Acts 8 — Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

1การที่เขาฆ่าซะเตฟาโนเสียนั้นเซาโลก็เห็นชอบด้วย คราวนั้นบังเกิดการข่มเหงคริสตจักรในกรุงยะรูซาเลมมากขึ้น, และสานุศิษย์ทั้งปวงนอกจากอัครสาวกได้กระจัดกระจายไป ทั่วแว่นแคว้นมณฑลยูดายกับมณฑลซะมาเรีย.

2ผู้ที่เกรงกลัวพระเจ้าได้หามศพซะเตฟาโนไปฝังไว้, แล้วพิลาปร่ำไรสงสารท่านเป็นอย่างยิ่ง,

3ฝ่ายเซาโลประทุษร้ายคริสตจักร. คือเขาไปฉุดลากชายหญิงจากทุกๆ เรือนไปจำไว้ในคุก

4เหตุฉะนั้นสานุศิษย์ทั้งหลายซึ่งกระจัดกระจายไปก็ได้เที่ยวประกาศพระคำนั้น.

5ฝ่ายฟีลิบก็ได้ไปยังเมืองซะมาเรียและได้ประกาศเรื่องพระคริสต์แก่คนทั้งปวง.

6ประชาชนก็พากันเลื่อมใสศรัทธาในถ้อยคำซึ่งฟีลิบได้ประกาศ. เพราะเขาได้ยินและได้เห็นการอัศจรรย์ซึ่งฟีลิบได้กระทำนั้น.

7ด้วยว่าผีโสโครกที่สิงอยู่ในคนหลายคนได้พากันร้องด้วยเสียงดังแล้วออกมาจากเขา, และคนที่เป็นโรคอัมพาตกับคนเขยกก็หายปกติ.

8ในเมืองนั้นจึงบังเกิดความยินดีอย่างยิ่ง

9ยังมีคนหนึ่งชื่อซีโมนซึ่งเคยทำเล่ห์กลในเมืองนั้นแต่ก่อน, และได้ทำให้ชาวซะมาเรียพิศวงหลงใหล. เขายกตัวว่าเป็นผู้วิเศษ.

10ฝ่ายคนทั้งปวงทั้งผู้ใหญ่ผู้น้อยก็เลื่อมใสศรัทธาในคนนั้น แล้วว่า, “คนนี้คงเป็นมหิทธิฤทธิ์ของพระเจ้า.”

11คนทั้งหลายจึงเลื่อมใสศรัทธาในเขา. เพราะเขาได้ทำอุบายให้คนทั้งหลายพิศวงหลงใหลมานานแล้ว.

12แต่เมื่อคนทั้งหลายได้เชื่อคำที่ฟีลิบได้ประกาศกิตติคุณ ว่าด้วยแผ่นดินของพระเจ้าและพระนามแห่งพระเยซูคริสต์แล้ว, ชายหญิงทั้งหลายก็ได้รับบัพติศมา.

13ฝ่ายซีโมนเองก็เชื่อด้วย เมื่อรับบัพติศมาแล้วก็อยู่กับฟีลิบต่อไป, และประหลาดใจที่ได้เห็นนิมิตต์กับการอัศจรรย์ซึ่งฟีลิบได้กระทำนั้น

14เมื่ออัครสาวกซึ่งอยู่ในกรุงยะรูซาเลมได้ยืนว่าชาวซะมาเรียได้รับคำของพระเจ้าแล้ว. จึงให้เปโตรกับโยฮันไปหาเขา.

15ครั้นเปโตรกับโยฮันไปถึงก็อธิษฐานเผื่อเขา, เพื่อให้เขาได้รับพระวิญญาณบริสุทธิ์

16ด้วยว่าพระวิญญาณบริสุทธิ์ยังไม่ได้ลงมาสถิตอยู่กับผู้ได, เป็นแต่ได้รับบัพติศมาในนามแห่งพระเยซูเจ้าเท่านั้น.

17เปโตรกับโยฮันจึงวางมือบนเขา, แล้วเขาทั้งหลายก็ได้รับพระวิญญาณบริสุทธิ์.

18เมื่อซีโมนได้เห็นว่าคนเหล่านั้นได้รับพระวิญญาณบริสุทธิ์ด้วยการวางมือของอัครสาวก, จึงนำเงินมาให้อัครสาวก

19และว่า, “ขอให้ข้าพเจ้ามีฤทธิ์อย่างนี้ด้วย, เพื่อว่าเมื่อข้าพเจ้าจะวางมือบนผู้ใด ผู้นั้นจะได้รับพระวิญญาณบริสุทธิ์.”

20ฝ่ายเปโตรจึงกล่าวแก่ซีโมนว่า, “ให้เงินของเจ้าฉิบหายไปด้วยกันกับเจ้าเถิด, เพราะเจ้าคิดว่าจะซื้อของประทานแห่งพระเจ้าด้วยเงินได้.

21เจ้าไม่มีหุ้นส่วนในการนี้เลย, เพราะใจของเจ้าไม่สัตย์ซื่อฉะเพาะพระพักตรพระเจ้า.

22เหตุฉะนั้นจงกลับใจเสียใหม่จากการบาปอันนี้ของเจ้า, และอธิษฐานขอพระเจ้า, ชะรอยพระองค์จะทรงโปรดยกความผิดซึ่งเจ้าได้คิดในใจของเจ้า.

23ด้วยเราเห็นว่าเจ้าเป็นดีขมและเป็นกองแห่งความชั่ว.”

24ฝ่ายซีโมนจึงตอบว่า, “ขอท่านอธิษฐานพระเจ้าเผื่อข้าพเจ้าด้วย, เพื่อเหตุการณ์เหล่านั้นที่ได้กล่าวแล้วจะไม่ได้อุบัติแก่ข้าพเจ้าสักสิ่งเดียว.”

25ครั้นอัครสาวกเป็นพะยานและประกาศคำของพระเจ้าแล้ว ก็กลับไปยังกรุงยะรูซาเลม, และได้ประกาศกิตติคุณตามทางในหม่บ้านชาวซะมาเรียหลายแห่ง

26แต่ทูตองค์หนึ่งของพระเจ้าได้สั่งฟีลิบว่า, “จงลุกขึ้นไปหางทิศใต้ตามทางที่ลงไปจากกรุงยะรูซาเลมถึงเมืองฆาซา ซึ่งเป็นทางป่าทราย.”

27ฝ่ายฟีลิบก็ลุกขึ้นไป และนี่แน่ะ มีชาวอายธิโอบคนหนึ่งเป็นขันที, มีอำนาจมากในแผ่นดินของพระนางกันดาเกนางกษัตริย์ของชาวอายธิโอบ, และเป็นนายคลังทรัพย์ทั้งหมดของนางกษัตริย์นั้น, ได้มานมัสการในกรุงยะรูซาเลม.

28ขณะนั่งรถกลับไป ท่านกำลังอ่านหนังสือยะซายาศาสดาพยากรณ์อยู่.

29ฝ่ายพระวิญญาณได้ตรัสสั่งฟีลิบว่า. “จงเข้าไปให้ชิดกับรถนั้นเถิด.”

30ฟีลิบจึงวิ่งไปใกล้, และได้ยินท่านอ่านหนังสือยะซายาศาสดาพยากรณ์ จึงถามว่า, “ซึ่งท่านอ่านนั้นท่านเข้าใจหรือ”

31ขันทีจึงตอบว่า, “ถ้าไม่มีใครอธิบายให้, ที่ไหนจะเข้าใจได้?” ท่านจึงเชิญฟีลิบขึ้นนั่งรถกับท่าน.

32ข้อพระคัมภีร์ที่ท่านกำลังอ่านนั้นคือข้อเหล่านี้ เขาได้จูงท่านเหมือนอย่างจูงแกะไปยังที่สำหรับฆ่า และเหมือนลูกแกะนิ่งอยู่ต่อหน้าผู้ที่ตัดขนของมันฉันใด. ท่านก็มิได้ออกปากร้องเหมือนกันฉันนั้น.

33ในคราวที่ท่านถูกเหยียดลงนั้น, ความพิพากษาของท่านโดยยุตติธรรมเขาก็ไม่ให้มีเสียเลย ใครจะเล่าเรื่องลูกหลานของท่านได้? เพราะว่าชีวิตของท่านต้องถูกตัดเสียจากแผ่นดินโลกแล้ว.

34ขันทีจึงถามฟีลิบว่า, “ศาสดาพยากรณ์ได้กล่าวอย่างนั้นเล็งถึงผู้ใด? เล็งถึงท่านเองหรือ, หรือเล็งถึงผู้อื่น? ท่านจงบอกข้าพเจ้าเถิด”

35ฝ่ายฟีลิบจึงออกปากจับต้นกล่าวในข้อพระคัมภีร์นั้นสั่งสอนท่านถึงเรื่องพระเยซู.

36ครั้นกำลังเดินทางไปก็มาถึงที่มีน้ำแห่งหนึ่ง, ขันทีจึงบอกว่า, “นี่แน่ะ มีนํ้ามีอะไรขัดข้องไม่ให้ข้าพเจ้ารับบัพติศมา?”

37สำเนาต้นฉะบับเก่าแก่บางฉะบับได้เพิ่มข้อ 37 หรือส่วนมากของข้อ 37 ไว้ดังนี้ และฟีลิบจึงตอบว่า, “ถ้าท่านเต็มใจเชื่อท่านก็รับได้. “และขันทีจึงตอบว่า, “ข้าพเจ้าเชื่อว่าพระเยซูคริสต์เป็นพระบุตรของพระเจ้า.”

38แล้วท่านจึงสั่งให้หยุดรถ, และคนทั้งสองได้ลงไปในน้ำทั้งฟีลิบกับขันที, ฟีลิบก็ได้ให้ท่านรับบัพติศมา.

39เมื่อท่านทั้งสองขึ้นจากน้ำแล้ว พระวิญญาณบริสุทธิ์ของพระเจ้าทรงรับเอาฟีลิบไปเสีย, และขันทีนั้นไม่ได้เห็นท่านอีก. จึงเดินทางต่อไปโดยความยินดี,

40แต่มีผู้ได้พบฟีลิบที่เมืองอาโซโต และเมื่อเดินทางมา ท่านได้ประกาศกิตติคุณในทุกเมือง ตลอดจนถึงเมืองกายซาไรอา