John 21

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 20 Jump to:

1ภายหลังเหตุการณ์เหล่านั้น. พระเยซูได้ทรงสำแดงพระองค์แก่เหล่าสาวกอีกที่ทะเลติเบเรีย ได้สำแดงพระองค์อย่างนี้.

2คือ ซีโมนเปโตร และโธมาทีเรียกว่าดิดุโม และนะธันเอลชาวบ้านคานามณฑลฆาลิลาย และบุตรทั้งสองของเซเบดาย และสาวกอีกสองคนอยู่พร้อมกัน.

3ซีโมนเปโตรบอกเขาว่า. “เราจะไปจับปลา.” สาวกอื่นๆ นั้นจึงว่า, “เราจะไปด้วย.” เขาทั้งหลายลงเรือพากันไป, และในคืนวันนั้นเขาไม่ได้ปลาเลย

4ครั้นรุ่งเช้าพระเยซูทรงยืนอยู่ที่ฝั่ง แต่เหล่าสาวกมิได้รู้ว่าเป็นองค์พระเยซู.

5พระเยซูจึงตรัสถามเขาว่า, “ลูกเอ๋ย, มีอะไรกินบ้างหรือ” เขาทูลตอบว่า, “ไม่มี.”

6พระองค์จึงตรัสสั่งเขาว่า, “จงทอดอวนลงข้างขวาเรือเถิดและจะได้ปลา.” เขาจึงทอดลงติดปลาเป็นอันมากจนลากอวนขึ้นไม่ได้.

7สาวกคนนั้นที่พระเยซูทรงรักจึงบอกเปโตรว่า, “เป็นองค์พระผู้เป็นเจ้า.” เมื่อเปโตรได้ยินว่าเป็นองค์พระผู้เป็นเจ้า, เขาจึงหยิบเสื้อชั้นนอกมาสวมเพราะตัวเปล่าอยู่ แล้วกะโดดลงในทะเล

8สาวกอื่นๆ นั้นมาเรือเล็กลากอวนที่ติดปลานั้น, เพราะไม่สู้ไกลจากฝั่ง, ไกลประมาณห้าสิบวาเท่านั้น

9เมื่อเขาขึ้นบนฝั่งแล้วก็เห็นไฟถ่านติดอยู่ มีปลาวางบนไฟนั้นและมีขนมปังด้วย.

10พระเยซูตรัสแก่เขาว่า, “จงเอาปลาที่ท่านได้เดี๋ยวนี้มา.”

11‘ซีโมนเปโตรจึงไปลากอวนขึ้นฝั่งเต็มด้วยปลาใหญ่ร้อยห้าสิบสามตัว ถึงมากอย่างนั้นอวนมิได้ขาด.

12พระเยซูตรัสแก่เขาทั้งหลายว่า, “เชิญมารับประทานอาหารเถิด.” ในหมู่สาวกไม่มีใครอาจถามพระองค์ว่า, “ท่านเป็นผู้ใด?” เพราะเขารู้อยู่ว่าเป็นองค์พระผู้เป็นเจ้า.

13พระเยซูทรงดำเนินเข้ามาทรงหยิบขนมปังกับปลาแจกให้เขาทั้งหลาย.

14นี่เป็นครั้งที่สามที่พระเยซูทรงสำแดงพระองค์แก่เหล่าสาวกภายหลังพระองค์ทรงคืนพระชนม์แล้ว

15เมื่อรับประทานอาหารแล้วพระเยซูจึงตรัสแก่ซีโมนเปโตรว่า, “ซีโมนบุตรโยฮันเอ๋ย, ท่านรักเรามากกว่าคนเหล่านี้หรือ” เขาทูลตอบพระองค์ว่า, “จริงอยู่. พระองค์เจ้าข้า, พระองค์ทรงทราบว่าข้าพเจ้าเป็นมิตรกับพระองค์.” พระองค์จึงตรัสสั่งเขาว่า, “จงเลี้ยงลูกแกะของเราเถิด.”

16พระองค์จึงตรัสถามเปโตรครั้งที่สองว่า, “ซีโมนบุตรโยฮันเอ๋ย, ท่านรักเราหรือ” เปโตรทูลตอบพระองค์ว่า, “จริงอยู่, พระองค์เจ้าข้า, พระองค์ทรงทราบว่าข้าพเจ้าเป็นมิตรกับพระองค์.” พระองค์จึงตรัสสั่งเขาว่า, “จงเลี้ยงรักษาแกะของเราเถิด.”

17พระองค์ตรัสถามเขาครั้งที่สามว่า, “ซีโมนบุตรโยฮันเอ๋ย, ท่านเป็นมิตรกับเราหรือ” เปโตรก็เป็นทุกข์ในใจเพราะพระองค์ทรงถามเขาครั้งที่สามว่า. “ท่านเป็นมิตรกับเราหรือ” เขาทูลตอบพระองค์ว่า, “พระองค์เจ้าข้า, พระองค์ทรงทราบสารพัตรทุกสิ่ง, พระองค์ทรงทราบว่า ข้าพเจ้าเป็นมิตรกับพระองค์” พระเยซูจึงตรัสแก่เขาว่า. “จงเลี้ยงแกะของเราเถิด.

18เราบอกท่านตามจริงว่า, เมื่อท่านยังหนุ่มท่านได้คาดเอวเองและเดินไปตามที่ท่านปรารถนา, แต่เมื่อท่านแก่แล้ว ท่านจะยื่นมือออกและคนอื่นจะคาดเอวให้ท่าน. และพาท่านไปที่ท่านไม่ปรารถนาจะไป.”

19พระองค์ตรัสอย่างนั้นสำคัญว่าเปโตรจะถวายเกียรติยศแก่พระเจ้าด้วยความตายอย่างไร, ครั้นพระองค์ตรัสเช่นนั้นแล้วจึงสั่งเปโตรว่า, “ตามเรามาเถิด.”

20เปโตรเหลียวหลังเห็นสาวกคนนั้นที่พระเยซูทรงรักตามมา, คือสาวกที่เอนตัวลงที่พระทรวงของพระองค์เมื่อรับประทานอาหารอยู่นั้น และทูลถามว่า, พระองค์เจ้าข้า, ผู้ที่มอบพระองค์นั้นคือผู้ใด?”

21เปโตรเห็นคนนั้นแล้วเขาจึงทูลถามพระเยซูว่า, “พระองค์เจ้าข้า, จะเป็นอย่างไรแก่คนนี้?”

22พระเยซูตรัสแก่เขาว่า, “ถ้าเราจะใคร่ให้เขาคอยจนเรามานั้น, จะเป็นธุระอะไรแก่ท่านเล่า? ท่านจงตามเรามาเถิด.”

23เหตุฉะนั้นคำนี้จึงลือไปท่ามกลางพวกพี่น้องว่า สาวกคนนั้นจะไม่ตาย ฝ่ายพระเยซูมิได้ตรัสแก่เขาว่า สาวกคนนั้นจะไม่ตาย, แต่ตรัสว่า, “ถ้าเราจะใคร่ให้เขาคอยจนเรามานั้น, จะเป็นธุระอะไรแก่ท่านเล่า?”

24สาวกคนนี้แหละที่ได้เป็นพะยานถึงเหตุการณ์เหล่านี้, และได้จดเขียนคำเหล่านี้ไว้. และเรารู้ว่าคำพะยานของเขาเป็นความจริง

25มีอีกหลายสิ่งที่พระเยซูได้ทรงกระทำ ถ้าจะจดเขียนไว้ให้หมดทุกสิ่ง, ข้าพเจ้าคาดว่า โลกนี้น่าจะไม่พอไว้หนังสือที่จะเขียนนั้น

← Chapter 20 Jump to: