2 Kings 25

Sindhi Bible (Muslim) (مقدس ڪلام توريت، زبور ۽ نبين جون ٻيو لکتون ۽ انجيل شريف)

← Chapter 24 Jump to:

1بابل جي بادشاهہ جي خلاف صدقياہ بادشاهہ بغاوت ڪئي. سو سندس بادشاهيءَ جي نائين سال، ڏهين مهيني جي ڏهين تاريخ بابل جو بادشاهہ نبوڪدنضر پنهنجو سمورو لشڪر وٺي يروشلم تي ڪاهي آيو. هن شهر جي ٻاهران اچي خيما کوڙيا ۽ گھيري ڪرڻ لاءِ چوڌاري مورچا تعمير ڪرايائين.

2صدقياہ جي بادشاهيءَ جي يارهين سال تائين اهو شهر گھيري هيٺ رهيو.

3پوءِ شهر ۾ اهڙو تہ سخت ڏڪار اچي پيو جو ماڻهن جي کائڻ لاءِ کاڌو ئي نہ رهيو، تڏهن ساڳئي سال چوٿين مهيني جي نائين تاريخ تي

4بابل وارن هڪڙي هنڌان شهر جي ڀت ڀڳي. تنهن وقت صدقياہ پنهنجي لشڪر سميت ان دروازي منجھان ڀڄي نڪري ويو جيڪو سندس باغ جي ڀرسان گھٽيءَ ۾ هو، جڏهن تہ بابل وارا شهر جو گھيرو ڪيو بيٺا هئا. صدقياہ بادشاهہ پنهنجي لشڪر سوڌو ڀڄي اردن ماٿريءَ وارو رستو ورتو.

5پر بابلي لشڪر بادشاهہ جو پيڇو ڪندي يريحو جي ميدان ۾ وڃي انهن کي پهتو. صدقياہ جو سڄو لشڪر بادشاهہ کي ڇڏي هيڏي هوڏي ٽڙي پکڙي ويو.

6سو هنن بادشاهہ کي پڪڙي ورتو. پوءِ هن کي ربلہ شهر ۾ بابل جي بادشاهہ وٽ آندو ويو جتي کيس سزا ٻڌائي ويئي.

7صدقياہ جي پٽن کي سندس اکين اڳيان قتل ڪيو ويو. پوءِ هن جون اکيون ڪڍيون ويون ۽ کيس زنجيرن ۾ جڪڙي بابل ڏانهن نيو ويو.

8بابل جي بادشاهہ نبوڪدنضر جي بادشاهيءَ جي اوڻيهين سال، پنجين مهيني جي ستين تاريخ تي محافظ دستي جو سالار نبوزرادان، جيڪو بابل جي بادشاهہ جو هڪڙو عملدار هو، سو يروشلم ۾ اچي پهتو.

9هن خداوند جي هيڪل، شاهي محل ۽ يروشلم جا سمورا مکيہ گھر يعني مکيہ ماڻهن جا سڀ گھر باهہ ڏياري ساڙائي ڇڏيا.

10بابل جو سڄو لشڪر جيڪو شاهي محافظ دستي جي سالار سان گڏ هو، تنهن شهر جي چوڌاري واريون سڀ ڀتيون ڊاهي ڇڏيون.

11تڏهن شهر ۾ جيڪي ماڻهو باقي بچيا هئا ۽ جيڪي بابل جي بادشاهہ ڏانهن پناهہ وٺڻ لاءِ نڪتا هئا، تن کان علاوہ باقي رهيل ڪاريگرن کي بہ سالار نبوزرادان قيد ڪري وٺي ويو.

12پر انهيءَ سالار اتي جي ڪن تمام غريب ماڻهن کي ڇڏي ڏنو تہ جيئن ڀلي انگورن جي باغن ۽ ٻنين جي سنڀال ڪن.

13پتل جا ٿنڀا، پتل جون ريڙهيون ۽ پتل جو وڏو حوض، جيڪي خداوند جي گھر ۾ هئا سي بابلين ڀڃي ڇڏيا ۽ سمورو پتل بابل ڏانهن کڻي ويا.

14قربان‌گاهہ جي رک کڻڻ لاءِ تغاريون، ڪوڏاريون، ڦلن لاهڻ لاءِ چمٽا، لوبان‌دان ۽ پتل جا ٻيا سڀ ٿانوَ جيڪي خداوند جي گھر جي خدمت ۾ ڪم ايندا هئا، سي بہ هو کڻي ويا.

15ان کان علاوہ ٽانڊن رکڻ لاءِ منگالن ۽ ٿالهن سميت ٻيون جيڪي بہ سون ۽ چانديءَ جون شيون هيون سي سڀ شاهي محافظ دستي جو سالار کڻائي ويو.

16هو ٻئي ٿنڀا، وڏو حوض ۽ ريڙهيون بہ کڻي ويو، جيڪي سليمان خداوند جي گھر لاءِ ٺهرايون هيون. انهن سڀني جو پتل تورڻ کان ٻاهر هو.

17ٻنهي ٿنڀن جي اوچائي نوَ نوَ ميٽر هئي ۽ هر ٿنڀي جي چوٽيءَ تي پتل جو ڇٽ رکيل هو. انهيءَ ڇٽ جي اوچائي اٽڪل سوا ميٽر هئي. ان ڇٽ تي چوڌاري پتل جي ڄاري ٺهيل هئي، جنهن ۾ پتل جا ڏاڙهون لڳل هئا.

18بابلي سالار نبوزرادان سردار ڪاهن سراياہ، نائب ڪاهن صفنياہ ۽ دربانن جي ٽن نگرانن کي قيد ڪري پنهنجي ملڪ وٺي ويو.

19جيڪي اڃا يروشلم شهر ۾ هئا تن مان هو فوج جي سپهہ‌سالار ۽ پنجن شاهي صلاحڪارن کي پڻ قيد ڪري وٺي ويو. هن انهيءَ منشيءَ کي بہ قيد ڪيو جيڪو ملڪ ۾ ماڻهن جي ڀرتي جو نگران هو. هن ملڪ جي سٺ مکيہ ماڻهن کي پڻ قيد ڪيو، جيڪي کيس شهر ۾ هٿ آيا.

20بابلي سالار نبوزرادان انهن سڀني کي قيد ڪري حمات علائقي جي ربلہ شهر ۾ بابل جي بادشاهہ وٽ وٺي آيو.

21بابل جي بادشاهہ انهيءَ شهر ۾ هنن کي مارائي ڇڏيو. اهڙيءَ طرح يهوداہ وارا قيد ٿي پنهنجي ملڪ کان جلاوطن ڪيا ويا.

22يهوداہ جي ملڪ ۾ باقي بچيل ماڻهو جن کي بابل جي بادشاهہ نبوڪدنضر ڇڏي ڏنو هو، تن جي مٿان بادشاهہ نبوڪدنضر جِدلياہ ولد اخيقام ولد سافن کي گورنر مقرر ڪيو.

23جڏهن يهوداہ وارن جي لشڪر جي سڀني سالارن ۽ سندن جنگي جوانن ٻڌو تہ بابل جي بادشاهہ جِدلياہ کي گورنر مقرر ڪيو آهي، تڏهن هو مصفاہ شهر ۾ جِدلياہ وٽ آيا. جيڪي وٽس آيا سي هي هئا: اسماعيل ولد نتنياہ، يوحنان ولد قريح، سراياہ ولد تنحومت، عيفي نطوفاتيءَ جو اولاد ۽ يازنياہ ولد معڪاتي. اهي سڀ پنهنجن ماڻهن سميت وٽس آيا.

24تڏهن گورنر جِدلياہ انهن سڀني ماڻهن سان واعدو ڪندي کين چيو تہ ”اوهين ڊڄو نہ ۽ موٽي اچي پنهنجي ئي شهرن ۾ آباد ٿيو. اوهين رڳو بابل جي بادشاهہ ۽ سندس عملدارن جي تابعداري ڪريو. اهو اوهان لاءِ چڱو ٿيندو.“

25پر انهيءَ ئي سال ستين مهيني ۾ اسماعيل ولد نتنياہ ولد اليسمع، جيڪو شاهي نسل مان هو، سو ڏهہ ماڻهو پاڻ سان وٺي آيو ۽ جِدلياہ کي مارائي ڇڏيائين ۽ جيڪي يهوداہ ۽ بابل وارا جِدلياہ سان گڏ مصفاہ ۾ هئا تن کي بہ مارائي ڇڏيائين.

26انهيءَ ڪري سڀ ماڻهو، ننڍا توڙي وڏا ۽ لشڪر جا سالار پڻ بابلين جي ڊپ کان مصر ڏانهن ڀڄي ويا.

27يهوداہ جي بادشاهہ يهوياڪين جي جلاوطن ٿيڻ جي ستٽيهين سال، ٻارهين مهيني جي ستاويهين تاريخ تي بابل جي بادشاهہ اويل مرودڪ ولد نبوڪدنضر پنهنجي بادشاهيءَ جي شروع واري سال ۾ يهوداہ جي بادشاهہ يهوياڪين کي قيد مان آزاد ڪيو.

28هن ساڻس مهربانيءَ وارو سلوڪ ڪيو ۽ ساڻس گڏ قيد ٿيل ٻين بادشاهن کان وڌيڪ مان مرتبو ڏنائينس.

29سو يهوياڪين قيدين وارا ڪپڙا بدلايا ۽ پنهنجي سڄي حياتي بابل جي بادشاهہ سان گڏ سندس دسترخوان تي کائيندو رهيو.

30جيستائين يهوياڪين جيئرو هو، تيستائين کيس بابل جي بادشاهہ وٽان هميشہ روزمرہ جو مقرر خرچ ملندو رهيو.

← Chapter 24 Jump to: