Matthew 12 — Mazanderani WMB (کتاب مقدس به زبان مازندرانی - گویش غربی)

1وختی عیسی مِقَدّسِ شنبه ای دِلِه گَنِّم جاری جا گِذَر کِردِه، وی شاگِردِن وَشنی وِنِه و شِرو هاکِردنِ گَنِّم خوشِه رِه بَچیَن و شی دَسی دِلِه بَسُسِنِه و بَخاردِنِه.

2ولی عِلَمای فِرقِه فَریسی وختی هَینِه بَئینِه وِرِه بُتِنِه: «هارِش، تی شاگِردِن كاری کِنِنِه گه مِقَدّسِ شَنبِه ای روز جایز نیِه.»

3عیسی وِشونِه بُتِه: «مَگِه نَخونِسِنی داوود و وی یارِن وختی وَشنی وِنِه چی هاکِردِنِه؟

4چِتی وی خِدایی خِنِه ای دِلِه بوردِه و تَقدیس بَوِه نونیشونِه بَخاردِه، در حالیگه هون نونیشونی بَخاردَن هَم ویسِه و هَم وی یارِنی سِه مَمنوع وِه، فقط معبدی کاهنِن اجازه داشتِنِه هونِه بَخارِن.

5مَگِه توراتی دِلِه نَخونِسِنی گه مَعبَدی کاهنِن با هَینگه شَنبِه روز، یَهودیِنی مَعبَدی دِلِه، مِقَدّسِ شنبه ای حِکمِ اِشکِنِنِه تَقصیرکار نینِه؟

6شمارِ گِمِه یَنَفَر معبدی جا گَت تَر هَیجِه دَرِه.

7اگِه شِما هَین جِملِه ای معنی رِه دِنِسِنی گه گِنِه: ”رَحمت خوایمِه نا قِروونی،“بی گِناهیشونِه مَحکوم نَکِردِنی.

8چون اِنسونی ریکا مقَدَّسِ شنبه ای صاب اِختیارِه.»

9عیسی اوجِه رِه تَرک هاکِردِه و وِشونی عِبادتگاهی دِلِه بوردِه.

10یَتِه مَردی اوجِه دَوِه گه وی یَتِه دَس چِلِّخ وِه. وِشون عیسایی جا بَپُرسینِه: شَنبِه روز شَفا هادائَن جایزِ؟» اَلبَته وِشونی نیَّت هَین وِه گه یَتِه ویهومِه وی مِتِهَم هاکِردَنی سِه بَنگیرِن.

11عیسی وِشونِه بُتِه: «کِدیم یَتِه از شِما اگِه وی گِسَن مِقَدّسِ شَنبِه چاهی دِلِه دَکِفِه نَشونِه وِرِه دیرگا بیارِه. مَگِه هون گِسَنِ نَئیرِنی و چاهی جا دیرگا نیارِنی؟

12چَنّی ویشتَر آدَمی گِسَنی جا بااِرزِشتَرِ، پَس خِبِ کاری اَنجام هادائَن مِقَدّسِ شَنبِه ای دِلِه جایزِ.»

13اَزما عیسی هون مَردی رِه بُتِه: «شی دَسِ دِراز هاکِن!» وی شی دَسِ دِراز هاکِردِه و وی دَس شَفا بَیتِه و وی هون یَتِه دَسی تَرا خار بَوِه.

14ولی عِلَمای فِرقِه فَریسی عِبادَتگاهی جا دیرگا بوردِنِه و عیسایی بَکوشتَنی سِه دَسیسِه دَچینِه.

15وختی عیسی وِشونی نَخشِه ای جا خَوَردار بَوِه، اوجِه ای جا بوردِه. یَتِخِیلی اِزدِحام وی دِمال بوردِنِه و وی دِشتِه مَریضِنِ شَفا هادا

16و وِشونِه دَستور هادا گه وی خَوَری هیچ کَسی هَمرا گَب نَزِنِن.

17هَین اِتِّفاق دَکِتِه تا اِشعَیای پِیغَمَبری پِشگویی حَیقَت بَرِسِه گه بُتِه:

18« هَینِه می خادِم گه وِرِه انتِخاب هاکِردِمِه، وی می عَزیزِ گه می جان ویجا راضیِه. شی روحِ وی سَر اِلمِه تا قومیشونِه عِدالَتی هَمرا داوَری هاکِنِه.

19وی هیچکَسی هَمرا دَعوا نَکِنِه و داد نَزنِه، هیچکی وی اَوازِ کوچه ای دِلِه نِشنُنِه.

20وَلِ لَلِه رِه نِشکِنِه و نیم سوزِ فیتیلِه رِه نَکوشانِّه، هَین کارارِ کِنِه تا عِدالَتِ بَرقَرار هاکِنِه.

21وی اِسم دِشتِه قومی سِه مایِه اِمیدِ.»

22اَزما مَردِن یَتِه دِوبَزِه رِه عیسایی وَر بیاردِنِه گه لال و کور وِه، عیسی وِرِه شَفا هادا هونجور گه گَب بَزو و بَئیِه.

23مَردِن بِهت هاکِردنِه بُتِنِه: «وونِه هَین مَردی هَمون مَسیحِ موعود ووئِه گه قَرارِ داوودِ پادشاهی نَسلی جا بیِه؟»

24ولی وختی عِلَمای فَریسی هَینِه بِشنُسِنِه بُتِنِه: «هَین مَردی دِویشونِه بِعِلزِبولی کِمکی هَمرا گه دِویشونی رَئیسِ دیرگا کِنِّه!»

25عیسی وِشونی خیالی جا باخَوَر بَوِه و وِشونِه بُتِه: «هر مَملِکَتی شی علِیه رَسَد بَوو، از بِین شونِه، و هر شَهر یا خِنِه ای شی علِیه رَسَد بَوو، دَووم نیارنِه.

26اگه شِیطان، شِیطانِ دیرگا هاکِنِه شی علِیه رَسَد وونِه، پس چِتی وی حِکومَت بِجا بَمونِّه؟

27اگه مِن بِعِلزِبولی کمکی هَمرا، دِویشونِه دیرگا کِمِّه، شِمِه شاگِردِن کِنی کِمَکی هَمرا وِشونِه دیرگا کِنِنِه؟ پس وِشون شِه شِمارِ قِضاوَت کِنِنِه.

28ولی اگه مِن خِدایی روحی قِوَّتی هَمرا دِویشونِه دیرگا کِمِّه، هَین نِشون دِنِه خِدایی پادشاهی شِمارِ بَرِسیِه.

29یا چِتی یَنَفَر بَتِنِّه یَتِه قِدّارِ مَردی ای خِنِه ای دِلِه گه شیطان ووئِه بورِه و وی مال و مَنالِ تاراج هاکِنِه، غیر از هونگه اوَّل وی دَس و لینگِ دَوِنِّه. اونوَختِ گه وی خِنِه رِه غارت کِنِّه.

30«هر کی می هَمرا دَنیِه، می علِیه، و هر کی می هَمرا جَم نَکِنِه، تار و مار ساجِنِه.

31پَس شمارِ گِمِه هر جور گِناه یا کِفری گه آدَمی هاکِرد وو بیامِرزی وونِه، غیر از هَینگه روح القُدُسی علِیه کِفر بُئِه، هَین کِفر بیامِرزی نَوونِه.

32هر کی اِنسونی ریکایی علِیه گَبی بَزِنِه، بیامِرزی وونِه، ولی هر کی روح القُدُسی علِیه گَب بَزِنِه، اصلاََ بیامِرزی نَوونِه، نا هَین دورِه و نا هُون دورِه ای دِلِه.

33«اگه خِبِ میوِه خواینِنی، شِمِه دار وِنِه خار ووئِه. بَدِ دار بَدِ میوِه اُرنِه. چون دارِ وی میوه ای جا اِشناسِنِنِه.

34اِی اَفعی زادِگون، شِما گه شَریرِ آدَمِن هَسِّنی چِتی بَتِنِّنی خِبِ گَب بَزِنین؟ چون زِوون اونچی ای جا گه دِلِ پِر کِنِّه گَب زَنِّه.

35خارِ مَردی شی دِلی خِبِ اَمباری جا خِبی بار اُرنِه و بَدِ مَردی شی دِلی بَدِ اَمباری جا بَدی بار اُرنِه.

36«شِمارِ گِمِه بازخواسِ روزی دِلِه دِشتِه مَردِن وِنِه هر مِفتِ گَبی گه بَزونِه رِه جِواب هادِن.

37چون طِبقِ شی گَب یا تبرَئِه وونِنی و یا مَحکوم.»

38اَزما چَن تَن از توراتی مَلِّمِن و عِلَمای فَریسی عیسی رِه بُتِنِه: «اِی اِسّا، خوایمی تیجا یَتِه نِشونِه بَوینیم.»

39ولی عیسی جِواب هادا: «زِناکار و شریرِ قوم یَتِه نِشونِه خواینِنِه، ولی تَنیا نِشونی گه وِشونِه هادا وونِه، یونسِ پِیغَمبَری نِشونِه.

40هَمونجور گه یونس سِه شُو و سِه روز یَتِه گَتِه مائی ای اِشکَمی دِلِه بَمونِس وِه، اِنسونی ریکا هَم سِه شُو و سِه روز زَمینی دِلی دِلِه مونِّه.

41داوَری ای روز نینوایی مَردِن هَین نَسلی هَمرا اِرِسِنِنِه و هَین نَسلِ مَحکوم کِنِنِه، چون نینوایی مَردِن وختی یونسی سِخَنوَری رِه بِشنُسِنِه توبِه هاکِردِنِه. هونیگه اَلَن هَیجِه دَرِه، یونسی جا گَت تَرِه.

42جِنوبی مَلَکِه داوَری روز اِرِسِنِه و هَین نَسلی مَردِنِ مَحکوم کِنِّه، چون وی دِنیایی هون وَری جا بیمو تا سِلِیمونِ پادشاهی حِکمَتِ بِشنُئِه. هونیگه اَلَن هَیجِه دَرِه، سِلِیمونی جا گَت تَرِه.

43«وختی پَلیدِ روح یَنَفَری جا دیرگا اِنِه، بی اُو جایی دِلِه گِردِنِه تا یَتِه جا اِستراحتی سِه بَنگیرِه. ولی نَنگیرنِه.

44اون موقِه گِنِه: ”هون خِنِه ای گه ویجا بیمومِه، گِردِمِه.“ پَس گِردِنِه و هون خِنِه رِه خالی و ساجِه بَزِه و تَمیز هاکِرد وینِّه،

45اَزما شونِه و هفت تا روح شیجا بَدتَرِ جَم کِنِّه و اُرنِه، وِشون هَمه اِنِنِه و اوجِه ساکِن وونِنِه، سَرآخَر هون آدَم اَوَّلی جا هَم بَدتَر وونِه. هَین بَلا هَین بَدِ نَسلی سَر هَم اِنِه.»

46هَمون موقِه گه عیسی مَردِنی هَمرا دِ گَب زووِه، وی مار و وی بِرارِن بیمونِه و دیرگا اِسّاوِنِه، خوایسِنِه وی هَمرا گَب بَزِنِن.

47یَنَفَر عیسی رِه بُتِه: «تی مار و تی بِرارِن دیرگا اِسّانِه و خواینِنِه تی هَمرا گَب بَزِنِن.»

48عیسی بُتِه: «می مار کیِه؟ می بِرارِن کینِه؟»

49شی دَسی هَمرا شاگِردِن اِشارِه هاکِردِه و بُتِه: «می مار و بِرارِن هَینِنِنِه.

50هر کی می آسِمونی پیری خواسِّه رِه اَنجام هادِه، وی، می بِرار و خاخِر و مارِ.»