တို႔ေရွ႕တြင္ရွိေသာရြာသို႔သြားၾက။ ျမည္း ကေလးတစ္ေကာင္ႏွင့္အတူႀကိဳးျဖင့္လွန္ထား ေသာျမည္းမတစ္ေကာင္ကိုေတြ႕ရလိမ့္မည္။ ႀကိဳး ကိုေျဖ၍ျမည္းမ်ားကိုယူခဲ့ၾကေလာ့။-

3အကယ္၍လူတစ္စုံတစ္ေယာက္ကသင္တို႔ အား `အဘယ္ေၾကာင့္ေျဖသနည္း' ဟုေမးခဲ့ ေသာ္ `အရွင္ဘုရားအလိုရွိပါသည္' ဟု ေျဖၾကားၾကေလာ့။ ထိုအခါသူသည္ျမည္း မ်ားကိုခ်က္ခ်င္းယူခြင့္ျပဳလိမ့္မည္'' ဟူ၍ မွာၾကားေစလႊတ္ေတာ္မူ၏။

4ဤအျခင္းအရာကား ``သင္တို႔၏ရွင္ဘုရင္သည္ သင္တို႔ထံသို႔ႂကြလာေတာ္မူၿပီ။ ထိုအရွင္သည္ႏူးညံ့သိမ္ေမြ႕ေတာ္မူသျဖင့္ ျမည္းကိုစီးေတာ္မူ၏။ ဝန္ေဆာင္တိရစၧာန္၏သား၊ျမည္းကေလးကိုစီး ေတာ္မူ၏ဟုဇိအုန္ၿမိဳ႕အားေျပာၾကားၾကေလာ့'' ဟူ၍ပေရာဖက္ႁမြက္ဆိုခဲ့သည့္အတိုင္း ျဖစ္ပ်က္ျခင္းပင္တည္း။

6တပည့္ေတာ္ႏွစ္ေယာက္တို႔သည္ထြက္သြားၿပီး လၽွင္သခင္ေယရွုမိန႔္မွာေတာ္မူသည့္အတိုင္း ေဆာင္ရြက္ၾက၏။-

7သူတို႔သည္ျမည္းမႏွင့္ျမည္းကေလးကိုေဆာင္ ယူခဲ့၍ မိမိတို႔၏ဝတ္လုံမ်ားကိုလႊမ္းတင္ၾက ၏။ ကိုယ္ေတာ္သည္ျမည္းကိုစီးေတာ္မူ၏။-

8လူပရိသတ္တို႔သည္လည္းမိမိတို႔၏ဝတ္လုံ မ်ားကိုလမ္းေပၚမွာျဖန႔္ခင္းၾက၏။ လူအခ်ိဳ႕ တို႔သည္သစ္ပင္မ်ားမွအကိုင္းအခက္မ်ား ကိုခုတ္၍လမ္းေပၚမွာခင္းၾက၏။-

9ကိုယ္ေတာ္၏ေရွ႕ေနာက္လိုက္ပါလာၾကသူလူ အေပါင္းတို႔က ``ဒါဝိဒ္၏သားေတာ္အားဂုဏ္ ေတာ္ကိုခ်ီးကူးၾကေလာ့။ ထာဝရဘုရား၏ နာမေတာ္ႏွင့္ႂကြလာေသာအရွင္သည္မဂၤလာ ရွိေစသတည္း။ ဘုရားသခင္၏ဂုဏ္ေတာ္ကို ခ်ီးကူးၾကေစသတည္း'' ဟုေႂကြးေၾကာ္ၾက ကုန္၏။

10ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕သို႔ကိုယ္ေတာ္ဝင္ေသာအခါ တစ္ၿမိဳ႕လုံးအုတ္အုတ္သဲသဲျဖစ္ၿပီးလၽွင္ လူတို႔ က ``ဤသူကားအဘယ္သူနည္း'' ဟုေမးျမန္း ၾက၏။

11လူပရိသတ္မ်ားက ``ဤသူသည္ဂါလိလဲ ျပည္နာဇရက္ၿမိဳ႕သားပေရာဖက္ေယရွုျဖစ္ သည္'' ဟုေျဖၾကားၾက၏။

12သခင္ေယရွုသည္ဗိမာန္ေတာ္သို႔ဝင္ေတာ္မူ၍ ဗိမာန္ေတာ္အတြင္းမွေရာင္းဝယ္ေနသူတို႔ကို ႏွင္ထုတ္ေတာ္မူ၏။ ေငြလဲလွယ္သူတို႔၏စားပြဲ မ်ားႏွင့္ခ်ိဳးငွက္ေရာင္းသူတို႔၏ထိုင္ခုံမ်ားကို ေမွာက္လွန္ပစ္ေတာ္မူ၏။-

13ထိုေနာက္ကိုယ္ေတာ္က ``ငါ၏အိမ္ေတာ္ကိုဆု ေတာင္းပတၳနာျပဳရာအိမ္ေတာ္ဟုေခၚေဝၚရလတၱံ့ ဟုက်မ္းစာလာ၏။ သို႔ရာတြင္သင္တို႔သည္အိမ္ ေတာ္ကိုဓားျပခိုေအာင္းရာျဖစ္ေစၾကၿပီ တကား'' ဟုမိန႔္ေတာ္မူ၏။

14ဗိမာန္ေတာ္တြင္မ်က္မျမင္မ်ားႏွင့္ေျခမစြမ္း မသန္သူမ်ားသည္အထံေတာ္သို႔လာၾက၏။ ကိုယ္ေတာ္သည္သူတို႔၏ေရာဂါမ်ားကိုေပ်ာက္ ကင္းေစေတာ္မူ၏။-

15ယဇ္ပုေရာဟိတ္ႀကီးမ်ားႏွင့္က်မ္းတတ္ဆရာ မ်ားသည္ကိုယ္ေတာ္ျပဳေတာ္မူေသာအံ့ၾသဖြယ္ အမွုအရာမ်ားကိုျမင္၍ ``ဒါဝိဒ္၏သားေတာ္ အားခ်ီးမြမ္းေထာမနာျပဳၾကေလာ့'' ဟုဗိမာန္ ေတာ္ထဲတြင္ကေလးသူငယ္တို႔ဟစ္ေအာ္ေန သည္ကိုၾကားၾကေသာအခါအမ်က္ထြက္ လ်က္၊-

16``ဤသူငယ္တို႔အဘယ္သို႔ေႂကြးေၾကာ္ေနၾက သည္ကိုၾကားပါသေလာ'' ဟုကိုယ္ေတာ္အား ေမးေလၽွာက္ၾက၏။ သခင္ေယရွုက ``ငါၾကား၏။ `ကိုယ္ေတာ္သည္ သူငယ္မ်ားႏွင့္မိခင္ရင္ခြင္ရွိနို႔စို႔မ်ားအား ခ်ီးမြမ္းေစရန္သင္ၾကားေပးေတာ္မူၿပီ' ဟူ ေသာက်မ္းစကားကိုသင္တို႔အဘယ္အခါ မၽွမဖတ္ဖူးၾကပါသေလာ'' ဟုမိန႔္ေတာ္မူ၏။

17ထိုေနာက္သခင္ေယရွုသည္ၿမိဳ႕မွထြက္ၿပီးလၽွင္ ေဗသနိရြာသို႔ႂကြ၍ထိုညတည္းခိုေတာ္မူ၏။

18နံနက္ေစာေစာၿမိဳ႕သို႔ျပန္လည္ႂကြလာေတာ္မူစဥ္ ကိုယ္ေတာ္သည္ဆာေလာင္မြတ္သိပ္ေတာ္မူ၏။-

19လမ္းအနီးတြင္သေဘၤာသဖန္းပင္တစ္ပင္ကို ျမင္သျဖင့္ထိုအပင္ရွိရာသို႔ႂကြေတာ္မူ၏။ အပင္ေပၚတြင္အရြက္မ်ားကိုသာေတြ႕ေတာ္မူ လၽွင္ကိုယ္ေတာ္သည္ထိုအပင္အား ``သင္သည္ ေနာင္အဘယ္အခါ၌မၽွအသီးမသီးေစႏွင့္'' ဟုမိန႔္ေတာ္မူ၏။ သေဘၤာသဖန္းပင္သည္လည္း ခ်က္ခ်င္းပင္ညႇိုးႏြမ္းေျခာက္ေသြ႕သြားေလ၏။

20ထိုအျခင္းအရာကိုတပည့္ေတာ္တို႔ျမင္လၽွင္ လြန္စြာအံ့ၾသၾကသျဖင့္ ``သေဘၤာသဖန္းပင္ သည္အဘယ္သို႔လၽွင္ခ်က္ခ်င္းညႇိုးႏြမ္းေျခာက္ ေသြ႕သြားပါသနည္း'' ဟုေမးေလၽွာက္ၾက၏။

21သခင္ေယရွုက ``အမွန္အကန္သင္တို႔အား ငါဆိုသည္ကား၊ သင္တို႔သည္သံသယကင္း ေသာယုံၾကည္ျခင္းရွိလၽွင္သေဘၤာသဖန္းပင္ ကိုငါျပဳသကဲ့သို႔ျပဳနိုင္လိမ့္မည္။ ထိုမၽွမက ဤေတာင္အား `ဤေနရာမွေရြ႕၍ပင္လယ္ထဲ သို႔သက္ဆင္းေလာ့' ဟုဆိုလၽွင္ဆိုသည့္အတိုင္း ျဖစ္လိမ့္မည္။-

22သင္တို႔သည္ယုံၾကည္ျခင္းျဖင့္ေတာင္းေလၽွာက္ လၽွင္ေတာင္းေလၽွာက္သမၽွတို႔ကိုရရွိၾက လိမ့္မည္'' ဟုမိန႔္ေတာ္မူ၏။

23ကိုယ္ေတာ္သည္ဗိမာန္ေတာ္သို႔ျပန္လည္ႂကြလာ ေတာ္မူ၍ေဟာေျပာသြန္သင္ေတာ္မူစဥ္ယဇ္ပုေရာ ဟိတ္ႀကီးမ်ားႏွင့္ဘာသာေရးေခါင္းေဆာင္မ်ားသည္ အထံေတာ္သို႔ခ်ဥ္းကပ္ၾကၿပီးလၽွင္ ``အရွင္သည္ ဤအမွုအရာမ်ားကိုအဘယ္အခြင့္အာဏာႏွင့္ ျပဳေတာ္မူပါသနည္း။ ထိုအခြင့္အာဏာကိုအရွင့္ အားအဘယ္သူေပးအပ္ပါသနည္း'' ဟုေမး ေလၽွာက္ၾက၏။

24သခင္ေယရွုက ``သင္တို႔အားေမးခြန္းတစ္ခုကို ငါေမးမည္။ ထိုေမးခြန္းကိုသင္တို႔ေျဖၾကားၾက ပါလၽွင္ ဤအမွုအရာမ်ားကိုအဘယ္အခြင့္ အာဏာႏွင့္ငါျပဳသည္ကိုငါေျပာမည္။-

25ေယာဟန္ဗတၱိဇံမဂၤလာေပးသည္မွာဘုရားသခင္၏ အခြင့္အာဏာႏွင့္ေပးသေလာ။ လူတို႔၏အခြင့္ အာဏာႏွင့္ေပးသေလာ'' ဟုေမးေတာ္မူ၏။ သူတို႔သည္ ``အကယ္၍ဘုရားသခင္၏အခြင့္ အာဏာႏွင့္ေပးသည္ဟုငါတို႔ဆိုလၽွင္ေယာဟန္ ကိုသင္တို႔အဘယ္ေၾကာင့္မယုံၾကည္ၾက သနည္းဟုေမးလိမ့္မည္။-

26သို႔ရာတြင္လူတို႔၏အခြင့္အာဏာႏွင့္ေပးသည္ ဟုဆိုရမည္မွာလည္းလူအေပါင္းတို႔သည္ေယာဟန္ ကို ပေရာဖက္တစ္ပါးဟုယုံၾကည္ၾကသျဖင့္လူ ပရိသတ္ကိုငါတို႔ေၾကာက္ရ၏'' ဟုအခ်င္းခ်င္း ေဆြးေႏြးၾက၏။-

27သို႔ျဖစ္၍သူတို႔က ``အကၽြန္ုပ္တို႔မသိပါ'' ဟု ျပန္လည္ေလၽွာက္ထားၾက၏။ ထိုအခါကိုယ္ေတာ္က ``ငါျပဳသည့္အမွုအရာ မ်ားကိုအဘယ္အခြင့္အာဏာႏွင့္ျပဳသည္ကို လည္းသင္တို႔အားငါမေျပာ'' ဟုမိန႔္ေတာ္မူ၏။

28ထိုေနာက္ကိုယ္ေတာ္က ``သင္တို႔သည္အဘယ္သို႔ ထင္မွတ္ၾကသနည္း။ လူတစ္ေယာက္မွာသားႏွစ္ ေယာက္ရွိ၏။ သူသည္သားႀကီးထံသို႔သြားၿပီး လၽွင္`ငါ့သား၊ ယေန႔စပ်စ္ဥယ်ာဥ္သို႔သြား၍ လုပ္ေဆာင္ပါေလာ့' ဟုဆို၏။-

29သားႀကီးက `အကၽြန္ုပ္မသြားလိုပါ' ဟုဆို ေသာ္လည္းေနာက္မွစိတ္ေျပာင္းလဲသျဖင့္ ဥယ်ာဥ္သို႔သြားေလ၏။-

30ဖခင္သည္သားငယ္ထံသို႔သြား၍ေရွးနည္းတူ ေျပာ၏။ သားငယ္က `ဟုတ္ကဲ့ အေဖ၊ အကၽြန္ုပ္ သြားပါမည္' ဟုဆို၏။-

31သို႔ေသာ္လည္းမသြားဘဲေန၏။ ထိုသားႏွစ္ေယာက္ တို႔တြင္အဘယ္သူသည္ဖခင္၏စကားကိုနား ေထာင္ပါသနည္း'' ဟုေမးေတာ္မူ၏။ ထိုသူတို႔က ``သားႀကီးနားေထာင္ပါသည္'' ဟု ေျဖၾကားၾက၏။ သခင္ေယရွုက ``အမွန္အကန္သင္တို႔အားငါဆို သည္ကား၊ အခြန္ခံသူမ်ားႏွင့္ျပည့္တန္ဆာမ်ား သည္သင္တို႔အလ်င္ေကာင္းကင္နိုင္ငံေတာ္သို႔ဝင္ ၾကလိမ့္မည္။-

32ေယာဟန္သည္သင္တို႔ထံလာ၍လမ္းမွန္ကိုညႊန္ျပ ေသာ္လည္းသင္တို႔သည္သူ႔ကိုမယုံၾကည္ၾက။ သို႔ ရာတြင္အခြန္ခံသူမ်ားႏွင့္ျပည့္တန္ဆာမ်ားမူ ကားယုံၾကည္ၾက၏။ ဤအျခင္းအရာကိုေတြ႕ျမင္ ရၾကေသာအခါ၌ပင္လၽွင္ သင္တို႔သည္စိတ္ေျပာင္း လဲ၍ေယာဟန္ကိုယုံၾကည္လာျခင္းမရွိၾက။''

33``အျခားပုံဥပမာတစ္ခုကိုနားေထာင္ၾကဦး ေလာ့။ စပ်စ္ဥယ်ာဥ္တစ္ခုကိုစိုက္ပ်ိဳးသည့္ေျမ ပိုင္ရွင္တစ္ေယာက္ရွိ၏။ သူသည္ၿခံဝင္းကာ၍ စပ်စ္သီးနယ္ရာက်င္းကိုတူး၏။ ေမၽွာ္စင္တစ္ခု ကိုလည္းေဆာက္လုပ္၏။ ထိုေနာက္မိမိ၏ဥယ်ာဥ္ ကိုၿခံသမားတို႔အားသီးစားခ်၍နိုင္ငံရပ္ ျခားသို႔ထြက္သြား၏။-

34စပ်စ္သီးေပၚခ်ိန္နီးကပ္လာေသာအခါမိမိ ၏လုပ္သားမ်ားကိုၿခံသမားတို႔ထံသို႔ေစလႊတ္ ၍ သီးစားခစပ်စ္သီးမ်ားကိုေတာင္းခံေစ၏။-

35ၿခံသမားတို႔သည္လုပ္သားမ်ားကိုဖမ္း၍ရိုက္ သူကိုရိုက္၊ သတ္သူကိုသတ္၊ ခဲႏွင့္ေပါက္သူကို ေပါက္ၾက၏။-

36ထိုေနာက္ဥယ်ာဥ္ရွင္သည္ပထမအႀကိမ္ထက္ လုပ္သားမ်ားကိုပို၍ေစလႊတ္၏။ သို႔ရာတြင္ ၿခံသမားတို႔သည္ထိုလုပ္သားမ်ားကိုလည္း ေရွးနည္းတူျပဳၾကျပန္၏။-

37ေနာက္ဆုံး၌သူသည္ `ငါ၏သားကိုမူထိုသူတို႔ ေလးစားၾကရာ၏' ဟုဆိုလ်က္မိမိ၏သား ကိုၿခံသမားတို႔ထံသို႔ေစလႊတ္၏။-

38သို႔ေသာ္ထိုသူတို႔သည္ဥယ်ာဥ္ရွင္၏သားကို ျမင္ေသာအခါ `ဤသူသည္အေမြစားအေမြခံ ျဖစ္၏။ လာၾက။ သူ႔ကိုသတ္၍သူ႔အေမြဥစၥာ ကိုယူၾကကုန္အံ့' ဟုအခ်င္းခ်င္းတိုင္ပင္ ၿပီးေနာက္၊-

39သူ႔ကိုဖမ္းၿပီးဥယ်ာဥ္အျပင္သို႔ထုတ္၍ သတ္ၾက၏။

40သို႔ျဖစ္၍ဥယ်ာဥ္ရွင္ေရာက္ရွိလာေသာအခါ ၿခံသမားတို႔အားအဘယ္သို႔ျပဳလိမ့္မည္နည္း'' ဟုေမးေတာ္မူ၏။

41လူတို႔က ``ဥယ်ာဥ္ရွင္သည္ထိုဆိုးသြမ္းေသာ သူတို႔ကိုအမွန္ပင္သတ္ပစ္ပါလိမ့္မည္။ ဥယ်ာဥ္ ကိုလည္းစပ်စ္သီးေပၚခ်ိန္၌သီးစားခမွန္မွန္ ေပးမည့္အျခားၿခံသမားတို႔အားေပးအပ္ပါ လိမ့္မည္'' ဟုေျဖၾကားၾက၏။

42သခင္ေယရွုက ``တိုက္တည္သူတို႔ပယ္ထားေသာေက်ာက္သည္ အေရးအႀကီးဆုံးေသာေထာင့္ခ်ဳပ္ေက်ာက္ျဖစ္ လာရ၏။ ဤအမွုသည္ဘုရားသခင္ျပဳေတာ္မူေသာ အမွုျဖစ္၏။ ငါတို႔မ်က္ေမွာက္တြင္အံ့ၾသဖြယ္ရာျဖစ္ေလစြ' ဟူေသာက်မ္းစကားကိုသင္တို႔မဖတ္ဖူး ၾကသေလာ။-

43``သို႔ျဖစ္၍သင္တို႔အားငါဆိုသည္ကားဘုရား သခင္၏နိုင္ငံေတာ္ကိုသင္တို႔ထံမွ႐ုပ္သိမ္း၍ နိုင္ငံေတာ္ႏွင့္ထိုက္ေလ်ာက္သည့္အက်င့္သီလ ရွိေသာလူမ်ိဳးအားေပးလိမ့္မည္။-

44(ထိုေက်ာက္အေပၚသို႔က်ေသာသူသည္ေၾကမြ ၍သြားေပအံ့။ မိမိ၏အေပၚသို႔ထိုေက်ာက္ အက်ခံရသူသည္ညက္ညက္ေၾက၍သြားေပ အံ့'') ဟုမိန႔္ေတာ္မူ၏။

45ကိုယ္ေတာ္၏ပုံဥပမာမ်ားကိုယဇ္ပုေရာဟိတ္ ႀကီးမ်ားႏွင့္ဖာရိရွဲမ်ားၾကားၾကေသာအခါ မိမိတို႔ကိုရည္မွတ္၍မိန႔္ေတာ္မူေၾကာင္းသိ ၾက၏။-

46ထိုေၾကာင့္သူတို႔သည္ကိုယ္ေတာ္ကိုဖမ္းဆီးရန္ နည္းလမ္းရွာၾက၏။ သို႔ရာတြင္သူတို႔သည္ ကိုယ္ေတာ္အားပေရာဖက္ဟုမွတ္ယူယုံၾကည္ ေနသူလူပရိသတ္တို႔ကိုေၾကာက္ၾက၏။