1 Samuel 14

Thai Tok

1การ ชนะ อัน ยิ่ง ใหญ่ ของ โย นา ธานอยู่ มา วัน หนึ่ง โย นา ธานราช โอรส ของ ซา อู ลก ล่า ว กับ คน หนุ่ม ที่ ถือ เครื่อง อาวุธ ของ ท่าน ว่า " มา เถิด ให้ เรา ข้าม ไป ยัง กอง ทหาร รักษาการ ของ คน ฟีลิส เตียข้าง โน้น " แต่ หา ได้ ทูล พระ บิดา ของ ตน ให้ ทราบ ไม่

2ซา อู ลทรง พัก อยู่ ที่ ชาน เมือง กิเบอาห์ใต้ต้น ทับทิม ซึ่ง อยู่ ที่ ตำบล มิโกรน พล ซึ่ง อยู่ ด้วย มี ประมาณ หก ร้อย คน

3กับ อา หิยาห์บุตร ชาย อา หิทูบ พี่ ชาย ของ อี คา โบ ด บุตร ชาย ของ ฟีเน หัส ผู้ เป็น บุตร ชาย ของ เอ ลี ปุโรหิต แห่ง พระ เยโฮ วาห์ที่ เมือง ชีโลห์ เขา ถือ เอ โฟดไป และ พวก พล ไม่ ทราบ ว่า โย นา ธานไป แล้ว

4ตาม ทางข้าม เขา ที่ โย นา ธานหาช่อง ที่ จะ ข้าม ไป ยัง ค่าย ของ ฟีลิส เตียนั้น มี ยอด หิน แหลม อยู่ ฟาก ทาง ข้าง นี้ และ มี ยอด หิน แหลม อยู่ ฟาก ทาง ข้าง โน้น ยอด หนึ่ง มีชื่อ ว่า โบ เซ ส อีก ยอด หนึ่ง ชื่อ เสเนห์

5หิน แหลม ยอด หนึ่ง โผล่ ขึ้น ข้าง เหนือ หน้า มิค มา ช และ อีก ยอด หนึ่ง โผล่ ขึ้น ข้าง ใต้ หน้ากิเบอาห์

6โย นา ธานกล่า ว กับ คน หนุ่ม ที่ ถือ เครื่อง อาวุธ ของ ท่าน ว่า " มา เถิด ให้ เรา ข้าม ไป ยัง กอง ทหาร รักษาการ ของ คน เหล่า นั้น ที่ มิได้ เข้าสุหนัต บางที พระ เยโฮ วาห์จะ ทรง ประกอบ กิจ เพื่อ เรา เพราะว่า ไม่ มี สิ่ง ใด ที่ ขัดขวาง พระ เยโฮ วาห์ได้ ใน การ ที่ พระองค์ จะ ทรง ช่วย ให้ พ้น ไม่ ว่า โดย คน มาก หรือ น้อย "

7ผู้ ถือ เครื่อง อาวุธ ของ ท่าน จึง ตอบ ท่าน ว่า " จง กระทำ ทุก สิ่ง ที่ จิตใจ ของ ท่าน อยาก กระทำ หัน ไป เถิด ดูเถิด ข้าพเจ้า อยู่ กับ ท่าน ตาม แต่ จิตใจ ของ ท่าน จะ ว่า อย่างไร "

8แล้ว โย นา ธานกล่า ว ว่า " ดูเถิด เรา จะ ข้าม ไป หา คน เหล่า นั้น และ จะ สำแดง ตัว ของ เรา ให้ เขา เห็น

9ถ้า เขา จะ กล่าว แก่ เรา ว่า ` จง คอย อยู่ จนกว่า เรา จะ มา หา เจ้า ' แล้ว เรา จะ ยืน นิ่ง อยู่ ใน ที่ ของ เรา และ เรา จะ ไม่ ไป หา เขา

10แต่ ถ้า เขา ว่า ` จง ขึ้น มา หา เรา เถิด ' แล้ว เรา จึง จะ ขึ้น ไป เพราะ พระ เยโฮ วาห์ทรง มอบ เขา ไว้ ใน มือ เรา แล้ว จะ ให้ เรื่อง นี้ เป็น สัญญาณ แก่ เรา "

11ทั้ง สอง จึง สำแดง ตัว ให้ กอง ทหาร รักษาการ คน ฟีลิส เตียเห็น และ คน ฟีลิส เตียกล่า ว ว่า " ดูเถิด พวก ฮีบรู ออก มา จาก รู ที่ ซ่อน ตัว อยู่ แล้ว "

12และ คน ที่ กอง ทหาร รักษาการ จึง ร้อง บอก โย นา ธานและ ผู้ ถือ เครื่อง อาวุธ ของ ท่าน ว่า " จง ขึ้น มา หา เรา แล้ว เรา จะแจ้ง ให้ เจ้า ทราบ สัก เรื่อง หนึ่ง " และ โย นา ธานบอก ผู้ ถือ เครื่อง อาวุธ ของ ท่าน ว่า " จง ตาม ข้า ขึ้น มา เพราะ พระ เยโฮ วาห์ได้ ทรง มอบ เขา ไว้ ใน มือ อิส ราเอลแล้ว "

13แล้ว โย นา ธานก็คลาน ขึ้น ไป และ ผู้ ถือ เครื่อง อาวุธ ของ ท่าน ก็ตาม ไป ด้วย คน เหล่า นั้น ก็ ล้ม ตาย หน้า โย นาธาน และ ผู้ ถือ เครื่อง อาวุธ ก็ ฆ่า เขา ทั้งหลาย ตาม ท่าน ไป

14การ ฆ่า ฟัน ครั้ง แรก ที่ โย นา ธานและ ผู้ ถือ เครื่อง อาวุธ ของ ท่าน ได้ กระทำ นั้น มี ประมาณ ยี่สิบ คน อย่าง ใน ระยะ ทาง ครึ่ง รอย ไถ ใน นา สัก สอง ไร่

15และ บังเกิด การ สั่น สะท้าน ใน ค่าย ใน ทุ่ง นา และ ใน หมู่ ประชาชน ทั้งหมด กอง ทหาร นั้น และ ถึง กอง ปล้น ก็ ตกใจ ตัว สั่น แผ่นดิน ได้ ไหว กระทำ ให้ เกิด การ สั่น สะท้าน มาก ยิ่ง นัก

16ยาม ของ ซา อู ลที่อยู่ ณ กิเบอาห์แห่งคน เบน ยา มิ น ก็ มอง ดู อยู่ และ ดูเถิด มวล ชน ก็ สลาย ไป วิ่ง ตี กัน ไป มา

17แล้ว ซา อู ลจึง รับสั่ง แก่ พล ที่ อยู่ กับ ท่าน ว่า " จง นับ ดู ว่าผู้ ใด ได้ ไป จาก เรา บ้าง " และ เมื่อ เขา นับ ดู แล้ว ดูเถิด โย นา ธานและ ผู้ ถือ เครื่อง อาวุธ ของ ท่าน ไม่ อยู่ ที่ นั่น

18และ ซา อู ลรับ สั่ง กับ อา หิยาห์ว่า " จง นำ หีบ ของ พระเจ้า มา ที่ นี่ " เพราะ คราว นั้น หีบ ของ พระเจ้า อยู่ กับ คน อิส รา เอลด้วย

19อยู่ มา เมื่อ ซา อู ลตรัสกับ ปุโรหิต เสียง โกลาหล ใน ค่าย ฟีลิส เตียก็เพิ่ม ขึ้น เรื่อยๆ ซา อู ลจึง ตรัส กับ ปุโรหิต ว่า " หด มือ ไว้ ก่อน "

20ซา อู ลกับ บรรดา พล ที่ อยู่ ด้วย ก็ รวม กัน เข้าไป ทำ ศึก และ ดูเถิด ดาบ ของ ทุก คน ก็ ต่อสู้ เพื่อน ของ ตน มีค วาม สับสน อลหม่าน อย่าง ยิ่ง

21ฝ่าย คน ฮีบรู ซึ่ง เคย อยู่ กับ คน ฟีลิส เตียก่อ น เวลา นั้น คือ ผู้ ที่ ไป อาศัย อยู่ กับ พวก เขา ใน ค่าย จาก ชนบท รอบ ๆ เขา ทั้งหลาย กลับ มา เข้า กับ คน อิส รา เอลผู้อยู่ ฝ่าย ซา อู ลและ โย นาธาน

22ใน ทำนอง เดียวกัน คน อิส รา เอลทุกค น ที่ ซ่อน ตัว อยู่ ที่ แดน เทือกเขา เอฟ ราอิม เมื่อ ได้ยิน ว่า คน ฟีลิส เตียกำลัง หนี พวก เหล่า นี้ ก็ ไล่ ติดตาม เขา ไป ทำ ศึก ด้วย

23พระ เยโฮ วาห์ทรง ช่วย อิส รา เอลให้พ้น ใน วัน นั้น และ สงคราม ก็ ผ่าน ตลอด เมือง เบธาเวน เลย ไป

24และ คน อิส รา เอลต้อง ทุกข์ ยาก ใน วัน นั้น เพราะ ซา อู ลได้ทรง ให้ ประชาชน ปฏิญาณ ไว้ ว่า " ถ้า ผู้ ใด รับประทาน อาหาร ก่อน เวลา เย็น วัน นี้ ก่อน เรา แก้แค้น ศัตรู แล้ว ให้ ผู้ นั้น ถูก สาป แช่ง " เพราะฉะนั้น พวก พล จึง ไม่ รับประทาน อาหาร เลย

25และ ชาว แผ่นดิน ทุก คน ก็ เข้า มา ใน ป่า มี น้ำผึ้ง อยู่ ตาม พื้น ทุ่ง

26เมื่อ ประชาชน เข้าไป ใน ป่า นั้น ดูเถิด น้ำผึ้ง ก็ กำลัง ย้อย อยู่ แต่ ไม่ มีค น ใด เอา มือ ใส่ ปาก เพราะ เขา กลัว คำ ปฏิญาณ

27แต่ โย นา ธานไม่ได้ยิน คำ ปฏิญาณ ของ พระราช บิดา ที่ ทรง ให้ ประชาชน ปฏิญาณ จึง เอา ปลาย ไม้ ที่ ถือ อยู่ แหย่ ที่ รังผึ้ง แล้ว ก็ เอา มือ ของ ท่าน ใส่ ปาก ตา ก็ แจ่มใส ขึ้น

28มี ชาย คน หนึ่ง เรียน ว่า " พระราช บิดา ของ ท่าน บังคับ ให้ พวก พล ปฏิญาณ ว่า ` ผู้ ใด ที่ รับประทาน อาหาร ใน วัน นี้ ให้ ผู้ นั้น ถูก สาป แช่ง ' " และ พวก พล ก็ อ่อนเพลีย

29แล้ว โย นา ธานจึงก ล่า ว ว่า " บิดา ของ ข้า กระทำ ให้ แผ่นดิน ลำบาก ดูซิ ว่า ตาขอ ง ข้า แจ่มแจ้ง เพียง ไร เพราะ ข้า ได้ รับประทาน น้ำผึ้ง นี้ แต่ เล็กน้อย

30ถ้า วัน นี้ พวก พล ได้ กิน ของ ที่ ริบ มา จาก ศัตรู ซึ่ง เขา หา มา ได้ อย่าง อิ่มหนำ จะ ดี กว่า นี้ สัก เท่าใด เพราะ ขณะ นี้ การ ฆ่า ฟัน คน ฟีลิส เตียก็จะ มาก กว่า มิ ใช่ หรือ "

31ใน วัน นั้น เขา ทั้งหลาย ฆ่า ฟัน คน ฟีลิส เตียจาก มิค มา ช ถึง อัยยาโลน และ พวก พล ก็ อ่อนเพลีย นัก

32และ พวก พล ก็ วิ่ง เข้าหา ของ ที่ ริบ ได้ เอา แกะ และ วัว และ ลูก วัว มา ฆ่า เสีย ณ ที่ นั้น เอง และ พวก พล ก็ กิน เนื้อ พร้อม กับ เลือด

33แล้ว เขา ก็ ไป ทูล ซา อูลว่า " ดูเถิด พวก พล กำลัง ทำบาป ต่อ พระ เยโฮวาห์ โดย รับประทาน พร้อม กับ เลือด " และ ซา อู ลจึง รับสั่ง ว่า " พวก เจ้า ได้ ละเมิด แล้ว วัน นี้ จง กลิ้ง ก้อน หิน ใหญ่ มา ให้ เรา "

34และ ซา อูลตรัสว่า " ท่าน จง กระจาย กัน ไป ท่ามกลาง พวก พล และ บอก เขา ว่า ` ให้ ทุก คน นำ วัว หรือ แกะ ของ ตัว มา ฆ่า เสีย ที่ นี่ แล้ว รับประทาน อย่า กระทำ บาป ต่อ พระ เยโฮ วาห์ด้วย รับประทาน พร้อม กับ เลือด ' " คืน นั้น ทุก คน ก็ นำ วัว มา และ ฆ่า เสีย ที่ นั่น

35และ ซา อู ลก็สร้าง แท่น บูชา ถวาย แด่ พระ เยโฮวาห์ เป็น แท่น บูชา แท่น แรก ซึ่ง พระองค์ สร้าง ถวาย แด่ พระ เยโฮวาห์

36แล้ว ซา อู ลรับ สั่ง ว่า " ให้ เรา ลง ไป ตาม คน ฟีลิส เตียทั้งก ลาง คืน แล้ว ริบ ข้าวของ ของ เขา เสีย จน รุ่งเช้า อย่า ให้ เหลือ สัก คน เดียว เลย " และ เขา ทั้งหลาย ตอบ ว่า " จง กระทำ ตาม ที่ พระองค์ ทรง เห็น ชอบ ทุก ประการ เถิด " แต่ ปุโรหิต กล่าว ว่า " ให้ เรา เข้า มา เฝ้า พระเจ้า ที่ นี่ เถิด "

37และ ซา อู ลก็ทูล ถาม พระเจ้า ว่า " สมควร ที่ ข้าพระ องค์ จะ ติดตาม คน ฟีลิส เตียหรือ ไม่ พระองค์ จะ ทรง มอบ เขา ทั้งหลาย ไว้ ใน มือ ของ อิส รา เอ ลหรือ " แต่ ใน วัน นั้น พระองค์ มิได้ ทรง ตอบ ท่าน

38และ ซา อู ลจึง ตรัส ว่า " มา ที่ นี่ เถิด ท่าน ทั้งหลาย ที่ เป็น ประมุข ของ คน อิส รา เอ ลพึง ทราบ และ เห็น ว่า บาป นี้ ได้ เกิด ขึ้น อย่างไร ใน วัน นี้

39เพราะว่า พระ เยโฮ วาห์ผู้ทรง ช่วย อิส ราเอล ทรง พระ ชนม์ อยู่ แน่ ฉันใด แม้ ความ ผิด นั้น อยู่ ที่ โย นา ธานบุตร ชาย ของ ข้า เขา ก็ จะ ต้อง ตาย เป็น แน่ ฉันนั้น " แต่ ไม่ มี ชาย สัก คน หนึ่ง ที่ อยู่ ใน หมู่ ประชาชน ทั้งหมด นั้น ตอบ พระองค์

40แล้ว พระองค์ จึง ตรัส กับ อิส รา เอลทั้ง ปวง ว่า " พวก ท่าน ทั้งหลาย อยู่ ฝ่าย หนึ่ง เรา และ โย นา ธานบุตร ชาย ของ เรา จะ อยู่ อีก ฝ่าย หนึ่ง " และ ประชาชน ทูล ซา อูลว่า " ขอ จง กระทำ ตาม ที่ พระองค์ ทรง เห็น ชอบ เถิด "

41ดังนั้น ซา อู ลจึง ทูล พระ เยโฮ วาห์พระเจ้า แห่ง อิส รา เอลว่า " ขอ ทรง สำแดง ฝ่าย ถูก " ข้าง ฝ่าย ซา อู ลและ โย นา ธานถูก ฉลาก แต่ ฝ่าย ประชาชน รอด ไป

42แล้ว ซา อู ลรับ สั่ง ว่า " จับ ฉลาก ระหว่าง เรา กับ โย นา ธานบุตร ชาย ของ เรา " และ โย นา ธานถูก ฉลาก

43แล้ว ซา อู ลจึง ตรัส กับ โย นาธานว่า " เจ้า ได้ กระทำ อะไร จง บอก เรา มา " โย นา ธานก็ทูล ว่า " ข้าพระ องค์ ได้ ชิม น้ำผึ้ง ที่ ติด ปลาย ไม้เท้า ซึ่ง อยู่ ใน มือ ของ ข้าพระ องค์ เล็กน้อย เท่านั้น และ ดูเถิด ข้าพระ องค์ ต้อง ตาย "

44และ ซา อูลตรัสว่า " ขอ พระเจ้า ทรง ลงโทษ และ ให้ หนัก ยิ่ง กว่า โย นาธาน เจ้า จะ ต้อง ตาย แน่ "

45แล้ว ประชาชน จึง ทูล ซา อูลว่า " โย นา ธานคว ร จะ ถึง ตาย หรือ เขา เป็น ผู้ ที่ ได้ นำ ให้ มี ชัย ใหญ่ ยิ่ง นี้ ใน อิส ราเอล ขอ พระเจ้า อย่า ยอม ให้ เป็น เช่น นั้น เลย พระ เยโฮ วาห์ทรง พระ ชนม์ อยู่ แน่ ฉันใด เส้น ผม ของ ท่าน สัก เส้น หนึ่ง จะ ไม่ ตก ถึง ดิน ฉันนั้น เพราะ ใน วัน นี้ ท่าน ได้ กระทำ ศึก ด้วย กัน กับ พระเจ้า " ประชาชน ไถ่ โย นาธานไว้ ท่าน จึง ไม่ ถึง ตาย

46แล้ว ซา อู ลก็เลิก ทัพ ไม่ ติดตาม คน ฟีลิสเตีย และ คน ฟีลิส เตียกลับ ไป ยัง ที่ อยู่ ของ ตน

47เมื่อ ซา อู ลได้รับ ตำแหน่ง กษัตริย์ เหนือ อิส รา เอ ลนั้น พระองค์ ได้ ทรง ต่อสู้ บรรดา ศัตรู ทุก ด้าน ต่อสู้ กับ โม อับ กับ ชน อัม โมน กับ เอ โดม กับ บรรดา กษัตริย์ แห่งโศบาห์ และ กับ คน ฟีลิสเตีย ไม่ ว่า พระองค์ จะ หัน ไป ทาง ไหน พระองค์ ก็ ทรง กระทำ ให้ เขา พ่าย แพ้ ไป

48พระองค์ ทรง รวบรวม กองทัพ และ ทรง โจมตี พวก อา มา เลข และ ทรง ช่วย คน อิส รา เอลให้พ้น จาก มือ ของ บรรดา ผู้ ที่ เข้า ปล้น เขา

49ฝ่าย โอรส ของ ซา อูล มี โย นาธาน อิชวี มัลคีชู วา และ ชื่อ ธิดา ทั้ง สอง ของ พระองค์ คือ คน หัวปี ชื่อ เม ราบ และ ชื่อ ผู้ น้อง คือ มีคาล

50ชื่อ มเหสี ของ ซา อู ลคือ อา หิโน อัม บุตร สาว ของ อา หิมาอัส และ ชื่อ แม่ทัพ ของ พระองค์ คือ อับ เนอร์ บุตร ชาย เนอร์ ลุง ของ ซาอูล

51คีชเป็น บิดา ของ ซา อูล และ เนอ ร์ผู้ เป็น บิดา ของ อับ เนอร์ เป็น บุตร ชาย ของ อา บีเอล

52ตลอด รัชกาล ของ ซา อู ลมีสงคราม อย่าง รุนแรง กับ คน ฟีลิส เตียอยู่ เสมอ เมื่อ ซา อู ลทรง เห็น ผู้ ใด เป็น คน แข็งแรง หรือ เป็น คน แกล้ว กล้า ก็ ทรง นำ มา ไว้ ใช้ ใกล้ พระองค์

← Chapter 13 Jump to: Chapter 15 →