Matthew 11

Mazanderani WMB (کتاب مقدس به زبان مازندرانی - گویش غربی)

← Chapter 10 Jump to: Chapter 12 →

1وختی عیسی هَین دَستورارِه شی دِوازِه شاگِردِ هادا، اوجِه رِه بوردِه تا وِشونی شَهرایی دِلِه تعلیم هادِه و موعظِه هاکِنِه.

2وختی یحیی زیندونی دِلِه مَسیحی کارایی جا خَوَردار بَوِه، شی شاگِردِنی طریقی جا ویسِه پِیغِم بَرِسانیِه

3تا عیسایی جا بَپُرسِن: «تو هَمونی هَسّی گه قَرارِ بیِه، یا اَما یَنَفر دییَری اِنتظارِ بَکِشیم؟»

4عیسی وی جِواب بُتِه: «بورین و هر اونچی اِشنُنِنی و وینِنی رِه یحیی رِه بُئین،

5کورِن وینِنِه، شَلِن راه کَفِنِنِه، جُذامیِن شَفا گیرِنِه، غولیشون اِشنُنِنِه، مِردِه ایشون زینِّه وونِنِه و فَقیرِنِه خَوَرِخِش هادا وونِه.

6خِش بِحالِ اونیگه می خَوَری شَک نَکِنِه.»

7وختی یَحیایی شاگِردِن اوجِه ای جا شیوِنِه، عیسی، یحیایی خَوَری هونِنی هَمرا گه اوجِه دَوِنِه گَب بَزوئَنِ شِرو هاکِردِه و بُتِه: «چی ای بَئیَنی سِه صَحرایی دِلِه بوردِنی؟ لَلِه ای بَئیَنی سِه بوردِنی گه هر وایی جا لَرزِنِه؟

8پَس چی ای بَئیَنی سِه بوردِنی؟ یَتِه مَردی ای بَئیَنی سِه گه گِرونِ جِمِه دَکِرد وِه؟ اونیگه گِرونِ جِمِه کِنِّه وی جا پادشاهِنی کاخی دِلِه هَسِّه.

9پَس چی ای بَئیَنی سِه بوردِنی؟ یَتِه پِیغَمبَر؟ اَرِه، شِمارِ گِمِه وی یَتِه پِیغَمبَری جا هَم سَرتَرِه.

10یَحیی هَمونیِه گه مَلاکی ای پِیغمبری کیتابی دِلِه وی خَوَری بَنوِشت بَوِه: «”هَینِه می پِیغِم آوَر گه وِرِه تیجا پِشتر رَسامِّه، و وی پِشاپِش، راه رِه تی بیموئَنی سِه هَموار کِنِّه.“

11حَیقَتاً شِمارِ گِمِه گه هیچکی یحیایِ تَعمید دَهَندِه ای جا گَت تَر ماری جا بَزا نَوِه، با هَین وجود، هونیگه آسِمونی پادشاهی ای دِلِه هَمه ای جا کِچیکتَرِه، ویجا گَت تَرِه.

12یحیایی تَعمید‌ دَهندِه ای دورِه تا اَلَن، آسِمونی پادشاهی گه خِدا وی حاکِمِ ظِلمی بِن دَوِه، قِدّارِ مَردِن هجوم اُرِنِه وِرِه بِزور صاحِب بَوون.

13دِشتِه پِیغَمبَرِن و تورات تا یحیی پِشگویی هاکِردِنِه.

14اگه هَینِنِه قَبول دارِنی وِنِه دِنّین گه یحیی هَمون ایلیائِه گه قَرار وِه بیئِه.

15هر کی گوشِ شِنَوا دارنِه، بِشنُئِه.

16«اِسا بُئین هَین دورِه ای مَردِنِ به چی تَشبیه هاکِنِم؟ وِشون وَچیلِه ای تَرانِه گه کَر و کوچِه ای دِلِه نیشِنِنِه و شی رَفیقِنِ داد کِنِنِه و گِنِنِه:

17«”شِمِنِه لَلِ وا بَزومی، سَما نَکِردِنی، شِمِنِه مَرثیِه بَخونِسِمی، بِرمِه نَکِردِنی.“

18چون یحیی بیمو نا خاردِه و نا نوش کِردِه هَمه گِتِنِه: وی ”دِو دارنِه.“

19اِنسونی ریکا بیمو هَم خاردِه و هَم نوش کِردِه، مَردِن گِنِنِه: ”هارشین، وی شِکَم پیس و شَراب خارِه آدمِ، و خراجگیرِن و گِناهکارِنی رَفِقِ.“ با هَین وجود، حِکمَتی اعمالِ گه حِکمَتی دِرِسی رِه ثابت کِنِّه.»

20اَزما عیسی هون شَهرایی خَوَری گَب بَزو گه ویشتَرین مُعجِزِه هارِه اوجِه اَنجام هادا وِه، هون شَهرایی مَردِنِ هَینی خاطری گه توبِه نَکِرد وِنِه توبیخ هاکِردِه،

21بُتِه: «وای بَر تو، اِی خورازینی شَهر! وای بَر تو، اِی بیت‌صِیدایی شهر! اگه مُعجِزایی گه شِمِه دِلِه اَنجام بَوِه صور و صیدونی شهرایی دِلِه اَنجام وونِسِه، خِیلی پِش اَزین پِلاس‌ کِردِنِه و سَر تیل دَوَس توبِه کِردِنِه.

22ولی شِمارِ گِمِه قیامتِ روز صور و صیدونی سِه ویشتَر قابِلِ تَحَمِلِ تا شِمِسِه.

23ولی تو اِی كَفرناحومی شهر، فِکر کِنّی تا آسِمون سَر کَشِنی؟ جَهِنِمی دِلِه سَرنِگون وونی. چون اگه مُعجِزایی گه تی دِلِه اَنجام بَوِه سُدومی دِلِه اَنجام وونِسِه، اون شَهر تا اَمرِز بِجا مونِّسِه.

24ولی دِن قیامتِ روز سدومی شهری سِه ویشتَر قابِل تَحَمِلِ تا تیسِه.»

25اَزما عیسی شی گَبِ اِدامِه هادا، بُتِه: «اِی پیر، اِی آسِمون و زَمینی خِداوند، تِرِه شِکر گِمِه گه هَین چیزارِ عاقِلِن و حَکیمِنی جا قایِم هاکِردی و کِچیک وَچِیلِه ای سِه ظاهِر بَساتی.

26اَرِه، اِی پیر، تی خواسِّه گه مِحَبَتی جا پِرِ هَینجور وِه.

27«می پیر هَمه چیرِه مِنِه بِسپارِسِه و هیچکی بِجِز پیر، ریکارِه نِشناسِنِه و هیچکی پیرِ نِشناسِنِه بِجِز ریکا و اونانیگه ریکا بَخواد پیرِ وِشونِه بِشناسانِه.

28«می وَر بیئِین، اِی اونانیگه زَحمَت کَشِنِنی و شِمِه کِلوار سَنگینِه، مِن شِمارِ آرامِش دِمِه.

29می جِدِ گِردَن بَیرین و میجا تعلیم بَیرین، چون مِن آروم و فروتَنمِه، و شِمِه جان آرامِش گیرنِه.

30چون می جِد آسون و می بار سَبِکِ.»

← Chapter 10 Jump to: Chapter 12 →