Matthew 2

Burmese MSBZ

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →

1ေဟ႐ုဒ္မင္းႀကီးလက္ထက္တြင္ ယုဒျပည္၊ ဗက္လင္ၿမိဳ႕၌ ေယရႈဖြားျမင္ျခင္းကိုခံေတာ္မူၿပီးေနာက္ အေရွ႕ျပည္မွ နကၡတ္ပညာရွင္ တို႔သည္ ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕သို႔ ေရာက္လာၾက၍

2“ဖြားျမင္ေတာ္မူေသာ ဂ်ဴးလူမ်ိဳးတို႔၏ဘုရင္သည္ အဘယ္မွာရွိသနည္း။ အေရွ႕ျပည္၌ သူ၏ၾကယ္ကို အကြၽႏ္ုပ္တို႔ျမင္ခဲ့ရသျဖင့္ သူ႔ကိုရွိခိုးရန္ လာၾကပါ၏”ဟု ေမးျမန္းေျပာဆိုၾက၏။

3ထိုစကားကိုၾကားလွ်င္ ေဟ႐ုဒ္မင္းႀကီးသည္ တုန္လႈပ္ေခ်ာက္ခ်ားေလ၏။ ေဂ်႐ုဆလင္တစ္ၿမိဳ႕လုံးသည္လည္း မင္းႀကီးႏွင့္အတူ တုန္လႈပ္ေခ်ာက္ခ်ားၾက၏။

4ထိုအခါ မင္းႀကီးသည္ ယဇ္ပုေရာဟိတ္အႀကီးအကဲမ်ားႏွင့္ လူထုထဲမွက်မ္းျပဳဆရာအေပါင္းတို႔ကိုစုေဝးေစ၍ ခရစ္ေတာ္သည္ မည္သည့္အရပ္၌ဖြားျမင္မည္ကို သူတို႔အား ေမးျမန္းေလ၏။

5သူတို႔ကလည္း “ယုဒျပည္၊ ဗက္လင္ၿမိဳ႕၌ျဖစ္ပါသည္။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္

6‘အို ယုဒျပည္၊ ဗက္လင္ၿမိဳ႕၊ သင္သည္ ယုဒျပည္ကိုအုပ္ခ်ဳပ္ေသာၿမိဳ႕တို႔တြင္ အေသးသိမ္ဆုံးမဟုတ္။ အေၾကာင္းမူကား ငါ၏လူမ်ိဳးေတာ္အစၥေရးကို အုပ္ထိန္းမည့္ေခါင္းေဆာင္တစ္ဦးသည္ သင့္အထဲမွေပၚထြန္းလိမ့္မည္’ ဟူ၍ ပေရာဖက္က ေရးထားေသာေၾကာင့္ျဖစ္သည္”ဟု ေလွ်ာက္ထားၾက၏။

7ထို႔ေနာက္ ေဟ႐ုဒ္မင္းႀကီးသည္ နကၡတ္ပညာရွင္တို႔ကို တိတ္တဆိတ္ေခၚ၍ ၾကယ္ေပၚထြန္းသည့္အခ်ိန္ကာလကို သူတို႔ထံမွ ေသခ်ာစြာေလ့လာစိစစ္ၿပီးမွ

8“သြား၍ သူငယ္ေတာ္ကို ေသခ်ာစြာရွာေဖြစုံစမ္းၾကေလာ့။ သင္တို႔ေတြ႕ေသာအခါ ငါသည္လည္းသြား၍ သူ႔ကိုရွိခိုးႏိုင္ရန္ ငါ့ကိုအေၾကာင္းၾကားၾကေလာ့”ဟု မိန႔္မွာလ်က္ သူတို႔ကို ဗက္လင္ၿမိဳ႕သို႔ ေစလႊတ္ေလ၏။

9သူတို႔သည္ မင္းႀကီး၏မိန႔္မွာခ်က္ကိုနားေထာင္ၿပီးမွ ထြက္သြားၾကရာ အေရွ႕ျပည္၌ သူတို႔ေတြ႕ခဲ့ေသာၾကယ္သည္ သူငယ္ေတာ္ရွိသည့္ေနရာေပၚေရာက္၍ ရပ္သည့္တိုင္ေအာင္ သူတို႔ေရွ႕မွသြားေလ၏။

10သူတို႔သည္ ထိုၾကယ္ကိုျမင္ေသာအခါ အလြန္ဝမ္းေျမာက္ဝမ္းသာျဖစ္ၾကၿပီး

11အိမ္ထဲသို႔ဝင္၍ မယ္ေတာ္မာရိႏွင့္တကြ သူငယ္ေတာ္ကိုေတြ႕လွ်င္ ပ်ပ္ဝပ္လ်က္ရွိခိုးၾက၏။ သူတို႔၏ဘ႑ာၾကဳတ္မ်ားကိုလည္းဖြင့္၍ ေ႐ႊ၊ ေလာ္ဗန္ႏွင့္ မုရန္တည္းဟူေသာ လက္ေဆာင္မ်ားကို သူငယ္ေတာ္အားဆက္သၾက၏။

12ထို႔ေနာက္ ေဟ႐ုဒ္မင္းႀကီးထံသို႔ ျပန္မသြားမည့္အေၾကာင္း အိပ္မက္ထဲတြင္ ဗ်ာဒိတ္ေတာ္ရသျဖင့္ မိမိတို႔တိုင္းျပည္သို႔ အျခားေသာလမ္းျဖင့္ျပန္သြားၾက၏။

13ထိုသူတို႔ထြက္သြားၾကၿပီးေနာက္ ထာဝရဘုရား၏ေကာင္းကင္တမန္သည္ ေယာသပ္အား အိပ္မက္ထဲတြင္ထင္ရွား၍ “ထေလာ့။ သူငယ္ေတာ္ႏွင့္မယ္ေတာ္တို႔ကိုေခၚလ်က္ အီဂ်စ္ျပည္သို႔ထြက္ေျပး၍ ေနာက္တစ္ဖန္ သင့္အားငါေျပာသည့္တိုင္ေအာင္ ထိုျပည္၌ေနေလာ့။ အေၾကာင္းမူကား ေဟ႐ုဒ္မင္းႀကီးသည္ သူငယ္ေတာ္ကို ရွာ၍သတ္ရန္ ႀကံ႐ြယ္ေန၏”ဟု ႁမြက္ဆိုေလ၏။

14ထိုအခါ ေယာသပ္သည္ထ၍ ညအခ်ိန္၌ပင္ သူငယ္ေတာ္ႏွင့္မယ္ေတာ္တို႔ကို ေခၚေဆာင္ကာ အီဂ်စ္ျပည္သို႔ ထြက္ခြာသြားၿပီးလွ်င္

15ေဟ႐ုဒ္မင္းႀကီးအနိစၥေရာက္သည့္တိုင္ေအာင္ ထိုျပည္၌ေနေလ၏။ ဤသည္ကား “ငါ့သားကို အီဂ်စ္ျပည္မွ ငါေခၚထုတ္ခဲ့၏” ဟု ပေရာဖက္အားျဖင့္ ထာဝရဘုရားမိန႔္ေတာ္မူေသာအရာ ျပည့္စုံျခင္းသို႔ေရာက္မည့္အေၾကာင္းတည္း။

16ထို႔ေနာက္ ေဟ႐ုဒ္မင္းႀကီးသည္ နကၡတ္ပညာရွင္တို႔၏မထီေလးစားျပဳျခင္းကိုခံရေၾကာင္းသိလွ်င္ အမ်က္ျပင္းထန္စြာထြက္၍ နကၡတ္ပညာရွင္တို႔ထံမွ ေသခ်ာစြာေလ့လာစိစစ္ထားသည့္အခ်ိန္ကာလအရ ဗက္လင္ၿမိဳ႕ႏွင့္ ၎အရပ္ေဒသတစ္ဝိုက္တြင္ရွိေသာ အသက္ႏွစ္ႏွစ္ႏွင့္ ႏွစ္ႏွစ္ေအာက္ေယာက္်ားေလးအားလုံးတို႔ကို သတ္ေစ၏။

18ထိုအခါ “ရာမၿမိဳ႕၌ သည္းထန္ေသာငိုေႂကြးျခင္း ႏွင့္ျမည္တမ္းျခင္းအသံကို ၾကားရ၏။ ရာေခလသည္ သူ၏ကေလးမ်ားအတြက္ငိုေႂကြးကာ ကေလးတို႔မရွိၾကေတာ့သည္ျဖစ္၍ ႏွစ္သိမ့္ေပးျခင္းကိုအလိုမရွိ” ဟု ပေရာဖက္ေယရမိအားျဖင့္ မိန႔္ေတာ္မူေသာအရာသည္ ျပည့္စုံျခင္းသို႔ေရာက္ေလ၏။

19ေဟ႐ုဒ္မင္းႀကီးအနိစၥေရာက္ၿပီးေနာက္ ထာဝရဘုရား၏ေကာင္းကင္တမန္သည္ အီဂ်စ္ျပည္၌ရွိေသာေယာသပ္အား အိပ္မက္တြင္ထင္ရွားကာ

20“ထေလာ့။ သူငယ္ေတာ္ႏွင့္မယ္ေတာ္တို႔ကိုေခၚ၍ အစၥေရးျပည္သို႔ျပန္သြားေလာ့။ အေၾကာင္းမူကား သူငယ္ေတာ္၏အသက္ကို ရန္ရွာခဲ့ေသာသူတို႔သည္ ေသဆုံးၾကေလၿပီ”ဟု ႁမြက္ဆို၏။

21ထိုအခါ ေယာသပ္သည္ထ၍ သူငယ္ေတာ္ႏွင့္မယ္ေတာ္တို႔ကိုေခၚေဆာင္ကာ အစၥေရးျပည္သို႔ ျပန္လာေလ၏။

22သို႔ေသာ္ အာေခလသည္ ခမည္းေတာ္ေဟ႐ုဒ္မင္းႀကီး၏အ႐ိုက္အရာကိုဆက္ခံလ်က္ ယုဒနယ္ကိုအုပ္ခ်ဳပ္ေနေၾကာင္း ၾကားရေသာအခါ ထိုနယ္သို႔သြားရန္ ေၾကာက္႐ြံ႕ေလ၏။ အိပ္မက္ထဲတြင္လည္း ဗ်ာဒိတ္ေတာ္ရသျဖင့္ ဂါလိလဲနယ္ေျမေဒသသို႔ ထြက္ခြာသြား၍

23နာဇရက္ဟုေခၚေသာၿမိဳ႕တြင္ သြားေရာက္ေနထိုင္ေလ၏။ ဤသည္ကား “ကိုယ္ေတာ္သည္ နာဇရက္ၿမိဳ႕သားဟု ေခၚေဝၚျခင္းကို ခံရလိမ့္မည္”ဟူ၍ ပေရာဖက္မ်ားအားျဖင့္ မိန႔္ေတာ္မူေသာအရာ ျပည့္စုံျခင္းသို႔ေရာက္မည့္အေၾကာင္းတည္း။

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →