Acts 11

Mazanderani WMB (کتاب مقدس به زبان مازندرانی - گویش غربی)

← Chapter 10 Jump to: Chapter 12 →

1رَسولِن و بِرارِن، دِشتِه یَهودیِه ای مَنطقِه ای دِلِه بِشنُسِنِه گه غیرِیَهودیِن هَم خِدایی کَلامِ قَبول هاکِردِنِه.

2پَس وختی پِطرُس اورشَلیمی شهری سِه دَگِرِسِه، هون گروهی گه خَتنِه بَووئَنی طرفدار وِنِه ایراد بَیتِنِه و بُتِنِه:

3«تو خَتنِه نَوِه ایشونی خِنِه ای دِلِه بوردی و وِشونی هَمرا غذا بَخاردی.»

4پِطرُس دِشتِه جَریانِ از اوَّل تا آخر وِشونی سِه تَعریف هاکِردِه، بُتِه:

5«مِن یافایی شهری دِلِه دِ دِعا کِردِمِه گه خَلسِه ای دِلِه یَتِه رویا بَئیمِه یَچی هِتی گَتِ سِفرِه ای تَرا گه چار گوشی جا آویزون وِه میسِه آسِمونی جا جِر بیمو.

6وختی خِب هارشیمِه، حِیوونِن و وَحشی جاندارِن و خَزندِگون و پَرَندِگونِ اونی سَر بَئیمِه.

7اَزما یَتِه اَواز می گوش بَرِسیِه گه گِتِه: ”پِطرُس، پِرِس، سَر بَورین و بَخار.“

8«ولی مِن جِواب هادامِه: اصلاََ، خِداوندا، چون مِن هیچ وَخت حَروم و نَجِسِ چیرِه تِک نَزومِه.“

9«دِوّمین کَش آسِمونی جا صِدا بیمو گه ”اونچی خِدا پاک هاکِردِه رِه تو نَجِس نِشمار.“

10و هَین دَستور سِه کَش تِکرار بَوِه؛ اَزما دِشتِه هون چیا آسِمونی سَمت لُو بوردِه.

11«هَمون موقِه، سِه نَفَر گه قِیصَریِه ای شهری جا می وَر بَرِسانی بَوِه وِنِه، هون خِنِه ای دِلِه گه دَوِمِه بَرِسینِه.

12خِدایی روح مِنِه بُتِه وِشونی هَمرا بورِم و فَرق نِلِم. هَین شِش تا بِرار هَم می هَمرا بیمونِه و اَما هون مَردی ای خِنِه بوردِمی.

13وی اَمِسِه تَعریف هاکِردِه گه چِتی شی خِنِه ای دِلِه یَتِه فِرِشتِه بَئیِه گه وِرِه بُتِه: ”چَن نَفَرِ یافایی سِه بَرِسان و شَمعونِ مَعروف به پِطرُسِ هَیجِه بیار.

14وی تیسِه یَتِه پِیغِم اُرنِه گه اونی خاطری تو و تی خِنِوادِه نِجات گیرِنی.“

15«وختی گَب بَزوئَنِ شِرو هاکِردِمِه، روح القُدُس وِشونی سِه بیمو، دِرِس هَمونجور گه اوَّل اَمِسِه بیمو وِه.

16اَزما خِداوندی گَبِ شی یاد بیاردِمِه گه بُت وِه: ”یحیی اُوئی هَمرا غِسلِ تعمید داوِه ولی شِما روح القُدُسی هَمرا تعمید گیرِنی.“

17پس اگه خِدا وِشونَم هَمون هَدیه ای رِه هادا گه اَمارِه هادا هون موقِه گه اَما عیسای مَسیحِ خداوندِ ایمون بیاردِمی، من کی وِمِه گه بَتِنَّم خِدایی کاری دَمِ بَیرِم؟»

18وختی وِشون هَین گَبارِه بِشنُسِنِه، ساکِت بَوِنِه و خِدارِه جلال هادانِه و بُتِنِه: «پس خِدا غیرِیَهودیِنَم فِرصت هادا تا وِشون هَم شی گِناهِنی جا توبه هاکِنَن و اَبَدی زِندگی رِه بِدَس بیارِن!»

19هون ایموندارِنی گه بعد از اِستیفانی اذیت و آزار پَخش و پَلا بَوِه وِنِه، تا فینیقیه و قبرس و اَنطاکیه ای سَمت سَفر هاکِردِنِه. وِشون فقط خِدایی کلامِ یَهودیِنِ اِعلام کِردِنِه و وَس.

20ولی وِشونی میِن چَن نَفر قِبرس و قیرَوانی آدَمِنی جا دَوِنِه، وِشون وختی گه اَنطاکیه ای سِه بَرِسینِه یونانیِنی هَمرا هَم گَب بَزونِه و عیسای خِداوندی خَوَرِخِشِ وِشونِه هادانِه.

21خِداوندی دَس هَم وِشونی هَمرا دَوِه و خِیلیا ایمون بیاردِنِه و خِداوَندِ مِلحَق بَوِنِه.

22وختی هَین خَوَر اورشَلیمی کلیسارِه بَرِسیِه، بَرنابارِه اَنطاکیِه ای سِه بَرِسانینِه.

23وختی بَرنابا اوجِه بَرِسیِه و خِدایی فیضِ بَئیِه، خِشال بَوِه و هَمه رِه تَشویق هاکِردِه تا دِشتِه دِلی هَمرا خِداوَندِ وفادار ووئِن،

24چون بَرنابا خِبِ مَردی وِه، وی ایمون و روح القُدُسی جا پِر وِه. هَینِسه یَتِه گَتِ جَماعت خِداوندِ ایمون بیاردِنِه.

25پس بَرنابا، تارسوسی شهری سِه بوردِه تا شائولِ بَنگیرِه.

26و وختی وِرِه بَنگیتِه، وِرِه اَنطاکیه ای سِه بیاردِه. وِشون اوجِه یَه سال تِموم کلیسایی آدَمِنی هَمرا جَم وونِسِنِه و یَتِه گَتِ جَماعتِ تَعلیم داوِنِه. اَنطاکیه ای دِلِه وِه گه اَوَّلین کَش عیسایی شاگِردِنِ ’مَسیحی‘ بُتِنِه.

27هون روزا چَن تا پِیغَمبر اورشَلیمی جا اَنطاکیه ای سِه بیمونِه.

28یَتِه ای اِسم گه آگابوس وِه، پِرِسا و خِدایی روحی هَمرا پِشگویی هاکِردِه گه دِشتِه دِنیایی دِلِه بَدجور قَحطی اِنِه. هَین قَحطی کلودیوسی امپراطوری حِکومَتی دورِه اِتِّفاق دَکِتِه.

29پَس شاگِردِن تصمیم بَیتِنِه هر کِدیم شی تَوانی اَنّا، یَهودیِه ای بِرارِنی سِه کِمَک بَرِسانِن.

30پَس هَینجور هاکِردِنِه و هون پولایی گه جَم هاکِرد وِنِه رِه بَرنابا و شائولِ هادانِه تا مَشایِخی دَس بَرِسانِن.

← Chapter 10 Jump to: Chapter 12 →