bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Belarusian
/
Belarusian Bokun
/
Job 16
Job 16
Belarusian Bokun
← Chapter 15
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 17 →
1
І адказаў Ёў, і сказаў:
2
«Часта я чуў такія рэчы! Усе вы — марныя пацяшыцелі.
3
Ня маюць канца пустыя словы, і што змусіла цябе так адказваць?
4
І я падобна як вы гаварыў бы, калі б было ў душы вашай тое, што ў маёй. І вёў бы я пра вас гаворку, і ківаў бы на вас галавой сваёй,
5
і падбадзёрваў бы вас вуснамі сваімі, і ня стрымліваў бы губы свае.
6
Калі буду гаварыць, не суцішу болю майго, і калі замаўчу, не адыйдзе ён ад мяне.
7
Цяпер замучыў мяне боль мой, спустошыў усю грамаду маю.
8
Зморшчкі мае сьведчаць супраць мяне, паўстае слабасьць мая супраць мяне, дакараючы мяне.
9
Гнеў ягоны разрывае і б’е мяне, скрыгоча зубамі сваімі на мяне. Вораг мой утаропіў вочы свае на мяне.
10
Яны разьзявілі на мяне пашчы свае, і, лаючыся, б’юць мяне па твары, і зьбіраюцца разам супраць мяне.
11
Аддаў мяне Бог злачынцы, у рукі ліхадзеяў выдаў мяне.
12
Я быў спакойны, але Ён устрос мяне, схапіў мяне за шыю, і раструшчыў мяне, і зрабіў мяне мэтай для Сябе.
13
Акружылі мяне лучнікі Ягоныя, Ён разрывае ныркі мае і, не шкадуючы, жоўць маю выліў на зямлю.
14
Ён робіць у-ва мне вылам за выламам, бяжыць на мяне, як волат.
15
Зрэбніцу апрануў я на скуру маю і схіліў да зямлі галаву маю.
16
Твар мой пачырванеў ад плачу, вочы мае агарнуў цень сьмяротны,
17
хоць рукі мае ня сквапныя, і чыстая малітва мая.
18
О, зямля! Не закрый крыві маёй, і няхай лямант мой не замаўчыць у табе.
19
Бо вось, цяпер у небе Сьведка мой, і Заступнік мой — на вышынях.
20
Насьміхаюцца нада мною бліжнія мае, да Бога ліе сьлёзы вока маё.
21
О, каб чалавек мог судзіцца з Богам, як судзіцца сын чалавечы з бліжнім сваім,
22
бо мінуць палічаныя гады, і я пайду шляхам, з якога няма вяртаньня.
← Chapter 15
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 17 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42