bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Belarusian
/
Belarusian Bokun
/
Job 4
Job 4
Belarusian Bokun
← Chapter 3
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 5 →
1
І адказаў Эліфаз з Тэману, і сказаў:
2
«Калі мы пачалі з табою размову, можа і прыкра табе гэта, але пачатую размову хто ж можа спыніць?
3
Вось, ты павучаў многіх і рукі самлелыя ўмацоўваў.
4
Словы твае ўмацоўвалі кволых і каленям дрыготкім надавалі сілы.
5
Цяпер кранула цябе цярпеньне вялікае, і ты аслабеў, кранула цябе яно, і ты ўстрывожыўся.
6
Ці ж страх твой [перад Богам] ня быў надзеяй тваёй, і дасканаласьць шляхоў тваіх ці ж не была спадзяваньнем тваім?
7
Прыгадай, ці загінуў хто нявінны, або ці былі зьнішчаны справядлівыя?
8
Часьцей бачыў я тых, што дапускаюцца злачынства і няпраўды, і самі яны зьбіраюць плады рук сваіх.
9
Ад гневу Божага яны гінуць, і ад полымя гневу Ягонага зьнікаюць.
10
Рыканьне ільва і голас ільвіцы сьціхае, зубы львянятаў крышацца.
11
Леў гіне з нястачы здабычы, малыя львяняткі разьбягаюцца.
12
І дайшло да мяне слова тайнае, і прыняло вуха маё шэпт ягоны.
13
У жаху відзежу начнога, калі звычайна людзей сон агартае,
14
ахапіў мяне страх і дрыжаньне, так што ўсе косткі мае трэсьліся.
15
Калі дух прайшоў перада мною, дыбарам сталі валасы на целе маім.
16
І стаў нехта, але я не пазнаў вобліку ягонага, постаць стала перад вачыма маімі, і пачуў я голас як бы лёгкага ветру:
17
“Ці чалавек справядлівейшы за Бога, або ці можа ён быць чысьцейшы за Творцу свайго?
18
Ён слугам Сваім не дае веры, і ў анёлах Сваіх знаходзіць правіннасьць.
19
Тым больш у тых, што жывуць у хатах гліняных, падмурак якіх — пясок, і нішчэюць яны, быццам моль.
20
Ад раніцы да вечара счэзнуць; ніхто імі не пацікавіцца, і прападуць вечна.
21
І ўсё астатняе будзе аднята ў іх, і памруць яны, бо ня маюць розуму”.
← Chapter 3
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 5 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42