1 Samuel 19

Thai Tok

← Chapter 18 Jump to: Chapter 20 →

1ซา อู ลพ ยา ยาม ฆ่า ดา วิด อีก ครั้ง หนึ่ง ซา อู ลตรัสกับ โย นา ธานราช บุตร และ กับ บรรดา ผู้ รับ ใช้ ของ พระองค์ ว่า ให้ เขา ทั้งหลาย ฆ่า ดา วิด เสีย

2แต่ โย นา ธานราช บุตร ของ ซา อู ลพ อ ใจ ใน ดา วิด มาก และ โย นา ธานก็บอก ดา วิด ว่า " ซา อู ลเสด็จ พ่อ ของ ฉัน หา ช่อง จะ ฆ่า เธอ เสีย เพราะฉะนั้น บัดนี้ ขอ จง ระวัง ตัว ให้ ดี จน พรุ่งนี้ เช้า จง อยู่ เสีย ใน ที่ ลับ ซ่อน ตัว ไว้

3และ ฉัน จะ ออก ไป ยืน อยู่ ข้างๆ เสด็จ พ่อ ใน ทุ่ง นา ที่ เธอ อยู่ และ ฉัน จะ กราบ ทูล เสด็จ พ่อ ด้วย เรื่อง ของ เธอ ถ้า ฉัน รู้ เรื่อง อะไร จะ บอก ให้ ทราบ "

4โย นา ธานกล่า ว ชม ดา วิด ให้ ซา อู ลราช บิดา ฟัง ทูล ว่า " ขอ กษัตริย์ อย่า ทรง กระทำ บาป ต่อ ดา วิด ผู้ รับ ใช้ ของ พระองค์ เลย เพราะ ดา วิด หา ได้ กระทำ บาป สิ่ง ใด ต่อ พระองค์ ไม่ และ การ งาน ของ เธอ ก็ เป็น งาน ปฏิบัติ พระองค์ อย่าง ดี

5เพราะ เธอ เสี่ยงชีวิต ของ ตน และ ประหาร คน ฟีลิส เตียนั้น และ พระ เยโฮ วาห์ทรง กระทำ ให้ มี การ ช่วย ให้ พ้น อย่าง ใหญ่ หลวง เพื่อ อิส รา เอลทั้ง ปวง พระองค์ ทรง เห็น แล้ว และ ทรง ชื่นชมยินดี แต่ ไฉน พระองค์ จึง จะ กระทำ บาป ต่อ โลหิต ที่ ไร้ ความ ผิด ด้วย การ ฆ่า ดา วิด เสีย อย่าง ปราศจาก เหตุผล "

6ซา อู ลก็ทรง ฟัง เสียง ของ โย นา ธานและ ซา อู ลจึง ปฏิญาณ ว่า " พระ เยโฮ วาห์ทรง พระ ชนม์ อยู่ แน่ ฉันใด ดา วิด จะ ไม่ ต้อง ถูก ประหารชีวิต เลย ฉันนั้น "

7และ โย นา ธานก็เรียก ดา วิด และ โย นา ธานแจ้งให้ เธอ ทราบ ถึง สิ่ง เหล่า นี้ ทั้งสิ้น และ โย นา ธานนำดา วิด เข้าเฝ้า ซา อูล และ ดา วิด ได้ เข้าเฝ้า ซา อู ลอย่าง แต่ ก่อน

8สงคราม ได้ เกิด ขึ้น อีก ดา วิด ก็ ออก ไป ต่อสู้ กับ คน ฟีลิสเตีย และ ได้ ฆ่า ฟัน เสีย เป็นอันมาก เขา ทั้งหลาย จึง หนี ไป เสีย จาก เธอ

9แล้ว วิญญาณ ชั่ว จาก พระ เยโฮ วาห์ก็ เข้า มา สิง ซา อูล เมื่อ พระองค์ ประทับ ใน วัง ของ พระองค์ ทรง หอก อยู่ และ ดา วิด ก็ กำลังดี ด พิณ ถวาย

10และ ซา อู ลทรง พุ่ง หอก หมาย ปัก ดา วิด ให้ ติด ฝา ผนัง แต่ เธอ ก็ หลบ หนี พระ พักตร์ ซา อู ลไป ซา อู ลจึง ทรง พุ่ง หอก ติด ผนัง และ ดา วิด ก็ หลบ หนี รอด ไป ได้ ใน คืน นั้น

11ซา อู ลทรง ใช้ ผู้ สื่อสาร ไป ที่ บ้าน ของ ดา วิด เพื่อ เฝ้า ดู เธอ และ เพื่อ จะ ฆ่า เธอ เสีย ใน เวลา เช้า แต่ มี คา ลภร ร ยา ของ ดา วิด บอก ดา วิด ว่า " ถ้า คืน นี้ เธอ ไม่ ช่วย ชีวิต ของ ตน ให้ พ้น พรุ่งนี้ เธอ จะ ถูก ฆ่า ตาย "

12มี คา ลจึง หย่อน ดา วิด ลง ทาง หน้าต่าง และ เธอ ก็ หนี รอด ไป

13มี คา ลได้นำรูป เคารพ มา วาง ไว้ บน เตียง นอน และ วาง หมอน ขน แพะ ไว้ ที่ ศีรษะ เอา ผ้า ห่ม คลุม ไว้

14เมื่อ ซา อู ลส่ง ผู้ สื่อสาร ไป จับ ดา วิด มี คา ลตอบ ว่า " เขา ไม่ สบาย "

15แล้ว ซา อู ลส่ง ผู้ สื่อสาร นั้น ให้ ไป ดู ดา วิด อีก สั่ง ว่า " จง นำ เขา มา หา เรา ทั้ง เตียง เพื่อ เรา จะ ได้ ฆ่า เขา เสีย "

16เมื่อ ผู้ สื่อสาร เข้า มา ดูเถิด รูป เคารพ ก็ อยู่ ใน เตียง พร้อม กับ หมอน ขน แพะ อยู่ ที่ ศีรษะ

17ซา อู ลรับ สั่ง ถาม มี คาลว่า " ไฉน เจ้า จึง หลอกลวง เรา และ ปล่อย ศัตรู ของ เรา ไป เสีย เขา จึง รอด พ้น ไป " และ มี คา ลทูลตอบ ซา อูลว่า " เธอ พูด กับ หม่อมฉัน ว่า ` ปล่อย ให้ ฉัน ไป เถิด จะ ให้ ฉัน ฆ่า เธอ ทำไม เล่า ' "

18ดา วิด หนี พ้น จาก ซา อู ลอย่าง อัศจรรย์ ฝ่าย ดา วิด ก็ หนี รอด ไป เธอ มา หา ซา มูเอลที่เมือง รา มาห์ และ เล่า ทุก เรื่อง ที่ ซา อู ลได้ทรง กระทำ แก่ เธอ ให้ ซา มูเอลฟัง เธอ และ ซา มูเอลก็ไป อยู่ เสีย ที่ นา โย ท

19มีค น ไป ทูล ซา อูลว่า " ดูเถิด ดา วิด อยู่ ที่ นา โย ท ใน เมือง รา มาห์ "

20ซา อู ลก็รับสั่ง ให้ ผู้ สื่อสาร ไป จับ ดา วิด และ เมื่อ เขา ไป เห็น หมู่ ผู้ พยากรณ์ กำลัง พยากรณ์ อยู่ และ ซา มูเอลยืน เป็น หัวหน้า เขา ทั้งหลาย พระ วิญญาณ ของ พระเจ้า ก็ มา สถิต กับ ผู้ สื่อสาร ของ ซา อูล และ เขา ทั้งหลาย ก็ พยากรณ์ ด้วย

21เมื่อ มีค น ไป ทูล ซา อูล พระองค์ ก็ ทรง ใช้ ผู้ สื่อสาร อื่น ไป และ คน เหล่า นั้น ก็ พยากรณ์ ด้วย ซา อู ลทรง ใช้ ให้ ผู้ สื่อสาร ไป ครั้ง ที่ สาม เขา ทั้งหลาย ก็ พยากรณ์ ด้วย

22ซา อู ลก็เสด็จ ไป ที่ รา มาห์ เอง มา ถึง บ่อ น้ำ ใหญ่ ที่ ใน เมือง เส คู และ รับสั่ง ถาม ว่า " ซา มูเอลกับ ดา วิด อยู่ ที่ไหน " มีค น ทูล ว่า " ดูเถิด เขา ทั้ง สอง อยู่ ที่ นา โย ท ใน เมือง รา มาห์ "

23พระองค์ จึง เสด็จ ไป ที่ นั่น ยัง นา โย ท ใน เมือง รา มาห์ และ พระ วิญญาณ ของ พระเจ้า ทรง สถิต กับ พระองค์ ด้วย ทรง ดำเนิน พลาง พยากรณ์ พลาง จน เสด็จ ถึง นา โย ท ที่ เมือง รา มาห์

24พระองค์ ทรง ถอด ฉลองพระองค์ ออก ด้วย และ ก็ ทรง พยากรณ์ ต่อหน้า ซามูเอล และ บรรทม เปลือยกาย อยู่ ตลอด วัน นั้น และ ตลอด คืน นั้น ดังนั้น เขา จึง พูด กัน ว่า " ซา อู ลอยู่ใน จำพวก ผู้ พยากรณ์ ด้วย หรือ "

← Chapter 18 Jump to: Chapter 20 →