2 Kings 22

Sindhi Bible (Muslim) (مقدس ڪلام توريت، زبور ۽ نبين جون ٻيو لکتون ۽ انجيل شريف)

← Chapter 21 Jump to: Chapter 23 →

1جڏهن يوسياہ بادشاهہ بڻيو تڏهن سندس عمر اٺ سال هئي. هن يروشلم ۾ رهي اٽڪل ايڪٽيهہ سال بادشاهي ڪئي. هن جي ماءُ جو نالو جديدہ هو، جيڪا بصقت شهر واري عداياہ جي ڌيءَ هئي.

2هن اُهي ئي ڪم ڪيا جيڪي خداوند جي نظر ۾ چڱا هئا. هو پنهنجي وڏي دائود جي سڀني رستن تي هليو، انهن کان ساڄي يا کاٻي بلڪل نہ لڙيو.

3پنهنجي بادشاهيءَ جي ارڙهين سال، يوسياہ بادشاهہ پنهنجي شاهي محرر سافن ولد اصلياہ ولد مسلام کي خداوند جي گھر موڪليو. هن کيس چيو تہ

4”تون سردار ڪاهن خلقياہ وٽ وڃ ۽ کيس چئُہ تہ خداوند جي گھر ۾ ماڻهن جا آندل پئسا، جيڪي هيڪل جي دربانن ماڻهن کان وٺي گڏ ڪيا آهن، تن جو حساب ڪتاب ڪيو وڃي.

5پوءِ اهي پئسا انهن ماڻهن کي ڏنا وڃن جيڪي خداوند جي گھر جي نظرداري ٿا ڪن، تان‌تہ هو اهي پئسا خداوند جي گھر ۾ مرمت جو ڪم ڪرڻ وارن کي ڏين،

6يعني واڍن کي، اڏاوت ڪندڙن کي ۽ رازن کي. ان کان علاوہ هيڪل جي مرمت ڪرائڻ لاءِ ڪاٺ ۽ تراشيل پٿرن جي خريداري بہ ڪئي وڃي.

7جيڪي پئسا هنن کي ڏنا وڃن تن جو کانئن حساب نہ ورتو وڃي، ڇاڪاڻ تہ هو ايمانداريءَ سان ٿا هلن.“

8جڏهن سافن بادشاهہ جو حڪم کڻي سردار ڪاهن خلقياہ وٽ ويو، تڏهن خلقياہ سافن کي چيو تہ ”مون خداوند جي گھر مان شريعت جو ڪتاب لڌو آهي.“ پوءِ هن اُهو ڪتاب سافن کي ڏنو جنهن اُهو پڙهيو.

9پوءِ سافن يوسياہ بادشاهہ وٽ موٽي آيو ۽ کيس ٻڌايائين تہ ”جيڪي پئسا خداوند جي گھر ۾ هئا سي تنهنجي عملدارن ڪڍي ڳڻي ڪري ڪم وارن کي ۽ خداوند جي گھر جي نظرداري ڪندڙن کي ڏيئي ڇڏيا آهن.“

10پوءِ سافن بادشاهہ کي ٻڌايو تہ ”خلقياہ ڪاهن مون کي هڪڙو ڪتاب ڏنو آهي.“ سافن اهو ڪتاب بادشاهہ جي اڳيان پڙهي ٻڌايو.

11جڏهن يوسياہ بادشاهہ شريعت جي ڪتاب جون ڳالهيون ٻڌيون، تڏهن هن پشيمان ٿيندي پنهنجا ڪپڙا ڦاڙيا.

12پوءِ هن سردار ڪاهن خلقياہ، اخيقام ولد سافن، عڪبور ولد ميڪاياہ، شاهي محرر سافن ۽ پنهنجي خدمتگار عساياہ کي هي حڪم ڏنو تہ

13”اوهين وڃي منهنجي، ٻين ماڻهن جي ۽ سڄي يهوداہ جي طرفان هن لڌل ڪتاب ۾ لکيل ڳالهين بابت خداوند کان پڇا ڪريو. خداوند اسان تي ضرور ڏمريو هوندو، ڇاڪاڻ تہ اسان جي ابن ڏاڏن هن ڪتاب جي ڳالهين کي ڪونهي مڃيو جو اسان بابت جيڪي هن ۾ لکيل آهي تنهن تي پوريءَ طرح عمل ڪن ها.“

14تڏهن خلقياہ ڪاهن ، اخيقام، عڪبور، سافن ۽ عساياہ، اُهي سڀيئي خلدہ نالي نبياڻيءَ ڏانهن ويا، جيڪا يروشلم جي نئين آباديءَ واري علائقي ۾ رهندي هئي. هن جو مڙس سلوم ولد تقوم ولد خرخس هو ۽ هو هيڪل جي توشاخاني جو نگران هو. هنن وڃي نبياڻيءَ سان سڄو احوال ڪيو.

15تڏهن انهيءَ عورت کين چيو تہ ”جنهن اوهان کي مون وٽ موڪليو آهي تنهن کي وڃي چئو تہ

16خداوند ، بني اسرائيل جو خدا فرمائي ٿو تہ ’ياد رکو، آءٌ هن يروشلم شهر تي ۽ اتي رهڻ وارن تي مصيبت نازل ڪرڻ وارو آهيان، يعني انهن سڀني ڳالهين سبب جيڪي ان ڪتاب ۾ لکيل آهن جيڪو يهوداہ جي بادشاهہ کي پڙهي ٻڌايو ويو آهي.

17جيئن تہ هنن مون کي ڇڏي ڏنو آهي ۽ غير معبودن اڳيان قربانيون پيش ڪيون اٿن ۽ پنهنجن اعمالن سان مون کي ڪاوڙايو اٿن، انهيءَ ڪري منهنجي ڪاوڙ يروشلم تي ڀڙڪي آهي جيڪا هرگز جھڪي نہ ٿيندي.‘

18يهوداہ جو بادشاهہ جنهن اوهان کي خداوند کان پڇا ڪرڻ لاءِ هتي موڪليو آهي، تنهن کي وڃي چئو تہ جيڪو ڪلام هن ٻڌو آهي تنهن بابت خداوند ، بني اسرائيل جو خدا فرمائي ٿو تہ

19’جيئن ئي تو يروشلم شهر ۽ ان ۾ رهندڙن جي خلاف منهنجو فرمان ٻڌو جنهن ۾ مون چيو آهي تہ اهي لعنتي ۽ ٻين لاءِ هڪ مثال ٿيندا، تنهنجي دل نرم هئي، سو تو عاجزيءَ وچان پنهنجا ڪپڙا ڦاڙيا ۽ منهنجي اڳيان رنو آهين، تنهنڪري آءٌ خداوند چوان ٿو تہ مون بہ تنهنجي ٻڌي آهي.

20جيڪا سزا آءٌ هن هنڌ ۽ هتي رهڻ وارن کي ڏيندس سا تون پنهنجين اکين سان نہ ڏسندين. تون انهيءَ کان اڳ سڪون سان وفات ڪري وڃي پنهنجن ابن ڏاڏن سان آرامي ٿيندين.‘“ سو اهي ماڻهو خداوند جو اهو پيغام کڻي يوسياہ بادشاهہ وٽ موٽي آيا.

← Chapter 21 Jump to: Chapter 23 →