Acts 3

Mazanderani WMB (کتاب مقدس به زبان مازندرانی - گویش غربی)

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →

1یَتِه روز ساعتِ سِه بعد از ظِهر گه دِعایی موقِه وِه، پِطرُس و یوحَنا معبَدی سِه شیوِنِه.

2هون موقِه، چَن نَفر یَتِه مَردی گه مادر زادی چِلِّخ وِه رِه، اُردِنِه. وِشون وِرِه هر روز هون معبدی دَروازِه ای وَر گه وی اِسم «قَشَنگِ دروازه» وِه اِشتِنِه تا مَردِنی گه مَعبدی دِلِه شیوِنِه ای جا صَدَقِه هایرِه.

3وختی هون مَردی پِطرُس و یوحنارِه بَئیِه گه خواینِنِه مَعبدی دِلِه بورِن، وِشونی جا صَدَقِه بَخوایسِه.

4پِطرُس و یوحنا وِرِه زِل بَزونِه؛ پِطرُس بُتِه: «اَمارِه هارِش!»

5هون مَردی وِشونِه هارشیِه و اِنتظار داشتِه یَچی وِرِه هادِن.

6ولی پِطرُس وِرِه بُتِه: «مِن نا نِقرِه دارمِه نا طِلا، ولی اونچی دارمِه رِه تِرِه دِمِه! به اِسمِ عیسی مسیحِ ناصری پِرِس و راه بور!»

7اَزما پطرس هون مَردی ای راسِ دَسِ بَیتِه و وِرِه بِلَن هاکِردِه. هَمون دَم وی لینگ و زِنی قِوَّت بَیتِه

8شی جایی سَر پِرِسا و شی لینگی سَر هِرِسا راه دَکِتِه. اَزما هَمونجور گه پِرِسِّه، وِشونی هَمرا معبدی دِلِه بوردِه و خِدارِه شِکر کِردِه.

9دِشتِه مَردِن وِرِه هَمونجور گه راه شیِه و خِدارِه شِکر کِردِه بَئینِه،

10و بِفَهمِسِنِه وی هَمونیِه گه قبلاً صَدقِه هایتَنی سِه ’قَشنگِ دَروازه ای‘ وَر نیشت وِه، پس، اونچی ای جا گه ویسِه اِتِّفاق دَکِت وِه، خِیلی تَجِب هاکِردِنِه.

11هَمون موقِه گه هون مَردی پطرس و یوحَنایی هَمرا شیوِه و وِشونی جا سیوا نَوونِسِه، دِشتِه جَماعَت حیرتی هَمرا ’سِلیمونی ایوونی‘ سمت وِشونی وَر دُو هاکِردِنِه.

12وختی پِطرُس هَینِه بَئیِه، جَماعَتِ بُتِه: «اِی یَهودی مَرداکِنِن، چه اَنّی تَجِب هاکِردِنی؟ چه وَق بَزونی اَمارِه اِشِنِنی، اِنگار گه اَما شی قِوَّت و شریعتی ایمونی هَمرا، هَین مَردی رِه بُتِمی راه بور؟

13ابراهیمی خِدا و اِسحاقی خِدا و یعقوبی خِدا، اَمِه پیرِنی خِدا، شی خادِم عیسی رِه جَلال هادا، هَمونیگه شِما وِرِه تَسلیم هاکِردِنی و پیلاتُسِ فرمونداری وَر وِرِه اِنکار هاکِردِنی، هر چَن پیلاتُسی نَظر هَین وِه گه وِرِه آزاد هاکِنِه.

14ولی شِما هون صالِح و قُدّوسِ رَد هاکِردِنی و بَخوایسِنی وی عوض یَتِه قاتِل آزاد بَوو.

15شِما زندگی ای سَرچِشمِه رِه بَکوشتِنی، ولی خِدا وِرِه مِردِگونی جا زینِّه هاکِردِه و اَما هَینی شاهِدِمی.

16عیسایی اِسمی ایمونی خاطری، وی اِسم، هَین مَردی رِه قِوَّت هادا، کسی گه وینِنی و اِشناسِنِنی رِه، و هون ایمونی گه وی تَوَسِطِ، هَین مَردی رِه شِما هَمه ای وَر کامِلاً شفا هادا.

17«و اِسا اِی بِرارِن، دِمِّه گه شِما و شِمِه قومی گَت گَتِه ای رَفتار نادونی ای جا وِه.

18ولی خِدا هَین راهی جا اونچی گه دِشتِه پِیغمبَرِنی زِوونی جا پِشگویی هاکِرد وِه گه وی مسیح زَجر کَشِنِه رِه، اَنجام هادا.

19پَس توبِه هاکِنین و خِدایی سَمت دَگِردین تا شِمِه گِناهِن پاک بَوو و خِداوندی حِضوری جا شِمِسِه وَختایی بیِه گه شِمِارِ تازِگی هادِه.

20و تا خِدا، هَمون مسیحِ موعود یَعنی عیسی گه پِشتَر شِمِسِه اِنتخاب بَوِه وِه رِه، بَرِسانِّه،

21گه آسِمون وِسِه وِرِه قَبول هاکِنِه تا روزایی گه هَمه چی طبقِ اونچی گه خِدا از قدیم دِشتِه شی مِقَدّسِ پِیغَمبَرِنی زِوونی جا بُتِه، بَوو.

22موسای پیغمبر بُتِه: ”خِداوند، شِمِه خِدا، شِمِه بِرارنی میِن، یَتِه پِیغمبَر می تَرا شِمِنِه رَسانِّه، وِنِه اونچی گه وی شِمارِ گِنِه رِه گوش هادین.

23هر کی هون پِیغمبَرِ گوش نَدِه، قومی جا نابود وونِه.“

24«دِشتِه پِیغَمبَرِن هَم، سَموئیلی جا به بعد، هَمه یَکصِدا هَین روزایی خَوَری پِشگویی هاکِردِنِه.

25و شِما پِیغَمبَرِنی وَچیلِنی. هون عهدی وَچیلنی گه خِدا شِمِه پیرِنی هَمرا دَوِّسِه. خِدا اِبراهیمِ بُتِه: ”تی نَسلی جا دِشتِه زَمینی طایفِه بَرکَت گیرِنِه.“

26وختی گه خِدا شی خادِم عیسی رِه اِنتخاب هاکِردِه، اَوَّل وِرِه شِمِه وَر بَرِسانیِه تا هر کِدیم از شِمارِ شِمِه گِناهِنی راهایی جا دَگِردانِه و شِمارِ بَرکت هادِه.»

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →