bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Belarusian
/
Belarusian Bokun
/
Job 30
Job 30
Belarusian Bokun
← Chapter 29
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 31 →
1
А цяпер сьмяюцца з мяне маладзейшыя за мяне днямі, бацькоў якіх я грэбаваў пакласьці разам з сабакамі пры авечках маіх.
2
Бо сіла рук іхніх мне была не патрэбная. Поўня сілы іх мінула.
3
З бяды і з голаду яны зьнемагліся, і жывіліся ў [зямлі] бясплоднай, зруйнаванай і спустошанай.
4
Зьбіралі лебяду і хмызьнякі, і корань ядлоўца быў хлебам іхнім.
5
Спасярод сябе іх выкідалі і крычалі на іх, як на злодзеяў.
6
І жылі яны ў сухіх ярах, у ямах зямлі і ў скалах.
7
Раўлі яны ў хмызьняках і зьбіраліся пад цернямі,
8
сыны неразумных і сыны без імя, выгнаныя з зямлі.
9
А цяпер стаўся я для іх насьмешкай і зрабіўся ім у прыказку.
10
Яны брыдзяцца мяне і ўцякаюць далёка ад мяне, і не саромеюцца пляваць мне ў твар,
11
бо Ён разьвязаў пояс мой, і ўдарыў мяне, і яны скінулі вузду [з сябе] перад абліччам маім.
12
Праваруч паўстаюць падшыванцы і падстаўляюць нагу мне, і накіроўваюць на мяне сьцежкі загубы сваёй.
13
Папсулі яны дарогі мае, карыстаюцца з пакутаў маіх, і ня трэба ім дапамога.
14
Як праз вылом муру напалі яны на мяне, і спад руінаў выскокваюць.
15
Жахі агарнулі мяне; як вецер зьнікла веліч мая, і збаўленьне маё, як хмара, праляцела.
16
І цяпер выліваецца з мяне душа мая, і дні гора нахлынулі на мяне.
17
Ноччу [боль] пранізвае косткі мае, і тыя, што ядуць мяне, ня сьпяць.
18
Моцна прыстала да мяне адзеньне маё, і прыліпла сукня мая да мяне.
19
Ён кінуў мяне ў балота, і я стаўся падобны да пылу і попелу.
20
Я клічу Цябе, але Ты не адказваеш мне; стаю, але Ты не глядзіш на мяне.
21
Ты стаўся бязьлітасным для мяне і з моцаю бічуеш мяне рукою Тваёй.
22
Ты падняў мяне і пусьціў на вецер, і спустошыў мяне.
23
Ведаю, што Ты на сьмерць вядзеш мяне, і ў дом, дзе зьбярэцца ўсё жывое.
24
Хіба не працягвае рукі зруйнаваны? Ці не крычыць ён у няшчасьці сваім?
25
Ці ня плакаў я над пакрыўджаным? Ці душа мая не спагадала ўбогаму?
26
Чакаў я дабра, а прыйшло ліха, і шукаў сьвятла, але прыйшла цемра.
27
Нутро маё кіпіць і не змаўкае, нахлынулі на мяне дні гора майго.
28
Хаджу я зчарнелы, але не ад сонца, устаю ў грамадзе і крычу.
29
Я стаўся братам для шакалаў і бліжнім для страўсаў.
30
Скура мая счарнела на мне, і косткі мае высахлі ад сьпякоты.
31
Сталіся сумнымі гусьлі мае, і жалейка мая з плачам галосіць.
← Chapter 29
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 31 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42