bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Belarusian
/
Belarusian Bokun
/
Job 14
Job 14
Belarusian Bokun
← Chapter 13
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 15 →
1
Чалавек, які народжаны з жанчыны, мае век кароткі і поўны трывогаў.
2
Вырастае кветка, і вяне, і мінае, як цень, і не застаецца.
3
І Ты на такога звяртаеш вочы Твае і вядзеш яго на суд з Сабою.
4
Хто ж можа нячыстага зрабіць чыстым? Хіба ніхто!
5
Калі дні яму вызначаны, і лік месяцаў ягоных вядомы Табе, і Ты вызначыў яму межы, якіх нельга яму перайсьці,
6
дык адвярні вочы Твае ад яго, няхай ён супачыне, няхай пацешыцца днём, як той найміт.
7
Бо нават дрэва мае надзею. Калі яно было сьсечанае, дык зноў адрасьце, і парасткі свае пускаць не пакіне,
8
і калі састарэе ў зямлі корань ягоны, і пень ягоны ў пяску спарахее,
9
ад вільгаці вады яно зазелянее і пусьціць галінкі як маладая расьліна.
10
А чалавек калі памрэ, ён адыйшоў, і дзе знойдзеш яго?
11
Зьнікаюць воды з мора, і рэкі высыхаюць да дна.
12
Так і чалавек, калі засьне, не прачнецца, пакуль неба ня счэзьне, не ўстане, і зо сну свайго не прачнецца.
13
О, каб Ты схаваў мяне ў атхлані і захаваў мяне, пакуль не міне ярасьць Твая, і вызначыў мне час, у які зноў мяне ўзгадаеш.
14
Ці памёршы чалавек зноў будзе жыць? Усе дні службы маёй чакаю, калі прыйдзе замена мая.
15
Ты паклічаш, і я адкажу Табе, Ты засумуеш за творам рук Тваіх.
16
Бо Ты палічыш нават крокі мае, і будзеш ласкавы адносна грахоў маіх.
17
Ты запячатаеш, як у мяшку, злачынствы мае, і выбеліш правіны мае.
18
Але як гара, падаючы, развальваецца, і скала зыходзіць з месца свайго,
19
як вада сьцірае камень, і плынь падмывае глебу, так і Ты нішчыш надзею ў чалавеку.
20
Ты сьціскаеш яго, і ён адыходзіць у вечнасьць, зьмяняеш аблічча ягонае і адсылаеш яго.
21
Ці ў славе жывуць дзеці ягоныя, ён ня ведае, ці у ганьбе, ён не разумее.
22
Адчувае ён боль цела свайго, і душа ягоная ў ім самім ные».
← Chapter 13
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 15 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42