1 Corinthians 1

Belarusian Bible (CHNT) 1999

Jump to: Chapter 2 →

1Павал, з волі Божай пакліканы на апостала Езуса Хрыста, ды брат Састэн,

2Божай царкве ў Карыньце, тым, што былі асьвечаны ў Езусе Хрысьце ды пакліканы да сьвятасьці разам з усімі, каторыя на кожным месцы прызываюць імя Госпада нашага Езуса Хрыста, іхняга і нашага (Госпада):

3Ласка вам і супакой ад Бога Айца і Госпада Езуса Хрыста.

4Дзякую заўсёды за вас Богу майму за ласку, дадзенаю вам у Хрысьце Езусе,

5бо ў Ім вы ўсім сталіся багатымі, усякім словам і веданьнем,

6бо сьведчаньне Хрыстовае ўмацавалася ў вас,

7так што ня маеце нястачы ласкі ў чаканьні аб’яўленьня Госпада нашага Езуса Хрыста

8які ўмацуе вас да канца, каб былі без заганы ў дзень Госпада нашага Езуса Хрыста.

9Верны Бог, якім вы пакліканы да супольнасьці з Сынам Ягоным Езусам Хрыстом, Госпадам нашым.

10Браты, у імя Госпада нашага Езуса Хрыста малю вас, каб усе вы гаварылі адно і каб не было сярод вас падзелаў, каб вы былі аднаго розуму і аднае думкі.

11Бо людзі злое расказалі мне пра вас, браты мае, што здараюцца між вас спрэчкі.

12Маю на думцы, што кожны ў вас кажа: “Я — Паўлавы”, “Я Апалёсавы”, Я Кэфаса”, “А я — Хрыстовы”.

13Ці ж Хрыстос падзяліўся? Ці ж Павал быў за вас укрыжаваны? Ці ў імя Паўла вы ахрышчаны?

14Дзякую Богу, што апрача Крыспа і Гая я нікога з вас не ахрысьціў,

15дык ніхто ня можа казаць, што ў імя маё быў ён ахрышчаны.

16Праўда, ахрысьціў я таксама дом Сьцяпана. А больш ня памятаю, ці ахрысьціў яшчэ каго.

17Бо не паслаў мяне Хрыстос хрысьціць, але эвангелізаваць; ня ў мудрасьці слова, каб ня зьменшыць важнасьці крыжа Хрыстовага.

18Бо слова крыжа для тых, што ідуць на загубу, ёсьць глупства, а тым, што ідуць на збаўленьне — сіла Божая.

19Бо напісана: “Загублю мудрасьць мудрых, і кемлівасьць разумны зьнішчу”.

20Дзе мудрэц? Дзе вучоны? Дзе дасьледчык гэтага веку? Ці не ператварыў Бог мудрасьць гэтага сьвету ў дурасьць?

21Калі жа сьвет сваёю мудрасьцю не пазнаў Бога ў мудрасьці Божай, дык спадабалася Богу праз дурасьць вяшчэньня (слова) збавіць веручых.

22Бо Юдэі дамагаюцца знакаў, а Грэкі шукаюць мудрасьці;

23а мы вясьцім Хрыста ўкрыжаванага, які для Юдэяў згаршэньнем, а для паганаў — дурасьць,

24для тых жа, што пакліканы, ці з-пасярод Юдэяў, ці спасярод Грэкаў — Хрыстос, магутнасьць Божая ды мудрасьць Божая.

25Бо тое, што дурасьць у Бога, перавышае мудрасьцю людзей, а што кволае ў Бога — перавышае моцаю людзей.

26Дык вы, браты, паглядзіце, хто вы такія, пакліканыя? Па-людзку гледзячы, няшмат з вас мудрых паводле цела, нямнога магутных, няшмат высакародных.

27Але Бог выбраў, дурное ў вачах сьвету, каб засароміць мудрых, і кволае, каб засароміць магутных,

28і (выбраў Бог) тое, што паганае ў вачах сьвету, і пагарджанае ды ня маючае значэньня выбраў Бог, каб скасаваць тое, што нечым ёсьць,

29каб ніхто не вывышаўся перад Богам.

30Дзякуючы Яму і вы ёсьць у Хрысьце Езусе, каторы з волі Божай стаўся для нас мудрасьцю, справядлівасьцю, пасьвячэньнем і адкупленьнем,

31каб было як напісана: “Хто хваліцца, хай у Госпадзе хваліцца”.

Jump to: Chapter 2 →