Hebrews 9

Ahirani (आहिराणी नवा करार) - No Year

← Chapter 8 Jump to: Chapter 10 →

1पहिला करार मा, परमेश्वर नि इस्त्राएल ना लोकस्ले उपासना ना बारामा आणि ह्या पृथ्वी वर बनावामा येणारा तंबू ना बारामा नियम दियेल होतात.

2एक तंबू बनावनात, जेनामा दोन खोल्या होतात. तंबू ना पयली खोली मा दिवट, मेज, आणि ती मेज वर परमेश्वर ले चळायेल भाकरी होती, आणि ती खोली पवित्रस्थान म्हणावस.

3दुसरा परदा ना पुळे जो तंबू होता, तिले परम पवित्र जागा सांगामा येत होत.

4ह्या खोली मा, सोनानी वेदी होती जेना वापर धूप पेटाळा साठे करामा येत होत. तठे एक सन्दुक होता जो मधून आणि बाहेरून सोना कण मळेल होता, तेले करार ना सन्दुक म्हणामा येत होत. ह्या सन्दुक मा तीन वस्तू होतात, सर्वास्तून पहिले सोना न भांड होत जेनामा खास जेवण होत जेले “मन्ना” म्हणामा येत होत, आणि एनामा अहरोन नि काठी बी होती जेनामा लिखेल कळ्या ईजायेल होतात. आणि दघळ ना पट्ट्या होतात जेनावर परमेश्वर ना दहा आदन्या लिखेल होतात, ज्या तेनी मोशे ले दियेल होतात.

5सोना ना सन्दुक ना वरे महिमामय करुब नाव ना दोन पखसवाली आकृत्या होत्यात, जी ह्या गोष्ट ना संकेत देस कि परमेश्वर नि उपस्थिती तठे शे. तेस्ना उघळेल पंख सन्दुक ना वरला हिस्सा ले झाकत होतात जेले प्रायश्चित नि जागा सांगत होतात. एनासाठे कि लोकस्ना पापस्ले माफ करामा येवू सको. ह्या सर्वास्ना सविस्तर विवरण नई करामा येवू सकस.

6ह्या प्रकारे सर्व काही तयार करा नंतर, तव यहुदी पुजारीगण प्रत्येक रोज तंबू ना समोर नि खोली मा येत होतात आणि आपला प्रत्येक रोज ना विधीस्ना नुसार आपला कार्य ले करत होतात.

7पण दुसरी खोली जी परम पवित्र जागा शे, तठे महा यहुदी पुजारी वर्ष भर मा एकच सावा जास. तो आपला संगे पशु ना रक्त लिसन जात होता, जेले तो आपला साठे आणि लोकस्ना पापस साठे ज्या तेस्नी बिगर समजाना करेल होतात प्रायश्चित्त ना रूप मा चळावत होता.

8ह्या विधीस्ना द्वारे पवित्र आत्मा आमले हय समजाळस कि जठ लगून ह्या पृथ्वी वर सामंजस्य वाला तंबू आणि एना विधीस्ना पालन करामा एस, तठ लगून स्वर्ग मा परमेश्वर ना परम पवित्र जागा मा जावाना रस्ता नई उघळेल शे.

9हवू पहिला तंबू वर्तमान टाईम साठे एक निशाणी शे. ज्या लोक तठे भेट आणि बलिदान चळावत होतात, त्या वस्तुकण लोकस्ना मन सिद्ध नई होवू सकत होतात.

10कारण कि तो जुना नियम फक्त ह्या विषयस्वर आधारित शे, म्हणजे हय कि एक व्यक्ती ले काय खावा-पेवाले पाहिजे आणि बाकीना शुद्धीकरण ना विधी. ह्या सर्वा बाहेर ना विधी शेतस. ह्या नियमस्ले तठ लगून अभ्यास मा ठेवामा उन जठ लगून परमेश्वर एक चांगला नियम स्थापित नई करी देत.

11पण ख्रिस्त पयले पासूनच आठे ऱ्हायेल चांगली वस्तूस्ना महा यहुदी पुजारी ना रूप मा ईजायेल शे. त तो त्या चांगली-चांगली वस्तूस्ले बी लिसन उना ज्या उपलब्ध शेतस. ज्या तंबू मा तो सेवा करस तो मोठा आणि सिद्ध तंबू शे, हवू तंबू माणसस्ना हातस्ना द्वारे बनायेल तंबू नई शे, आणि नईत तो तंबू ह्या जग मधला शे.

12ख्रिस्त नि परम पवित्र जागा मा फक्त एक सावा आणि कायम ना साठे प्रवेश कर. तो तठे आपला संगे बकरीस्ना आणि वासरूस्ना रक्त लिसन नई जायेल होता. पण तेना बलिदान तेना स्वता ना रक्त होता, आणि एना द्वारे तेनी आमले पापस पासून कायम ना साठे सोळाई लीध.

13जुना नियम ना नुसार, पुजारी अशुद्ध लोकस्ले विधी नुसार शुद्ध करासाठे बकरीस्ना आणि बईलस्ना रक्त आणि वासरू नि राक तेस्ना वर छिळकीसन तेस्ले युध्द करत होतात.

14एनासाठे ख्रिस्त ना रक्त बी, जेनी स्वता ले सनातन आत्मा ना द्वारे निर्दोष बलिदान ना रूप मा परमेश्वर ले अर्पण कर, आमना अन्त:करण ले मरेल कार्य कण शुद्ध करीन आणि आमले जित्ता परमेश्वर नि सेवा कराना योग्य बनाईन.

15एनासाठे ख्रिस्त एक नवा करार ना मध्यस्थ शे. एनासाठे कि बलायेल लोक प्रतिज्ञा ना नुसार कायम ना मिरास ले प्राप्त करी सकोत. कारण कि ख्रिस्त येशु नि पहिला करार ना नुसार करेल अपराधस पासून सुटका ना साठे आपला जीव दिधा.

16करार एक वारसा ना सारखा शे. एक वारसा ना शासन ले लागू करासाठे ह्या गोष्ट ले साबित करान जरुरी ऱ्हास कि जेनी ह्या वारसा ले बनायेल शे, तेनी मोत हुई जायेल शे आणि आते ह्या शासन ले लागू करू सकतस.

17कारण कि वारसा ना महत्व तठ लगून नई शे जठ लगून एना बनावनार जित्ता शे, एना महत्व फक्त तेना मरा नंतरच शे.

18एनासाठे पहिला करार बी पशु ना रक्त ले व्हावाळा ना द्वारे प्रभावी हुईनी.

19सर्वास्तून पहिले, मोशे नि सर्वा लोकस्ले परमेश्वर नि दियेल नियम ना प्रत्येक आदन्यास्ना विषय मा आयकाळ. एना नंतर तेनी वासरूस्ना रक्त लीधा आणि तेले पाणी मा एकत्र कर. नंतर तेनी एले नियम ना पुस्तक आणि सर्वा लोकस्वर छिळका साठे लाल उन जुफा नाव ना झाळी ना फांद्यास्ना वापर कर.

20नंतर तेनी लोकस्ले सांग, “हय रक्त परमेश्वर ना त्या करार नि पुष्टी करस जेना अनुकरण करानी आदन्या तो तुमले देस.”

21ह्या प्रमाणे मोशे नि तंबू आणि उपासना ना साठे वापर करामा येणारा सामान वर रक्त छिळक.

22खरज, मोशे ना नियम ना नुसार सर्वा वस्तू रक्त ना द्वारे शुद्ध करामा येतस, आणि पापस्नी माफी बी फक्त रक्त व्हावाळा मा येवानाच द्वारे होस.

23ह्या मुळे संसारिक तंबू ले आणि तेना स्थायी प्रत्येक वस्तूस्ले पशु ना रक्त कण शुद्ध करन पळत होत. हय सगळ त्या वस्तुस्न अनुकरण शे ज्या स्वर्ग मा शेतस, पण स्वर्ग मधल्या स्थायी वस्तूस्ले पशु ना रक्त पासून गैरा जास्त उत्तम बलिदान ना द्वारे करामा येन अवश्य होत.

24कारण कि ख्रिस्त त्या पवित्र जागा मा नई ग्या जेले लोकस्नी बनायेल शे, जो कि खरा पवित्र जागा ना फक्त एक प्रतिमाच शे. पण तो आमना मुळे परमेश्वर ना समोर सीधा स्वर्ग मा ग्या.

25जुना करार ना नुसार महा यहुदी पुजारी दर वरीस ले जानवर ना रक्त लिसन परम पवित्र जागा मा प्रवेश करस. पण ख्रिस्त ले स्वता ले घळी-घळी चळावानी गरज नई शे.

26जर अस होत त जग नि सुरुवात पासून तेले घळी-घळी दुख भोगण पळत, पण आते युग ना शेवट ना टाईम मा तो एकच सावा प्रकट हुईना, एनासाठे कि आपलाच बलिदान ना द्वारे आमना पापस्ले समाप्त करी टाको.

27ज्या प्रकारे माणसस्ना साठे एकच सावा मराण आणि तेना नंतर तेस्ना न्याय होवान निश्चित शे,

28त्याच प्रमाणे, ख्रिस्त नि एकच सावा स्वता ले बलिदान ना रूप मा चळाई टाक एनासाठे कि गैरा लोकस्ना पापस्ले दूर करी सको. पण तो दुसरी सावा त्या लोकस्ना तारण करासाठे जाईन ज्या तेनी वाट देखी ऱ्हायनात.

← Chapter 8 Jump to: Chapter 10 →