Matthew 21 — Burmese MSBZ

1သူတို႔သည္ ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕အနီးသို႔ေရာက္၍ သံလြင္ေတာင္ေျခရွိ ဗက္ဖာေဂ႐ြာသို႔ ေရာက္လာၾကေသာအခါ ေယရႈသည္ တပည့္ေတာ္ႏွစ္ပါးကိုေစလႊတ္၍

2“သင္တို႔ေရွ႕က႐ြာထဲသို႔ သြားၾကေလာ့။ ထိုအခါ ခ်ည္ထားေသာျမည္းမႏွင့္ သူ၏အနားတြင္ရွိေသာျမည္းကေလးကို သင္တို႔ခ်က္ခ်င္းေတြ႕ၾကလိမ့္မည္။ ျမည္းႀကိဳးေျဖ၍ ငါ့ထံသို႔ ေခၚေဆာင္လာၾကေလာ့။

3တစ္စုံတစ္ေယာက္က သင္တို႔အား တစ္စုံတစ္ခုေျပာလွ်င္ ‘သခင္ဘုရားအလိုရွိသည္’ဟု ေျပာၾကေလာ့။ ထိုသို႔ေျပာလွ်င္ ၎တို႔ကို ခ်က္ခ်င္းပို႔ေပးလိမ့္မည္” ဟူ၍ မိန႔္ေတာ္မူ၏။

4ဤအမႈအရာျဖစ္ပ်က္ခဲ့ျခင္းမွာ “ ‘ၾကည့္ရႈေလာ့။ သင္၏ရွင္ဘုရင္သည္ ျမည္းမႏွင့္ျမည္း၏သားတည္းဟူေသာ ျမည္းကေလးကိုစီးလ်က္ ႏူးညံ့သိမ္ေမြ႕စြာျဖင့္ သင့္ထံသို႔ႂကြလာေတာ္မူ၏’ဟူ၍ ဇိအုန္သမီးအား ေျပာၾကားၾကေလာ့”ဟု ပေရာဖက္အားျဖင့္မိန႔္ေတာ္မူေသာအရာ ျပည့္စုံျခင္းသို႔ေရာက္မည့္အေၾကာင္းတည္း။

6တပည့္ေတာ္တို႔သည္လည္း သြား၍ သူတို႔အား ေယရႈမိန႔္မွာေတာ္မူသည့္အတိုင္း ေဆာင္႐ြက္ၾက၏။

7သူတို႔သည္ ျမည္းမႏွင့္ျမည္းကေလးကို ေခၚေဆာင္လာၿပီးလွ်င္ ထိုျမည္းတို႔အေပၚ၌ အဝတ္မ်ားကိုခင္းၾကရာ ကိုယ္ေတာ္သည္ ၎တို႔အေပၚထိုင္ေတာ္မူ၏။

8အလြန္မ်ားျပားေသာလူထုပရိသတ္သည္လည္း မိမိတို႔၏ဝတ္႐ုံမ်ားကို လမ္းေပၚ၌ခင္းၾက၏။ အခ်ိဳ႕တို႔မူကား သစ္ပင္တို႔မွ အကိုင္းအခက္မ်ားကိုခုတ္လာ၍ လမ္းေပၚ၌ခင္းၾက၏။

9ကိုယ္ေတာ္၏ေရွ႕မွသြားေသာလူထုပရိသတ္မ်ားႏွင့္ ေနာက္မွလိုက္ေသာလူထုပရိသတ္မ်ားသည္ “ဒါဝိဒ္၏သားေတာ္အား ေဟာရွဏၰ ျဖစ္ေစသတည္း။ ထာဝရဘုရား၏နာမေတာ္၌ ႂကြလာေတာ္မူေသာအရွင္သည္ မဂၤလာရွိေစသတည္း။ အျမင့္ဆုံးေသာအရပ္၌ ေဟာရွဏၰျဖစ္ေစသတည္း”ဟု ေႂကြးေၾကာ္ၾက၏။

10ဤသို႔ျဖင့္ ကိုယ္ေတာ္သည္ ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕ထဲသို႔ဝင္ေတာ္မူရာ တစ္ၿမိဳ႕လုံး႐ုတ္႐ုတ္ရက္ရက္ျဖစ္သျဖင့္ “ဤသူကား မည္သူနည္း”ဟု ေမးျမန္းၾက၏။

11လူထုပရိသတ္မ်ားကလည္း “ဤသူသည္ ဂါလိလဲနယ္ နာဇရက္ၿမိဳ႕မွ ပေရာဖက္ေယရႈျဖစ္သည္”ဟု ဆိုၾက၏။

12ေယရႈသည္ ဗိမာန္ေတာ္ ထဲသို႔ဝင္၍ ဗိမာန္ေတာ္၌ ေရာင္းဝယ္ေနေသာသူအေပါင္းတို႔ကို ႏွင္ထုတ္ၿပီး ေငြေၾကးလဲလွယ္သူတို႔၏စားပြဲမ်ားႏွင့္ ခ်ိဳးငွက္ေရာင္းေနေသာသူတို႔၏ထိုင္ခုံမ်ားကို ေမွာက္လွန္ေတာ္မူကာ

13ထိုသူတို႔အား “ ‘ငါ့အိမ္သည္ ဆုေတာင္းရာအိမ္ဟူ၍ ေခၚေဝၚျခင္းကိုခံရလိမ့္မည္’ဟု က်မ္းစာ၌ေရးထားေသာ္လည္း သင္တို႔သည္ ၎ကို ဓားျပတို႔ခိုေအာင္းရာ ျဖစ္ေစၾကၿပီတကား” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

14ထို႔ေနာက္ ဗိမာန္ေတာ္၌ မ်က္မျမင္မ်ားႏွင့္ေျခမသန္စြမ္းသူမ်ားသည္ အထံေတာ္သို႔လာၾကရာ ကိုယ္ေတာ္သည္ သူတို႔ကို အေကာင္းပကတိျဖစ္ေစေတာ္မူ၏။

15သို႔ေသာ္ ယဇ္ပုေရာဟိတ္အႀကီးအကဲမ်ားႏွင့္က်မ္းျပဳဆရာမ်ားသည္ ကိုယ္ေတာ္ျပဳေတာ္မူေသာ အံ့ၾသဖြယ္အမႈတို႔ကိုလည္းေကာင္း၊ “ဒါဝိဒ္၏သားေတာ္အား ေဟာရွဏၰျဖစ္ေစသတည္း”ဟု ဗိမာန္ေတာ္၌ ကေလးမ်ားေႂကြးေၾကာ္ေနၾကသည္ကိုလည္းေကာင္း ျမင္လွ်င္ အမ်က္ထြက္ၾက၍

16“ဤကေလးတို႔ေျပာဆိုေနေသာအရာကို ၾကားသေလာ”ဟု ေမးျမန္းၾက၏။ ေယရႈကလည္း “ငါၾကား၏။ ‘ကေလးသူငယ္မ်ားႏွင့္ ႏို႔စို႔ကေလးငယ္မ်ား၏ႏႈတ္ထဲမွ ခ်ီးမြမ္းျခင္းကို ကိုယ္ေတာ္ျပင္ဆင္ေတာ္မူ၏’ ဟူေသာ ေရးထားခ်က္ကို သင္တို႔မဖတ္ဖူးၾကသေလာ” ဟု သူတို႔အား မိန႔္ေတာ္မူ၏။

17ထို႔ေနာက္ ကိုယ္ေတာ္သည္ သူတို႔ကိုထားခဲ့၍ ၿမိဳ႕ထဲမွထြက္ခြာလ်က္ ေဗသနိ႐ြာသို႔ႂကြကာ ထို႐ြာ၌ တစ္ညတာကုန္လြန္ေစေတာ္မူ၏။

18နံနက္ေစာေစာ ၿမိဳ႕သို႔ျပန္ႂကြေတာ္မူေသာအခါ ကိုယ္ေတာ္သည္ ဆာေလာင္ေတာ္မူ၏။

19ထိုစဥ္ လမ္း၌ သဖန္းပင္တစ္ပင္ကိုျမင္၍ ထိုအပင္ရွိရာသို႔ႂကြေတာ္မူရာ ၎တြင္ အ႐ြက္မ်ားမွလြဲ၍ မည္သည့္အရာကိုမွ်မေတြ႕သျဖင့္ ထိုအပင္အား “ယခုမွစ၍ ကာလအစဥ္အဆက္ သင္၌အသီးမသီးေစရ” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။ ထိုအခါ သဖန္းပင္သည္ ခ်က္ခ်င္းညႇိဳးႏြမ္းေျခာက္ေသြ႕သြားေလ၏။

20တပည့္ေတာ္တို႔သည္ ထိုအျခင္းအရာကိုျမင္လွ်င္ အံ့ၾသလ်က္ “သဖန္းပင္သည္ မည္သို႔ေသာအားျဖင့္ ခ်က္ခ်င္းညႇိဳးႏြမ္းေျခာက္ေသြ႕သြားသနည္း”ဟု ဆိုၾက၏။

21ေယရႈကလည္း “သင္တို႔အား ငါအမွန္ဆိုမည္။ သင္တို႔သည္ ယုံၾကည္ျခင္းရွိလ်က္ သံသယကင္းမဲ့ၾကလွ်င္ ဤသဖန္းပင္၌ ျပဳခဲ့သည့္အမႈမ်ိဳးကိုျပဳႏိုင္သည္သာမက ဤေတာင္အား ‘ေ႐ြ႕သြား၍ ပင္လယ္ထဲသို႔က်ေလာ့’ဟု ဆိုလွ်င္ပင္ ထိုအတိုင္းျဖစ္လိမ့္မည္။

22သင္တို႔ဆုေတာင္းေသာအခါတြင္လည္း ယုံၾကည္ျခင္းျဖင့္ ေတာင္းေလွ်ာက္သမွ်ေသာအရာတို႔ကို သင္တို႔ရၾကလိမ့္မည္” ဟု ျပန္၍မိန႔္ေတာ္မူ၏။

23ထို႔ေနာက္ ဗိမာန္ေတာ္ထဲသို႔ဝင္၍ သြန္သင္ေတာ္မူစဥ္ ယဇ္ပုေရာဟိတ္အႀကီးအကဲမ်ားႏွင့္ လူထုထဲမွ သက္ႀကီးဝါႀကီးမ်ားသည္ အထံေတာ္သို႔ ခ်ဥ္းကပ္လာ၍ “သင္သည္ ဤအမႈအရာမ်ားကို မည္သည့္အခြင့္အာဏာႏွင့္ျပဳသနည္း။ ထိုအခြင့္အာဏာကို မည္သူက သင့္အားေပးသနည္း”ဟု ေမးျမန္းၾက၏။

24ေယရႈကလည္း “ငါသည္လည္း သင္တို႔ကို ေမးခြန္းတစ္ခုေမးဦးမည္။ သင္တို႔ ငါ့ကိုေျဖၾကားလွ်င္ ဤအမႈအရာမ်ားကို မည္သည့္အခြင့္အာဏာႏွင့္ ငါျပဳေၾကာင္း သင္တို႔အား ငါေျပာမည္။

25ေယာဟန္၏ဗတၱိဇံသည္ အဘယ္ကျဖစ္သနည္း။ ေကာင္းကင္မွျဖစ္သေလာ၊ သို႔မဟုတ္ လူတို႔ထံမွျဖစ္သေလာ” ဟု ေမးေတာ္မူ၏။ ထိုအခါ သူတို႔သည္ အခ်င္းခ်င္းေဆြးေႏြးေျပာဆိုၾကကာ “ ‘ေကာင္းကင္မွျဖစ္သည္’ဟု ငါတို႔ေျပာလွ်င္ သူက ‘သို႔ျဖစ္လွ်င္ အဘယ္ေၾကာင့္ ေယာဟန္ကိုမယုံၾကသနည္း’ဟု ေျပာလိမ့္မည္။

26‘လူတို႔ထံမွျဖစ္သည္’ဟု ငါတို႔ေျပာလွ်င္လည္း လူထုပရိသတ္ကိုေၾကာက္ရ၏။ အေၾကာင္းမူကား သူတို႔အားလုံးသည္ ေယာဟန္ကို ပေရာဖက္တစ္ပါးအျဖစ္ မွတ္ယူၾက၏”ဟု ေျပာဆိုၾက၏။

27ထို႔ေၾကာင့္ သူတို႔က “အကြၽႏ္ုပ္တို႔မသိပါ”ဟု ေယရႈအား ျပန္ေျဖၾက၏။ ထိုအခါ ကိုယ္ေတာ္က “ငါသည္လည္း ဤအမႈအရာမ်ားကို မည္သည့္အခြင့္အာဏာႏွင့္ျပဳေၾကာင္း သင္တို႔ကိုမေျပာ။

28သင္တို႔သည္ မည္သို႔ထင္ၾကသနည္း။ လူတစ္ဦးတြင္ သားႏွစ္ေယာက္ရွိ၏။ သူသည္ ပထမသားထံသို႔သြား၍ ‘ငါ့သား၊ ယေန႔ စပ်စ္ၿခံသို႔သြား၍ အလုပ္လုပ္ေလာ့’ဟု ေျပာေလ၏။

29ထိုသားသည္ ‘အကြၽႏ္ုပ္မသြားလိုပါ’ဟု ျပန္ေျဖေသာ္လည္း ေနာက္မွစိတ္ေျပာင္းလဲသျဖင့္ သြားေလ၏။

30ဖခင္သည္ အျခားေသာသားထံသို႔သြား၍ ထိုနည္းတူေျပာေလ၏။ ထိုသားက ‘ဟုတ္ကဲ့ အေဖ၊ အကြၽႏ္ုပ္သြားပါမည္’ဟု ျပန္ေျဖေသာ္လည္း မသြားဘဲေန၏။

31ထိုသားႏွစ္ေယာက္တို႔တြင္ မည္သူသည္ ဖခင္၏အလိုကိုေဆာင္႐ြက္ခဲ့သနည္း” ဟု ေမးေတာ္မူလွ်င္ သူတို႔က “ပထမသားျဖစ္သည္”ဟု ေျဖၾက၏။ ေယရႈကလည္း “သင္တို႔အား ငါအမွန္ဆိုသည္ကား အခြန္ေကာက္ခံသူတို႔ႏွင့္ျပည့္တန္ဆာတို႔သည္ သင္တို႔ထက္အလ်င္ဦးစြာ ဘုရားသခင္၏ႏိုင္ငံေတာ္သို႔ဝင္ၾက၏။

32အေၾကာင္းမူကား ေယာဟန္သည္ ေျဖာင့္မတ္ျခင္းတရားလမ္းျဖင့္ သင္တို႔ထံသို႔လာေသာ္လည္း သင္တို႔သည္ သူ႔ကိုမယုံၾကည္ၾက။ အခြန္ေကာက္ခံသူတို႔ႏွင့္ျပည့္တန္ဆာတို႔မူကား သူ႔ကိုယုံၾကည္ၾက၏။ သင္တို႔သည္ ထိုအျခင္းအရာကိုျမင္လ်က္ပင္ ေနာက္မွစိတ္ေျပာင္းလဲ၍ သူ႔ကိုယုံၾကည္လာျခင္းမရွိၾက။

33အျခားေသာပုံဥပမာကို နားေထာင္ၾကေလာ့။ ၿခံပိုင္ရွင္တစ္ဦးရွိ၏။ သူသည္ စပ်စ္ၿခံကိုစိုက္ပ်ိဳး၍ ၿခံစည္း႐ိုးခတ္လ်က္ ၿခံထဲတြင္ စပ်စ္သီးနယ္ရာက်င္းကိုတူးကာ ေမွ်ာ္စင္ကိုေဆာက္ေလ၏။ ထို႔ေနာက္ ထိုၿခံကို ၿခံသမားတို႔အားငွားရမ္း၍ ခရီးထြက္ေလ၏။

34အသီးေပၚခ်ိန္နီးကပ္လာေသာအခါ စပ်စ္ၿခံထြက္အသီးမ်ားကိုရယူရန္ မိမိ၏အေစအပါးတို႔ကို ၿခံသမားတို႔ထံသို႔ ေစလႊတ္ေလ၏။

35ထိုအခါ ၿခံသမားတို႔သည္ ထိုသူ၏အေစအပါးတို႔ကိုဖမ္းဆီး၍ တစ္ဦးကို႐ိုက္ႏွက္ကာ အျခားတစ္ဦးကိုသတ္ျဖတ္လ်က္ တစ္ဦးကိုမူ ခဲႏွင့္ေပါက္သတ္ၾက၏။

36ေနာက္တစ္ဖန္ ယခင္ထက္ ပို၍မ်ားျပားေသာ အျခားအေစအပါးတို႔ကို ေစလႊတ္လိုက္ရာ ၿခံသမားတို႔သည္ သူတို႔ကိုလည္း ထိုနည္းတူျပဳၾက၏။

37ၿခံပိုင္ရွင္ကလည္း ‘သူတို႔သည္ ငါ့သားကို ႐ိုေသၾကလိမ့္မည္’ဟု ဆိုလ်က္ ေနာက္ဆုံးတြင္ မိမိ၏သားကို သူတို႔ထံသို႔ေစလႊတ္ေလ၏။

38သို႔ေသာ္ ၿခံသမားတို႔သည္ ထိုသားကိုျမင္ေသာအခါ ‘ဤသူသည္အေမြခံျဖစ္၏။ လာၾက၊ သူ႔ကိုသတ္၍ သူ၏အေမြကိုရယူၾကစို႔’ဟု အခ်င္းခ်င္းေျပာဆိုၾကၿပီးလွ်င္

39သူ႔ကိုဖမ္းဆီး၍ စပ်စ္ၿခံအျပင္သို႔ ဆြဲထုတ္ကာ သတ္ပစ္ၾက၏။

40သို႔ျဖစ္လွ်င္ စပ်စ္ၿခံပိုင္ရွင္ျပန္လာေသာအခါ ထိုၿခံသမားတို႔ကို မည္သို႔ျပဳမည္နည္း” ဟု ေမးေတာ္မူ၏။

41သူတို႔က “ထိုဆိုးယုတ္ေသာသူတို႔ကို ရက္စက္စြာအဆုံးစီရင္၍ အသီးေပၚခ်ိန္တြင္ သူ႔ကိုအသီးေပးမည့္ အျခားၿခံသမားတို႔အား စပ်စ္ၿခံကို ငွားရမ္းပါလိမ့္မည္”ဟု ေျဖၾကားၾက၏။

42ေယရႈကလည္း “ ‘တိုက္ေဆာက္သူမ်ားပယ္ထားေသာေက်ာက္သည္ ထိပ္ဆုံးေထာင့္ခ်ဳပ္ေက်ာက္ျဖစ္လာ၏။ ဤအမႈသည္ ထာဝရဘုရားအားျဖင့္ျဖစ္လာ၍ ငါတို႔၏မ်က္ေမွာက္၌ အံ့ဩဖြယ္ျဖစ္၏’ ဟု က်မ္းစာထဲ၌ မဖတ္ဖူးၾကသေလာ။

43ထို႔ေၾကာင့္ သင္တို႔အား ငါဆိုသည္ကား ဘုရားသခင္၏ႏိုင္ငံေတာ္ကို သင္တို႔ထံမွသိမ္းယူ၍ ထိုႏိုင္ငံေတာ္၏အသီးကိုသီးမည့္လူမ်ိဳးထံ ေပးေတာ္မူလိမ့္မည္။

44[ထိုေက်ာက္ေပၚသို႔က်ေသာသူသည္ အပိုင္းပိုင္းက်ိဳးလိမ့္မည္။ ထိုေက်ာက္သည္ တစ္စုံတစ္ဦးအေပၚသို႔က်လွ်င္ ထိုသူသည္ ညက္ညက္ေၾကလိမ့္မည္] ” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

45ယဇ္ပုေရာဟိတ္အႀကီးအကဲမ်ားႏွင့္ ဖာရိရွဲမ်ားသည္ ကိုယ္ေတာ္၏ပုံဥပမာကိုၾကားလွ်င္ မိမိတို႔အေၾကာင္းမိန႔္ေတာ္မူသည္ကို သိၾကသျဖင့္

46ကိုယ္ေတာ္ကိုဖမ္းဆီးရန္ ရွာႀကံၾက၏။ သို႔ေသာ္ လူထုပရိသတ္တို႔သည္ ကိုယ္ေတာ္ကို ပေရာဖက္တစ္ပါးအျဖစ္ မွတ္ယူၾကေသာေၾကာင့္ သူတို႔သည္ လူတို႔ကို ေၾကာက္ၾက၏။