Acts 12

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 11 Jump to: Chapter 13 →

1คราวนั้นกษัตริย์เฮโรดได้เหยียดหัตถ์ออกทำร้ายแก่ลางคนในคริสตจักร.

2ท่านได้ฆ่ายาโกโบพี่ชายของโยฮันด้วยดาพ.

3เมื่อท่านเห็นว่าการนั้นเป็นที่ชอบใจพวกยูดาย, ท่านก็จับเปโตรด้วย. ครั้งนั้นเป็นเทศกาลกำหนดรับประทานขนมปังไม่มีเชื้อ.

4เมื่อจับเปโตรแล้วจึงจำคุก, ให้ทหารสี่จำพวกๆ ละสี่คนคุมไว้, ตั้งใจว่าเมื่อสิ้นเทศกาลเลี้ยงปัศคาแล้วจะพาออกมาให้แก่คนทั้งหลาย.

5เพราะฉะนั้นเปโตรจึงถูกจำไว้ในคุก. แต่ว่าคริสตจักรได้อธิษฐานพระเจ้าเพื่อเปโตรด้วยใจร้อนรน

6ครั้นเฮโรดจะพาเปโตรออกมา, ในคืนวันนั้นเอง, เมื่อเปโตรนอนหลับอยู่ระหว่างทหารสองคน, มีโซ่สองเส้นล่ามไว้, และคนยามเฝ้าอยู่หน้าประตูคุก,

7นี่แน่ะ มีทูตองค์หนึ่งของพระเจ้ามายืนอยู่ข้างท่าน, และมีแสงสว่างส่องเข้ามาในห้องจำทูตองค์นั้นจึงกะตุ้นเปโตรที่สีข้างให้ตื่นขึ้นแล้วว่า, “จงลุกขึ้นโดยเร็ว.” โซ่นั้นก็หลุดตกจากมือของเปโตร.

8ทูตนั้นจึงสั่งเปโตรว่า, “จงคาดเอวและสวมรองเท้า.” เปโตรจึงกระทำตาม. ทูตจึงสั่งว่า, “จงห่มผ้าและตามเรามาเถิด.”

9เปโตรจึงตามออกไป, และไม่รู้ว่าการซึ่งทูตกระทำนั้นเป็นความจริง, แต่คิดว่าได้เห็นนิมิตต์.

10เมื่อออกไปพ้นทหารยามชั้นที่หนึ่งและที่สอง, ก็มาถึงประตูเหล็กที่จะเข้าไปในเมือง ประตูนั้นก็เปิดให้ท่านเอง, ท่านจึงออกไปเดินตามถนนแห่งหนึ่ง และบัดเดี๋ยวนั้นทูตสวรรค์ก็ได้อันตรธานไปจากเปโตร.

11ครั้นเปโตรรู้สึกแล้วจึงว่า, “เดี๋ยวนี้ข้าพเจ้ารู้แน่ว่า พระเจ้าได้รับสั่งให้ทูตของพระองค์มาช่วยข้าพเจ้าให้พ้นจากอำนาจของเฮโรด, และพ้นจากการมุ่งร้ายของพวกยูดาย.”

12เมื่อเปโตรคิดอย่างนั้นแล้วก็มาถึงตึกของมาเรียมารดาของโยฮันผู้มีชื่ออีกว่ามาระโก. ที่นั่นมีหลายคนได้ประชุมอธิษฐานกันอยู่.

13เมื่อเปโตรเคาะประตูบ้าน, มีหญิงสาวคนหนึ่งชื่อโรเดมาฟัง.

14เมื่อจำได้ว่าเป็นเสียงของเปโตรแล้วก็ยังไม่เปิดประตู เพราะความยินดี, แต่ได้วิ่งเข้าไปบอกว่าเปโตรยืนอยู่หน้าประตู.

15คนทั้งหลายจึงพูดกับหญิงนั้นว่า, “เจ้าเป็นบ้า” แต่หญิงคนนั้นยืนคำว่าเป็นอย่างนั้นจริง. เขาทั้งหลายจึงว่า, “เป็นเทวทูตประจำตัวเปโตร.”

16ฝ่ายเปโตรยังยืนเคาะประตูอยู่ เมื่อเขาเปิดประตูเห็นท่านแล้วก็อัศจรรย์ใจ.

17แต่เปโตรโบกมือใหเขานิ่งเสีย, และเล่าให้เขาฟังถึงเรื่องที่พระเจ้าได้ทรงพาท่านออกจากคุกอย่างไร. แล้วท่านสั่งว่า, “จงไปบอกเรื่องนี้แก่ยาโกโบกับพวกพี่น้องให้ทราบ.” เปโตรจึงออกไม่เสียที่อื่น

18ครั้นรุ่งเช้าก็เกิดการตื่นเต้นมากในพวกทหาร ต่างสงสัยว่าเปโตรหายไปไหน.

19เมื่อเฮโรดหาตัวเปโตรไม่พบ, จึงให้ไต่สวนพวกทหารยามและรับสั่งให้ฆ่าเสีย, ฝ่ายเปโตรก็ออกจากมณฑลยูดายลงไปพักอยู่ที่เมืองกายซาไรอา

20ฝ่ายเฮโรดเป็นอริกับชาวเมืองตุโรและเมืองซีโดน แต่ชาวเมืองนั้นได้พากันมาหาท่าน. เมื่อได้ประจบประแจงบะลัศโตกรมวังของกษัตริย์แล้ว, จึงได้ขอกลับเป็นไมตรีกันอีก, เพราะว่าเมืองของเขาต้องอาศัยอาหารเลี้ยงชีพจากแผ่นดินของกษัตริย์นั้น.

21เมื่อถึงวันนัด เฮโรดทรงเครื่องกษัตริย์เสด็จประทับบนราชบัลลังก์, แล้วมีพระราชดำรัสแก่เขา,

22คนทั้งหลายจึงร้องขึ้นว่า, “เป็นพระสุรเสียงของพระ, มิใช่เสียงของมนุษย์.”

23ในบัดเดี๋ยวนั้น ทูตองค์หนึ่งของพระเจ้าบันดาลให้เกิดโรคร้ายแก่ท่าน, เพราะท่านมิได้ถวายเกียรติยศแก่พระเจ้า แล้วก็มีตัวหนอนเกิดกินร่างกายของท่านจนถึงแก่พิราลัย

24แต่ถึงกระนั้นคำของพระเจ้าก็ยังแผ่เจริญมากขึ้น

25ฝ่ายบาระนาบากับเซาโลเมื่อเสร็จการของตนแล้วจึงกลับไปจากกรุงยะรูซาเลม, พาโยฮันผู้มีชื่ออีกว่ามาระโกไปด้วย

← Chapter 11 Jump to: Chapter 13 →