1 Samuel 25

Thai Tok

1ความ ตาย ของ ซา มูเอลฝ่ายซามูเอลก็สิ้นชีวิต และ คน อิส รา เอลทั้ง ปวง ก็ ประชุม กัน ไว้ทุกข์ ให้ท่า น และ เขา ทั้งหลาย ก็ ฝัง ศพ ท่าน ไว้ ใน บ้าน ของ ท่าน ที่ รา มาห์ และ ดา วิด ก็ ลุก ขึ้น ลง ไป ยัง ถิ่น ทุรกันดาร ปา ราน

2ดา วิด นา บาล และ นาง อา บี กายิลมี ชาย คน หนึ่ง ใน มา โอน มี การ งาน อยู่ ใน คา รเมล ชาย ผู้ นั้น มั่งมี มาก มี แกะ สาม พัน และ แพะ หนึ่ง พัน ท่าน ตัด ขน แกะ ของ ท่าน อยู่ ที่ คา รเมล

3ชื่อ ของ ชาย คน นั้น คือ นา บาล และ ชื่อ ภรรยา ของ ท่าน คือ อา บีกายิล นาง มีค วาม เข้าใจ เรื่อง ต่างๆ เป็น อย่าง ดี และ มีหน้า ตา สวย งาม แต่ ชาย คน นั้น มีค วาม ประพฤติ ชั่วช้า เลว ทราม เป็น วงศ์วาน ของ คาเลบ

4ดา วิด อยู่ ใน ถิ่น ทุรกันดาร ได้ยิน ว่า นา บาล กำลัง ตัด ขน แกะ ของ เขา อยู่

5ดา วิด จึง ใช้ ชาย หนุ่ม สิบ คน และ ดา วิด สั่ง ชาย หนุ่ม เหล่า นั้น ว่า " จง ขึ้น ไป ที่ คา ร เมลไป หา นา บาล และ คำนับ เขา ใน นาม ของ เรา

6ท่าน ทั้งหลาย จง กล่าว คำ คำนับ เขา เช่น นี้ ว่า ` สันติภาพ จง มี แก่ ท่าน สันติภาพ จง มี แก่ วงศ์วาน ของ ท่าน และ สันติภาพ จง มี แก่ บรรดา สิ่ง ที่ ท่าน มี

7ข้าพเจ้า ได้ยิน ว่า ท่าน มีค น ตัด ขน แกะ ฝ่าย ผู้ เลี้ยง แกะ ของ ท่าน นั้น อยู่ กับ เรา เรา มิได้ กระทำ อันตราย เขา เลย และ เขา ก็ มิได้ ขาด อะไร ไป ตลอด เวลา ที่ เขา อยู่ ใน คา รเมล

8ขอ ให้ ถาม พวก คน หนุ่ม ของ ท่าน ดูเถิด เขา ทั้งหลาย จะ สำแดง ให้ท่า นท ราบ เอง เพราะฉะนั้น ขอ ให้ คน หนุ่ม ทั้งหลาย ของ ข้าพเจ้า ได้ รับ ความ กรุณา ใน สายตา ของ ท่าน เพราะ เรา มา ใน วัน ดี ข้าพเจ้า ขอร้อง ท่าน โปรด ให้ สิ่ง ที่ ตก มา ถึง มือ ของ ท่าน แก่ พวก ผู้ รับ ใช้ ของ ท่าน และ แก่ ดา วิด บุตร ของ ท่าน ' "

9เมื่อ พวก คน หนุ่ม ของ ดา วิด มา ถึง ก็ กล่าว บรรดา คำ เหล่า นั้น แก่ นา บาล ใน นาม ของ ดา วิด และ เขา ทั้งหลาย ก็ คอย อยู่

10และ นา บาล ตอบ คน รับ ใช้ ของ ดา วิด ว่า " ดา วิด คือ ผู้ ใด บุตร ของ เจ ส ซี คือ ผู้ ใด สมัย นี้ มีค น ใช้ เป็นอันมาก ที่ หนี ไป จาก นาย ของ ตน

11ควร หรือ ที่ ข้า จะ นำ ขนมปัง ของ ข้า และ น้ำ ของ ข้า และ เนื้อ ของ ข้า ซึ่ง ข้า ได้ ฆ่า เสีย สำหรับ คน ตัด ขน แกะ ของ ข้า มอบ ให้ แก่ คน ซึ่ง มา จาก ที่ไหน ข้า ก็ ไม่ รู้ "

12พวก คน หนุ่ม ของ ดา วิด ก็ หัน กลับ และ มาบ อก เรื่องราว ทั้งสิ้น นี้ แก่ ดา วิด

13และ ดา วิด สั่ง คน ของ ท่าน ว่า " ทุก คน จง เอา ดาบ คาด เอว ไว้ " และ ทุก คน ก็ เอา ดาบ คาด เอว ของ ตน และ ดา วิด ก็ เอา ดาบ คาด เอว ด้วย และ มีค น ติดตาม ดา วิด ไป ประมาณ สี่ ร้อย คน ส่วน อีก สอง ร้อย คน อยู่ เฝ้า กอง สัมภาระ

14แต่ มีค น หนุ่ม คน หนึ่ง ไป บอก นาง อา บี กายิลภรรยา ของ นา บาล ว่า " ดูเถิด ดา วิด ส่ง ผู้ สื่อสาร มา จาก ถิ่น ทุรกันดาร เพื่อ จะ คำนับ นาย ของ เรา และ นายก ลับ ดุ ว่า คน เหล่า นั้น

15แต่ คน เหล่า นั้น เคย ดี ต่อ เรา มาก และ เรา ไม่ ต้อง ถูก ทำร้าย อย่าง ใด เลย และ ไม่ ขาด สิ่ง ไร ตราบ ใด ที่ เรา ไป กับ เขา เมื่อ เรา อยู่ ใน ทุ่ง นา

16เขา เป็น เหมือน กำแพง ของ เรา ทั้ง กลางคืน และ กลางวัน ตลอด เวลา ที่ เรา เลี้ยง แกะ อยู่ กับ เขา

17ฉะนั้น บัดนี้ ขอ ท่าน ทราบ เรื่อง นี้ และ พิจารณา ว่า ท่าน ควร จะ กระทำ ประการ ใด เพราะ เขา คง มุ่ง ร้าย ต่อ นาย ของ เรา และ ต่อ ครัวเรือน ทั้งสิ้น ของ นาย นาย นั้น เป็น คน อันธพาล ใคร จะ พูด ด้วย ก็ ไม่ ได้ "

18แล้ว นาง อา บี กายิลก็ รีบ จัด ขนมปัง สอง ร้อย ก้อน และ น้ำ องุ่น สอง ถุง หนัง และ แกะ ที่ ทำ เสร็จ แล้ว ห้า ตัว และ ข้าว คั่ว ห้า ถัง และ องุ่น แห้ง ร้อย ช่อ และ ขนม มะเดื่อ สอง ร้อย แผ่น บรรทุก หลัง ลา

19นาง ก็ สั่ง คน รับ ใช้ ของ นาง ว่า " จง รีบ ไป ก่อน เรา ดูเถิด เรา จะ ตาม เจ้า ไป " แต่ นาง มิได้ บอก นา บาล สามี ของ นาง

20เมื่อ นาง ขี่ ลา ลง มา มี สันเขา บัง ฝ่าย นาง อยู่ ดูเถิด ดา วิด กับ คน ของ ท่าน ก็ ลง มา ทาง นาง และ นาง ก็ พบ เขา ทั้งหลาย เข้า

21ดา วิด กล่าว ไว้ แล้ว ว่า " ข้า ได้ เฝ้า ทุก สิ่ง ที่ คน นี้ มี อยู่ ใน ถิ่น ทุรกันดาร เสีย เปล่า ไม่ มี สิ่ง ใด ของ เขา ขาด ไป เลย และ เขา ยัง กระทำ ความ ชั่ว ต่อ ข้า ตอบแทน ความ ดี

22ถ้า ถึง แสง อรุณ ของ รุ่งเช้า ข้า ยัง ปล่อย ให้ คน ใด ที่ ปัสสาวะ รด กำแพง ได้ ใน บรรดา คน ของ เขา นั้น ให้ เหลือ อยู่ ก็ ขอ พระเจ้า ทรง ลงโทษ ศัตรู ทั้งหลาย ของ ดา วิด อย่าง นั้น และ ให้ หนัก ยิ่ง กว่า นั้น อีก "

23เมื่อ นาง อา บี กายิลเห็น ดา วิด นาง ก็ รีบ ลง จาก หลัง ลา ซบ หน้า ลง ต่อ ดา วิด กราบ ลง ถึง ดิน

24นาง กราบ ลง ที่ เท้า ของ ดา วิด กล่าว ว่า " เจ้านาย ของ ดิฉัน เจ้าข้า ความ ชั่วช้า นั้น อยู่ ที่ ดิฉัน แต่ ผู้ เดียว ขอ ให้ หญิง ผู้ รับ ใช้ ของ ท่าน ได้ พูด ให้ท่า น ฟัง ขอ ท่าน ได้ โปรด ฟัง เสียง หญิง ผู้ รับ ใช้ ของ ท่าน

25ขอ เจ้านาย ของ ดิฉัน อย่า ได้ เอา ความ กับ ชาย อันธพาล คน นี้ เลย คือ นา บาล เพราะ เขา เป็น อย่าง ที่ ชื่อ ของ เขา บอก นา บาล เป็น ชื่อ ของ เขา และ ความ โง่ เขลา ก็ อยู่ กับ เขา แต่ ดิฉัน หญิง ผู้ รับ ใช้ ของ ท่าน หา ได้ เห็น พวก คน หนุ่ม ของ เจ้านาย ซึ่ง ท่าน ได้ ใช้ ไป นั้น ไม่

26เหตุ ฉะนั้น บัดนี้ เจ้านาย ของ ดิฉัน พระ เยโฮ วาห์ทรง พระ ชนม์ อยู่ แน่ ฉันใด และ ท่าน มี ชีวิต อยู่ แน่ ฉันใด ด้วยว่า พระ เยโฮ วาห์ทรง กระทำ ให้ท่า น ระงับ เสีย จาก การ ทำให้ โลหิต ตก และ จาก การ แก้แค้น ด้วย มือ ของ ท่าน เอง เพราะฉะนั้น ขอ ให้ ศัตรู ของ ท่าน และ บรรดา ผู้ ที่ กระทำ ร้าย ต่อ เจ้านาย ของ ดิฉัน จง เป็น อย่าง นา บาล

27สิ่ง เหล่า นี้ ซึ่ง หญิง ผู้ รับ ใช้ ของ ท่าน ได้ นำ มา ให้ เจ้านาย ของ ดิฉัน ขอม อบ แก่ บรรดา คน หนุ่ม ซึ่ง ติดตาม เจ้านาย ของ ดิฉัน

28ได้ โปรด อภัย การ ละเมิด ของ หญิง ผู้ รับ ใช้ ของ ท่าน เถิด เพราะ พระ เยโฮ วาห์จะ ทรง กระทำ ให้ เจ้านาย ของ ดิฉัน เป็น วงศ์วาน ที่มั่น คง อย่าง แน่นอน ด้วยว่า เจ้านาย ของ ดิฉัน ทำ สงคราม อยู่ ฝ่าย พระ เยโฮวาห์ ตราบ ใด ที่ ท่าน มี ชีวิต อยู่ จะ หาความ ชั่ว ที่ ตัว ท่าน ไม่ ได้ เลย

29แม้ มีค น ลุก ขึ้น ไล่ ตาม ท่าน และ แสวง หา ชีวิต ของ ท่าน ชีวิต ของ เจ้านาย ของ ดิฉัน จะ ผูกมัด อยู่ กับ กลุ่ม ชีวิต ซึ่ง อยู่ ใน พระ เยโฮ วาห์พระเจ้า ของ ท่าน แต่ ชีวิต ศัตรู ของ ท่าน จะ ถูก เหวี่ยง ออก ไป ดั่ง ออก ไป จาก รัง ส ลิง

30และ ต่อ มา เมื่อ พระ เยโฮ วาห์จะ ทรง กระทำ แก่ เจ้านาย ของ ดิฉัน แล้ว ตาม บรรดา ความ ดี ซึ่ง พระองค์ ทรง ลั่นวาจา เกี่ยว กับ ท่าน และ ทรง ตั้งท่า น ไว้ เป็น เจ้านาย เหนือ อิส ราเอล

31เจ้านาย ของ ดิฉัน จะ ไม่ มี เหตุ ที่ ต้อง เศร้า ใจ หรือ ระกำ ใจ เพราะ ได้ กระทำ ให้ โลหิต เขา ตก ด้วย ไม่ มี สาเหตุ หรือ เพราะ เจ้านาย ของ ดิฉัน ทำ การ แก้แค้น เสีย เอง และ เมื่อ พระ เยโฮ วาห์ทรง กระทำ ความ ดี แก่ เจ้านาย ของ ดิฉัน แล้ว ก็ ขอ ระลึก ถึง หญิง ผู้ รับ ใช้ ของ ท่าน บ้าง "

32ดา วิด จึง กล่าว แก่ อา บี กายิลว่า " สาธุการ แด่ พระ เยโฮ วาห์พระเจ้า แห่ง อิส ราเอล ผู้ทรง ใช้ เจ้า ให้ มา พบ เรา ใน วัน นี้

33ขอ ให้ ความ สุขุม ของ เจ้า รับ พระ พร และ ขอ ให้ ตัว เจ้า ได้ รับ พระ พร เพราะ เจ้า ได้ ป้องกัน เรา ใน วัน นี้ ให้ พ้น จาก การ ทำให้ โลหิต ตก และ จาก การ แก้แค้น ด้วย มือ ของ เรา เอง

34เพราะ พระ เยโฮ วาห์พระเจ้า แห่ง อิส ราเอล ผู้ทรง ระงับ เรา เสีย จาก การก ระ ทำร้าย เจ้า ทรง พระ ชนม์ อยู่ แน่ ฉันใด ถ้า เจ้า มิได้ รีบ มา พบ เรา เสีย เมื่อ ถึง แสง อรุณ ของ รุ่งเช้า จะ ไมมี่คน ที่ ปัสสาวะ รด กำแพง ได้ เหลือ แก่ นา บาล เลย เป็น แน่ "

35แล้ว ดา วิด ก็ รับ บรรดา สิ่ง ที่ นาง นำ มา จาก มือ ของ นาง และ ดา วิด กล่าว แก่ นาง ว่า " จง กลับ ไป ยัง บ้านเรือน ของ เจ้า ด้วย สันติภาพ เถิด ดูเถิด เรา ได้ ฟัง เสียง ของ เจ้า แล้ว และ เรา ก็ ยอม รับ เจ้า "

36และ อา บี กายิลก็ กลับ ไป หา นา บาล และ ดูเถิด ท่าน กำลัง มี การ เลี้ยง ใหญ่ ใน บ้าน ของ ท่าน อย่าง การ เลี้ยง ของ กษัตริย์ และ จิตใจ ของ นา บาล ก็ ร่าเริง อยู่ เพราะ ท่าน มึนเมา มาก นาง จึง มิได้ บอก อะไร ให้ท่า นท ราบ ไม่ ว่า มาก หรือ น้อย จน เวลา รุ่งเช้า

37และ ต่อ มา ใน เวลา เช้า เมื่อ เหล้า องุ่น สร่าง จาก นา บาล ไป แล้ว ภรรยา ของ ท่าน ก็ เล่า เหตุการณ์ เหล่า นี้ ให้ ฟัง และ จิตใจ ของ ท่าน ก็ ตาย เสีย ภายใน และ ท่าน กลาย เป็น ดัง ก้อน หิน

38อยู่ มา อีก ประมาณ สิบ วันพระ เยโฮ วาห์ทรง ประหาร นา บาล และ ท่าน ก็ สิ้นชีวิต

39ดา วิด แต่งงาน กับ นาง อา บี กายิลและ นาง อา หิโน อัม เมื่อ ดา วิด ได้ยิน ว่า นา บาล สิ้นชีวิต แล้ว ท่าน จึง ว่า " สาธุการ แด่ พระ เยโฮวาห์ ผู้ทรง แก้แค้น การ เหยียดหยาม ที่ ข้าพระ องค์ ได้ รับ จาก มือ ของ นา บาล และ ทรง ป้องกัน ผู้ รับ ใช้ ของ พระองค์ ไม่ ให้ ทำความ ชั่ว พระ เยโฮ วาห์ทรง ตอบแทน การก ระ ทำ ชั่ว ของ นา บาล ให้ ตก บน ศีรษะ ของ เขา เอง " แล้ว ดา วิด ก็ ส่ง คน ไป สู่ขอ อา บี กายิลให้ มา เป็น ภรรยา ของ ท่าน

40และ เมื่อ ผู้ รับ ใช้ ของ ดา วิด มา ถึง อา บี กายิลที่ คา รเมล เขา ทั้งหลาย ก็ พูด กับ นาง ว่า " ดา วิด ได้ ให้ เรา ทั้งหลาย มา นำ เธอ ไป ให้ เป็น ภรรยา ของ ท่าน "

41และ นาง ก็ ลุก ขึ้น ซบ หน้า ลง ถึง ดิน กล่าว ว่า " ดูเถิด หญิง ผู้ รับ ใช้ ของ ท่าน เป็น ผู้ รับ ใช้ ที่ จะ ล้าง เท้า ให้ แก่ ผู้ รับ ใช้ แห่ง เจ้านาย ของ ดิฉัน "

42อา บี กายิลก็ รีบ ลุก ขึ้น ขี่ ลา ตัว หนึ่ง พร้อม กับ สาว ใช้ ปรนนิบัติ เธอ อีก ห้า คน นาง ตาม ผู้ สื่อสาร ของ ดา วิด ไป และ ได้ เป็น ภรรยา ของ ดา วิด

43ดา วิด ยัง ได้ รับ นาง อา หิโน อัม ชาวยิสเรเอลมาด้วย และ ทั้ง สอง ก็ เป็น ภรรยา ของ ท่าน

44ซา อู ลได้ทรง ยก มี คา ลราช ธิดา ของ พระองค์ ผู้ เป็น ภรรยา ของ ดา วิด ให้ แก่ ปัลที บุตร ชาย ลา อิชชาวกัลลิมแล้ว

← Chapter 24 Jump to: Chapter 26 →