Matthew 12 — Burmese MSBZ

5ထို႔ျပင္ ဥပုသ္ေန႔တြင္ ဗိမာန္ေတာ္၌ရွိေသာ ယဇ္ပုေရာဟိတ္မ်ားသည္ ဥပုသ္ေန႔ဆိုင္ရာပညတ္ခ်က္ကိုခ်ိဳးေဖာက္ၾကေသာ္လည္း အျပစ္မရွိေၾကာင္း ပညတ္တရားက်မ္း၌ မဖတ္ဖူးၾကသေလာ။

6သင္တို႔အား ငါဆိုသည္ကား ဗိမာန္ေတာ္ထက္ႀကီးျမတ္ေသာသူသည္ ဤေနရာ၌ရွိ၏။

7‘ငါသည္ ယဇ္ပူေဇာ္ျခင္းကိုမဟုတ္ဘဲ က႐ုဏာကို အလိုရွိ၏’ ဟူေသာက်မ္းစကားသည္ မည္သည့္အရာကိုဆိုလိုေၾကာင္း သင္တို႔သိခဲ့လွ်င္ အျပစ္မရွိေသာသူတို႔ကို ျပစ္တင္ရႈတ္ခ်ခဲ့ၾကလိမ့္မည္မဟုတ္။

8အေၾကာင္းမူကား လူ႔သားသည္ ဥပုသ္ေန႔၏အရွင္သခင္ျဖစ္၏” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

9ထို႔ေနာက္ ကိုယ္ေတာ္သည္ ထိုအရပ္မွထြက္ခြာ၍ ဝတ္ျပဳစည္းေဝးေက်ာင္း သို႔ဝင္ေတာ္မူ၏။

10ထိုေနရာ၌ လက္တစ္ဖက္ေသေသာသူတစ္ဦးရွိ၍ သူတို႔သည္ ကိုယ္ေတာ္ကိုစြပ္စြဲႏိုင္ရန္အတြက္ “ဥပုသ္ေန႔၌ အနာေရာဂါကိုၿငိမ္းေစျခင္းသည္ တရားေတာ္ႏွင့္ညီသေလာ”ဟု ကိုယ္ေတာ္အားေမးေလွ်ာက္ၾက၏။

11ကိုယ္ေတာ္ကလည္း “သင္တို႔ထဲမွတစ္စုံတစ္ဦးတြင္ သိုးတစ္ေကာင္ရွိ၍ ထိုသိုးသည္ ဥပုသ္ေန႔၌ တြင္းထဲသို႔က်ခဲ့လွ်င္ သူသည္ ၎ကိုမဆြဲတင္ဘဲေနမည္ေလာ။

12လူသည္ သိုးထက္ မ်ားစြာအဖိုးထိုက္၏။ ထို႔ေၾကာင့္ ဥပုသ္ေန႔၌ ေကာင္းေသာအမႈကိုျပဳျခင္းသည္ တရားေတာ္ႏွင့္ညီ၏” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

13ထို႔ေနာက္ လက္တစ္ဖက္ေသေသာသူအား “သင္၏လက္ကိုဆန႔္ေလာ့” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။ သူသည္လည္း လက္ကိုဆန႔္လိုက္ရာ အျခားတစ္ဖက္ကဲ့သို႔ အေကာင္းပကတိျဖစ္လ်က္ သန္စြမ္းေလ၏။

14ထိုအခါ ဖာရိရွဲတို႔သည္ထြက္သြား၍ ကိုယ္ေတာ္ကိုလုပ္ႀကံႏိုင္မည့္အေၾကာင္း တိုင္ပင္ေဆြးေႏြးၾက၏။

15ေယရႈသည္ ဤအေၾကာင္းကိုသိ၍ ထိုအရပ္မွ ထြက္ခြာသြားေတာ္မူရာ မ်ားစြာေသာလူထုပရိသတ္တို႔သည္ ေနာက္ေတာ္သို႔လိုက္ၾကသျဖင့္ သူတို႔အားလုံးကို က်န္းမာေစေတာ္မူၿပီးလွ်င္

16မိမိအေၾကာင္းကို သိသာထင္ရွားေအာင္မျပဳရန္ သူတို႔ကိုသတိေပးေတာ္မူ၏။

17ဤသည္ကား ပေရာဖက္ေဟရွာယအားျဖင့္ မိန႔္ေတာ္မူေသာအရာ ျပည့္စုံျခင္းသို႔ေရာက္မည့္အေၾကာင္းတည္း။ မိန႔္ေတာ္မူခ်က္မွာ

18“ၾကည့္ရႈေလာ့။ ဤသူကား ငါေ႐ြးေကာက္ေသာ ငါ၏အမႈေဆာင္၊ ငါ၏စိတ္ဝိညာဥ္ႏွစ္သက္သည့္ ငါခ်စ္ေသာသူေပတည္း။ ငါသည္ သူ႔အေပၚ၌ ငါ၏ဝိညာဥ္ကိုတည္ေစသျဖင့္ သူသည္ လူမ်ိဳးတကာတို႔အား တရားမွ်တမႈကို ေၾကညာလိမ့္မည္။

19သူသည္ ျငင္းခုံျခင္းႏွင့္ေအာ္ဟစ္ျခင္းကိုျပဳမည္မဟုတ္။ သူ၏အသံကိုလည္း လမ္းမေပၚ၌ မည္သူမွ် ၾကားရမည္မဟုတ္။

20တရားမွ်တမႈကို ေအာင္ျမင္ျခင္းသို႔ပို႔ေဆာင္သည္အထိ သူသည္ ေၾကေနေသာက်ဴပင္ကိုခ်ိဳးမည္မဟုတ္။ တေငြ႕ေငြ႕ေလာင္ေနေသာမီးစာကိုလည္း ျငႇိမ္းသတ္မည္မဟုတ္။

21လူမ်ိဳးျခားတို႔သည္ သူ၏နာမ၌ ေမွ်ာ္လင့္အားထားၾကလိမ့္မည္” ဟူ၍ ျဖစ္၏။

22ထို႔ေနာက္ လူတို႔သည္ နတ္ဆိုးပူးသည့္ မ်က္မျမင္ဆြံ႕အေသာသူတစ္ဦးကို အထံေတာ္သို႔ေခၚေဆာင္ခဲ့ၾကရာ ကိုယ္ေတာ္သည္ ထိုသူကိုက်န္းမာေစေတာ္မူသျဖင့္ ထိုဆြံ႕အေသာသူ သည္ စကားေျပာႏိုင္ၿပီး မ်က္စိလည္းျမင္လာ၏။

23ထိုအခါ လူထုပရိသတ္အေပါင္းတို႔သည္ အံ့ဩေငးေမာ၍ “ဤသူသည္ ဒါဝိဒ္၏သားေတာ္ျဖစ္ေလမည္ေလာ”ဟု ေျပာဆိုၾက၏။

24ဖာရိရွဲတို႔သည္ၾကားလွ်င္ “ဤသူသည္ နတ္ဆိုးတို႔၏အႀကီးအကဲ ေဗလေဇဗုလကိုအမွီျပဳ၍ နတ္ဆိုးတို႔ကို ႏွင္ထုတ္ေနျခင္းသာျဖစ္သည္”ဟု ေျပာဆိုၾက၏။

25သို႔ေသာ္ ေယရႈသည္ သူတို႔၏စဥ္းစားဆင္ျခင္မႈမ်ားကို သိျမင္ေတာ္မူသျဖင့္ “မိမိအတြင္း၌ ဆန႔္က်င္ကြဲျပားေနေသာႏိုင္ငံတိုင္းသည္ လုံးလုံးပ်က္စီးသြားမည္။ မိမိအတြင္း၌ ဆန႔္က်င္ကြဲျပားေနေသာၿမိဳ႕၊ သို႔မဟုတ္ အိမ္ေထာင္စုတိုင္းသည္လည္း တည္ၿမဲမည္မဟုတ္။

26စာတန္သည္ စာတန္ကိုႏွင္ထုတ္လွ်င္ မိမိအတြင္း၌ ဆန႔္က်င္ကြဲျပား၏။ သို႔ျဖစ္လွ်င္ သူ၏ႏိုင္ငံသည္ မည္သို႔တည္ၿမဲမည္နည္း။

27ငါသည္ ေဗလေဇဗုလကိုအမွီျပဳ၍ နတ္ဆိုးတို႔ကိုႏွင္ထုတ္သည္ဆိုလွ်င္ သင္တို႔၏သားမ်ားသည္ မည္သူ႔ကိုအမွီျပဳ၍ ႏွင္ထုတ္ၾကသနည္း။ ထို႔ေၾကာင့္ သူတို႔သည္ သင္တို႔ကိုတရားစီရင္သူမ်ားျဖစ္ၾကလိမ့္မည္။

28သို႔ရာတြင္ ငါသည္ ဘုရားသခင္၏ဝိညာဥ္ေတာ္ကိုအမွီျပဳ၍ နတ္ဆိုးတို႔ကိုႏွင္ထုတ္သည္ဆိုလွ်င္ ဘုရားသခင္၏ႏိုင္ငံေတာ္သည္ သင္တို႔ထံေရာက္ရွိေလၿပီ။

29ခြန္အားႀကီးေသာသူကို ဦးစြာမခ်ည္ေႏွာင္လွ်င္ သူ႔အိမ္သို႔ဝင္၍ သူ၏ဥစၥာပစၥည္းမ်ားကို မည္သို႔လုယူႏိုင္မည္နည္း။ ခ်ည္ေႏွာင္ၿပီးမွသာ သူ၏အိမ္ကို ေဖာက္ထြင္းလုယူႏိုင္လိမ့္မည္။

30ငါ့ဘက္၌မေနေသာသူသည္ ငါ့ကိုဆန႔္က်င္ေသာသူျဖစ္၏။ ငါႏွင့္အတူမစုမသိမ္းေသာသူသည္ တစ္ကြဲတစ္ျပားျဖစ္ေစေသာသူျဖစ္၏။

31ထို႔ေၾကာင့္ သင္တို႔အားငါဆိုသည္ကား လူတို႔သည္ ဘုရားသခင္ကိုေစာ္ကားေျပာဆိုျခင္းႏွင့္ အျပစ္ဟူသမွ်တို႔အတြက္ ခြင့္လႊတ္ျခင္းခံရမည္ျဖစ္ေသာ္လည္း ဝိညာဥ္ေတာ္ကို ေစာ္ကားေျပာဆိုျခင္းအတြက္မူကား ခြင့္လႊတ္ျခင္းခံရမည္မဟုတ္။

32လူ႔သားအေပၚ ဆန႔္က်င္သည့္စကားကိုေျပာဆိုေသာသူသည္ ခြင့္လႊတ္ျခင္းခံရမည္ျဖစ္ေသာ္လည္း သန႔္ရွင္းေသာဝိညာဥ္ေတာ္ကို ဆန႔္က်င္ေျပာဆိုေသာသူသည္ ယခုဘဝ၌ျဖစ္ေစ၊ ေနာင္ဘဝ၌ျဖစ္ေစ ခြင့္လႊတ္ျခင္းခံရမည္မဟုတ္။

33အပင္ကို အသီးအားျဖင့္ သိရသည္ျဖစ္၍ အသီးေကာင္းလွ်င္ အပင္ေကာင္းသည္ဟုမွတ္ယူၾကေလာ့။ သို႔မဟုတ္ အသီးမေကာင္းလွ်င္ အပင္မေကာင္းဟု မွတ္ယူၾကေလာ့။

34ေႁမြဆိုးအမ်ိဳးတို႔၊ သင္တို႔သည္ မေကာင္းေသာသူမ်ားျဖစ္ၾကလ်က္ ေကာင္းေသာအရာကို မည္သို႔ေျပာဆိုႏိုင္မည္နည္း။ အေၾကာင္းမူကား စိတ္ႏွလုံး၌ျပည့္လွ်ံေနသည့္အရာကို ႏႈတ္ကေျပာဆိုတတ္၏။

35ေကာင္းေသာသူသည္ ေကာင္းေသာအရာမ်ားကို ေကာင္းေသာဘ႑ာတိုက္ ထဲမွ ထုတ္ေဖာ္တတ္၏။ မေကာင္းေသာသူသည္လည္း မေကာင္းေသာအရာမ်ားကို မေကာင္းေသာဘ႑ာတိုက္ထဲမွ ထုတ္ေဖာ္တတ္၏။

36သင္တို႔အား ငါဆိုသည္ကား လူတို႔သည္ မိမိတို႔ေျပာဆိုသည့္ အက်ိဳးမရွိေသာစကားအားလုံးအတြက္ တရားစီရင္ေတာ္မူရာေန႔၌ ေျဖရွင္းခ်က္ေပးၾကရမည္။

37အေၾကာင္းမူကား သင္ေျပာေသာစကားမ်ားအားျဖင့္ သင္သည္ ေျဖာင့္မတ္သည္ဟုအသိအမွတ္ျပဳျခင္းခံရလိမ့္မည္။ သို႔မဟုတ္ သင္ေျပာေသာစကားမ်ားအားျဖင့္ အျပစ္ရွိသည္ဟု သတ္မွတ္ျခင္းခံရလိမ့္မည္” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

38ထို႔ေနာက္ အခ်ိဳ႕ေသာက်မ္းျပဳဆရာႏွင့္ဖာရိရွဲတို႔က “ဆရာ၊ အကြၽႏ္ုပ္တို႔သည္ ဆရာ့ထံမွနိမိတ္လကၡဏာကို ေတြ႕ျမင္လိုပါသည္”ဟု ကိုယ္ေတာ္အားေလွ်ာက္ၾက၏။

39ကိုယ္ေတာ္ကလည္း “ဆိုးညစ္၍ ေဖာက္ျပန္ေသာမ်ိဳးဆက္သည္ နိမိတ္လကၡဏာကိုေတာင္းဆိုေသာ္လည္း ပေရာဖက္ေယာန၏နိမိတ္လကၡဏာမွတစ္ပါး မည္သည့္နိမိတ္လကၡဏာကိုမွ် သူတို႔အား ျပလိမ့္မည္မဟုတ္။

40အေၾကာင္းမူကား ေယာနသည္ ငါးႀကီးဝမ္းထဲ၌ သုံးေန႔ႏွင့္သုံးညေနခဲ့ရ သကဲ့သို႔ လူ႔သားသည္လည္း ေျမႀကီးအတြင္း၌ သုံးေန႔ႏွင့္သုံးညေနရလိမ့္မည္။

41တရားစီရင္ေတာ္မူသည့္အခါ နိေနေဝၿမိဳ႕သားတို႔သည္ ဤမ်ိဳးဆက္ႏွင့္အတူထေျမာက္လ်က္ ဤမ်ိဳးဆက္၏အျပစ္ကို ထင္ရွားေစၾကလိမ့္မည္။ အေၾကာင္းမူကား သူတို႔သည္ ေယာန၏ေဟာေျပာခ်က္ေၾကာင့္ ေနာင္တရၾက၏။ ၾကည့္ရႈေလာ့။ ဤအရပ္၌ ေယာနထက္ ႀကီးျမတ္ေသာသူရွိ၏။

42တရားစီရင္ေတာ္မူသည့္အခါ ေတာင္အရပ္မွဘုရင္မသည္ ဤမ်ိဳးဆက္ႏွင့္အတူထေျမာက္လ်က္ ဤမ်ိဳးဆက္၏အျပစ္ကို ထင္ရွားေစလိမ့္မည္။ အေၾကာင္းမူကား သူသည္ ေရွာလမုန္၏ဉာဏ္ပညာစကားကို နားေထာင္ရန္ ေျမႀကီးအစြန္အဖ်ားမွလာ၏။ ၾကည့္ရႈေလာ့။ ဤအရပ္၌ ေရွာလမုန္ထက္ ႀကီးျမတ္ေသာသူရွိ၏။

43ညစ္ညဴးေသာနတ္သည္ လူ႔အထဲမွထြက္သြားေသာအခါ ေျခာက္ေသြ႕ေသာအရပ္ေဒသမ်ားသို႔ ေလွ်ာက္သြားကာ ခိုနားရာကိုရွာတတ္၏။ သို႔ေသာ္ ရွာ၍မေတြ႕သျဖင့္

44‘ငါထြက္လာခဲ့ေသာ ငါ့အိမ္သို႔ျပန္မည္’ဟု ဆိုလ်က္ ျပန္လာရာ ထိုေနရာမွာ လစ္လပ္ေနၿပီး လွဲက်င္း၍ သပ္ရပ္စြာျပင္ဆင္ထားသည္ကိုေတြ႕ေလ၏။

45ထိုအခါ ၎သည္သြား၍ မိမိထက္ဆိုးေသာနတ္ခုနစ္ေကာင္ကို မိမိႏွင့္အတူေခၚေဆာင္လာၿပီး ထိုေနရာ၌ ဝင္ေရာက္ေနထိုင္သျဖင့္ ထိုလူ၏ေနာက္ျဖစ္အင္သည္ ေရွ႕ျဖစ္အင္ထက္ ဆိုး႐ြားေလ၏။ ဆိုးညစ္ေသာဤမ်ိဳးဆက္၌လည္း ထိုနည္းတူျဖစ္လိမ့္မည္” ဟု ျပန္၍မိန႔္ေတာ္မူ၏။

46ကိုယ္ေတာ္သည္ လူထုပရိသတ္တို႔အား ႁမြက္ဆိုေတာ္မူစဥ္ ကိုယ္ေတာ္၏မယ္ေတာ္ႏွင့္ညီေတာ္တို႔သည္ ကိုယ္ေတာ္ႏွင့္စကားေျပာလို၍ အျပင္၌ ရပ္ေနၾက၏။

47ထိုအခါ လူတစ္ဦးက “ကိုယ္ေတာ္၏မယ္ေတာ္ႏွင့္ညီေတာ္တို႔သည္ ကိုယ္ေတာ္ႏွင့္စကားေျပာလို၍ အျပင္၌ ရပ္ေနၾကပါသည္”ဟု ေလွ်ာက္ေလ၏။

48ကိုယ္ေတာ္ကလည္း “မည္သူသည္ ငါ့အမိျဖစ္ၿပီး မည္သူတို႔သည္ ငါ့ညီမ်ားျဖစ္ၾကသနည္း” ဟု မိမိထံေလွ်ာက္ထားေသာသူကို ျပန္၍မိန႔္ေတာ္မူ၏။

49ထို႔ေနာက္ တပည့္ေတာ္မ်ားဘက္သို႔ လက္ေတာ္ကိုၫႊန္လ်က္ “ၾကည့္ရႈေလာ့။ ဤသူတို႔သည္ ငါ့အမိႏွင့္ငါ့ညီမ်ားေပတည္း။

50အေၾကာင္းမူကား ေကာင္းကင္ဘုံ၌ရွိေတာ္မူေသာ ငါ့ခမည္းေတာ္၏အလိုေတာ္ကိုေဆာင္႐ြက္ေသာသူသည္ ငါ့ညီ၊ ငါ့ႏွမ၊ ငါ့အမိျဖစ္၏” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။