Mark 14

Ahirani (आहिराणी नवा करार) - No Year

1आते यहुदी लोकस्ना वल्हांडण ना सन, आणि बिगर खमीर नि भाकर ना सन दोन दिन नंतर सुरु होणार होता, आणि मुख्य यहुदी पुजारी, आणि मोशे ना नियमले शिकाळनारा शिक्षक ह्या गोष्ट नि तपासमा होतात, कि येशु ले कसकाय कपट मा धरीसन मारी टाकुत.

2पण सांगत होतात कि “आमले सन ना टाईम ले तेले बंदी कराले आणि माराले नोको पायजे कदी अस नई हुई जावो कि लोकस्मा दंगा होवो.”

3त्या टाईम ले येशु बेथानी नगर मा, शिमोन ना घर मा, जेले कुष्टरोग होता जेवण कराले बठेल होता. एक बाई अलाबास्र दघळ ना बनेल एक कुप्पी लिसन उणी, जेनामा तेल भरेल होता. तेल गैरा माहागा होता, कारण कि हई शुद्ध होत. तिनी त्या कुप्पी ना वरला भाग ले तोळी टाक, कारण कि ती तेले मान देवा साठे येशु ना डोका वर सर्वा तेल टाकी सकोत.

4पण कईक लोक आपला मन मा रागे भरीसन सांगाले लागनात तिनी या प्रकारे “माहागा तेल ले नाश काब करनी?

5कारण कि हय सुगंधीत तेल त एक साल नि मजुरी नि किंमत मा ईकी जात आणि पैसा गरीबस्ले वाटाई जाता,” मंग तेस्नी बाई ले धमकाईसन आपला राग दाखाळा.

6येशु नि सांग, “तिले धमकाळान बंद करी द्या, तुमी तिले त्रास नका द्या. तिनी मनासाठे जे कार्य करेल शे, ते गैरा चांगला शे.

7गरीब तुमना संगे कायम ऱ्हातस: आणि तुमनी जव ईछ्या हुईन तव तेस्ना संगे चांगल काम करू सकतस; पण मी तुमना संगे कायम नई ऱ्हावाव.

8ती बाई नि मना मराणा पयले मना डोका वर तेल टाकेल शे, कारण कि मना शरीर ले गाळासाठे तयार करामा येवो. बस हईच ती मनासाठे करू सकस होती.

9मी तुमले खरज सांगस, सर्वा जग मा जठे बी सुवार्ता ना प्रचार करतीन, त्या हई बी सांगतीन कि बाई नि काय करेल शे, आणि लोक तिले आठवण करतीन.”

10तव यहूदा इस्कर्योत जो बारा शिष्यस मधला एक होता मुख्य यहुदी पुजारी जोळे ग्या, आणि सांगणा, कि तो तेस्ले येशु ले धराले मदत करीन.

11त्या हय आयकीसन आनंदित हुईनात आणि तेले पैसा देवाले स्वीकार करा, आणि चांगली संधी झामलाले लागणा कि येशु ले यहुदी अगुवास्ना हात मा धराई देवू सकस.

12दोन दिन नंतर, बिगर खमीर ना भाकर ना सन ना पहिला दिन, जव तेस्नी सन ना साठे मेंढ्या ले बलिदान करी टाक, येशु ना शिष्यस्नी तेले विचार, “तू आमले कोठे जावानी ईच्छा करस, कि आमी वल्हांडण सन ना जेवण नि तयार करूत कि आपण तेले खाई सकोत?”

13येशु नि आपला शिष्यस मधून दोन ले हय सांगीसन धाळ कि “यरूशलेम शहर मा जावा आणि एक माणुस पाणी नि माठ उचलेल तुमले भेटीन तेना मांगे चालू लागज्यात.

14आणि तो ज्या घर मा जाईन त्या घर ना मालक ले सांगज्यात, ‘गुरुजी सांगस कि मनासाठे तयार खोली कोठे शे, जेनामा मी आपला शिष्यस संगे वल्हांडण सन ना जेवण खावू?’

15मंग तो तुमले वरनी एक मोठी सजाळेल तयार खोली दाखाळीन, तीच आमना साठे तयार करा.”

16तव दोन शिष्य निघीसन नगर मा उनात आणि जस तेनी तेस्ले सांगेल होत तसच देख, तेस्नी तठे वल्हांडण सन ना जेवण तयार करणात.

17जव संज्याकाय हुईनी येशु आपला बारा शिष्यस्ना संगे त्या घर मा उना.

18आणि जव त्या बठीसन जेवण करी ऱ्हायंतात तव येशु नि सांग; “मी तुमले खरज सांगस कि तुमना मधून एक जो मना संगे जेवण करी ऱ्हायना, मले धराना साठे मना शत्रू ले मदत करीन.”

19जव तेस्नी हई शब्द आयक, तेस्ले गैरा दुख लागणा, तेस्नी तेले एक नंतर एक प्रश्न विचारू लागनात, “काय तो मी शे?”

20तेनी तेस्ले सांग “तो बारा शिष्यस मधला एक शे जो मना संगे ताट मा हात टाकस.

21मी, माणुस ना पोऱ्या मरी जासू कारण कि हई शास्त्रस मा लिखेल शे. पण त्या माणुस ना साठे भयानक शिक्षा राहीन जो मले धराना साठे मदत करीन, हय त्या माणुस साठे चांगल ऱ्हात कि तो पैदाच नई होता.”

22आणि जव त्या खाईच ऱ्हायंतात त येशु नि भाकर ना तुकळा ली लीधा आणि तेना साठे परमेश्वर ना धन्यवाद करीसन मोळी, आणि आपला शिष्यस्ले दिधा, आणि सांग “ल्या खावा हय मना शरीर शे.”

23नंतर तेनी द्राक्षरस ना प्याला लिसन परमेश्वर ले धन्यवाद दिधा, आणि आपला शिष्यस्ले दिधा, आणि त्या सर्वास्नी तेना मधून पीनात.

24आणि तेनी तेस्ले सांग, “या रक्त शी, परमेश्वर लोकस्ना संगे एक नवा करार करस. गैरा लोकस्ना फायदना साठे मना बलिदान करामा ईन तव हई ओतामा ईन.”

25मी तुमले खरज सांगस, कि “येणा नंतर मी त्या दिन लोंग परत कदीच द्राक्षरस नई पीवाव, जठलोंग कि मी परमेश्वर ना राज्य मा नवीन द्राक्षरस नई पिलेस.”

26तव येशु आणि तेना शिष्यस्नी परमेश्वर ना भजन करणात, आणि यरूशलेम शहर मधून बाहेर चालना ग्यात, आणि जैतून ना पहाळ वर चालना ग्यात जो जोळेच होता.

27जव त्या पहाळ कळे जात होतात, येशु नि तेस्ले सांग, ज्या प्रकारे मना बारामा परमेश्वर नि पुस्तक मा लिखेल शे, “मी तेले मारी देसू जो मना लोकस्नी मेंडपाळ ना सारखा देखभाल करस, आणि त्या मेंढ्या सारखा दानाफान हुई जातीन. आणि तुमी सर्वा मले सोळीसन पयी जाशान,”

28मोत मधून जित्ता होवा नंतर मी तुमना तून पयले गालील जिल्हा मा जासू आणि तठे तुमले भेटसू.

29पेत्र नि येशु ले सांग, “तुले सर्वा सोळीसन पयी जातीन पण मी तुले सोळीसन नई पयाव.”

30येशु नि तेले सांग; “मी तुले खरज सांगस कि आजच ह्याच रात ले कोंबळा ना दोन सावा बांग देवाना पहिले तू तीन सावा सांगशीन कि तू मले नई ओयखस.”

31पण तेनी आखो बी जोर लाईसन सांग “कदी मले तुना संगे मरण बी पळीन, तरी बी, मी तुले कदीच नई सांगाव कि मी तुले नई ओयखस,” ह्या प्रकारे आणि सर्वास्नी बी सांग.

32जव येशु आणि तेना शिष्य गेथशेमाने नाव ना बगीचा मा पोहचनात, त तेनी आपला शिष्यस्ले सांगणा, “आठेच बसा जठलोंग मी जाईसन परमेश्वर कळे प्रार्थना करस.”

33आणि येशु नि पेत्र आणि याकोब आणि योहान ले बगीचा मा थोळा पुढे आपला संगे लीग्या, आणि तो गैरा दुखी आणि व्याकुल होवाले लागणा.

34आणि तेस्ले सांग, “मना मन गैरा दुखी शे, आणि मले अस वाटी ऱ्हायन कि मी मरा वर शे. तुमी आठेच थांबा आणि जागेल ऱ्हावा.”

35आणि येशु थोळाच पुळे वसरना. आणि तेनी गुळघा टेका आणि आपला तोंड जमीन कळे वाकीसन परमेश्वर कळे प्रार्थना कराले लागणा, मना बाप, जर तुनी ईच्छा मा हई होवू सकस कि तू त्या दुख ले जो मनावर येणार शे तेले रोकी ले.

36आणि सांग, “हे अब्बा हे बाप तुनाशी सगळ काही हुई सकस; मले ह्या पिळा पासून वाचळ, पण जस मले पाहिजे तस नई पण जशी तुनी ईच्छा शे तेच होवो.”

37तव येशु परत उना आणि तीन शिष्यस्ले जपेल देखीसन शिमोन पेत्र ले सांग, “शिमोन, तू जपी ऱ्हायना? काय तू एक तास बी नई जागी सकना?

38जागत आणि प्रार्थना करत राहा कि तुमी पाप कळे आकर्षित नई होवोत, आत्मा तयार शे, पण शरीर कमजोर शे.”

39आणि येशु परत चालना ग्या, आणि ती गोष्ट सांगीसन प्रार्थना करी.

40आणि परत ईसन तेस्ले जपेल देखा कारण कि त्या जप नि धुंद मा होतात, आणि नई जानत होतात कि तेले काय उत्तर दिवूत जव तेनी तेस्ले उठाळा.

41नंतर तिसरा सावा ईसन तेस्ले सांग, “आते जपत राहा आणि आराम करा, गैरा हुईग्या, आयका, टाईम ईजायेल शे, जव कोणी मले, माणुस ना पोऱ्या ले पापी लोकस्ना हात मा बंदी बनाईसन सोपी दिन.

42उठा जावूत, देखा जो मले बंदी बनावाले मदत करस, जोळे ईऱ्हायना शे.”

43जव येशु हय सांगीच ऱ्हायनता कि यहूदा जो बारा शिष्यस मधला एक होता, तठे उना. तो एक मोठी गर्दी ना संगे एयेल होता जो तलवार आणि सोठा आपला संगे लिसन एयेल होतात. या लोकस्ले मुख्य यहुदी पुजारी, मोशे ना नियमले शिकाळनारा शिक्षक आणि पूर्वज लोकस द्वारे धाळायेल होता.

44आणि येशु ले बंदी बनावाले मदत करणारा, यहूदा नि या गर्दी ले हई पयलेच सांगी दियेल होता, कि जेले मी सन्मानपूर्वक छाती ले लावसू तोच शे, तेले धरीसन सांबाळीसन ली जायज्यात.

45यहूदा उना आणि लगेच येशु ना जोळे जाईसन सांग; “गुरुजी!” आणि तेना गैरा चुम्मन लीधा.

46तव तेस्नी तेनावर हात टाकीसन तेले बंदी करी लीधा.

47तेस्ना मधून ज्या जोळे उभा होतात एक नि तलवार काळीसन महा यहुदी पुजारी ना दास वर चालाई आणि तेना कान कापी टाका.

48येशु नि त्या गर्दी ले जी तेले धराले एयेल होती सांग, काय तुमी डाखू समजीसन मले बंदी करासाठे तलवारी आणि सोठा लिसन निघेल शेतस?

49मी दररोज परमेश्वर ना मंदिर ना आंगण मा तुमना मधमा ऱ्हाईसन प्रचार करत होता आणि तव तुमनी मले बंदी नई करणात पण हय एनासाठे हुयेल शे कि परमेश्वर ना पुस्तक नि गोष्टी पुरी होवोत.

50तव सर्वा शिष्य तेले सोळीसन पईग्यात.

51आणि एक जवान आपली निरवस्त्र शरीर वर चादर पांघरीसन तेना मांगे चालू लागणा; आणि लोकस्नी तेले धरा.

52पण तो चादर सोळीसन नागा पई ग्या.

53नंतर त्या येशु ले महा यहुदी पुजारी ना घर कळे लीग्यात; आणि सर्वा मुख्य यहुदी पुजारी लोक आणि पूर्वज लोक आणि मोशे ना नियमले शिकाळनारा शिक्षक तेना कळे एकत्र हुई ग्यात.

54पेत्र दूर दूर तून तेना मांगे मांगे महा यहुदी पुजारी ना घर ना आंगण ना मधमा लगून ग्या, आणि पहारेकरी बरोबर बठीसन आंग सेकाले लागणा.

55मुख्य यहुदी पुजारी लोक आणि सर्वा यहुदी महासभा ना अन्य सदस्य येशु ले मारी टाकासाठे तेना विरुद्ध मा साक्षी झामलत होतात पण नई भेटणा.

56कारण कि गैराच तेना विरुद्ध मा खोटी साक्ष दिऱ्हायंतात पण दुसरा साक्षीदारस्नि काय सांग त्या तेस्ना कण सहमत नई होतात.

57तव काही लोक उठीसन तेनावर हय खोटी साक्ष दिधी.

58कि “आमी येले हय सांगतांना आयकेल शे, कि मी मंदिर ले पाळी टाकासू, ज्या लोकस्नी बनायेल शे, आणि तीन दिन मा दुसरा मंदिर बनावसू.”

59एनावर बी त्या दुसरा साक्षीदार कण सहमत नई होतात.

60तव महा यहुदी पुजारी सभा ना समोर उभा ऱ्हायसन येशु ले विचार, कि “तू स्वता ले वाचाळा साठे काय बी काब सांगत नई? ह्या लोक तुना विरुद्ध मा काय साक्षी देतस?”

61पण येशु शांत ऱ्हायना, आणि काही उत्तर नई दिना: महा यहुदी पुजारी नि तेले परत विचार, “काय तू परमधन्य परमेश्वर ना पोऱ्या ख्रिस्त शे, जेनी आमी उपासना करतस?”

62येशु नि सांग; “हा मी शे: आणि तुमी मले देखशात, माणुस ना पोऱ्या ले सर्व सामर्थ्य ना जागा वर परमेश्वर ना उजवी कळे बठेल आणि आकाश मा ढगस्ना मजारमा येतांना देखशात.”

63तव महा यहुदी पुजारी नि येशु नि जी गोष्ट सांगी ती आयकना, त तेनी आपला कपळा फाळा कारण कि तो गैरा रागे भरेल होता, आणि तेनी सांग, “आते आमले साक्षीस्नी आखो काय गरज शे.

64तुमनी तेले परमेश्वर नि निंदा करतांना आयकेल शे. तुमना काय निर्णय शे?” तठे जीतला सभा ना लोक होतात, त्या या गोष्ट शी सहमत होतात, कि येशु दोषी शे, आणि तो मरणदंड ना योग्य शे.

65तव कोणी तेनावर थुकाले, आणि कोणी तेना तोंड झाकाले आणि तेले बुक्का माराले लागनात, आणि तेनी थट्टा करीसन सांगाले लागनात कि तू भविष्यवक्ता अशीन त “भविष्यवाणी कर,” आणि आमले सांग कि तुले कोणी मार, आणि पहारेकरस्नि तेले धरीसन थापा मारणात.

66जव पेत्र आंगण मा शेकोटी ना समोर होता, त महा यहुदी पुजारी नि दासीस मधून एक तठे उणी.

67आणि पेत्र ले आंग सेकता देखीसन तेनावर टपिसन देखनी, आणि सांगाले लागणी “तू बी त्या नासरेथकर येशु ना संगे होता.”

68तो नकारी गया, आणि सांग कि “मी त नई वयखत आणि नई समजत कि तू काय सांगीरायनी,” तव तो तठून आंगण ना दरवाजा कळे चालना ग्या; आणि कोंबळा नि बांग दिधी.

69ती दासी तेले देखीसन तेस्ले ज्या जोळे उभा होतात परत सांगाले लागणी, “हवू माणुस येशु ना शिष्यस मधून एक शे.”

70पण तो परत एक सावा नकारी ग्या आणि सांग, मी नई शे, आणि थोळा टाईम मा तेस्नी ज्या जोळे उभा होतात परत पेत्र ले सांग; “तू ज्या प्रकारे बोलस तेनावर समजस कि तू गालील जिल्हा ना शे, त्यामुळे निश्चित तू येशु ना शिष्यस मधून एक शे.”

71तव पेत्र नि सांग मी शेप्पत खास कि मी खरज सांगी ऱ्हायनु. “कि मी त्या माणुस ले जेण्या तुमी गोष्टी करतस नई वयखत. कदी मी खरज नई सांगत होवाव त परमेश्वर मले दंड देवो”

72तव लगेच दुसऱ्यांदा कोंबळा नि बांग दिधा, पेत्र ले ती गोष्ट जी येशु नि तेले सांगेल होती आठवण उणी कि “कोंबळा ना दोन सावा बांग देवाना पहिले तू तीन सावा मना नकार करशीन.” ह्या गोष्टी वर पेत्र आपला दुख ले काबू नई करू सकना आणि गैरा रळाले लागणा.

← Chapter 13 Jump to: Chapter 15 →