1 Samuel 22

Thai Tok

← Chapter 21 Jump to: Chapter 23 →

1ดา วิด อยู่ ที่ ถ้ำ อดุล ลัมดาวิด ก็ จาก ที่ นั่น หนี ไป อยู่ ที่ ถ้ำ อดุลลัม เมื่อ พี่ ชาย ของ ท่าน และ วงศ์วาน บิดา ของ ท่าน ทั้งสิ้น ได้ยิน เรื่อง เขา ก็ ลง ไป หา ท่าน ที่ นั่น

2แล้ว ทุก คน ที่ มีค วาม ทุกข์ ยาก และ ทุก คน ที่ มี หนี้สิน และ ทุก คน ที่ ไม่ มีค วาม พอใจ ก็ พา กัน มา หา ท่าน และ ท่าน ก็ เป็น หัวหน้า ของ เขา ทั้งหลาย มีค น มา มั่วสุม อยู่ กับ ท่าน ประมาณ สี่ ร้อย คน

3ดา วิด ก็ ออก จาก ที่ นั่น ไป ยัง เมือง มิ ส ปาห์ใน แผ่นดิน โม อับ และ ท่าน ทูล กษัตริย์ เมือง โม อับ ว่า " ขอ โปรด ให้ บิดา มารดา ของ ข้าพเจ้า มา อยู่ กับ พระองค์ เถิด จนกว่า ข้าพเจ้า จะ ทราบ ว่า พระเจ้า จะ ทรง กระทำ ประการ ใด เพื่อ ข้าพเจ้า "

4และ ท่าน ก็ นำ บิดา มารดา มา เฝ้า กษัตริย์ แห่ง โม อับ และ ท่าน ทั้ง สอง ก็ อาศัย อยู่ กับ กษัตริย์ ตลอด เวลา ที่ ดา วิด อยู่ ใน ที่ กำบัง เข้มแข็ง

5แล้ว ผู้ พยากรณ์ กาด กล่าว แก่ ดา วิด ว่า " ท่าน อย่า อยู่ ใน ที่ กำบัง เข้มแข็ง นี้ เลย จง ไป เข้า ใน แผ่นดิน ยู ดาห์เถิด " ดา วิด ก็ ไป และ มา อยู่ ใน ป่า เฮเรท

6ฝ่าย ซา อู ลทรง ได้ยิน ว่า มี ผู้ พบ ดา วิด และ คน ที่ อยู่ กับ ท่าน ( เวลา นั้น ซา อู ลป ระ ทับที่ เมือง กิเบอาห์ใต้ต้น ไม้ แห่ง หนึ่ง ที่ รา มาห์ ทรง หอก อยู่ และ บรรดา ผู้ รับ ใช้ ของ พระองค์ ก็ ยืน อยู่ รอบ พระองค์ )

7และ ซา อู ลตรัสกับ ผู้ รับ ใช้ ที่ ยืน อยู่ รอบ พระองค์ ว่า " เจ้า ทั้งหลาย พวก คน เบน ยา มิ น จง ฟัง เถิด บุตร ของ เจ ส ซี จะ ให้ นา และ สวน องุ่น แก่ เจ้า ทั้งหลาย หรือ จะ ตั้ง เจ้า ทั้งหลาย ให้ เป็น ผู้ บังคับการ กองพัน กองร้อย หรือ

8เจ้า ทั้งหลาย จึง ได้คิด กบฏ ต่อ เรา ไม่ มี ใคร แจ้ง แก่ เรา เลย เมื่อ ลูก ของ เรา ทำ พัน ธ ไมตรี กับ บุตร ของ เจ ส ซี นั้น ไม่ มี ผู้ ใด ร่วม ทุกข์ กับ เรา หรือ แจ้ง แก่ เรา ว่า ลูก ของ เรา ปลุกปั่น ผู้ รับ ใช้ ของ เรา ให้ ต่อสู้ เรา คอย ซุ่ม ดัก เรา อยู่ อย่าง ทุกวันนี้ "

9ซา อู ลฆ่าพวก ปุโรหิต ของ พระเจ้า โด เอก คน เอ โดม ซึ่ง อยู่ เหนือ ผู้ รับ ใช้ ของ ซา อู ลจึง ทูล ตอบ ว่า " ข้าพระ องค์ เห็น บุตร เจ ส ซี มา ที่ เมือง โน บ มา หา อา หิเมเลค บุตร อา หิทูบ

10แล้ว เขา ก็ ทูล ถาม พระ เยโฮ วาห์ให้ท่า น และ ให้ เสบียง อาหาร และ ให้ ดาบ ของ โกลิอัทคน ฟีลิส เตียแก่ท่าน ไป "

11แล้ว กษัตริย์ ก็ ใช้ ให้ ไป เรียก อา หิเมเลค ปุโรหิต บุตร ชาย อา หิทูบ และ วงศ์วาน บิดา ของ ท่าน ทั้งสิ้น ผู้ เป็น ปุโรหิต เมือง โน บ ทุก คน ก็ มา หา กษัตริย์

12และ ซา อูลตรัสว่า " บุตร อา หิทูบ เอ๋ย จง ฟัง เถิด " เขา ทูล ตอบ ว่า " เจ้านาย ของ ข้าพระ องค์ ข้าพระ องค์ อยู่ ที่ นี่ "

13และ ซา อู ลตรัสแก่เขา ว่า " ทำไม เจ้า จึง ร่วม กัน กบฏ ต่อ เรา ทั้ง เจ้า และ บุตร ของ เจ ส ซี ใน การ ที่ เจ้า ได้ ให้ ขนมปัง และ ดาบ แก่ เขา และ ได้ ทูล ถาม พระเจ้า ให้ เขา เขา จึง ลุก ขึ้น ต่อสู้ เรา และ คอย ซุ่ม ดัก เรา อยู่ อย่าง ทุกวันนี้ "

14และ อา หิเมเลค ทูล ตอบ กษัตริย์ ว่า " ใน บรรดา ข้าราชการ ผู้ รับ ใช้ ของ พระองค์ มี ผู้ ใด เล่า ที่ จะ สัตย์ ซื่อ อย่าง ดา วิด พระราช บุตร เขย ของ กษัตริย์ ผู้ บังคับบัญชา ทหาร ราชองครักษ์ และ เป็น ผู้ มี เกียรติ ใน พระราช สำนัก ของ พระองค์

15แล้ว ข้าพระ องค์ ได้ ทูล ขอ พระเจ้า เพื่อ เขา จริง หรือ เปล่า เลย ขอ กษัตริย์ อย่า ทรง กล่าวโทษ สิ่ง ใด ต่อ ผู้ รับ ใช้ ของ พระองค์ หรือ วงศ์วาน ของ บิดา ของ ข้าพระ องค์ ทั้งสิ้น เพราะ ผู้ รับ ใช้ ของ พระองค์ ไม่ ทราบ เรื่อง นี้ เลย ไม่ ว่า มาก หรือ น้อย "

16กษัตริย์ ตรัส ว่า " อา หิเมเลค เจ้า จะ ต้อง ตาย แน่ ทั้ง เจ้า และ วงศ์วาน บิดา ของ เจ้า ทั้งสิ้น ด้วย "

17และ กษัตริย์ ก็ รับสั่ง แก่ ทหาร ราบ ผู้ ยืน เฝ้า อยู่ ว่า " จง หัน มา ประหาร ปุโรหิต เหล่า นี้ ของ พระ เยโฮ วาห์เสีย เพราะว่า มือ ของ เขา อยู่ กับ ดา วิด ด้วย เขา รู้ แล้ว ว่า มัน หนี ไป แต่ ไม่ แจ้ง ให้ เรา รู้ " แต่ ข้าราชการ ผู้ รับ ใช้ ของ กษัตริย์ ไม่ ยอม ลงมือ ฟัน ปุโรหิต ของ พระ เยโฮวาห์

18แล้ว กษัตริย์ จึง ตรัส กับ โด เอก ว่า " เจ้า จง หัน ไป ฟัน ปุโรหิต เหล่า นั้น " โด เอก คน เอ โดม ก็ หัน ไป ฟัน บรรดา ปุโรหิต ใน วัน นั้น เขา ฆ่า บุคคล ที่ สวม เอ โฟดผ้าป่า น เสีย แปด สิบ ห้า คน

19และ เขา ประหาร โน บ เมือง ของ ปุโรหิต เสีย ด้วย คม ดาบ ฆ่า เสีย ด้วย คม ดาบ ทั้ง ผู้ชาย ผู้หญิง เด็ก และ เด็ก ที่ ยัง ดูด นม วัว ลา และ แกะ

20แต่ บุตร ชาย คน หนึ่ง ของ อา หิเมเลค บุตร ชาย อา หิทูบ ชื่อ อา บี ยา ธาร์ได้ รอด พ้น และ หนี ตาม ดา วิด ไป

21อา บี ยา ธาร์ก็ บอก ดา วิด ว่า ซา อู ลได้ประ หาร ปุโรหิต ของ พระ เยโฮ วาห์เสีย

22ดา วิด จึง พูด กับ อา บี ยา ธาร์ว่า " ใน วัน นั้น เมื่อ โด เอก คน เอ โดม อยู่ ที่ นั่น เรา รู้ แล้ว ว่า เขา จะ ต้อง ทูล ซา อูลแน่ เรา เป็นต้น เหตุ แห่ง ความ ตาย ของ บุคคล ทั้งสิ้น ใน วงศ์วาน บิดา ของ ท่าน

23จง อยู่ เสีย กับ เรา เถิด อย่า กลัว เลย เพราะ ผู้ ที่ แสวง หา ชีวิต ของ ท่าน ก็ แสวง หา ชีวิต ของ เรา ด้วย ท่าน อยู่ กับ เรา ก็ จะ พ้น ภัย "

← Chapter 21 Jump to: Chapter 23 →