Matthew 20

Burmese MSBZ

← Chapter 19 Jump to: Chapter 21 →

1ေကာင္းကင္ႏိုင္ငံေတာ္သည္ မိမိ၏စပ်စ္ၿခံအတြက္ အလုပ္သမားမ်ားကိုငွားရန္ နံနက္ေစာေစာထြက္သြားသည့္ ၿခံပိုင္ရွင္ႏွင့္တူ၏။

2သူသည္ တစ္ေန႔လွ်င္ ေဒနာရိ တစ္ျပားႏႈန္းျဖင့္ အလုပ္သမားမ်ားႏွင့္သေဘာတူလ်က္ သူတို႔ကို မိမိ၏စပ်စ္ၿခံသို႔ ေစလႊတ္ေလ၏။

3ထို႔ေနာက္ သူသည္ နံနက္ကိုးနာရီ ခန႔္တြင္ထြက္သြားရာ အျခားေသာသူတို႔သည္ အလုပ္မလုပ္ဘဲ ေဈးအရပ္၌ရပ္ေနၾကသည္ကို ေတြ႕ျမင္လွ်င္

4ထိုသူတို႔အား ‘သင္တို႔လည္း စပ်စ္ၿခံသို႔သြားၾကေလာ့။ ထိုက္သင့္သည့္လုပ္အားခကို သင္တို႔အား ငါေပးမည္’ဟု ဆိုသျဖင့္ သူတို႔သည္သြားၾက၏။

5တစ္ဖန္ မြန္းတည့္ခ်ိန္ ႏွင့္ မြန္းလြဲသုံးနာရီ အခ်ိန္ခန႔္တို႔တြင္လည္း ထြက္၍ ထိုနည္းတူျပဳေလ၏။

6ညေနငါးနာရီ ခန႔္တြင္လည္း ထြက္၍ အျခားေသာသူတို႔ရပ္ေန ၾကသည္ကိုေတြ႕သျဖင့္ ‘အဘယ္ေၾကာင့္အလုပ္မလုပ္ဘဲ ဤေနရာ၌ တစ္ေန႔လုံးရပ္ေနၾကသနည္း’ဟု ေမးေလ၏။

7ထိုသူတို႔ကလည္း ‘မည္သူမွ် အကြၽႏ္ုပ္တို႔ကို မငွားေသာေၾကာင့္ျဖစ္ပါသည္’ဟု ေျဖၾကလွ်င္ ၿခံပိုင္ရွင္က ‘သင္တို႔သည္လည္း စပ်စ္ၿခံသို႔သြားၾကေလာ့ ’ဟု ဆိုေလ၏။

8ညေနခ်မ္းအခ်ိန္ေရာက္ေသာအခါ စပ်စ္ၿခံပိုင္ရွင္က သူ၏အိမ္မႈကိစၥစီမံကြပ္ကဲသူအား ‘အလုပ္သမားမ်ားကိုေခၚ၍ ေနာက္ဆုံးလာေသာသူတို႔ကစၿပီး ပထမဦးဆုံးလာေသာသူတို႔အထိ သူတို႔၏လုပ္အားခကိုေပးေလာ့’ဟု ဆိုေလ၏။

9ထိုအခါ ညေနငါးနာရီ ခန႔္တြင္ငွားထားေသာသူတို႔သည္ လာ၍ ေဒနာရိတစ္ျပားစီရၾက၏။

10ပထမဦးဆုံးငွားထားေသာသူတို႔သည္လည္း လာၾကကာ မိမိတို႔ပို၍ရလိမ့္မည္ဟု ထင္ၾက၏။ သို႔ေသာ္ သူတို႔သည္လည္း ေဒနာရိတစ္ျပားစီရၾက၏။

11ထိုေငြကိုရရွိၾကေသာအခါ သူတို႔က

12‘ေနာက္ဆုံးလာေသာဤသူတို႔သည္ တစ္နာရီမွ်သာအလုပ္လုပ္ခဲ့ၾကေသာ္လည္း အရွင္သည္သူတို႔ကို တစ္ေနကုန္ေနပူထဲတြင္အပင္ပန္းခံရသည့္အကြၽႏ္ုပ္တို႔ႏွင့္တန္းတူ ျဖစ္ေစပါသည္တကား’ဟု ၿခံပိုင္ရွင္အား မေက်မနပ္ေျပာဆိုၾက၏။

13သို႔ေသာ္ ၿခံပိုင္ရွင္က ထိုသူတို႔အထဲမွတစ္ေယာက္အား ‘အေဆြ၊ ငါသည္ သင့္အေပၚမတရားျပဳသည္မဟုတ္။ သင္သည္ ငါႏွင့္ ေဒနာရိတစ္ျပားႏႈန္းျဖင့္ သေဘာတူသည္မဟုတ္ေလာ။

14သင္၏လုပ္အားခကို ယူ၍သြားေလာ့။ သင့္ကို ငါေပးသကဲ့သို႔ ေနာက္ဆုံးလာေသာ ဤသူကိုလည္း ငါေပးလို၏။

15ငါပိုင္ဆိုင္ေသာဥစၥာျဖင့္ ငါျပဳလိုသည့္အရာကို ငါျပဳပိုင္ခြင့္မရွိသေလာ။ သို႔မဟုတ္ ငါသည္ သေဘာေကာင္းေသာေၾကာင့္ သင္သည္ မရႈဆိတ္ျဖစ္ေနသေလာ’ဟု ဆိုေလ၏။

16ထိုနည္းတူ ေနာက္ဆုံးေသာသူတို႔သည္ အဦးဆုံးျဖစ္ၾကၿပီး အဦးဆုံးေသာသူတို႔သည္ ေနာက္ဆုံးျဖစ္ၾကလိမ့္မည္ ” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

17ေယရႈသည္ ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕သို႔ တက္သြားေတာ္မူစဥ္ လမ္းခရီး၌ တစ္ဆယ့္ႏွစ္ပါးေသာတပည့္ေတာ္တို႔ကို သီးသန႔္ေခၚ၍

18“နားေထာင္ၾကေလာ့။ ငါတို႔သည္ ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕သို႔ သြားေနၾက၏။ လူ႔သားသည္ ယဇ္ပုေရာဟိတ္အႀကီးအကဲမ်ားႏွင့္ က်မ္းျပဳဆရာမ်ားထံ အပ္ႏွံျခင္းခံရလိမ့္မည္။ သူတို႔သည္ သူ႔ကို ေသဒဏ္စီရင္ၾက၍

19ေျပာင္ေလွာင္ျခင္း၊ ဒဏ္ခတ္႐ိုက္ႏွက္ျခင္းႏွင့္ လက္ဝါးကပ္တိုင္ေပၚ၌တင္ထားျခင္း စသည္တို႔ကိုျပဳေစရန္ သူ႔ကို လူမ်ိဳးျခားတို႔ထံ အပ္ႏွံၾကလိမ့္မည္။ သို႔ေသာ္ သုံးရက္ေျမာက္ေသာေန႔၌ သူသည္ ထေျမာက္လိမ့္မည္” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

20ထိုအခါ ေဇေဗဒဲ၏သားမ်ား၏မိခင္သည္ မိမိသားတို႔ႏွင့္အတူ အထံေတာ္သို႔ခ်ဥ္းကပ္လာ၍ ရွိခိုးကာ တစ္စုံတစ္ခုကို ကိုယ္ေတာ္ထံ ေတာင္းေလွ်ာက္ေလ၏။

21ကိုယ္ေတာ္ကလည္း “သင္သည္ မည္သည့္အရာကို အလိုရွိသနည္း” ဟု ေမးေတာ္မူလွ်င္ သူက “ကြၽန္မ၏ဤသားႏွစ္ေယာက္တို႔သည္ ကိုယ္ေတာ္၏ႏိုင္ငံေတာ္၌ လက္ယာေတာ္ဘက္တြင္တစ္ေယာက္၊ လက္ဝဲေတာ္ဘက္တြင္တစ္ေယာက္ ထိုင္ရမည့္အေၾကာင္း အမိန႔္ရွိေတာ္မူပါ”ဟု ေလွ်ာက္ေလ၏။

22သို႔ေသာ္ ေယရႈက “သင္တို႔သည္ မည္သည့္အရာေတာင္းေနသည္ကို သင္တို႔မသိၾက။ ငါေသာက္မည့္ခြက္ကို သင္တို႔ေသာက္ႏိုင္သေလာ ” ဟု ေမးေတာ္မူလွ်င္ သူတို႔က “အကြၽႏ္ုပ္တို႔ေသာက္ႏိုင္ပါသည္”ဟု ျပန္ေလွ်ာက္ၾက၏။

23ကိုယ္ေတာ္ကလည္း “ငါ၏ခြက္ကို သင္တို႔ေသာက္ၾကမည္မွန္၏ ။ သို႔ေသာ္ ငါ၏လက္ယာဘက္ႏွင့္လက္ဝဲဘက္တို႔၌ ထိုင္ရေသာအခြင့္ကို ငါေပးသည္မဟုတ္။ ထိုေနရာသည္ ငါ၏ခမည္းေတာ္ျပင္ဆင္ေပးထားေသာသူတို႔အတြက္သာျဖစ္၏” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

24တပည့္ေတာ္ဆယ္ပါးတို႔သည္ ဤအေၾကာင္းကိုၾကားသိလွ်င္ ထိုညီအစ္ကိုႏွစ္ဦးတို႔ကို စိတ္ဆိုးၾက၏။

25သို႔ေသာ္ ေယရႈသည္ သူတို႔ကိုေခၚလ်က္ “လူမ်ိဳးျခားတို႔တြင္ အုပ္ခ်ဳပ္သူတို႔သည္ ျပည္သူတို႔အေပၚစိုးမိုးျခယ္လွယ္ၾက၍ အႀကီးအကဲတို႔သည္ သူတို႔အေပၚအာဏာသုံးတတ္ၾကသည္ကို သင္တို႔သိၾက၏။

26သင္တို႔အထဲ၌မူကား ထိုသို႔မျဖစ္ရ။ လူ႔သားသည္ လုပ္ေကြၽးျပဳစုျခင္းကိုခံရန္မဟုတ္ဘဲ လုပ္ေကြၽးျပဳစုရန္ႏွင့္ မ်ားစြာေသာသူတို႔အတြက္ ေ႐ြးႏုတ္စရာအဖိုးအခအျဖစ္ မိမိအသက္ကိုစြန႔္ရန္လာသကဲ့သို႔ သင္တို႔တြင္ အႀကီးအကဲျဖစ္လိုေသာသူသည္ သင္တို႔၏အေစခံျဖစ္ရမည္။ သင္တို႔တြင္ ေခါင္းေဆာင္ျဖစ္လိုေသာသူသည္ သင္တို႔၏အေစအပါးျဖစ္ရမည္” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

29ထို႔ေနာက္ သူတို႔သည္ ေဂ်ရိေခါၿမိဳ႕မွ ထြက္ခြာလာၾကရာ မ်ားစြာေသာလူထုပရိသတ္သည္ ေနာက္ေတာ္သို႔လိုက္ၾက၏။

30ထိုစဥ္ လမ္းေဘးတြင္ ထိုင္ေနေသာ မ်က္မျမင္ႏွစ္ဦးသည္ ေယရႈျဖတ္သြားေတာ္မူေၾကာင္းၾကား၍ “သခင္ဘုရား၊ ဒါဝိဒ္၏သားေတာ္၊ အကြၽႏ္ုပ္တို႔ကို သနားေတာ္မူပါ”ဟု ေအာ္ဟစ္ၾက၏။

31လူထုပရိသတ္သည္ သူတို႔ကိုတိတ္ဆိတ္စြာေနရန္ ဆူေငါက္ၾက၏။ သို႔ေသာ္ သူတို႔သည္ “သခင္ဘုရား၊ ဒါဝိဒ္၏သားေတာ္ အကြၽႏ္ုပ္တို႔ကို သနားေတာ္မူပါ”ဟု ပို၍ေအာ္ဟစ္ၾက၏။

32ထိုအခါ ေယရႈသည္ ရပ္တန႔္လ်က္ သူတို႔ကိုေခၚ၍ “သင္တို႔အတြက္ မည္သည့္အမႈကို ျပဳေစလိုၾကသနည္း” ဟု ေမးေတာ္မူ၏။

33သူတို႔ကလည္း “အကြၽႏ္ုပ္တို႔ကို မ်က္စိျမင္ေအာင္ ျပဳလုပ္ေပးေစလိုပါ၏ သခင္ဘုရား”ဟု ေလွ်ာက္ၾက၏။

34ေယရႈသည္ ၾကင္နာစိတ္ရွိ၍ သူတို႔၏မ်က္စိကို တို႔ေတာ္မူ၏။ ထိုခဏခ်င္းတြင္ သူတို႔သည္ မ်က္စိျမင္၍ ေနာက္ေတာ္သို႔လိုက္သြားၾက၏။

← Chapter 19 Jump to: Chapter 21 →