Matthew 25

Burmese MSBZ

← Chapter 24 Jump to: Chapter 26 →

1ထိုကာလ၌ ေကာင္းကင္ႏိုင္ငံေတာ္သည္ မိမိတို႔မီးခြက္မ်ားကိုယူေဆာင္လ်က္ သတို႔သားကိုႀကိဳဆိုရန္ ထြက္သြားသည့္ အပ်ိဳကညာဆယ္ေယာက္ႏွင့္တူလိမ့္မည္။

2ထိုသူတို႔ထဲမွ ငါးေယာက္သည္ မိုက္မဲေသာသူျဖစ္ၾကၿပီး ငါးေယာက္သည္ ပညာသတိရွိေသာသူျဖစ္ၾက၏။

3မိုက္မဲေသာသူတို႔သည္ မိမိတို႔၏မီးခြက္ကို ယူသြားၾကေသာ္လည္း မိမိတို႔ႏွင့္အတူ ဆီကိုမယူသြားၾက။

4ပညာသတိရွိေသာသူတို႔မူကား မိမိတို႔မီးခြက္ႏွင့္အတူ ဆီကို ဘူးထဲ၌ယူသြားၾက၏။

5သတို႔သားသည္ ၾကန႔္ၾကာေနေသာေၾကာင့္ သူတို႔အားလုံးသည္ ငိုက္မ်ဥ္း၍ အိပ္ေပ်ာ္ၾက၏။

6ညသန္းေခါင္၌ ‘ၾကည့္ရႈေလာ့။ သတို႔သားေရာက္လာၿပီ။ သူ႔ကိုႀကိဳဆိုရန္ ထြက္ခဲ့ၾကေလာ့’ဟူေသာေအာ္ဟစ္သံထြက္ေပၚလာရာ

7အပ်ိဳကညာအားလုံးတို႔သည္ ထ၍ မိမိတို႔၏မီးခြက္မ်ားကို ျပင္ဆင္ၾက၏။

8ထိုအခါ မိုက္မဲေသာသူတို႔က ‘ငါတို႔မီးခြက္မ်ားမီးၿငိမ္းေတာ့မည္ျဖစ္၍ သင္တို႔၏ဆီအခ်ိဳ႕ကို ငါတို႔အားေပးၾကပါ’ဟု ပညာသတိရွိေသာသူတို႔ကိုေျပာၾက၏။

9သို႔ေသာ္ ပညာသတိရွိေသာသူတို႔က ‘ထိုသို႔ျပဳလွ်င္ သင္တို႔ႏွင့္ငါတို႔အတြက္ လုံေလာက္မည္မဟုတ္ပါ။ ဆီေရာင္းေသာသူတို႔ထံသို႔သာသြား၍ မိမိတို႔အတြက္ ဝယ္ယူၾကပါ’ဟု ျပန္ေျပာၾက၏။

10သူတို႔သြား၍ ဝယ္ေနၾကစဥ္ သတို႔သားေရာက္လာသျဖင့္ အသင့္ရွိေနေသာသူတို႔သည္ သတို႔သားႏွင့္အတူ မဂၤလာေဆာင္ပြဲသို႔ဝင္ၾက၏။ ထိုအခါ တံခါးကိုပိတ္ၾက၏။

11ထို႔ေနာက္ အျခားေသာအပ်ိဳကညာတို႔သည္လည္း ေရာက္လာ၍ ‘အရွင္၊ အရွင္၊ ကြၽန္မတို႔အား တံခါးဖြင့္ေပးပါ’ဟု ဆိုၾက၏။

12သို႔ေသာ္ သတို႔သားက ‘သင္တို႔အား ငါအမွန္ဆိုမည္။ သင္တို႔ကို ငါမသိ’ဟု ျပန္ေျပာေလ၏။

13သို႔ျဖစ္၍ သတိႏွင့္ေစာင့္ေနၾကေလာ့။ အေၾကာင္းမူကား ထိုေန႔ရက္ႏွင့္ ထိုအခ်ိန္နာရီကို သင္တို႔မသိၾက။

14ဤသည္ကား ခရီးထြက္မည့္လူတစ္ဦးသည္ မိမိ၏အေစအပါးတို႔ကိုေခၚ၍ သူ၏ဥစၥာပစၥည္းမ်ားကို သူတို႔အားအပ္ႏွင္းခဲ့သည္ႏွင့္တူ၏။

15သူသည္ အေစအပါးအသီးသီးတို႔အား သူတို႔၏အရည္အခ်င္းႏွင့္အညီ တစ္ဦးကိုငါးတာလန္ ၊ အျခားတစ္ဦးကိုႏွစ္တာလန္ႏွင့္ ေနာက္တစ္ဦးကိုတစ္တာလန္ စသည္ျဖင့္ ေပးအပ္ၿပီးလွ်င္ ခရီးထြက္ေလ၏။

16ငါးတာလန္ရေသာသူသည္ ခ်က္ခ်င္းသြား၍ ထိုေငြမ်ားျဖင့္ကုန္သြယ္လ်က္ ေနာက္ထပ္ ငါးတာလန္အျမတ္ရေလ၏။

17ထိုနည္းတူ ႏွစ္တာလန္ရေသာသူသည္လည္း ေနာက္ထပ္ ႏွစ္တာလန္အျမတ္ရေလ၏။

18တစ္တာလန္ရေသာသူမူကား သြား၍ ေျမ၌တြင္းတူးကာ မိမိသခင္၏ေငြကို ဝွက္ထားေလ၏။

19ကာလအတန္ၾကာၿပီးေနာက္ ထိုအေစအပါးတို႔၏သခင္သည္ ျပန္လာ၍ သူတို႔ႏွင့္စာရင္းရွင္းေလ၏။

20ထိုအခါ ငါးတာလန္ရေသာသူသည္ ခ်ဥ္းကပ္၍ ေနာက္ထပ္ ငါးတာလန္ကိုဆက္သကာ ‘သခင္၊ သခင္သည္ အကြၽႏ္ုပ္အား ငါးတာလန္အပ္ႏွင္းခဲ့ပါသည္။ ၾကည့္ပါ။ အကြၽႏ္ုပ္သည္ ေနာက္ထပ္ ငါးတာလန္အျမတ္ရပါၿပီ’ဟု ေလွ်ာက္ေလ၏။

21သူ၏သခင္ကလည္း ‘ေကာင္းေလစြ။ သစၥာရွိေသာအေစအပါးေကာင္း၊ သင္သည္ အနည္းငယ္ေသာအရာ၌ သစၥာရွိ၏။ မ်ားစြာေသာအရာတို႔ကို သင့္အားႀကီးၾကပ္ေစာင့္ေရွာက္ေစမည္။ သင့္သခင္၏ဝမ္းေျမာက္ျခင္း၌ ပါဝင္ဆင္ႏႊဲေလာ့’ဟု ဆိုေလ၏။

22ႏွစ္တာလန္ရေသာသူသည္လည္း ခ်ဥ္းကပ္၍ ‘သခင္၊ သခင္သည္ အကြၽႏ္ုပ္အား ႏွစ္တာလန္အပ္ႏွင္းခဲ့ပါသည္။ ၾကည့္ပါ။ အကြၽႏ္ုပ္သည္ ေနာက္ထပ္ ႏွစ္တာလန္အျမတ္ရပါၿပီ’ဟု ေလွ်ာက္ေလ၏။

23သူ၏သခင္ကလည္း ‘ေကာင္းေလစြ။ သစၥာရွိေသာအေစအပါးေကာင္း၊ သင္သည္ အနည္းငယ္ေသာအရာ၌ သစၥာရွိ၏။ မ်ားစြာေသာအရာတို႔ကို သင့္အား ႀကီးၾကပ္ေစာင့္ေရွာက္ေစမည္။ သင့္သခင္၏ဝမ္းေျမာက္ျခင္း၌ ပါဝင္ဆင္ႏႊဲေလာ့’ဟု ဆိုေလ၏။

24တစ္တာလန္ရေသာသူသည္လည္း ခ်ဥ္းကပ္၍ ‘သခင္၊ သခင္သည္ မိမိမစိုက္ပ်ိဳးသည့္ေနရာမွရိတ္သိမ္းၿပီး မိမိမႀကဲျဖန႔္သည့္ေနရာမွစုသိမ္းတတ္သည့္ ခက္ထန္ေသာသူျဖစ္ေၾကာင္း အကြၽႏ္ုပ္သိပါသည္။

25ထို႔ေၾကာင့္ အကြၽႏ္ုပ္သည္ ေၾကာက္သျဖင့္ သြား၍ သခင္၏ေငြကို ေျမ၌ဝွက္ထားပါသည္။ ၾကည့္ပါ။ သခင္၏ဥစၥာရွိပါသည္’ဟု ေလွ်ာက္ေလ၏။

26သူ၏သခင္ကလည္း ‘ဆိုးညစ္၍ ပ်င္းရိေသာအေစအပါး၊ ငါသည္ မစိုက္ပ်ိဳးသည့္ေနရာမွရိတ္သိမ္းၿပီး မႀကဲျဖန႔္သည့္ေနရာမွစုသိမ္းတတ္ေၾကာင္း သင္သိသည္မွန္လွ်င္

27ငါ၏ေငြကို ေငြတိုးေပးသူလက္၌ အပ္ထားသင့္၏။ သို႔ျပဳလွ်င္ ငါျပန္လာေသာအခါ ငါ၏ေငြကို အတိုးႏွင့္တကြရရွိခဲ့ေပလိမ့္မည္။

28ထို႔ေၾကာင့္ တစ္တာလန္ကို သူ႔ထံမွယူ၍ ဆယ္တာလန္ရွိေသာသူအား ေပးၾကေလာ့။

29အေၾကာင္းမူကား ရွိေသာသူတိုင္းအား ထပ္၍ေပးသျဖင့္ သူတို႔သည္ ႂကြယ္ဝျပည့္စုံလိမ့္မည္။ မရွိေသာသူထံမွမူကား သူ၌ရွိေသာအရာကိုပင္ သိမ္းယူလိမ့္မည္။

30အက်ိဳးမျပဳေသာ ဤအေစအပါးကိုကား အျပင္ဘက္အေမွာင္ထဲသို႔ ႏွင္ထုတ္ၾကေလာ့။ ထိုေနရာ၌ ငိုေႂကြးျခင္းႏွင့္အံႀကိတ္ျခင္းရွိလိမ့္မည္’ဟု ဆိုေလ၏။

31လူ႔သားသည္ မိမိ၏ဘုန္းအသေရကိုေဆာင္လ်က္ ေကာင္းကင္တမန္အေပါင္းတို႔ႏွင့္တကြ ႂကြလာေသာအခါ ဘုန္းအသေရႏွင့္ျပည့္စုံေသာ မိမိ၏ပလႅင္ေပၚ၌ ထိုင္ေတာ္မူလိမ့္မည္။

32ထိုအခါ လူမ်ိဳးအေပါင္းတို႔ကို ေရွ႕ေတာ္၌ စုေဝးေစၾကလိမ့္မည္။ ထို႔ေနာက္ သိုးထိန္းသည္ သိုးတို႔ကို ဆိတ္တို႔ႏွင့္ သီးျခားခြဲထားသကဲ့သို႔ ကိုယ္ေတာ္သည္ သူတို႔ကို တစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦး သီးျခားခြဲထားကာ

33သိုးမ်ားကို မိမိ၏လက္ယာေတာ္ဘက္၌လည္းေကာင္း၊ ဆိတ္မ်ားကို လက္ဝဲေတာ္ဘက္၌လည္းေကာင္း ထားေတာ္မူလိမ့္မည္။

34ထို႔ေနာက္ မင္းႀကီးသည္ မိမိ၏လက္ယာေတာ္ဘက္၌ရွိေသာသူတို႔အား ‘ငါ့ခမည္းေတာ္ထံမွ ေကာင္းခ်ီးမဂၤလာခံစားရေသာသူတို႔၊ ကမာၻတည္ကတည္းက သင္တို႔အတြက္ ျပင္ဆင္ထားေသာႏိုင္ငံေတာ္ကို လာ၍ အေမြဆက္ခံၾကေလာ့။

35အေၾကာင္းမူကား ငါသည္ ဆာေလာင္ေသာအခါ သင္တို႔သည္ ငါ့ကိုစားစရာေပးၾက၏။ ငါသည္ ေရငတ္ေသာအခါ သင္တို႔သည္ ငါ့ကိုေသာက္စရာေပးၾက၏။ ငါသည္ သူစိမ္းဧည့္သည္ျဖစ္ေသာအခါ သင္တို႔သည္ ငါ့ကိုႀကိဳဆိုလက္ခံၾက၏။

36ငါသည္ အဝတ္မပါအခ်ည္းစည္းျဖစ္ေသာအခါ သင္တို႔သည္ ငါ့ကိုဝတ္စရာေပးၾက၏။ ငါသည္ နာမက်န္းျဖစ္ေသာအခါ သင္တို႔သည္ ငါ့ကိုၾကည့္ရႈၾက၏။ ငါသည္ ေထာင္က်ေသာအခါ သင္တို႔သည္ ငါ့ထံသို႔လာၾက၏’ဟု မိန႔္ေတာ္မူလိမ့္မည္။

37ထိုအခါ ေျဖာင့္မတ္ေသာသူတို႔က ‘သခင္ဘုရား၊ အကြၽႏ္ုပ္တို႔သည္ မည္သည့္အခါတြင္ ကိုယ္ေတာ္ဆာေလာင္ေတာ္မူသည္ကိုျမင္၍ ေကြၽးေမြးခဲ့ပါသနည္း။ သို႔မဟုတ္ ေရငတ္ေတာ္မူသည္ကိုျမင္၍ ေသာက္စရာေပးခဲ့ပါသနည္း။

38မည္သည့္အခါတြင္ ကိုယ္ေတာ္သည္ သူစိမ္းဧည့္သည္ျဖစ္ေတာ္မူသည္ကိုျမင္၍ ႀကိဳဆိုလက္ခံခဲ့ပါသနည္း။ သို႔မဟုတ္ အဝတ္မပါအခ်ည္းစည္းျဖစ္ေတာ္မူသည္ကိုျမင္၍ ဝတ္စရာေပးခဲ့ပါသနည္း။

39မည္သည့္အခါတြင္ ကိုယ္ေတာ္နာမက်န္းျဖစ္ေတာ္မူသည္ကိုလည္းေကာင္း၊ ေထာင္က်ေတာ္မူသည္ကိုလည္းေကာင္း ျမင္၍ ကိုယ္ေတာ္ထံလာခဲ့ပါသနည္း’ဟု မင္းႀကီးအား ျပန္ေလွ်ာက္ၾကလိမ့္မည္။

40မင္းႀကီးကလည္း ‘သင္တို႔အား ငါအမွန္ဆိုမည္။ ငါ၏ဤညီအစ္ကိုတို႔တြင္ အငယ္ဆုံးေသာသူတို႔ထဲမွ တစ္ဦးတစ္ေယာက္အား သင္တို႔ျပဳခဲ့သမွ်သည္ ငါ့ကိုျပဳခဲ့ျခင္းျဖစ္၏’ဟု ျပန္၍မိန႔္ေတာ္မူလိမ့္မည္။

41ထို႔ေနာက္ မင္းႀကီးသည္ လက္ဝဲေတာ္ဘက္၌ရွိေသာသူတို႔အားလည္း ‘က်ိန္ဆဲျခင္းခံရေသာသူတို႔၊ ငါ့ထံမွထြက္ခြာ၍ မာရ္နတ္ႏွင့္သူ၏ေစတမန္မ်ားအတြက္ျပင္ဆင္ထားေသာ ထာဝရမီးထဲသို႔ သြားၾကေလာ့။

42အေၾကာင္းမူကား ငါသည္ ဆာေလာင္ေသာအခါ သင္တို႔သည္ ငါ့ကိုစားစရာမေပးၾက။ ငါသည္ ေရငတ္ေသာအခါ သင္တို႔သည္ ငါ့ကိုေသာက္စရာမေပးၾက။

43ငါသည္ သူစိမ္းဧည့္သည္ျဖစ္ေသာအခါ သင္တို႔သည္ ငါ့ကိုႀကိဳဆိုလက္ခံျခင္းမရွိၾက။ ငါသည္ အဝတ္မပါအခ်ည္းစည္းျဖစ္ေသာအခါ သင္တို႔သည္ ငါ့ကိုဝတ္စရာမေပးၾက။ ငါသည္ နာမက်န္းျဖစ္ေသာအခါႏွင့္ ေထာင္က်ေသာအခါတြင္လည္း သင္တို႔သည္ ငါ့ကိုမၾကည့္ရႈၾက’ဟု မိန႔္ေတာ္မူလိမ့္မည္။

44ထိုအခါ သူတို႔သည္လည္း ‘သခင္ဘုရား၊ အကြၽႏ္ုပ္တို႔သည္ မည္သည့္အခါတြင္ ကိုယ္ေတာ္ဆာေလာင္ေတာ္မူသည္ကိုလည္းေကာင္း၊ ေရငတ္ေတာ္မူသည္ကိုလည္းေကာင္း၊ သူစိမ္းဧည့္သည္ျဖစ္ေတာ္မူသည္ကိုလည္းေကာင္း၊ အဝတ္မပါအခ်ည္းစည္းျဖစ္ေတာ္မူသည္ကိုလည္းေကာင္း၊ နာမက်န္းျဖစ္ေတာ္မူသည္ကိုလည္းေကာင္း၊ ေထာင္က်ေတာ္မူသည္ကိုလည္းေကာင္း ျမင္၍ ကိုယ္ေတာ္ကိုမလုပ္ေကြၽးမျပဳစုဘဲေနၾကသနည္း’ဟု ျပန္ေလွ်ာက္ၾကလိမ့္မည္။

45မင္းႀကီးကလည္း ‘သင္တို႔အား ငါအမွန္ဆိုမည္။ ဤအငယ္ဆုံးေသာသူတို႔ထဲမွ တစ္ဦးတစ္ေယာက္အား သင္တို႔မျပဳခဲ့သမွ်သည္ ငါ့ကိုမျပဳျခင္းျဖစ္၏’ဟု ျပန္၍မိန႔္ေတာ္မူလိမ့္မည္။

46ထိုအခါ ဤသူတို႔သည္ ထာဝရအျပစ္ဒဏ္ခံရာသို႔ သြားၾကလိမ့္မည္။ ေျဖာင့္မတ္ေသာသူတို႔မူကား ထာဝရအသက္ရွင္ရာသို႔ သြားၾကလိမ့္မည္”ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

← Chapter 24 Jump to: Chapter 26 →