Matthew 10

Burmese MSBZ

← Chapter 9 Jump to: Chapter 11 →

1ထို႔ေနာက္ ကိုယ္ေတာ္သည္ တစ္ဆယ့္ႏွစ္ပါးေသာတပည့္ေတာ္တို႔ကိုေခၚ၍ ညစ္ညဴးေသာနတ္တို႔ကိုႏိုင္ရေသာအခြင့္အာဏာကို သူတို႔အားေပးေတာ္မူ၏။ ဤသည္ကား ထိုနတ္တို႔ကိုႏွင္ထုတ္ေစရန္ႏွင့္ ေရာဂါအမ်ိဳးမ်ိဳးမွစ၍ အဖ်ားအနာရွိသမွ်တို႔ကို ေပ်ာက္ကင္းေစရန္အတြက္ျဖစ္၏။

2တစ္ဆယ့္ႏွစ္ပါးေသာတမန္ေတာ္တို႔၏နာမည္မ်ားကား ပထမမွာ ေပတ႐ုဟုေခၚေသာရွိမုန္ႏွင့္ သူ႔ညီအေျႏၵ၊ ေဇေဗဒဲ၏သား ယာကုပ္ႏွင့္သူ႔ညီေယာဟန္၊

3ဖိလိပၸဳႏွင့္ဗာေသာလမဲ၊ ေသာမႏွင့္အခြန္ေကာက္ခံသူမႆဲ၊ အာလဖဲ၏သား ယာကုပ္ႏွင့္သဒၵဲ ၊

4မ်ိဳးခ်စ္ပုဂၢိဳလ္ ရွိမုန္ႏွင့္ ကိုယ္ေတာ္ကိုအပ္ႏွံသည့္ ယုဒဣရွကာ႐ုတ္တို႔ျဖစ္ၾက၏။

5ေယရႈသည္ ဤတစ္ဆယ့္ႏွစ္ပါးတို႔ကိုေစလႊတ္၍ မိန႔္မွာေတာ္မူသည္ကား “လူမ်ိဳးျခားတို႔ရွိရာလမ္းသို႔ မသြားၾကႏွင့္။ ရွမာရိနယ္သားတို႔၏ၿမိဳ႕ထဲသို႔လည္း မဝင္ၾကႏွင့္။

6အစၥေရးအမ်ိဳး၏ေပ်ာက္ဆုံးေသာ သိုးမ်ားထံသို႔သာ သြားၾကေလာ့။

7သင္တို႔သြားၾကေသာအခါ ‘ေကာင္းကင္ႏိုင္ငံေတာ္ေပၚထြန္းလုနီးၿပီ’ဟု ေဟာေျပာၾကေလာ့။

8နာမက်န္းျဖစ္သူတို႔ကို က်န္းမာေစၾကေလာ့။ ေသေသာသူတို႔ကို ထေျမာက္ေစၾကေလာ့။ အနာႀကီးေရာဂါသည္တို႔ကို စင္ၾကယ္ေစၾကေလာ့။ နတ္ဆိုးမ်ားကို ႏွင္ထုတ္ၾကေလာ့။ သင္တို႔သည္ အခမဲ့ရရွိၾကသည့္အေလ်ာက္ အခမဲ့ေပးၾကေလာ့။

9သင္တို႔၏ခါးပန္းတြင္ ေ႐ႊ၊ ေငြ၊ ေၾကးဒဂၤါးတို႔ကို မထည့္သြားၾကႏွင့္။

10လမ္းခရီးအတြက္ လြယ္အိတ္၊ အက်ႌအပို၊ ဖိနပ္ႏွင့္ ေတာင္ေဝွးတို႔ကိုလည္း မယူသြားၾကႏွင့္။ အေၾကာင္းမူကား အလုပ္လုပ္ေသာသူသည္ မိမိစားစရာကိုရထိုက္၏။

11မည္သည့္ၿမိဳ႕႐ြာသို႔မဆို သင္တို႔ဝင္ၾကေသာအခါ ထိုၿမိဳ႕႐ြာ၌ မည္သူသည္ ထိုက္တန္ေသာသူျဖစ္သည္ကို ရွာေဖြစုံစမ္းၿပီး ျပန္လည္ထြက္ခြာသည့္တိုင္ေအာင္ ထိုသူ၏အိမ္၌ တည္းခိုၾကေလာ့။

12ထိုအိမ္သို႔ဝင္ေသာအခါ ႏႈတ္ဆက္ၾကေလာ့။

13ထိုအိမ္သည္ ထိုက္တန္လွ်င္ သင္တို႔၏ၿငိမ္သက္ျခင္းသည္ ၎အေပၚသို႔သက္ေရာက္ပါေစ။ မထိုက္တန္လွ်င္မူကား သင္တို႔၏ၿငိမ္သက္ျခင္းသည္ သင္တို႔ထံျပန္လာပါေစ။

14မည္သူမွ် သင္တို႔ကိုလက္မခံ၊ သင္တို႔၏စကားကိုလည္း နားမေထာင္လွ်င္ ထိုအိမ္၊ သို႔မဟုတ္ ထိုၿမိဳ႕ျပင္သို႔ထြက္သြားၾကစဥ္ သင္တို႔၏ေျခဖဝါးမွေျမမႈန႔္ကို ခါခ်ခဲ့ၾကေလာ့။

15သင္တို႔အား ငါအမွန္ဆိုမည္။ တရားစီရင္ေတာ္မူရာေန႔၌ ေသာဒုံႏွင့္ေဂါေမာရၿမိဳ႕တို႔သည္ ထိုၿမိဳ႕ထက္ ခံသာၾကလိမ့္မည္။

16နားေထာင္ၾကေလာ့။ ဝံပုေလြမ်ားထဲသို႔ သိုးတို႔ကိုေစလႊတ္သကဲ့သို႔ သင္တို႔ကို ငါေစလႊတ္၏။ ထို႔ေၾကာင့္ ေႁမြကဲ့သို႔လိမၼာပါးနပ္လ်က္ ခ်ိဳးငွက္ကဲ့သို႔႐ိုးသားျဖဴစင္ၾကေလာ့။

17လူတို႔ကို သတိထားၾကေလာ့။ အေၾကာင္းမူကား သူတို႔သည္ သင္တို႔ကို တရား႐ုံးသို႔အပ္ႏွံလ်က္ သူတို႔၏ဝတ္ျပဳစည္းေဝးေက်ာင္း မ်ား၌ သင္တို႔ကို ဒဏ္ခတ္႐ိုက္ႏွက္ၾကလိမ့္မည္။

18သင္တို႔သည္ ဘုရင္ခံမ်ားႏွင့္ရွင္ဘုရင္မ်ားေရွ႕သို႔ ငါ့အတြက္ေၾကာင့္ ေခၚေဆာင္သြားျခင္းခံရၾကလိမ့္မည္။ ဤသို႔ျဖင့္ သင္တို႔သည္ ထိုသူတို႔ႏွင့္လူမ်ိဳးျခားတို႔ထံ သက္ေသျဖစ္ၾကလိမ့္မည္။

19သူတို႔သည္ သင္တို႔ကိုအပ္ႏွံၾကေသာအခါ မည္သည့္အရာကို မည္ကဲ့သို႔ေျပာဆိုရမည္နည္းဟူ၍ မစိုးရိမ္ၾကႏွင့္။ အေၾကာင္းမူကား သင္တို႔ေျပာဆိုရမည့္အရာကို ထိုအခ်ိန္နာရီ၌ပင္ သင္တို႔ရၾကလိမ့္မည္။

20အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ ေျပာဆိုေသာသူမွာ သင္တို႔မဟုတ္ဘဲ သင္တို႔အားျဖင့္ေျပာဆိုေတာ္မူေသာ သင္တို႔အဖ၏ဝိညာဥ္ေတာ္ျဖစ္၏။

21ညီအစ္ကိုခ်င္း တစ္ဦးကတစ္ဦးကိုလည္းေကာင္း၊ အဖသည္ သားသမီးကိုလည္းေကာင္း ေသျခင္းသို႔အပ္ႏွံၾကလိမ့္မည္။ သားသမီးတို႔သည္လည္း မိဘမ်ားကိုဆန႔္က်င္ပုန္ကန္၍ သူတို႔ကို ေသေစရန္ျပဳၾကလိမ့္မည္။

22လူအေပါင္းတို႔သည္လည္း ငါ့နာမေၾကာင့္ သင္တို႔ကိုမုန္းတီးၾကလိမ့္မည္။ သို႔ေသာ္ အဆုံးတိုင္ေအာင္တည္ၾကည္ေသာသူသည္ ကယ္တင္ျခင္းခံရလိမ့္မည္။

23ၿမိဳ႕တစ္ၿမိဳ႕တြင္ သင္တို႔ကိုညႇဥ္းဆဲၾကေသာအခါ အျခားတစ္ၿမိဳ႕သို႔ ထြက္ေျပးၾကေလာ့။ သင္တို႔အား ငါအမွန္ဆိုသည္ကား အစၥေရးၿမိဳ႕မ်ားကို သင္တို႔အႏွံ႔မေရာက္မီ လူ႔သားသည္ႂကြလာလိမ့္မည္။

24တပည့္သည္ ဆရာထက္ ျမတ္သည္မဟုတ္။ ကြၽန္သည္လည္း သခင္ထက္ ျမတ္သည္မဟုတ္။

25တပည့္သည္ သူ႔ဆရာကဲ့သို႔လည္းေကာင္း၊ ကြၽန္သည္ သူ႔သခင္ကဲ့သို႔လည္းေကာင္း ျဖစ္လာလွ်င္ လုံေလာက္ေပ၏။ အိမ္ရွင္ကို ေဗလေဇဗုလဟုေခၚၾကလွ်င္ သူ၏အိမ္သူအိမ္သားမ်ားကို မည္မွ် ပို၍ဆိုး႐ြားစြာေခၚၾကလိမ့္မည္နည္း။

26ထို႔ေၾကာင့္ သူတို႔ကိုမေၾကာက္ၾကႏွင့္။ အေၾကာင္းမူကား ဖုံးအုပ္ထားသည့္အရာမ်ားတြင္ ဖြင့္ျပျခင္းမခံရမည့္အရာ တစ္စုံတစ္ခုမွ်မရွိ။ ကြယ္ဝွက္ထားသည့္အရာမ်ားတြင္လည္း ေဖာ္ျပျခင္းမခံရမည့္အရာ တစ္စုံတစ္ခုမွ်မရွိ။

27သင္တို႔အား ေမွာင္မိုက္၌ ငါေျပာေသာအရာတို႔ကို အလင္း၌ေျပာၾကားၾကေလာ့။ နားအပါးကပ္ေျပာ၍ၾကားရေသာအရာတို႔ကို ေလသာေဆာင္အေပၚမွ ေဟာေျပာၾကေလာ့။

28ကိုယ္ခႏၶာကိုသတ္၍ အသက္ဝိညာဥ္ကိုမသတ္ႏိုင္ေသာသူတို႔ကို မေၾကာက္ၾကႏွင့္။ ကိုယ္ခႏၶာႏွင့္အသက္ဝိညာဥ္ႏွစ္မ်ိဳးစလုံးကို ငရဲ၌ဖ်က္ဆီးႏိုင္ေသာအရွင္ကိုသာ ေၾကာက္ၾကေလာ့။

29စာကေလးႏွစ္ေကာင္ကို အႆရိ တစ္ျပားႏွင့္ ေရာင္းသည္မဟုတ္ေလာ။ သို႔ရာတြင္ သင္တို႔အဖ၏အခြင့္မရွိလွ်င္ ထိုစာကေလးတစ္ေကာင္မွ် ေျမေပၚသို႔က်လိမ့္မည္မဟုတ္။

30သင္တို႔ဦးေခါင္းမွ ဆံပင္ရွိသမွ်ကိုပင္ ေရတြက္ထားေတာ္မူ၏။

31ထို႔ေၾကာင့္ မေၾကာက္ၾကႏွင့္။ သင္တို႔သည္ စာကေလးမ်ားစြာတို႔ထက္ အဖိုးထိုက္ၾက၏။

32သို႔ျဖစ္၍ မည္သူမဆို လူတို႔ေရွ႕၌ငါ့ကိုဝန္ခံလွ်င္ ငါသည္လည္း ေကာင္းကင္ဘုံ၌ရွိေတာ္မူေသာငါ့ခမည္းေတာ္ေရွ႕၌ ထိုသူကိုဝန္ခံမည္။

33သို႔ေသာ္ လူတို႔ေရွ႕၌ ငါ့ကိုျငင္းပယ္ေသာသူကို ငါသည္လည္း ေကာင္းကင္ဘုံ၌ရွိေတာ္မူေသာငါ့ခမည္းေတာ္ေရွ႕၌ ျငင္းပယ္မည္။

34ေျမႀကီးေပၚသို႔ ၿငိမ္သက္ျခင္းကိုယူေဆာင္လာရန္ ငါလာသည္ဟုမထင္ၾကႏွင့္။ ၿငိမ္သက္ျခင္းကိုယူေဆာင္လာရန္မဟုတ္ဘဲ ဓားကိုယူေဆာင္လာရန္ ငါလာ၏။

35အေၾကာင္းမူကား သားကို သူ၏အဖႏွင့္လည္းေကာင္း၊ သမီးကို သူ၏အမိႏွင့္လည္းေကာင္း၊ ေခြၽးမကို သူ၏ေယာကၡမႏွင့္လည္းေကာင္း စိတ္ဝမ္းကြဲျပားေစရန္ ငါလာ၏။

36လူတစ္ဦး၏ရန္သူတို႔မွာလည္း သူ၏အိမ္သူအိမ္သားမ်ားျဖစ္ၾကလိမ့္မည္။

37ငါ့ထက္ ဖခင္ကိုျဖစ္ေစ၊ မိခင္ကိုျဖစ္ေစ ပို၍ခ်စ္ေသာသူသည္ ငါႏွင့္မထိုက္တန္။ ငါ့ထက္ သားကိုျဖစ္ေစ၊ သမီးကိုျဖစ္ေစ ပို၍ခ်စ္ေသာသူသည္လည္း ငါႏွင့္မထိုက္တန္။

38မိမိလက္ဝါးကပ္တိုင္ကိုထမ္း၍ ငါ့ေနာက္သို႔မလိုက္ေသာသူသည္လည္း ငါႏွင့္မထိုက္တန္။

39မိမိအသက္ကိုေတြ႕ရွိေသာသူသည္ အသက္ဆုံးရႈံးလိမ့္မည္။ ငါ့အတြက္ မိမိအသက္ကို အဆုံးရႈံးခံေသာသူမူကား အသက္ကိုေတြ႕ရွိလိမ့္မည္။

40သင္တို႔ကိုလက္ခံေသာသူသည္ ငါ့ကိုလက္ခံ၏။ ငါ့ကိုလက္ခံေသာသူသည္လည္း ငါ့အားေစလႊတ္ေတာ္မူေသာအရွင္ကိုလက္ခံ၏။

41ပေရာဖက္ဟူေသာအမည္နာမကိုေထာက္၍ ပေရာဖက္ကို လက္ခံေသာသူသည္ ပေရာဖက္ႏွင့္ဆိုင္ေသာအက်ိဳးေက်းဇူးကို ရရွိလိမ့္မည္။ ေျဖာင့္မတ္ေသာသူဟူေသာအမည္နာမကိုေထာက္၍ ေျဖာင့္မတ္ေသာသူကို လက္ခံေသာသူသည္လည္း ေျဖာင့္မတ္ေသာသူႏွင့္ဆိုင္ေသာအက်ိဳးေက်းဇူးကို ရရွိလိမ့္မည္။

42သင္တို႔အား ငါအမွန္ဆိုမည္။ တပည့္ေတာ္ဟူေသာအမည္နာမကိုေထာက္၍ ဤငယ္ေသာသူမ်ားထဲမွ တစ္စုံတစ္ဦးအား ေရေအးတစ္ခြက္မွ်ပင္ တိုက္ေသာသူသည္ အက်ိဳးေက်းဇူးကို လုံးဝဆုံးရႈံးရမည္မဟုတ္” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

← Chapter 9 Jump to: Chapter 11 →