Acts 24

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 23 Jump to: Chapter 25 →

1ครั้นล่วงได้ห้าวันแล้ว อะนาเนียมหาปุโรหิตจึงลงไปกับพวกผู้เฒ่าและทนายฝีปากดีคนหนึ่งชื่อเตอร์ตุโล, และได้ฟ้องเปาโลต่อหน้าผู้ว่าราชการเมือง.

2ครั้นเรียกเปาโลเข้ามาแล้วเตอร์ตุโลจึงเริ่มฟ้องว่า, “เจ้าคุณเฟลิกซ์เจ้าข้า, ข้าพเจ้าทั้งหลายได้มีความสุขมาก ก็เพราะได้กำจัดความชั่วร้ายให้กลายเป็นดีสำหรับชาวประเทศนี้.

3ณประโยชน์เหล่านี้ข้าพเจ้าทั้งหลายได้รับเสมอทุกเวลา, และในทุกตำบลได้ขอบคุณท่านเป็นที่ยิ่ง.

4แต่เพื่อจะมิให้ท่านป่วยการมากไป, ข้าพเจ้าขอความกรุณาท่านโปรดฟังข้าพเจ้าสักหน่อยหนึ่ง.

5ด้วยข้าพเจ้าทั้งหลายเห็นว่า คนนี้เป็นคนพาล, กระทำให้พวกยูดายทั้งหลายเกิดการวุ่นวายทั่วพิภพ, และเป็นตัวหน้าพวกชาวนาซาเร็ธนั้น

6กับอีกนัยหนึ่งเขาหมายจะทำให้โบสถ์เป็นมลทิน ข้าพเจ้าทั้งหลายจึงจับเขาไว้

7ท่านจะไต่ถามเขา, ท่านจะทราบความได้ตามเหตุการณ์ทั้งปวงซึ่งข้าพเจ้าฟ้องเขานั้น.”

9ฝ่ายพวกยูดายจึงยอมรับว่าเหตุการณ์ทั้งปวงก็เป็นอย่างนั้น.

10เมื่อผู้ว่าราชการเมืองทำสำคัญให้เปาโลพูด ท่านจึงเรียนว่า, “เนื่องจากการที่ข้าพเจ้าได้ทราบว่า ท่านเป็นผู้พิพากษาของประเทศนี้หลายปีมาแล้ว ข้าพเจ้าก็จะขอแก้คดีของข้าพเจ้าโดยความยินดีอย่างยิ่ง

11เพราะท่านทราบได้ว่า ตั้งแต่ข้าพเจ้าขึ้นไปนมัสการในกรุงยะรูซาเลมนั้น ไม่เกินกว่าสิบสองวันมาแล้ว

12เขาไม่ได้เห็นข้าพเจ้าเถึยงกันกับผู้หนึ่งผู้ใดในโบสถ์, หรือยุยงประชาชนให้วุ่นวายในธรรมศาลาหรือในเมือง.

13เหตุการณ์ทั้งปวงที่เขาฟ้องข้าพเจ้านั้นบัดนี้ เขาจะยืนยันต่อท่านก็ไม่ได้.

14แต่ว่าข้าพเจ้าขอรับต่อหน้าท่านอย่างหนึ่งว่า ข้าพเจ้าปฏิบัติพระเจ้าแห่งบรรพบุรุษของข้าพเจ้าตามทางที่เขาเหมาว่าถือนอกรีตนั้นจริง ข้าพเจ้าได้เชื่อถือคำซึ่งเขียนไว้ในคัมภีร์พระบัญญัติ และในคัมภีร์ของศาสดาพยากรณ์ทั้งหมด.

15ข้าพเจ้ามีความหวังใจในพระเจ้า ตามซึ่งเขาเองมีความหวังใจด้วย, ว่าคนทั้งปวงทั้งคนชอบธรรมและคนที่ไม่ชอบธรรมจะเป็นขึ้นมาจากความตาย.

16ในข้อนี้ข้าพเจ้าอุสส่าห์ประพฤติตามที่ใจสังเกตเห็นว่าดีเสมอ, มิให้ผิดต่อพระเจ้าและต่อมนุษย์.

17ครั้นล่วงมาหลายปีแล้ว ข้าพเจ้านำทานและเครื่องถวายมายังประเทศของข้าพเจ้า.

18คราวนั้นเขาได้พบข้าพเจ้าในโบสถ์ เมื่อข้าพเจ้าชำระตัวแล้ว เขามิได้พบข้าพเจ้าอยู่กับหมู่คนหรือทำวุ่นวาย, แต่ก็มีพวกยูดายบางคนที่มาจากมณฑลอาเซีย

19ถ้าคนเหล่านั้นมีเรื่องอะไรจะฟ้องข้าพเจ้า, เขาควรจะมาฟ้องต่อหน้าท่านที่นี่.

20หรือขอให้คนเหล่านี้เองกล่าวเรื่องความผิดที่เขาได้เห็น เมื่อข้าพเจ้ายืนอยู่ต่อหน้าที่ปรึกษา,

21เว้นไว้แต่เสียงอันเดียวนั้นซึ่งข้าพเจ้าได้ร้องขึ้นในท่ามกลางเขาว่า. ‘วันนี้ข้าพเจ้าถูกพิพากษาต่อหนาท่านทั้งหลาย เพราะเหตุที่มีความไว้ใจว่าคนทั้งหลายจะเป็นขึ้นมาจากความตาย.’ ”

22เมื่อเฟลิกซ์ได้ยินอย่างนั้นท่านก็เลื่อนการพิจารณาไว้ก่อน, เพราะท่านได้รู้เรื่องของทางนั้นละเอียดแล้ว, ท่านจึงกล่าวว่า, “เมื่อลุเซียนายพันลงมา เราจึงจะชำระความของเจ้า.”

23เฟลิกซ์สั่งนายร้อยให้คุมเปาโลไว้, แต่ไม่ให้จำจอง, และไม่ให้ห้ามผู้หนึ่งผู้ใดที่เป็นเพื่อนของท่านที่จะเข้ามาปรนนิบัติหรือเยี่ยมเยียน

24เมื่อล่วงได้หลายวันแล้ว เฟลิกซ์มากับภรรยาชื่อดรูซีลาผู้เป็นหญิงชาติยูดายท่านให้เรียกเปาโลมา, แล้วได้ฟังเปาโลกล่าวด้วยข้อเชื่อในพระเยซูคริสต์.

25แต่เมื่อเปาโลอ้างถึงความชอบธรรม, ความอดกลั้นใจ, และความพิพากษาซึ่งจะมาเบื้องหน้านั้น, เฟลิกซ์ก็สะดุ้งตกใจกลัว. จึงพูดว่า, “คราวนี้จงไปก่อนเถอะ เวลาว่างเราจะเรียกมาอีก.”

26อันที่จริงเฟลิกซ์นึกในใจว่า เปาโลจะให้เงินสินบนแก่ท่าน เหตุฉะนั้นท่านจึงเรียกเปาโลมาสนทนากันบ่อยๆ.

27แต่เมื่อสองปีล่วงไปแล้ว, โประกิโอเฟศโตมารับราชการแทนเฟลิกซ์ เฟลิกซ์อยากจะได้ความชอบจากพวกยูดาย จึงยังกักขังเปาโลไว้

← Chapter 23 Jump to: Chapter 25 →