Acts 18

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 17 Jump to: Chapter 19 →

1ภายหลังเหตุการณ์เหล่านั้นเปาโลจึงออกจากเมืองอะเธนายไปยังเมืองโกรินโธ.

2ท่านได้พบคนชาติยูดายคนหนึ่งที่นั่นชื่ออะกุลา. ซึ่งได้เกิดในเมืองปนโต. แต่พึ่งมาจากประเทศอิตาลีกับภรรยาชื่อปริศกิลา. เพราะกษัตริย์เกลาดิโอมีรับสั่งให้ชาติยูดายทั้งปวงออกไปจากเมืองโรม. เปาโลจึงไปหาคนทั้งสองนั้น.

3และได้อาศัยทำการอยู่กับเขา. เพราะว่าเป็นช่างทำกะโจมผ้าใบด้วยกันทั้งสองฝ่าย.

4เปาโลได้สั่งสอนและโต้แย้งกับเขาในธรรมศาลาทุกวันซะบาโต. ได้ชักชวนทั้งชาติยูดายและชาติเฮเลนให้เชื่อ

5พอซีลากับติโมเธียวมาจากมณฑลมากะโดเนีย เปาโลก็กำลังจะมีใจร้อนรนในการประกาศพระคำ, และเป็นพะยานแก่ชาติยูดายว่า พระคริสต์นั้นเป็นพระเยซู.

6แต่เมื่อพวกเหล่านั้นขัดขวาง กล่าวคำหยาบช้า. เปาโลจึงได้สะบัดเสื้อผ้า กล่าวแก่เขาว่า, “ให้เลือดของท่านทั้งหลายตกบนศีรษะของท่านเองเถิด ข้าพเจ้าก็ปราศจากเลือดนั้นแล้ว. ตั้งแต่นี้ไปข้าพเจ้าจะไปหาคนต่างประเทศ.”

7ท่านจึงออกจากที่นั่น แล้วเข้าไปในบ้านของคนหนึ่งชื่อติติโอยุซะโตซึ่งเป็นคนเกรงกลัวพระเจ้า. บ้านของคนนั้นอยู่ชิดกับธรรมศาลา.

8ฝ่ายกริศโปนายธรรมศาลากับทั้งครอบครัวของท่านได้เชื่อถือพระเจ้า. และชาวโกรินโธหลายคนเมื่อได้ฟังแล้วก็ได้เชื่อถือและรับบัพติศมา.

9และพระเจ้าได้ตรัสแก่เปาโลทางนิมิตต์ในเวลากลางคืนว่า. “อย่ากลัวเลย. แต่จงกล่าวต่อไป อย่านิ่งเสีย.

10เพราะว่าเราอยู่กับเจ้า. และจะไม่มีผู้หนึ่งผู้ใดอาจต่อสู้ทำร้ายเจ้า, ด้วยว่าคนของเราในเมืองนี้มีมาก.”

11เปาโลจึงยับยั้งอยู่กับเขาและสั่งสอนพระคำของพระเจ้าตลอดปีหนึ่งกับหกเดือน

12แต่คราวเมื่อฆาลิโอนเป็นผู้สำเร็จราชการมณฑลอะคายะ, ชาติยูดายได้ฮือกันขึ้นต่อสู้เปาโล, และพาท่านไปยังศาล

13ฟ้องว่า, “คนนี้ชักชวนคนทั้งหลายให้นมัสการพระเจ้าซึ่งเป็นการผิดกฎหมาย.”

14เมื่อเปาโลจะออกปากพูด, ฆาลิโอนก็กล่าวแก่ชาติยูดายว่า, “ดูก่อนพวกชาติยูดาย, ถ้าข้อความนี้เป็นการอธรรมหรือเป็นการชั่วร้าย, สมควรเราจะได้ฟังท่านทั้งหลาย.

15แต่เมื่อเป็นการโต้แย้งกันถึงเรื่องถ้อยคำกับชื่อ และพระบัญญัติของท่านเองแล้ว, ท่านทั้งหลายจงวินิจฉัยเอาเองเถิด เราไม่อยากเป็นผู้พิพากษาตัดสินข้อความเหล่านั้น.”

16ท่านจึงไล่พวกนั้นไปจากศาล.

17บรรดาชาติเฮเลนจึงจับโซษะเธเนนายธรรมศาลามาเฆี่ยนข้างหน้าศาล, แต่ฆาลิโอนก็นิ่งเฉยเสีย, มิได้เอาใจใส่ในเรื่องเหล่านั้นเลย

18เมื่อเปาโลได้พักอยู่ที่นั่นหลายวันแล้ว, ท่านจึงลาพวกพี่น้องไปยังประเทศซูเรีย, และปริศกิลาคับอะกุลาก็ไปด้วย. (เปาโลได้โกนศีรษะที่เมืองเก็งเครอายเพราะเขาได้บนตัวไว้.)

19ครั้นมายังเมืองเอเฟโซ เปาโลได้ละปริสกิลาคับอะกุลาไว้ที่นั่น, แต่ท่านเองได้เข้าไปโต้แย้งกันกับพวกยูดายในธรรมศาลา.

20เมื่อคนเหล่านั้นขอให้ท่านอยู่กับเขาต่อไป, ท่านก็ไม่ยอม.

21แต่ได้ลาเขาไปกล่าวว่า, “ถ้าเป็นที่ชอบพระทัยพระเจ้า, ข้าพเจ้าจะกลับมาหาท่านทั้งหลายอีก.” แล้วเปาโลได้ลงเรือแล่นออกจากเมืองเอเฟโซ

22ครั้นมาถึงเมืองกายซาไรอา ท่านได้ขึ้นไปคำนับคริสตจักรแล้วลงไปยังเมืองอันติโอเกีย.

23ครั้นยับยั้งอยู่ที่นั้นหน่อยหนึ่ง, ท่านจึงไปตลอดแว่นแคว้นฆะลาเตียและฟะรุเกีย เพื่อจะช่วยชูกำลังเหล่าสาวก

24มีชาติยูดายคนหนึ่งชื่ออะโปโลซึ่งเถิดในเมืองอะเล็กซันดะเรีย, เป็นคนมีโวหารดี และชำนาญมากในทางพระคัมภีร์, ท่านได้มายังเมืองเอเฟโซ.

25อะโปโลคนนี้ได้เรียนรู้ในทางของพระเจ้า, และได้เทศนาโดยใจร้อนรนและกล่าวสั่งสอนโดยละเอียดถึงพระเยซู ถึงแม้ว่าท่านรู้แต่เพียงบัพติศมาของโยฮันเท่านั้น.

26ท่านได้เข้าไปในธรรมศาลาสั่งสอนโดยใจกล้า แต่เมื่อปริศกิลากับอะกุลาได้ฟังท่านแล้ว, เขาจึงรับท่านมาสั่งสอนให้รู้ทางของพระเจ้าให้ละเอียดขึ้น.

27ครั้นอะโปโลจะใคร่ไปยังมณฑลอะคายะ, พวกพี่น้องก็เขียนจดหมายฝากไปถึงสาวกที่นั่นให้เขารับรองท่านไว้. ครั้นท่านไปถึงแล้ว, ท่านได้ช่วยเหลือคนทั้งหลายที่ได้เชื่อโดยพระคุณนั้นเป็นอย่างยิ่ง.

28ด้วยท่านได้โต้แย้งพวกยูดายโดยแข็งแรงต่อหน้าคนทั้งปวง, และชี้แจงยกหลักในพระคัมภีร์อ้างให้เห็นว่า พระคริสต์นั้นคือพระเยซู

← Chapter 17 Jump to: Chapter 19 →