1 Samuel 26

Thai Tok

← Chapter 25 Jump to: Chapter 27 →

1อีก ครั้ง หนึ่ง ที่ ดา วิด ปฏิเสธ ไม่ ยอม ฆ่า ซา อู ลชาวศิฟมา หา ซา อู ลที่เมืองกิเบอาห์ทูลว่า " ดา วิด ซ่อน ตัว อยู่ บน เขา ฮาคีลาห์ ซึ่ง อยู่ ตรง หน้า เยชิโมน มิ ใช่ หรือ "

2ซา อู ลจึง ทรง ลุก ขึ้น ลง ไป ที่ ถิ่น ทุรกันดารศิฟ พร้อม กับ ชาย อิส รา เอลที่คัดเลือก แล้ว สาม พัน คน เพื่อ แสวง หา ดา วิด ใน ถิ่น ทุรกันดารศิฟ

3และ ซา อู ลทรง ตั้ง ค่าย อยู่ ที่ เขา ฮาคีลาห์ ซึ่ง อยู่ ข้าง ถนน ซึ่ง อยู่ ตรง หน้า เยชิโมน แต่ ดา วิด ยัง คง อยู่ ใน ถิ่น ทุรกันดาร และ ท่าน เห็น ว่า ซา อู ลเสด็จ มา หา ท่าน ที่ ใน ถิ่น ทุรกันดาร

4เพราะฉะนั้น ดา วิด ส่ง ผู้ สอดแนม ออก ไป จึง ทราบ ว่า ซา อู ลทรง ยก มา แน่ แล้ว

5แล้ว ดา วิด ก็ ลุก ขึ้น มายัง ที่ ซึ่ง ซา อู ลทรง ตั้ง ค่าย อยู่ และ ดา วิด ก็ เห็น ที่ ที่ ซา อู ลบ ร ร ทม พร้อม กับ อับ เนอ ร์บุตร ชาย เนอ ร์แม่ทัพ ซา อู ลบ ร รท มอ ยู่ กลาง เขต ค่าย ฝ่าย กองทัพ ก็ ตั้ง ค่าย อยู่ รอบ พระองค์

6แล้ว ดา วิด ก็ พูด กับ อา หิเมเลคค น ฮิตไทต์ และ กับ อา บี ชัย บุตร ชาย ของ นางเศรุยาห์ น้อง ชาย ของ โย อาบ ว่า " ผู้ ใด จะ ลง ไป ใน ค่าย ของ ซา อู ลกับ เรา บ้าง " อา บี ชัย ตอบ ว่า " ข้าพเจ้า จะ ลง ไป กับ ท่าน "

7ดา วิด และ อา บี ชัย จึง ลง ไป ที่ กองทัพ ใน เวลา กลางคืน และ ดูเถิด ซา อู ลบ ร รท มอ ยู่ กลาง เขต ค่าย หอก ของ พระองค์ ปัก อยู่ ที่ ที่ดิน ตรง พระ เศียร อับ เนอ ร์กับ พวก พล ก็ นอน ล้อม พระองค์ อยู่

8อา บี ชัย พูด กับ ดา วิด ว่า " ใน วัน นี้ พระเจ้า ทรง มอบ ศัตรู ของ ท่าน ไว้ ใน มือ ของ ท่าน แล้ว ฉะนั้น บัดนี้ ขอ ให้ ข้าพเจ้า แทง เขา ด้วย หอก ให้ ติด ดิน ครั้ง เดียว ก็ พอ และ ข้าพเจ้า ไม่ ต้อง แทง เขา ครั้ง ที่ สอง "

9แต่ ดา วิด บอก อา บี ชัย ว่า " ขอ อย่า ทำลาย พระองค์ เลย เพราะ ผู้ ใด เล่า จะ เหยียด มือ ออก ต่อสู้ ผู้ ซึ่ง พระ เยโฮ วาห์ทรง เจิม ไว้ และ จะ ไม่ มีค วาม ผิด "

10และ ดา วิด กล่าว ว่า " พระ เยโฮ วาห์ทรง พระ ชนม์ อยู่ แน่ ฉันใด พระ เยโฮ วาห์จะ ทรง ฆ่า พระองค์ ท่าน เอง หรือ จะ ถึง วัน กำหนด ที่ พระองค์ ต้อง สิ้นพระชนม์ หรือ พระองค์ จะ เสด็จ เข้า สงคราม และ พินาศ เสีย

11ขอ พระ เยโฮ วาห์ทรง ห้ามปราม ข้าพเจ้า ไม่ ให้ เหยียด มือ ออก ต่อสู้ ผู้ ที่ พระ เยโฮ วาห์ทรง เจิม ไว้ บัดนี้ จง เอา หอก ที่ อยู่ ตรง พระ เศียร กับ เหยือก น้ำ และ ให้ เรา ไป กัน เถิด "

12ดา วิด จึง เอา หอก และ เหยือก น้ำ จาก ที่ พระ เศียร ของ ซา อูล และ เขา ทั้ง สอง ก็ ออก ไป ไม่ มี ใคร เห็น ไม่ มี ใคร ทราบ และ ไม่ มีค น ใด ตื่น เพราะ เขา หลับ สนิท ทุก คน เพราะ พระ เยโฮ วาห์ทรง บันดาล ให้ เขา หลับ สนิท

13และ ดา วิด ก็ ข้าม ไป อีก ฟาก หนึ่ง ไป ยืน อยู่ บน ยอด เขา ไกล ออก ไป มี ที่ ว่าง กว้างใหญ่ ระหว่าง ทั้ง สอง ฝ่าย

14ดา วิด ก็ ตะโกน เรียก พวก พล และ เรียก อับ เนอ ร์บุตร ชาย เนอ ร์ว่า " อับ เนอ ร์เอ๋ย ท่าน ไม่ ตอบ หรือ " แล้ว อับ เนอ ร์ตอบ ว่า " ใคร นั่น ที่มา ร้อง เรียก กษัตริย์ "

15และ ดา วิด ตอบ อับ เนอ ร์ว่า " ท่าน ไม่ ใช่ ผู้ชาย แกล้ว กล้า ดอก หรือ ใน อิส รา เอ ลมีใคร เหมือน ท่าน บ้าง ทำไม ท่าน ไม่ เฝ้า กษัตริย์ เจ้านาย ของ ท่าน ไว้ ให้ ดี เพราะ มีค น หนึ่ง เข้าไป จะ ทำลาย กษัตริย์ เจ้านาย ของ ท่าน

16ที่ ท่าน กระทำ เช่น นี้ ไม่ ดี แน่ พระ เยโฮ วาห์ทรง พระ ชนม์ อยู่ แน่ ฉันใด ท่าน สมควร ตาย เพราะ ท่าน มิได้ เฝ้า เจ้านาย ของ ท่าน ไว้ ให้ ดี ผู้ ที่ พระ เยโฮ วาห์ทรง เจิม ไว้ บัดนี้ ตรวจ ดู ที ว่า หอก ของ กษัตริย์ อยู่ ที่ไหน และ เหยือก น้ำ ที่ ตรง พระ เศียร นั้น อยู่ ที่ไหน "

17ซา อู ลทรง จำ สำเนียง ดา วิด ได้ จึง ตรัส ว่า " ดา วิด บุตร ของ ข้า เอ๋ย นี่ เป็น เสียง ของ เจ้า หรือ " และ ดา วิด ทูล ว่า " โอ ข้า แต่ กษัตริย์ เจ้านาย ของ ข้าพระ องค์ เป็น เสียง ข้าพระ องค์ พ่ะย่ะค่ะ "

18และ ท่าน ทูล ต่อ ไป ว่า " ไฉน เจ้านาย ของ ข้าพระ องค์ จึง ไล่ ตาม ผู้ รับ ใช้ ของ พระองค์ ข้าพระ องค์ ได้ กระทำ อะไร ไป มือ ข้าพระ องค์ ผิด อย่างไร เล่า

19เพราะฉะนั้น บัดนี้ ขอ กษัตริย์ เจ้านาย ของ ข้าพระ องค์ ทรง ฟัง เสียง ผู้ รับ ใช้ ของ พระองค์ ถ้า พระ เยโฮ วาห์ทรง ปลุกปั่น พระองค์ ให้ ต่อสู้ ข้าพระ องค์ ขอ พระ เยโฮ วาห์ให้ ได้ รับ เครื่อง ถวาย แต่ ถ้า เป็น บุตร ทั้งหลาย ของ มนุษย์ ยุ ก็ ขอ ให้ คน นั้น เป็น ที่ สาป แช่ง ต่อ พระ พักตร์ พระ เยโฮวาห์ เพราะ เขา ได้ ขับ ไล่ ข้าพระ องค์ ออก ไป ใน วัน นี้ มิ ให้ ได้ส่วน มรดก ของ พระ เยโฮวาห์ โดย กล่าว ว่า ` จง ไป ปรนนิบัติ พระ อื่น '

20เพราะฉะนั้น บัดนี้ ขอ อย่า ให้ โลหิต ของ ข้าพระ องค์ ตก ถึง ดิน ต่อ พระ พักตร์ พระ เยโฮวาห์ เพราะ กษัตริย์ แห่ง อิส รา เอลได้ออก มา หา ชีวิต หมัด ตัว เดียว ดัง ผู้ หนึ่ง ไล่ ตาม นก กระทา อยู่ บน ภูเขา "

21แล้ว ซา อูลตรัสว่า " ข้า ได้ กระทำ บาป แล้ว ดา วิด บุตร ของ เรา เอ๋ย จง กลับ ไป เถิด ด้วยว่า เรา จะ ไม่ ทำร้าย เจ้า อีก ต่อ ไป เพราะ ใน วัน นี้ ชีวิต ของ เรา ก็ ประเสริฐ ใน สายตา ของ เจ้า ดูเถิด เรา ประพฤติ ตัว เป็น คน เขลา และ ได้ กระทำ ผิด อย่าง เหลือหลาย "

22และ ดา วิด ทูล ว่า " ข้า แต่ กษัตริย์ ดูเถิด หอก ของ กษัตริย์ อยู่ ที่ นี่ ขอรับ สั่ง ให้ คน หนุ่ม คน หนึ่ง มา รับ ไป จาก ที่ นี่

23พระ เยโฮ วาห์ทรง ประทาน รางวัล แก่ ทุก คน ตาม ความชอบ ธรรม และ ความ สัตย์ ซื่อ ของ เขา เพราะ ใน วัน นี้ พระ เยโฮ วาห์ทรง มอบ พระองค์ ไว้ ใน มือ ของ ข้าพระ องค์ แล้ว แต่ ข้าพระ องค์ มิได้ เหยียด มือ ออก ต่อสู้ ผู้ ที่ พระ เยโฮ วาห์ทรง เจิม ไว้

24ดูเถิด ชีวิต ของ พระองค์ นั้น ประเสริฐ ใน สายตา ของ ข้าพระ องค์ ใน วัน นี้ ฉันใด ก็ ขอ ให้ ชีวิต ของ ข้าพระ องค์ ประเสริฐ ใน สาย พระ เนตร ของ พระ เยโฮ วาห์ฉันนั้น และ ขอ พระองค์ ทรง ช่วย ข้าพระ องค์ ให้ พ้น จาก บรรดา ความ ทุกข์ ลำบาก ทั้งสิ้น ด้วย "

25แล้ว ซา อู ลจึง ตรัส กับ ดา วิด ว่า " ดา วิด บุตร ของ เรา เอ๋ย ขอ พระเจ้า ทรง อวย พร เจ้า เจ้า จะ กระทำ สิ่ง ที่ ยิ่ง ใหญ่ และ จะ สำเร็จ แน่ " ดา วิด จึง ไป ตาม ทาง ของ ท่าน และ ซา อู ลก็เสด็จ กลับ สู่ ราช สำนัก ของ พระองค์

← Chapter 25 Jump to: Chapter 27 →